मृतसञ्जीवनस्तोत्रम् कवचम् च Mritasanjivana Stotram

एवमाराध्य गौरीशं देवं मृत्युञ्जयेश्वरम् ।मृतसञ्जीवनं नाम्ना कवचं प्रजपेत्सदा ॥ १॥

evamārādhya gaurīśaṃ devaṃ mṛtyuñjayeśvaram |mṛtasañjīvanaṃ nāmnā kavacaṃ prajapetsadā || 1||

सारात्सारतरं पुण्यं गुह्याद्गुह्यतरं शुभम् ।महादेवस्य कवचं मृतसञ्जीवनाभिधम् ॥ २॥ वर् नामकम्

sārātsārataraṃ puṇyaṃ guhyādguhyataraṃ śubham |mahādevasya kavacaṃ mṛtasañjīvanābhidham || 2|| var nāmakam

समाहितमना भूत्वा शृणुष्व कवचं शुभम् ।शृत्वैतद्दिव्य कवचं रहस्यं कुरु सर्वदा ॥ ३॥

samāhitamanā bhūtvā śṛṇuṣva kavacaṃ śubham |śṛtvaitaddivya kavacaṃ rahasyaṃ kuru sarvadā || 3||

व(ज)राभयकरो यज्वा सर्वदेवनिषेवितः ।मृत्युञ्जयो महादेवः प्राच्यां मां पातु सर्वदा ॥ ४॥

va(ja)rābhayakaro yajvā sarvadevaniṣevitaḥ |mṛtyuñjayo mahādevaḥ prācyāṃ māṃ pātu sarvadā || 4||

दधानः शक्तिमभयां त्रिमुखं षड्भुजः प्रभुः ।सदाशिवोऽग्निरूपी मामाग्नेय्यां पातु सर्वदा ॥ ५॥

dadhānaḥ śaktimabhayāṃ trimukhaṃ ṣaḍbhujaḥ prabhuḥ |sadāśivo'gnirūpī māmāgneyyāṃ pātu sarvadā || 5||

अष्टादशभुजोपेतो दण्डाभयकरो विभुः ।यमरूपी महादेवो दक्षिणस्यां सदाऽवतु ॥ ६॥

aṣṭādaśabhujopeto daṇḍābhayakaro vibhuḥ |yamarūpī mahādevo dakṣiṇasyāṃ sadā'vatu || 6||

खड्गाभयकरो धीरो रक्षोगणनिषेवितः ।रक्षोरूपी महेशो मां नैरृत्यां सर्वदाऽवतु ॥ ७॥

khaḍgābhayakaro dhīro rakṣogaṇaniṣevitaḥ |rakṣorūpī maheśo māṃ nairṛtyāṃ sarvadā'vatu || 7||

पाशाभयभुजः सर्वरत्नाकरनिषेवितः ।वरुणात्मा महादेवः पश्चिमे मां सदाऽवतु ॥ ८॥

pāśābhayabhujaḥ sarvaratnākaraniṣevitaḥ |varuṇātmā mahādevaḥ paścime māṃ sadā'vatu || 8||

गदाभयकरः प्राणनायकः सर्वदागतिः ।वायव्यां मारुतात्मा मां शङ्करः पातु सर्वदा ॥ ९॥

gadābhayakaraḥ prāṇanāyakaḥ sarvadāgatiḥ |vāyavyāṃ mārutātmā māṃ śaṅkaraḥ pātu sarvadā || 9||

शङ्खाभयकरस्थो मां नायकः परमेश्वरः ।सर्वात्मान्तरदिग्भागे पातु मां शङ्करः प्रभुः ॥ १०॥

śaṅkhābhayakarastho māṃ nāyakaḥ parameśvaraḥ |sarvātmāntaradigbhāge pātu māṃ śaṅkaraḥ prabhuḥ || 10||

शूलाभयकरः सर्वविद्यानमधिनायकः ।ईशानात्मा तथैशान्यां पातु मां परमेश्वरः ॥ ११॥

śūlābhayakaraḥ sarvavidyānamadhināyakaḥ |īśānātmā tathaiśānyāṃ pātu māṃ parameśvaraḥ || 11||

ऊर्ध्वभागे ब्रह्मरूपी विश्वात्माऽधः सदाऽवतु ।शिरो मे शङ्करः पातु ललाटं चन्द्रशेखरः ॥ १२॥

ūrdhvabhāge brahmarūpī viśvātmā'dhaḥ sadā'vatu |śiro me śaṅkaraḥ pātu lalāṭaṃ candraśekharaḥ || 12||

भ्रूमध्यं सर्वलोकेशस्त्रिनेत्रो लोचनेऽवतु ।भ्रूयुग्मं गिरिशः पातु कर्णौ पातु महेश्वरः ॥ १३॥

bhrūmadhyaṃ sarvalokeśastrinetro locane'vatu |bhrūyugmaṃ giriśaḥ pātu karṇau pātu maheśvaraḥ || 13||

नासिकां मे महादेव ओष्ठौ पातु वृषध्वजः ।जिह्वां मे दक्षिणामूर्तिर्दन्तान्मे गिरिशोऽवतु ॥ १४॥

nāsikāṃ me mahādeva oṣṭhau pātu vṛṣadhvajaḥ |jihvāṃ me dakṣiṇāmūrtirdantānme giriśo'vatu || 14||

मृतुय्ञ्जयो मुखं पातु कण्ठं मे नागभूषणः ।पिनाकी मत्करौ पातु त्रिशूली हृदयं मम ॥ १५॥

mṛtuyñjayo mukhaṃ pātu kaṇṭhaṃ me nāgabhūṣaṇaḥ |pinākī matkarau pātu triśūlī hṛdayaṃ mama || 15||

पञ्चवक्त्रः स्तनौ पातु उदरं जगदीश्वरः ।नाभिं पातु विरूपाक्षः पार्श्वौ मे पार्वतीपतिः ॥ १६॥

pañcavaktraḥ stanau pātu udaraṃ jagadīśvaraḥ |nābhiṃ pātu virūpākṣaḥ pārśvau me pārvatīpatiḥ || 16||

कटिद्वयं गिरीशो मे पृष्ठं मे प्रमथाधिपः ।गुह्यं महेश्वरः पातु ममोरू पातु भैरवः ॥ १७॥

kaṭidvayaṃ girīśo me pṛṣṭhaṃ me pramathādhipaḥ |guhyaṃ maheśvaraḥ pātu mamorū pātu bhairavaḥ || 17||

जानुनी मे जगद्धर्ता जङ्घे मे जगदम्बिका ।पादौ मे सततं पातु लोकवन्द्यः सदाशिवः ॥ १८॥

jānunī me jagaddhartā jaṅghe me jagadambikā |pādau me satataṃ pātu lokavandyaḥ sadāśivaḥ || 18||

गिरिशः पातु मे भार्यां भवः पातु सुतान्मम ।मृत्युञ्जयो ममायुष्यं चित्तं मे गणनायकः ॥ १९॥

giriśaḥ pātu me bhāryāṃ bhavaḥ pātu sutānmama |mṛtyuñjayo mamāyuṣyaṃ cittaṃ me gaṇanāyakaḥ || 19||

सर्वाङ्गं मे सदा पातु कालकालः सदाशिवः ।एतत्ते कवचं पुण्यं देवतानां च दुर्लभम् ॥ २०॥

sarvāṅgaṃ me sadā pātu kālakālaḥ sadāśivaḥ |etatte kavacaṃ puṇyaṃ devatānāṃ ca durlabham || 20||

मृतसञ्जीवनं नाम्ना महादेवेन कीर्तितम् ।सहस्रावर्तनं चास्य पुरश्चरणमीरितम् ॥ २१॥

mṛtasañjīvanaṃ nāmnā mahādevena kīrtitam |sahasrāvartanaṃ cāsya puraścaraṇamīritam || 21||

यः पठेच्छृणुयान्नित्यं श्रावयेत्सुसमाहितः ।स कालमृत्युं निर्जित्य सदायुष्यं समश्नुते ॥ २२॥

yaḥ paṭhecchṛṇuyānnityaṃ śrāvayetsusamāhitaḥ |sa kālamṛtyuṃ nirjitya sadāyuṣyaṃ samaśnute || 22||

हस्तेन वा यदा स्पृष्ट्वा मृतं सञ्जीवयत्यसौ ।आधयो व्याधयस्तस्य न भवन्ति कदाचन ॥ २३॥

hastena vā yadā spṛṣṭvā mṛtaṃ sañjīvayatyasau |ādhayo vyādhayastasya na bhavanti kadācana || 23||

कालमृत्युमपि प्राप्तमसौ जयति सर्वदा ।अणिमादिगुणैश्वर्यं लभते मानवोत्तमः ॥ २४॥

kālamṛtyumapi prāptamasau jayati sarvadā |aṇimādiguṇaiśvaryaṃ labhate mānavottamaḥ || 24||

युद्धारम्भे पठित्वेदमष्टाविंशतिवारकम् ।युद्धमध्ये स्थितः शत्रुः सद्यः सर्वैर्न दृश्यते ॥ २५॥

yuddhārambhe paṭhitvedamaṣṭāviṃśativārakam |yuddhamadhye sthitaḥ śatruḥ sadyaḥ sarvairna dṛśyate || 25||

न ब्रह्मादीनि चास्त्राणि क्षयं कुर्वन्ति तस्य वै ।विजयं लभते देवयुद्धमध्येऽपि सर्वदा ॥ २६॥

na brahmādīni cāstrāṇi kṣayaṃ kurvanti tasya vai |vijayaṃ labhate devayuddhamadhye'pi sarvadā || 26||

प्रातरुत्थाय सततं यः पठेत्कवचं शुभम् ।अक्षय्यं लभते सौख्यमिह लोके परत्र च ॥ २७॥

prātarutthāya satataṃ yaḥ paṭhetkavacaṃ śubham |akṣayyaṃ labhate saukhyamiha loke paratra ca || 27||

सर्वव्याधिविनिर्मृक्तः सर्वरोगविवर्जितः ।अजरामरणो भूत्वा सदा षोडशवार्षिकः ॥ २८॥

sarvavyādhivinirmṛktaḥ sarvarogavivarjitaḥ |ajarāmaraṇo bhūtvā sadā ṣoḍaśavārṣikaḥ || 28||

विचरत्यखिलाँलोकान्प्राप्य भोगांश्च दुर्लभान् ।तस्मादिदं महागोप्यं कवचं समुदाहृतम् ॥ २९॥

vicaratyakhilām̐lokānprāpya bhogāṃśca durlabhān |tasmādidaṃ mahāgopyaṃ kavacaṃ samudāhṛtam || 29||

मृतसञ्जीवनं नाम्ना देवतैरपि दुर्लभम् ॥ ३०॥

mṛtasañjīvanaṃ nāmnā devatairapi durlabham || 30||

॥ इति श्रीवसिष्ठप्रणीतं मृतसञ्जीवन स्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīvasiṣṭhapraṇītaṃ mṛtasañjīvana stotraṃ sampūrṇam ||