शिवस्तोत्रम् (देवादिभिःकृतं ३ स्कन्दपुराणान्तर्गतम् आदिदेवोऽसि देवानां जातमेतत्स्वयं तव) Devadibhih Kritam 3 Shiva Stotram

देवा ऊचुः ।आदिदेवोऽसि देवानां जातमेतत्स्वयं तव ।सर्गस्थित्यन्तकालेषु त्रिधा भेदेन तिष्ठसि ॥ १४९॥

devā ūcuḥ |ādidevo'si devānāṃ jātametatsvayaṃ tava |sargasthityantakāleṣu tridhā bhedena tiṣṭhasi || 149||

स्वस्ति तेऽस्तु जगन्नाथ घर्मवर्षहिमाकर ।इन्द्र आगम्य तं देवं लिख्यमानमथास्तवीत् ।जय देव जगत्स्वामिञ्जय देव जगत्पते ॥ १\।११\।१५॥ऋषयश्च ततः सप्त वसिष्ठात्रिपुरोगमाः ।तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैः स्वस्ति स्वस्तीति वादिनः ।वेदोक्तिभिरथाग्र्याभिर्वालखिल्याश्च तुष्टुवुः ॥ १५१॥

svasti te'stu jagannātha gharmavarṣahimākara |indra āgamya taṃ devaṃ likhyamānamathāstavīt |jaya deva jagatsvāmiñjaya deva jagatpate || 1\|11\|15||ṛṣayaśca tataḥ sapta vasiṣṭhātripurogamāḥ |tuṣṭuvurvividhaiḥ stotraiḥ svasti svastīti vādinaḥ |vedoktibhirathāgryābhirvālakhilyāśca tuṣṭuvuḥ || 151||

वालखिल्या ऊचुः ।नमस्ते ऋक्स्वरूपाय सामरूपाय ते नमः ।यजुःस्वरूपरूपाय साम्नां धामग ते नमः ॥ १५२॥

vālakhilyā ūcuḥ |namaste ṛksvarūpāya sāmarūpāya te namaḥ |yajuḥsvarūparūpāya sāmnāṃ dhāmaga te namaḥ || 152||

ज्ञानैकरूपदेहाय निर्धूततमसे नमः ।शुद्धज्योतिःस्वरूपाय त्रिमूर्तायामलात्मने ॥ १५३॥

jñānaikarūpadehāya nirdhūtatamase namaḥ |śuddhajyotiḥsvarūpāya trimūrtāyāmalātmane || 153||

वरिष्ठाय वरेण्याय सर्वस्मै परमात्मने ।नमोऽखिलजगद्व्यापिरूपायानन्तमूर्त्तये ॥ १५४॥

variṣṭhāya vareṇyāya sarvasmai paramātmane |namo'khilajagadvyāpirūpāyānantamūrttaye || 154||

सर्वकारणभूताय निष्ठाय ज्ञानचेतसाम् ।नमः सूर्यस्वरूपाय प्रकाशालक्ष्यरूपिणे ॥ १५५॥

sarvakāraṇabhūtāya niṣṭhāya jñānacetasām |namaḥ sūryasvarūpāya prakāśālakṣyarūpiṇe || 155||

भास्कराय नमस्तुभ्यं तथा दिनकृते नमः ।सर्वस्मै हेतवे चैव सन्ध्याज्योत्स्नाकृते नमः ॥ १५६॥

bhāskarāya namastubhyaṃ tathā dinakṛte namaḥ |sarvasmai hetave caiva sandhyājyotsnākṛte namaḥ || 156||

त्वं सर्वमेतद्भगवञ्जगच्च भ्रमता त्वया ।भ्रमत्या विश्वमखिलं ब्रह्माण्डं सचराचरम् ।त्वदंशुभिरिदं सर्वं स्पृष्टं वै जायते शुचि ॥ १५७॥

tvaṃ sarvametadbhagavañjagacca bhramatā tvayā |bhramatyā viśvamakhilaṃ brahmāṇḍaṃ sacarācaram |tvadaṃśubhiridaṃ sarvaṃ spṛṣṭaṃ vai jāyate śuci || 157||

क्रियते त्वत्करस्पर्शैर्जलादीनां पवित्रता ॥ १५८॥

kriyate tvatkarasparśairjalādīnāṃ pavitratā || 158||

होमदानादिको धर्मो नोपकाराय जायते ।तात यावन्न संयोगि जगदेतत्त्वदंशुभिः ॥ १५९॥

homadānādiko dharmo nopakārāya jāyate |tāta yāvanna saṃyogi jagadetattvadaṃśubhiḥ || 159||

ऋचस्ते सकला ह्येतास्तथा यानि यजूंषि च ।सकलानि च सामानि निपतन्ति त्वदङ्गतः ॥ १\।११\।१६०॥ऋङ्मयस्त्वं जगन्नाथ त्वमेव च यजुर्मयः ।यतः साममयश्चैव ततो नाथ त्रयीमयः ॥ १६१॥

ṛcaste sakalā hyetāstathā yāni yajūṃṣi ca |sakalāni ca sāmāni nipatanti tvadaṅgataḥ || 1\|11\|160||ṛṅmayastvaṃ jagannātha tvameva ca yajurmayaḥ |yataḥ sāmamayaścaiva tato nātha trayīmayaḥ || 161||

त्वमेव ब्रह्मणो रूपं परं चापरमेव च ।मूर्त्तामूर्त्तं तथा सूक्ष्मं स्थूलं रूपेण संस्थितः ॥ १६२॥

tvameva brahmaṇo rūpaṃ paraṃ cāparameva ca |mūrttāmūrttaṃ tathā sūkṣmaṃ sthūlaṃ rūpeṇa saṃsthitaḥ || 162||

निमेषकाष्ठादिमयः कालरूपक्षणात्मकः ।प्रसीद स्वेच्छया रूपं स्वं तेजः शमनं कुरु ।त्वं देव जगतां हेतोर्दुःखं सहसि दुःसहम् ॥ १६३॥

nimeṣakāṣṭhādimayaḥ kālarūpakṣaṇātmakaḥ |prasīda svecchayā rūpaṃ svaṃ tejaḥ śamanaṃ kuru |tvaṃ deva jagatāṃ hetorduḥkhaṃ sahasi duḥsaham || 163||

त्वं नाथ मोक्षिणां मोक्षो ध्येयस्त्वं ध्यायतां वरः ।त्वं गतिः सर्वभूतानां कर्मकाण्डनिवर्तिनाम् ॥ १६४॥

tvaṃ nātha mokṣiṇāṃ mokṣo dhyeyastvaṃ dhyāyatāṃ varaḥ |tvaṃ gatiḥ sarvabhūtānāṃ karmakāṇḍanivartinām || 164||

शं प्रजाभ्योऽस्तु देवेश शन्नोऽस्तु जगताम्पते ॥ १६५॥

śaṃ prajābhyo'stu deveśa śanno'stu jagatāmpate || 165||

त्वं धाता विसृजसि विश्वमेकएव त्वं पाता स्थितिकरणाय सम्प्रवृत्तः ।त्वय्यन्ते लयमखिलं प्रयाति चैतत्त्वत्तोऽन्यो न हि तपनास्ति सर्वदाता ॥ १६६॥

tvaṃ dhātā visṛjasi viśvamekaeva tvaṃ pātā sthitikaraṇāya sampravṛttaḥ |tvayyante layamakhilaṃ prayāti caitattvatto'nyo na hi tapanāsti sarvadātā || 166||

त्वं ब्रह्मा हरिहरसंज्ञितस्त्वमिन्द्रोवित्तेशः पितृपितरम्बुपः समीरः ।सोमोऽग्निर्गगनमहाधरादिरूपःकिं न त्वं सकलमनोरथप्रदाता ॥ १६७॥

tvaṃ brahmā hariharasaṃjñitastvamindrovitteśaḥ pitṛpitarambupaḥ samīraḥ |somo'gnirgaganamahādharādirūpaḥkiṃ na tvaṃ sakalamanorathapradātā || 167||

यज्ञैस्त्वामनुदिनमात्मकर्मसक्ताःस्तुवन्तो विविधपदैर्द्विजा यजन्ति ।ध्यायन्तः सविनयचेतसो भवन्तंयोगस्थाः परमपदं प्रयान्ति मर्त्त्या ॥ १६८॥

yajñaistvāmanudinamātmakarmasaktāḥstuvanto vividhapadairdvijā yajanti |dhyāyantaḥ savinayacetaso bhavantaṃyogasthāḥ paramapadaṃ prayānti marttyā || 168||

तपसि पचसि विश्वं पासि भस्मीकरोषिप्रकटयसि मयूखैर्ह्लादयस्यंशुगर्भैः ।सृजसि कमलजन्मा पालयस्यच्युताख्यःक्षपयसि च युगान्ते रुद्ररूपस्त्वमेकः ॥ १६९॥

tapasi pacasi viśvaṃ pāsi bhasmīkaroṣiprakaṭayasi mayūkhairhlādayasyaṃśugarbhaiḥ |sṛjasi kamalajanmā pālayasyacyutākhyaḥkṣapayasi ca yugānte rudrarūpastvamekaḥ || 169||

इति श्रीस्कन्दपुराणे प्रभासखण्डे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये एकादशाध्यायान्तर्गतंदेवादिभिः कृतं शिवस्तोत्रं समाप्तम् ।स्कन्दपुराण । प्रभासखण्ड । अध्याय ११/१४९१६८॥स्कन्दपुराण । प्रभासखण्ड । अध्याय ११/१४९-१६८॥

iti śrīskandapurāṇe prabhāsakhaṇḍe prabhāsakṣetramāhātmye ekādaśādhyāyāntargataṃdevādibhiḥ kṛtaṃ śivastotraṃ samāptam |skandapurāṇa | prabhāsakhaṇḍa | adhyāya 11/149168||skandapurāṇa | prabhāsakhaṇḍa | adhyāya 11/149-168||