मृत्युञ्जयाष्टकम् २ Mrityunjaya Ashtakam 2

भक्तैकान्तवशंवदेन भवतें सङ्कुप्यता वेत्सि यन्मार्कण्डेयमुपद्रवन्पुरभिदा निर्भेत्स्यसे वक्षसि ।स स्वामी मम शङ्करः शमन ते दर्पं विनेता पुनःयन्मामन्तिमदुर्दशागतमिव प्रत्येषि पर्येषि च ॥ १॥

bhaktaikāntavaśaṃvadena bhavateṃ saṅkupyatā vetsi yanmārkaṇḍeyamupadravanpurabhidā nirbhetsyase vakṣasi |sa svāmī mama śaṅkaraḥ śamana te darpaṃ vinetā punaḥyanmāmantimadurdaśāgatamiva pratyeṣi paryeṣi ca || 1||

अश्रान्तं प्रभवाप्ययक्रकचयोरश्रान्तरापीडितंभद्रं भावि जनुर्भविष्यति पुनश्शर्मेति चिन्तायतम् ।पर्यावृत्तमिदं जगत्परिमृशन् संसारचक्रे भृशंसन्त्रस्तश्शरणागतोऽस्म्यशरणो मृत्युञ्जय त्वामहम् ॥ २॥

aśrāntaṃ prabhavāpyayakrakacayoraśrāntarāpīḍitaṃbhadraṃ bhāvi janurbhaviṣyati punaśśarmeti cintāyatam |paryāvṛttamidaṃ jagatparimṛśan saṃsāracakre bhṛśaṃsantrastaśśaraṇāgato'smyaśaraṇo mṛtyuñjaya tvāmaham || 2||

यावत्सैरिभवाहनं सरभसाऽधिक्षेपरूक्षाननंबद्धभ्रूकुटिदुर्निरीक्षविकटध्वस्ताक्षमीक्षे त्रसन् ।तावत्त्वामकलङ्कचन्द्रसुभगस्मेराननाम्भोरुहंपश्येयं वृषभाधिरूढमुमया सानन्दमग्रेसरम् ॥ ३॥

yāvatsairibhavāhanaṃ sarabhasā'dhikṣeparūkṣānanaṃbaddhabhrūkuṭidurnirīkṣavikaṭadhvastākṣamīkṣe trasan |tāvattvāmakalaṅkacandrasubhagasmerānanāmbhoruhaṃpaśyeyaṃ vṛṣabhādhirūḍhamumayā sānandamagresaram || 3||

कायेषु व्यथमानमर्मसु कफे कण्ठोपरोधोद्यतेसीदद्वृत्तिषु चेन्द्रियेषु मनसि व्यामोहमासेदुषि ।पर्यस्ते भिषगुत्तमैः परिजने बाष्पाकुलाक्षे परंपश्येयं परमेश ते पदयुगं नाहं परेताधिपम् ॥ ४॥

kāyeṣu vyathamānamarmasu kaphe kaṇṭhoparodhodyatesīdadvṛttiṣu cendriyeṣu manasi vyāmohamāseduṣi |paryaste bhiṣaguttamaiḥ parijane bāṣpākulākṣe paraṃpaśyeyaṃ parameśa te padayugaṃ nāhaṃ paretādhipam || 4||

भैषज्याद्भिषजि स्थिते परिजने पर्याकुलाक्षे भृशंत्रुट्यन्मर्मणि वर्ष्मणि प्रतिभये काले समासीदति ।उत्क्रान्तिश्रममुद्बणं प्रशमयन्नुत्तुङ्गसत्पुङ्गवोपारूढो जगदम्बिकासहचरः स्यान्मे पुरस्तान्मृडः ॥ ५॥

bhaiṣajyādbhiṣaji sthite parijane paryākulākṣe bhṛśaṃtruṭyanmarmaṇi varṣmaṇi pratibhaye kāle samāsīdati |utkrāntiśramamudbaṇaṃ praśamayannuttuṅgasatpuṅgavopārūḍho jagadambikāsahacaraḥ syānme purastānmṛḍaḥ || 5||

संसीदत्यसुपिञ्जरे भयभरक्लान्तान्तरे जीवितेप्रत्यासीदति कालकिङ्करगणे चित्ते मुहुर्मुह्यति ।अब्रह्मण्यरवश्रवा सह दयासारैस्समाश्वासयन्मा भैषीरिति मामुपैतु भगवानारादुमाकामुकः ॥ ६।

saṃsīdatyasupiñjare bhayabharaklāntāntare jīvitepratyāsīdati kālakiṅkaragaṇe citte muhurmuhyati |abrahmaṇyaravaśravā saha dayāsāraissamāśvāsayanmā bhaiṣīriti māmupaitu bhagavānārādumākāmukaḥ || 6|

क्रोधावर्तितलोचने कुटिलितभ्रूभङ्गरौ द्राननेसोल्लुण्ठस्फुरिताधरे सरभसं काले समासीदति ।सन्त्रासव्यथितान्तरस्य मम सन्त्राणाय सन्नह्यतेशम्भो ते त्रिपुरान्तकान्तक हरेत्युज्जृम्भतां काहली ॥ ७॥

krodhāvartitalocane kuṭilitabhrūbhaṅgarau drānanesolluṇṭhasphuritādhare sarabhasaṃ kāle samāsīdati |santrāsavyathitāntarasya mama santrāṇāya sannahyateśambho te tripurāntakāntaka haretyujjṛmbhatāṃ kāhalī || 7||

अन्वञ्चद्द्रुहिणादिकार्यनियमव्यासङ्गभाजि त्वयिप्रत्यासन्नकृतान्त किङ्करभयक्लान्ते नितान्तं मयि ।श्रीमृत्युञ्जय शङ्करान्तकरिपो देवेत्युदारध्वनिःशम्भो ते जयकाहली यमभटत्रासाय सञ्जायताम् ॥ ८॥

anvañcaddruhiṇādikāryaniyamavyāsaṅgabhāji tvayipratyāsannakṛtānta kiṅkarabhayaklānte nitāntaṃ mayi |śrīmṛtyuñjaya śaṅkarāntakaripo devetyudāradhvaniḥśambho te jayakāhalī yamabhaṭatrāsāya sañjāyatām || 8||

मत्क्षेमाय तवौपवाह्यवृषभग्रैवेयघण्टाध्वनावारादञ्चति वञ्चितान्तकभयः प्रेक्षेय साक्षादहम् ।वित्रासद्रुतसैरिभं विनिपतद्विभ्रान्तसैन्याकुलंविस्रस्ताखिलशस्त्रमन्तकचमूमन्वग्यमं विद्रुताम् ॥ ९॥

matkṣemāya tavaupavāhyavṛṣabhagraiveyaghaṇṭādhvanāvārādañcati vañcitāntakabhayaḥ prekṣeya sākṣādaham |vitrāsadrutasairibhaṃ vinipatadvibhrāntasainyākulaṃvisrastākhilaśastramantakacamūmanvagyamaṃ vidrutām || 9||

मर्माणि व्यथयन्तु गाढकुपिता निस्सन्धिबन्धानि मेव्याकर्षन्त्वसुपञ्जरं यमभटाः पाशैर्दृढं पाशितम् ।सन्ताम्यन्तु ममेन्द्रियाणि सकलान्यन्ते परं ते विभोचेतश्चुम्बतु कालमाथिचरणं त्वामम्बिकार्धासनम् ॥ १०॥

marmāṇi vyathayantu gāḍhakupitā nissandhibandhāni mevyākarṣantvasupañjaraṃ yamabhaṭāḥ pāśairdṛḍhaṃ pāśitam |santāmyantu mamendriyāṇi sakalānyante paraṃ te vibhocetaścumbatu kālamāthicaraṇaṃ tvāmambikārdhāsanam || 10||

नित्यं यो नियतः पठत्यवहितो मृत्युञ्जयाख्यस्तवंध्यायन्नात्मनि सुप्रसन्नवदनाम्भोजै भवानीपतिम् ।निर्धूतापमृतिस्स जीवति चिरादन्ते च मृत्युञ्जयंसाक्षात्कृत्य महीयते शिवपदे निश्शोकमोहे सुखम् ॥ ११॥

nityaṃ yo niyataḥ paṭhatyavahito mṛtyuñjayākhyastavaṃdhyāyannātmani suprasannavadanāmbhojai bhavānīpatim |nirdhūtāpamṛtissa jīvati cirādante ca mṛtyuñjayaṃsākṣātkṛtya mahīyate śivapade niśśokamohe sukham || 11||

श्रीरामभद्रयोगीन्द्रचरणाम्बुजरेणुना ।कृष्णानन्दयतीन्द्रेण कृतं मृत्युञ्जयाष्टकम् ।इति कृष्णानन्दकृतिषु मृत्युञ्जयाष्टकं सम्पूर्णम् ॥

śrīrāmabhadrayogīndracaraṇāmbujareṇunā |kṛṣṇānandayatīndreṇa kṛtaṃ mṛtyuñjayāṣṭakam |iti kṛṣṇānandakṛtiṣu mṛtyuñjayāṣṭakaṃ sampūrṇam ||