हरिहरस्तुतिः Hariharastutih

जाह्नवी मूर्ध्नि पादे वा कालः कण्ठे वपुष्यथ ।कामारिं कामतातं वा कञ्चिद्देवं भजामहे ॥ १॥

jāhnavī mūrdhni pāde vā kālaḥ kaṇṭhe vapuṣyatha |kāmāriṃ kāmatātaṃ vā kañciddevaṃ bhajāmahe || 1||

गाङ्गयामुनयोगेन तुल्यं हारिहरं वपुः ।पातु नाभिगतं पद्मं यस्य तन्मध्यगं यथा ॥ २॥

gāṅgayāmunayogena tulyaṃ hāriharaṃ vapuḥ |pātu nābhigataṃ padmaṃ yasya tanmadhyagaṃ yathā || 2||

अबलाढ्यविग्रहश्रीरमर्त्यनतिरक्षमालयोपेतः ।पञ्चक्रमोदितमुखः पायात्परमेश्वरो मुहुरनादिः ॥ ३॥

abalāḍhyavigrahaśrīramartyanatirakṣamālayopetaḥ |pañcakramoditamukhaḥ pāyātparameśvaro muhuranādiḥ || 3||

पन्नगधारिकराग्रो गङ्गोमालक्षितोऽङ्गदोऽग्रभुजः ।शशिखण्डशेखर उमापरिग्रहो मुहुरनादिरवतु त्वाम् ॥ ४॥

pannagadhārikarāgro gaṅgomālakṣito'ṅgado'grabhujaḥ |śaśikhaṇḍaśekhara umāparigraho muhuranādiravatu tvām || 4||

गवीशपत्रो नगजार्तिहारी कुमारतातः शशिखण्डमौलिः ।लङ्केशसम्पूजितपादपद्मः पायादनादिः परमेश्वरो वः ॥ ५॥

gavīśapatro nagajārtihārī kumāratātaḥ śaśikhaṇḍamauliḥ |laṅkeśasampūjitapādapadmaḥ pāyādanādiḥ parameśvaro vaḥ || 5||

स्फटिकमरकतश्रीहारिणोः प्रीतियोगात्तदवतु वपुरेकं कामकंसद्विषोर्वः ।भवति गिरिसुतायाः सार्धमम्भोधिपुत्र्यासदृशमहसि कण्ठे यत्र सीमाविवादः ॥ ६॥

sphaṭikamarakataśrīhāriṇoḥ prītiyogāttadavatu vapurekaṃ kāmakaṃsadviṣorvaḥ |bhavati girisutāyāḥ sārdhamambhodhiputryāsadṛśamahasi kaṇṭhe yatra sīmāvivādaḥ || 6||

सम्प्राप्तं मकरध्वजेन मथनं त्वत्तो मदर्थे पुरातद्युक्तं बहुमार्गगां मम पुरो निर्लज्ज वोढुस्तव ।तामेवानुनयस्वभावकुटिलां हे कृष्ण कण्ठग्रहंमुञ्चेत्याह रुषा यमद्रितनया लक्ष्मीश्च पायात्स वः ॥ ७॥

samprāptaṃ makaradhvajena mathanaṃ tvatto madarthe purātadyuktaṃ bahumārgagāṃ mama puro nirlajja voḍhustava |tāmevānunayasvabhāvakuṭilāṃ he kṛṣṇa kaṇṭhagrahaṃmuñcetyāha ruṣā yamadritanayā lakṣmīśca pāyātsa vaḥ || 7||

यौ तौ शङ्खकपालभूषितकरौ मालास्थिमालाधरौदेवौ द्वारवतीश्मशाननिलयौ नागारिगोवाहनौ ।द्वित्र्यक्षौ बलिदक्षयज्ञमथनौ श्रीशैलजावल्लभौपापं वो हरतां सदा हरिहरौ श्रीवत्सगङ्गाधरौ ॥ ८॥

yau tau śaṅkhakapālabhūṣitakarau mālāsthimālādharaudevau dvāravatīśmaśānanilayau nāgārigovāhanau |dvitryakṣau balidakṣayajñamathanau śrīśailajāvallabhaupāpaṃ vo haratāṃ sadā hariharau śrīvatsagaṅgādharau || 8||

लोले ब्रूहि कपालिकामिनि पिता कस्ते पतिः पाथसांकः प्रत्येति जलादपत्यजननं प्रत्येति यः प्रस्तरात् ।इत्थं पर्वतसिन्धुराजसुतयोराकर्ण्य वाक्चातुरींसंस्मेरस्य हरेर्हरस्य च मुदो निघ्नन्तु विघ्नं तु वः ॥ ९॥

lole brūhi kapālikāmini pitā kaste patiḥ pāthasāṃkaḥ pratyeti jalādapatyajananaṃ pratyeti yaḥ prastarāt |itthaṃ parvatasindhurājasutayorākarṇya vākcāturīṃsaṃsmerasya harerharasya ca mudo nighnantu vighnaṃ tu vaḥ || 9||

यस्मादासीत्कुमारः कुवलयदलवल्लीलयोवाह गङ्गांवामा यस्याङ्गसङ्गा पिहितजनचयो यो गवीशध्वजोऽपि ।लङ्केशाद्येकनाथो हिमकररुचिभृद्भूविशेषाश्रयोऽसौवर्णस्याद्यस्य लोपादपहरतु हरिः पातकं वः स्मरारिः ॥ १०॥

yasmādāsītkumāraḥ kuvalayadalavallīlayovāha gaṅgāṃvāmā yasyāṅgasaṅgā pihitajanacayo yo gavīśadhvajo'pi |laṅkeśādyekanātho himakararucibhṛdbhūviśeṣāśrayo'sauvarṇasyādyasya lopādapaharatu hariḥ pātakaṃ vaḥ smarāriḥ || 10||

इति हरिहरस्तुतिः समाप्ता ।

iti hariharastutiḥ samāptā |