शिवस्तोत्रम् (दत्तकृतं ब्रह्मपुराणान्तर्गतम् संसारकूपे पतितोऽस्मि दैवान्मोहेन गुप्तो भवदुःखपङ्के) Dattakritam Shiva Stotram

दत्त उवाच ।संसारकूपे पतितोऽस्मि दैवान्मोहेन गुप्तो भवदुःखपङ्के ।अज्ञाननाम्ना तमसाऽऽवृतोऽहं परं न विन्दामि सुराधिनाथ ॥ ७॥

datta uvāca |saṃsārakūpe patito'smi daivānmohena gupto bhavaduḥkhapaṅke |ajñānanāmnā tamasā''vṛto'haṃ paraṃ na vindāmi surādhinātha || 7||

भिन्नस्त्रिशूलेन बलीयसाऽहं पापेन चिन्ताक्षुरपाटितश्च ।तप्तोऽस्मि पञ्चेन्द्रियतीव्रतापैः श्रान्तोऽस्मि सन्तारय सोमनाथ ॥ ८॥

bhinnastriśūlena balīyasā'haṃ pāpena cintākṣurapāṭitaśca |tapto'smi pañcendriyatīvratāpaiḥ śrānto'smi santāraya somanātha || 8||

बद्धोऽस्मि दारिद्र्यमयैश्च बन्धैर्हतोऽस्मि रोगानलतीव्रतापैः ।क्रान्तोऽस्म्यहं मृत्युभुजङ्गमेन भीतो भृशं किं करवाणि शम्भो ॥ ९॥

baddho'smi dāridryamayaiśca bandhairhato'smi rogānalatīvratāpaiḥ |krānto'smyahaṃ mṛtyubhujaṅgamena bhīto bhṛśaṃ kiṃ karavāṇi śambho || 9||

भवाभवाभ्यामतिपीडितोऽहं तृष्णाक्षुधाभ्यां च रजस्तमोभ्याम् ।ईदृक्षया जरया चाभिभूतः पश्यावस्थां कृपया मेऽद्य नाथ ॥ १०॥

bhavābhavābhyāmatipīḍito'haṃ tṛṣṇākṣudhābhyāṃ ca rajastamobhyām |īdṛkṣayā jarayā cābhibhūtaḥ paśyāvasthāṃ kṛpayā me'dya nātha || 10||

कामेन कोपेन च मत्सरेण दम्भेन दर्पादिभिरप्यनेकैः ।एकैकशः कष्टगतोऽस्मि विद्धस्त्वं नाथवद्वारय नाथ शत्रून् ॥ ११॥

kāmena kopena ca matsareṇa dambhena darpādibhirapyanekaiḥ |ekaikaśaḥ kaṣṭagato'smi viddhastvaṃ nāthavadvāraya nātha śatrūn || 11||

कस्यापि कश्चित्पतितस्य पुंसो दुःखप्रणोदी भवतीति सत्यम् ।विना भवन्तं मम सोमनाथ कुत्रापि कारुण्यवचोऽपि नास्ति ॥ १२॥

kasyāpi kaścitpatitasya puṃso duḥkhapraṇodī bhavatīti satyam |vinā bhavantaṃ mama somanātha kutrāpi kāruṇyavaco'pi nāsti || 12||

तावत्स कोपो भयमोहदुःखान्यज्ञानदारिद्र्यरुजस्तथैव ।कामादयो मृत्युरपीह यावन्नमः शिवायेति न वच्मि वाक्यम् ॥ १३॥

tāvatsa kopo bhayamohaduḥkhānyajñānadāridryarujastathaiva |kāmādayo mṛtyurapīha yāvannamaḥ śivāyeti na vacmi vākyam || 13||

न मेऽस्ति धर्मो न च मेऽस्ति भक्तिर्नाहं विवेकी करुणा कुतो मे ।दाताऽसि तेनाशु शरण्य चित्ते निधेहि सोमेति पदं मदीये ॥ १४॥

na me'sti dharmo na ca me'sti bhaktirnāhaṃ vivekī karuṇā kuto me |dātā'si tenāśu śaraṇya citte nidhehi someti padaṃ madīye || 14||

याचे न चाहं सुरभूपतित्वं हृत्पद्ममध्ये मम सोमनाथ ।श्रीसोमपादाम्बुजसन्निधानं याचे विचार्यैंव च तत्कुरुष्व ॥ १५॥

yāce na cāhaṃ surabhūpatitvaṃ hṛtpadmamadhye mama somanātha |śrīsomapādāmbujasannidhānaṃ yāce vicāryaiṃva ca tatkuruṣva || 15||

यथा तवाहं विदितोऽस्मि पापस्तथाऽपि विज्ञापनमाशृणुष्व ।संश्रूयते यत्र वचः शिवेति तत्र स्थितिः स्यान्मम सोमनाथ ॥ १६॥

yathā tavāhaṃ vidito'smi pāpastathā'pi vijñāpanamāśṛṇuṣva |saṃśrūyate yatra vacaḥ śiveti tatra sthitiḥ syānmama somanātha || 16||

गौरीपते शङ्कर सोमनाथ विश्वेश कारुण्यनिधेऽखिलात्मन् ।संस्तूयते यत्र सदेति तत्र केषामपि स्यात्कृतिनां निवासः ॥ १७॥

gaurīpate śaṅkara somanātha viśveśa kāruṇyanidhe'khilātman |saṃstūyate yatra sadeti tatra keṣāmapi syātkṛtināṃ nivāsaḥ || 17||

इति ब्रह्मपुराणे सप्तदशाधिकशततमाध्यायान्तर्गतंदत्तकृतं शिवस्तोत्रं समाप्तम् ।ब्रह्मपुराण । अध्याय ११७/७१७॥ब्रह्मपुराण । अध्याय ११७/७-१७॥

iti brahmapurāṇe saptadaśādhikaśatatamādhyāyāntargataṃdattakṛtaṃ śivastotraṃ samāptam |brahmapurāṇa | adhyāya 117/717||brahmapurāṇa | adhyāya 117/7-17||