शिवपूजामहिमकथनं नन्दिकेशप्रोक्तम् Nandikeshaproktam Shivapuja Mahimakathanam

महेश्वरः सर्वसुरोत्तमोऽयमनामयोऽयं जगदीश्वरोऽयम् ।मृत्युञ्जयोऽयं मदनान्तकोऽयं कालान्तकोऽयं मम भागधेयम् ॥ १॥

maheśvaraḥ sarvasurottamo'yamanāmayo'yaṃ jagadīśvaro'yam |mṛtyuñjayo'yaṃ madanāntako'yaṃ kālāntako'yaṃ mama bhāgadheyam || 1||

अस्माकमाराध्यतमं प्रकृष्टं विश्वेश्वरश्रीचरणारविन्दम् ।आनन्दकन्दं तदिदं प्रमोदं ददातु मन्दं स्मृतमप्यमन्दम् ॥ २॥

asmākamārādhyatamaṃ prakṛṣṭaṃ viśveśvaraśrīcaraṇāravindam |ānandakandaṃ tadidaṃ pramodaṃ dadātu mandaṃ smṛtamapyamandam || 2||

वन्दे मुहुर्दैवतसार्वभौमं सोमावतंसं गरलावतंसम् ।तमेव वेदान्तगणाः स्तुवन्ति तमेव देवं शरणं प्रपद्ये ॥ ३॥

vande muhurdaivatasārvabhaumaṃ somāvataṃsaṃ garalāvataṃsam |tameva vedāntagaṇāḥ stuvanti tameva devaṃ śaraṇaṃ prapadye || 3||

यदा कदाचित् हृदयारविन्दे महेश्वरश्रीचरणारविन्दे ।क्षणं चरन्तो यदि चिन्तयन्ति तदा कृतान्तस्य पदं न यान्ति ॥ ४॥

yadā kadācit hṛdayāravinde maheśvaraśrīcaraṇāravinde |kṣaṇaṃ caranto yadi cintayanti tadā kṛtāntasya padaṃ na yānti || 4||

यः कालकालः श्रुतिषु प्रसिद्धः तं कालकालं प्रणमन्ति सन्तः ।ते तावदन्ते न कृतान्तभीतिं प्रयान्ति यान्त्येव शिवं प्रसन्नम् ॥ ५॥

yaḥ kālakālaḥ śrutiṣu prasiddhaḥ taṃ kālakālaṃ praṇamanti santaḥ |te tāvadante na kṛtāntabhītiṃ prayānti yāntyeva śivaṃ prasannam || 5||

न चायमन्यामरतुल्यरूपो यतो विरूपाक्ष इति प्रसिद्धः ।को वा विरूपाक्षसमक्षमेति विना विरूपाक्षकटाक्षलेशम् ॥ ६॥

na cāyamanyāmaratulyarūpo yato virūpākṣa iti prasiddhaḥ |ko vā virūpākṣasamakṣameti vinā virūpākṣakaṭākṣaleśam || 6||

धर्मेरपारैरलमेव यागैः दानैरपारैरलमेव योगैः ।तपोभिरुग्रैरलमेव किं तैः तं कालकालं कलयानुवेलम् ॥ ७॥

dharmerapārairalameva yāgaiḥ dānairapārairalameva yogaiḥ |tapobhirugrairalameva kiṃ taiḥ taṃ kālakālaṃ kalayānuvelam || 7||

एकं नवं बिल्वदलं शिवाय समर्पित तत्तुलनां प्रयाति ।धर्मोऽपि को वा तदुमासह यस्वरूपदानेऽपि समर्थमेव ॥ ८॥

ekaṃ navaṃ bilvadalaṃ śivāya samarpita tattulanāṃ prayāti |dharmo'pi ko vā tadumāsaha yasvarūpadāne'pi samarthameva || 8||

खण्डानि पत्राण्यपि चन्द्रमौलिः छिन्नानि पुष्पाण्यपि लीलया वा ।क्षिप्तानि गृह्णाति शुभं ददाति मुक्तिं ददाति प्रतिभूः म धर्मे ॥ ९॥

khaṇḍāni patrāṇyapi candramauliḥ chinnāni puṣpāṇyapi līlayā vā |kṣiptāni gṛhṇāti śubhaṃ dadāti muktiṃ dadāti pratibhūḥ ma dharme || 9||

किमश्वमेधादिकयागवृन्दैः न ते शिवाराधनपुण्यराशेः ।लेशोऽस्ति यः सूक्ष्मतरो नितान्तं तेनापि तुल्या न भवन्ति ते तु ॥ १०॥

kimaśvamedhādikayāgavṛndaiḥ na te śivārādhanapuṇyarāśeḥ |leśo'sti yaḥ sūkṣmataro nitāntaṃ tenāpi tulyā na bhavanti te tu || 10||

किमुत्तमाश्वार्बुददानसङ्घैः न ते शिवाराधनपुण्यराशेः ।लेशोऽस्ति यः सूक्ष्मतरो नितान्तं तेनापि तुल्या न भवन्ति ते तु ॥ ११॥

kimuttamāśvārbudadānasaṅghaiḥ na te śivārādhanapuṇyarāśeḥ |leśo'sti yaḥ sūkṣmataro nitāntaṃ tenāpi tulyā na bhavanti te tu || 11||

किं काञ्चनाभ्यर्चितकन्यकानां दानैरपारैरनुवामरं वा ।ते लिङ्गपूजाफललेशलेशलेशेन वा किं तुलनां प्रयान्ति ॥ १२॥

kiṃ kāñcanābhyarcitakanyakānāṃ dānairapārairanuvāmaraṃ vā |te liṅgapūjāphalaleśaleśaleśena vā kiṃ tulanāṃ prayānti || 12||

सस्यादिपम्पूर्णमहीप्रदानैः किं तैरनन्तैरपि तानि तानि ।ते लिङ्गपूजाफललेशलेशलेशेन वा किं तुलनां प्रयान्ति ॥ १३॥

sasyādipampūrṇamahīpradānaiḥ kiṃ tairanantairapi tāni tāni |te liṅgapūjāphalaleśaleśaleśena vā kiṃ tulanāṃ prayānti || 13||

वनानि सान्द्राणि विनिर्मितानि किं तान्यनन्तान्यपि सन्ततानि ।ते लिङ्गपूजाफललेशलेशलेशेन वा किं तुलनां प्रयान्ति ॥ १४॥

vanāni sāndrāṇi vinirmitāni kiṃ tānyanantānyapi santatāni |te liṅgapūjāphalaleśaleśaleśena vā kiṃ tulanāṃ prayānti || 14||

किमन्नदानैरमितैर्विचित्रैः घृतादिसद्द्रव्यसमन्वितैर्वा ।ते लिङ्गपूजाफललेशलेशलेशेन वा किं तुलनां प्रयान्ति ॥ १५॥

kimannadānairamitairvicitraiḥ ghṛtādisaddravyasamanvitairvā |te liṅgapūjāphalaleśaleśaleśena vā kiṃ tulanāṃ prayānti || 15||

गोक्षीरपूर्णामितकुम्भदानेः धनप्रदानश्च फलप्रदानेः ।ते लिङ्गपूजाफललेशलेशलेशेन वा किं तुलनां प्रयान्ति ॥ १६॥

gokṣīrapūrṇāmitakumbhadāneḥ dhanapradānaśca phalapradāneḥ |te liṅgapūjāphalaleśaleśaleśena vā kiṃ tulanāṃ prayānti || 16||

विचित्रवस्त्राभरणार्बुदानां दानैरपारोदककुम्भदानैः ।ते लिङ्गपूजाफललेशलेशलेशेन वा किं तुलनां प्रयान्ति ॥ १७॥

vicitravastrābharaṇārbudānāṃ dānairapārodakakumbhadānaiḥ |te liṅgapūjāphalaleśaleśaleśena vā kiṃ tulanāṃ prayānti || 17||

सुगन्धपुष्पामलमालिकानां दानैरपारैरपि किं फलं स्यात् ।ते लिङ्गपूजाफललेशलेशलेशेन वा किं तुलनां प्रयान्ति ॥ १८॥

sugandhapuṣpāmalamālikānāṃ dānairapārairapi kiṃ phalaṃ syāt |te liṅgapūjāphalaleśaleśaleśena vā kiṃ tulanāṃ prayānti || 18||

लिङ्गे प्रदत्तं कुसुमं फलं वा दलं जलं वा तदुमामहायः ।गृह्णाति तेनैव ददाति भाग्यमनन्तमन्ते स ददाति मुक्तिम् ॥ १९॥

liṅge pradattaṃ kusumaṃ phalaṃ vā dalaṃ jalaṃ vā tadumāmahāyaḥ |gṛhṇāti tenaiva dadāti bhāgyamanantamante sa dadāti muktim || 19||

दुर्वाङ्कुरैर्वा शिवलिङ्गरूपं सम्पूज्य भक्त्या प्रणमन्ति ये ते ।तीर्त्वैव संसारमहाम्बुधिं तं प्रयान्ति सन्तः खलु कालकालम् ॥ २०॥

durvāṅkurairvā śivaliṅgarūpaṃ sampūjya bhaktyā praṇamanti ye te |tīrtvaiva saṃsāramahāmbudhiṃ taṃ prayānti santaḥ khalu kālakālam || 20||

लिङ्गे यदल्पं फलमम्बु वान्यत् दत्तं तदेवामितपुण्यहेतुः ।न तेन तुल्यं जगतीतलेऽस्मिन् शुभावहं पापविनाशहेतुः ॥ २१॥

liṅge yadalpaṃ phalamambu vānyat dattaṃ tadevāmitapuṇyahetuḥ |na tena tulyaṃ jagatītale'smin śubhāvahaṃ pāpavināśahetuḥ || 21||

शिवाय यः प्रत्यहमादरेण दत्वा जलं बिल्वदलानि दद्यात् ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ २२॥

śivāya yaḥ pratyahamādareṇa datvā jalaṃ bilvadalāni dadyāt |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 22||

शिवाय दद्याद्यदि मुष्टिमात्रं भक्त्या यदन्नं घृतलेशयुक्तम् ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ २३॥

śivāya dadyādyadi muṣṭimātraṃ bhaktyā yadannaṃ ghṛtaleśayuktam |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 23||

दीपं महेशाय घृताभिषिक्तं सद्वर्तिकायुक्तमपि प्रदद्यात् ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ २४॥

dīpaṃ maheśāya ghṛtābhiṣiktaṃ sadvartikāyuktamapi pradadyāt |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 24||

धूपं महेशाय घृतेन सिक्तं ददाति यः प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ २५॥

dhūpaṃ maheśāya ghṛtena siktaṃ dadāti yaḥ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 25||

क्षीरप्रदानं गिरिशाय भक्त्या करोति यः प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ २६॥

kṣīrapradānaṃ giriśāya bhaktyā karoti yaḥ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 26||

दधिप्रदानं गिरिशाय भक्ताः कुर्वन्ति ये प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ २७॥

dadhipradānaṃ giriśāya bhaktāḥ kurvanti ye pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 27||

घृतप्रदानं गिरिशाय भक्त्या करोति यः प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ २८॥

ghṛtapradānaṃ giriśāya bhaktyā karoti yaḥ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 28||

सिताप्रदानं गिरिशाय भक्त्या करोति यः प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ २९॥

sitāpradānaṃ giriśāya bhaktyā karoti yaḥ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 29||

फलप्रदानानि मृडाय भक्ताः कुर्वन्ति ये प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ३०॥

phalapradānāni mṛḍāya bhaktāḥ kurvanti ye pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 30||

मधुप्रदानानि भवाय भक्तया करोति यः प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ३१॥

madhupradānāni bhavāya bhaktayā karoti yaḥ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 31||

ताम्बूलदानं गिरिशाय भक्त्या करोति यः प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ३२॥

tāmbūladānaṃ giriśāya bhaktyā karoti yaḥ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 32||

एलालवङ्गादिकमादरेण ददाति यः प्रत्यहमीश्वराय ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ३३॥

elālavaṅgādikamādareṇa dadāti yaḥ pratyahamīśvarāya |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 33||

ददाति यो दर्पणमीश्वराय मनोहरं प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ३४॥

dadāti yo darpaṇamīśvarāya manoharaṃ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 34||

करोति यश्चामखीजनेन वातप्रसारं गिरिशाय नित्यम् ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ३५॥

karoti yaścāmakhījanena vātaprasāraṃ giriśāya nityam |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 35||

छत्रप्रदानं नियमेन नित्यं करोति यः सर्वसुरोत्तमाय ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ३६॥

chatrapradānaṃ niyamena nityaṃ karoti yaḥ sarvasurottamāya |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 36||

ध्वजप्रदानं गिरिशाय नित्यं करोति यः प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ३७॥

dhvajapradānaṃ giriśāya nityaṃ karoti yaḥ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 37||

नाट्यप्रदानं गिरिशाय नित्यं करोति यः प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ३८॥

nāṭyapradānaṃ giriśāya nityaṃ karoti yaḥ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 38||

तूर्यप्रदानं गिरिशाय नित्यं करोति यः प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ३९॥

tūryapradānaṃ giriśāya nityaṃ karoti yaḥ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 39||

सम्मार्जनं शङ्करमन्दिरस्य करोति यः प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ४०॥

sammārjanaṃ śaṅkaramandirasya karoti yaḥ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 40||

दीपावलीं शङ्करमन्दिरेषु करोति यः प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ४१॥

dīpāvalīṃ śaṅkaramandireṣu karoti yaḥ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 41||

दुकूलदानं गिरिशाय भक्त्या करोति यः प्रत्यहमादरेण ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ४२॥

dukūladānaṃ giriśāya bhaktyā karoti yaḥ pratyahamādareṇa |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 42||

करोति यः पुष्पवितानदानं भक्त्या महेशाय विशेषकाले ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ४३॥

karoti yaḥ puṣpavitānadānaṃ bhaktyā maheśāya viśeṣakāle |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 43||

वसन्तकाले नवचन्दनेन करोति लिङ्गेष्वनुलेपनानि ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ४४॥

vasantakāle navacandanena karoti liṅgeṣvanulepanāni |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 44||

दध्यन्नदानेन करोति पूजां नित्यं महेशाय तु सोपदंशम् ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ४५॥

dadhyannadānena karoti pūjāṃ nityaṃ maheśāya tu sopadaṃśam |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 45||

क्षीरान्नदानेन करोति पूजां नित्यं महेशाय तु सोपदंशम् ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ४६॥

kṣīrānnadānena karoti pūjāṃ nityaṃ maheśāya tu sopadaṃśam |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 46||

घृतान्नदानेन करोति पूजां नित्यं महेशाय तु सोपदंशम् ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ४७॥

ghṛtānnadānena karoti pūjāṃ nityaṃ maheśāya tu sopadaṃśam |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 47||

मध्वन्नदानेन करोति पूजां नित्यं महेशाय तु सोपदंशम् ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ४८॥

madhvannadānena karoti pūjāṃ nityaṃ maheśāya tu sopadaṃśam |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 48||

महेशनैवेद्यविशेषदानैः यः शङ्करं तोषयति प्रयत्नात् ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ४९॥

maheśanaivedyaviśeṣadānaiḥ yaḥ śaṅkaraṃ toṣayati prayatnāt |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 49||

महेशदत्तैर्वसनेर्धनैर्वा यः शङ्करं तोषयति प्रयत्नात् ।तत्पुण्यतुल्यं तु न पुण्यमस्ति दृष्टं श्रुतं वा श्रुतिषु प्रसिद्धम् ॥ ५०॥

maheśadattairvasanerdhanairvā yaḥ śaṅkaraṃ toṣayati prayatnāt |tatpuṇyatulyaṃ tu na puṇyamasti dṛṣṭaṃ śrutaṃ vā śrutiṣu prasiddham || 50||

किं लिङ्गार्चनपुण्यतुल्यमनघं पुण्यं श्रुतं तद्यतःपुण्यानामपि पुण्यमुत्तमतमं तत्सर्वपुण्यालयम् ।तन्मृत्युञ्जयतोषकारणमिति ज्ञातं तदेवोत्तमंतद्वेदान्तशिरोमणिश्रुतिमतं किं तेन तुल्यं सुराः ॥ ५१॥

kiṃ liṅgārcanapuṇyatulyamanaghaṃ puṇyaṃ śrutaṃ tadyataḥpuṇyānāmapi puṇyamuttamatamaṃ tatsarvapuṇyālayam |tanmṛtyuñjayatoṣakāraṇamiti jñātaṃ tadevottamaṃtadvedāntaśiromaṇiśrutimataṃ kiṃ tena tulyaṃ surāḥ || 51||

(रे रे सुराः) शिवपदाम्बुजपूजनेन तुल्यं न पुण्यमतुलं तदपारपुण्यैः ।साध्यं तदेव सुकरं करवीरपुष्पैः दूर्वाङ्कुरैरपि कृतं वितनोति मुक्तिम् ॥ ५२॥

(re re surāḥ) śivapadāmbujapūjanena tulyaṃ na puṇyamatulaṃ tadapārapuṇyaiḥ |sādhyaṃ tadeva sukaraṃ karavīrapuṣpaiḥ dūrvāṅkurairapi kṛtaṃ vitanoti muktim || 52||

विश्वासः शिवपूजनेऽप्यगणितैः पुण्यैः परं जायतेजातस्याप्यनुवर्तनं बहुतरैः पुण्याब्धिभिर्जायते ।तत्पूजाकरणेन पुण्यनिधयः प्राप्ताः समस्ताः सदाकल्याणाम्बुधयोऽप्यपारविभवाः प्राप्ताः परार्धाधिकाः ॥ ५३॥

viśvāsaḥ śivapūjane'pyagaṇitaiḥ puṇyaiḥ paraṃ jāyatejātasyāpyanuvartanaṃ bahutaraiḥ puṇyābdhibhirjāyate |tatpūjākaraṇena puṇyanidhayaḥ prāptāḥ samastāḥ sadākalyāṇāmbudhayo'pyapāravibhavāḥ prāptāḥ parārdhādhikāḥ || 53||

कामं कायविशोषणाय मुनिभिः तसं तपः किं ततोलिङ्गाराधनमन्तरेण मरणे भोगस्य मुक्तेरपि ।वार्ता नेत्यवधारणं श्रुतिगणैः लिङ्गार्चनं कामदंसर्वेषामपि निश्चितं तदितरत् सर्वं तुषान्वेषणम् ॥ ५४॥

kāmaṃ kāyaviśoṣaṇāya munibhiḥ tasaṃ tapaḥ kiṃ tatoliṅgārādhanamantareṇa maraṇe bhogasya mukterapi |vārtā netyavadhāraṇaṃ śrutigaṇaiḥ liṅgārcanaṃ kāmadaṃsarveṣāmapi niścitaṃ taditarat sarvaṃ tuṣānveṣaṇam || 54||

एकं बिल्वदलं नवं शिथिलमप्यम्लानमप्यल्पमप्यत्यल्पं शिवलिङ्गभागनिहितं हन्त्रापदम्भोनिधीन् ।कल्याणाम्बुधिपङ्क्तिमप्यनुदिनं तावत्करोत्यन्वहंमोदाम्भोधिविवर्धनं च बहुधा मुक्तिं तनोत्यन्ततः ॥ ५५॥

ekaṃ bilvadalaṃ navaṃ śithilamapyamlānamapyalpamapyatyalpaṃ śivaliṅgabhāganihitaṃ hantrāpadambhonidhīn |kalyāṇāmbudhipaṅktimapyanudinaṃ tāvatkarotyanvahaṃmodāmbhodhivivardhanaṃ ca bahudhā muktiṃ tanotyantataḥ || 55||

सत्यं सत्यमिहोच्यते सुरगणाः सत्यं पुनः सर्वथाप्युद्धुत्याशु भुजद्वयं शपथमप्यम्बापदाम्भोरुहे ।कृत्वा शङ्करचारुचारुचरणाम्भोजेऽपि लिङ्गार्चनसर्वाभीष्टदमेव तेन सदृशं पुण्यं न लोकत्रये ॥ ५६॥

satyaṃ satyamihocyate suragaṇāḥ satyaṃ punaḥ sarvathāpyuddhutyāśu bhujadvayaṃ śapathamapyambāpadāmbhoruhe |kṛtvā śaṅkaracārucārucaraṇāmbhoje'pi liṅgārcanasarvābhīṣṭadameva tena sadṛśaṃ puṇyaṃ na lokatraye || 56||

एतल्लिङ्गसमर्चनं मुनिजनाशास्यं रहस्यं परंवक्तव्यं शिवपूजनोत्सवरसाविर्भावतुष्टाय तु ।इष्टायामितपुण्यकीर्तिविभवाकाराय हाराय तन्नान्यस्मै शिवनिन्दकाय शपथः शम्भोः प्रभोः पादयोः ॥ ५७॥

etalliṅgasamarcanaṃ munijanāśāsyaṃ rahasyaṃ paraṃvaktavyaṃ śivapūjanotsavarasāvirbhāvatuṣṭāya tu |iṣṭāyāmitapuṇyakīrtivibhavākārāya hārāya tannānyasmai śivanindakāya śapathaḥ śambhoḥ prabhoḥ pādayoḥ || 57||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते नन्दिकेशप्रोक्तं शिवपूजामहिमकथनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । पूर्वार्धम् । अध्यायः २८। ३५९ ॥

|| iti śivarahasyāntargate nandikeśaproktaṃ śivapūjāmahimakathanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | pūrvārdham | adhyāyaḥ 28| 359 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।पूर्वार्धम् ।अध्यायः २८। ३-५९ ॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |pūrvārdham |adhyāyaḥ 28| 3-59 ||