विलापकुसुमाञ्जलिः Shri Vilapakusumanjalih

त्वं रूपमञ्जरि सखि प्रथिता पुरेऽस्मिन्पुंसः परस्य वदनं न हि पश्यसीति ।बिम्बाधरे क्षतमनागतभर्तृकायायत्ते व्यधायि किमु तच्छुकपुङ्गवेन ॥ १॥ (वसन्त)

tvaṃ rūpamañjari sakhi prathitā pure'sminpuṃsaḥ parasya vadanaṃ na hi paśyasīti |bimbādhare kṣatamanāgatabhartṛkāyāyatte vyadhāyi kimu tacchukapuṅgavena || 1|| (vasanta)

स्थलकमलिनि युक्तं गर्विता काननेऽस्मिन्प्रणयसि वरहास्यं पुष्पगुच्छच्छलेन ।अपि निखिललतास्ताः सौरभाक्ताः स मुञ्चन्मृगयति तव मार्गं कृष्णभृङ्गो यदद्य ॥ २॥ (मालिनी)

sthalakamalini yuktaṃ garvitā kānane'sminpraṇayasi varahāsyaṃ puṣpagucchacchalena |api nikhilalatāstāḥ saurabhāktāḥ sa muñcanmṛgayati tava mārgaṃ kṛṣṇabhṛṅgo yadadya || 2|| (mālinī)

व्रजेन्द्रवसतिस्थले विविधवल्लवीसङ्कुलेत्वमेव रतिमञ्जरि प्रचुरपुण्यपुञ्जोदया ।विलासभरविस्मृतप्रणयिमेखलामार्गणेयदद्य निजनाथया व्रजति नाथिता कन्दरम् ॥ ३॥ (पृथ्वी)

vrajendravasatisthale vividhavallavīsaṅkuletvameva ratimañjari pracurapuṇyapuñjodayā |vilāsabharavismṛtapraṇayimekhalāmārgaṇeyadadya nijanāthayā vrajati nāthitā kandaram || 3|| (pṛthvī)

प्रभुरपि यदुनन्दनो च एषप्रिययदुनन्दन उन्नतप्रभावः ।स्वयमतुलकृपामृताभिषेकंमम कृतवांस्तमहं गुरुं प्रपद्ये ॥ ४॥ (पुष्पिताग्रा)

prabhurapi yadunandano ca eṣapriyayadunandana unnataprabhāvaḥ |svayamatulakṛpāmṛtābhiṣekaṃmama kṛtavāṃstamahaṃ guruṃ prapadye || 4|| (puṣpitāgrā)

यो मां दुस्तरगेहनिर्जलमहाकूपादपारक्लमात्सद्यः सान्द्रदयाम्बुधिः प्रकृतितः स्वैरी कृपारज्जुभिः ।उद्धृत्यात्मसरोजनिन्दिचरणप्रान्तं प्रपाद्य स्वयंश्रीदामोदरसाच्चकार तमहं चैतन्यचन्द्रं भजे ॥ ५॥ (शार्दूल)

yo māṃ dustaragehanirjalamahākūpādapāraklamātsadyaḥ sāndradayāmbudhiḥ prakṛtitaḥ svairī kṛpārajjubhiḥ |uddhṛtyātmasarojanindicaraṇaprāntaṃ prapādya svayaṃśrīdāmodarasāccakāra tamahaṃ caitanyacandraṃ bhaje || 5|| (śārdūla)

वैराग्ययुग्भक्तिरसप्रयत्नैरपाययन्मामनभीप्सुमन्धम् ।कृपाम्बुधिर्यः परदुःखदुःखीसनातनं तं प्रभुमाश्रयामि ॥ ६॥ (उपजाति)

vairāgyayugbhaktirasaprayatnairapāyayanmāmanabhīpsumandham |kṛpāmbudhiryaḥ paraduḥkhaduḥkhīsanātanaṃ taṃ prabhumāśrayāmi || 6|| (upajāti)

अत्युत्कटेन नितरां विरहानलेनदन्दह्यमानहृदया किल कापि दासी ।हा स्वामिनि क्षणमिह प्रणयेन गाढंआक्रन्दनेन विधुरा विलपामि पद्यैः ॥ ७॥ (वसन्त)

atyutkaṭena nitarāṃ virahānalenadandahyamānahṛdayā kila kāpi dāsī |hā svāmini kṣaṇamiha praṇayena gāḍhaṃākrandanena vidhurā vilapāmi padyaiḥ || 7|| (vasanta)

देवि दुःखकुलसागरोदरेदूयमानमतिदुर्गतं जनम् ।त्वं कृपाप्रबलनौकयाद्भुतंप्रापय स्वपदपङ्कजालयम् ॥ ८॥ (रथोद्धता)

devi duḥkhakulasāgarodaredūyamānamatidurgataṃ janam |tvaṃ kṛpāprabalanaukayādbhutaṃprāpaya svapadapaṅkajālayam || 8|| (rathoddhatā)

त्वदलोकनकालाहिदंशैरेव मृतं जनम् ।त्वत्पादाब्जमिलल्लाक्षाभेषजैर्देवि जीवय ॥ ९॥ (अनुष्टुभ्)

tvadalokanakālāhidaṃśaireva mṛtaṃ janam |tvatpādābjamilallākṣābheṣajairdevi jīvaya || 9|| (anuṣṭubh)

देवि ते चरणपद्मदासिकांविप्रयोगभरदावपावकैः ।दह्यमानतरकायवल्लरींजीवय क्षणनिरीक्षणामृतैः ॥ १०॥ (रथोद्धता)

devi te caraṇapadmadāsikāṃviprayogabharadāvapāvakaiḥ |dahyamānatarakāyavallarīṃjīvaya kṣaṇanirīkṣaṇāmṛtaiḥ || 10|| (rathoddhatā)

स्वप्नेऽपि किं सुमुखि ते चरणाम्बुजातराजत्परागपटवासविभूषणेन ।शोभां परामतितरामहहोत्तमाङ्गंबिभ्रद्भविष्यति कदा मम सार्थनामा ॥ ११॥ (वसन्त)

svapne'pi kiṃ sumukhi te caraṇāmbujātarājatparāgapaṭavāsavibhūṣaṇena |śobhāṃ parāmatitarāmahahottamāṅgaṃbibhradbhaviṣyati kadā mama sārthanāmā || 11|| (vasanta)

अमृताब्धिरसप्रायैस्तव नूपुरसिञ्जितैः ।हा कदा मम कल्याणि वाधिर्यमपनेष्यते ॥ १२॥ (अनुष्टुभ्)

amṛtābdhirasaprāyaistava nūpurasiñjitaiḥ |hā kadā mama kalyāṇi vādhiryamapaneṣyate || 12|| (anuṣṭubh)

शशकभृदभिसारे नेत्रभृङ्गाञ्चलाभ्यांदिशि विदिशि भयेनोद्घुर्णिताभ्यां वनानि ।कुवलयदलकोषाण्येव कॢप्तानि याभ्यांकिमु किल कलनीयो देवि ताभ्यां जनोऽयम् ॥ १३॥ (मालिनी)

śaśakabhṛdabhisāre netrabhṛṅgāñcalābhyāṃdiśi vidiśi bhayenodghurṇitābhyāṃ vanāni |kuvalayadalakoṣāṇyeva kḷptāni yābhyāṃkimu kila kalanīyo devi tābhyāṃ jano'yam || 13|| (mālinī)

यदवधि मम काचिन्मञ्जरी रूपपूर्वाव्रजभुवि बत नेत्रद्वन्द्वदीप्तिं चकार ।तदवधि तव वृन्दारण्यराज्ञि प्रकामंचरणकमललाक्षासन्दिदृक्षा ममाभूत् ॥ १४॥ (मालिनी)

yadavadhi mama kācinmañjarī rūpapūrvāvrajabhuvi bata netradvandvadīptiṃ cakāra |tadavadhi tava vṛndāraṇyarājñi prakāmaṃcaraṇakamalalākṣāsandidṛkṣā mamābhūt || 14|| (mālinī)

यदा तव सरोवरं सरसभृङ्गसङ्घोल्लसन्सरोरुहकुलोज्ज्वलं मधुरवारिसम्पूरितम् ।स्फुटत्सरसिजाक्षि हे नयनयुग्मसाक्षाद्बभौतदैव मम लालसाजनि तवैव दास्ये रसे ॥ १५॥ (पृथ्वी)

yadā tava sarovaraṃ sarasabhṛṅgasaṅghollasansaroruhakulojjvalaṃ madhuravārisampūritam |sphuṭatsarasijākṣi he nayanayugmasākṣādbabhautadaiva mama lālasājani tavaiva dāsye rase || 15|| (pṛthvī)

पादाब्जयोस्तव विना वरदास्यमेवनान्यत्कदापि समये किल देवि याचे ।सख्याय ते मम नमोऽस्तु नमोऽस्तु नित्यंदास्यास्य ते मम रसोऽस्तु रसोऽस्तु सत्यम् ॥ १६॥ (वसन्त)

pādābjayostava vinā varadāsyamevanānyatkadāpi samaye kila devi yāce |sakhyāya te mama namo'stu namo'stu nityaṃdāsyāsya te mama raso'stu raso'stu satyam || 16|| (vasanta)

अतिसुललितलाक्षाश्लिष्टसौभाग्यमुद्राततिभिरधिकतुष्ट्या चिह्नितीकृत्य बाहू ।नखदलितहरिद्रागर्वगौरि प्रियां मेचरणकमलसेवां हा कदा दास्यसि त्वम् ॥ १७॥ (मालिनी)

atisulalitalākṣāśliṣṭasaubhāgyamudrātatibhiradhikatuṣṭyā cihnitīkṛtya bāhū |nakhadalitaharidrāgarvagauri priyāṃ mecaraṇakamalasevāṃ hā kadā dāsyasi tvam || 17|| (mālinī)

प्रणालीं कीलालैर्बहुभिरभि सङ्क्षाल्य मधुरैर्मुदा सम्मार्ज्य स्वैर्विवृतकचवृन्दैः प्रियतया ।कदा बाह्यागारं वरपरिमलैर्धूपनिवहैर्विधास्ये ते देवि प्रतिदिनमहो वासितमहम् ॥ १८॥ (शिखरिणी)

praṇālīṃ kīlālairbahubhirabhi saṅkṣālya madhurairmudā sammārjya svairvivṛtakacavṛndaiḥ priyatayā |kadā bāhyāgāraṃ varaparimalairdhūpanivahairvidhāsye te devi pratidinamaho vāsitamaham || 18|| (śikhariṇī)

प्रातः सुधांशुमिलितां मृदमत्र यत्नादाहृत्य वासितपयश्च गृहान्तरे च ।पादाम्बुजे बत कदा जलधारया तेप्रक्षाल्य भाविनि कचैरिह मार्जयामि ॥ १९॥ (वसन्त)

prātaḥ sudhāṃśumilitāṃ mṛdamatra yatnādāhṛtya vāsitapayaśca gṛhāntare ca |pādāmbuje bata kadā jaladhārayā teprakṣālya bhāvini kacairiha mārjayāmi || 19|| (vasanta)

प्रक्षाल्य पादकमलं कृतदान्तकाष्ठांस्नानार्थमन्यसदने भवतीं निविष्टाम् ।अभ्यज्य गन्धिततरैरिह तैलपूरैःप्रोद्वर्तयिष्यति कदा किमु किङ्करीयम् ॥ २०॥ (वसन्त)

prakṣālya pādakamalaṃ kṛtadāntakāṣṭhāṃsnānārthamanyasadane bhavatīṃ niviṣṭām |abhyajya gandhitatarairiha tailapūraiḥprodvartayiṣyati kadā kimu kiṅkarīyam || 20|| (vasanta)

अयि विमलजलानां गन्धकर्पूरपुष्पैर्जितविधुमुखपद्मे वासितानां घटोघैः ।प्रणयललितसख्या दीयमानैः पुरस्तात्तव वरमभिषेकं हा कदाहं करिष्ये ॥ २१॥ (मालिनी)

ayi vimalajalānāṃ gandhakarpūrapuṣpairjitavidhumukhapadme vāsitānāṃ ghaṭoghaiḥ |praṇayalalitasakhyā dīyamānaiḥ purastāttava varamabhiṣekaṃ hā kadāhaṃ kariṣye || 21|| (mālinī)

पानीयं चीनवस्त्रैः शशिमुखि शनकै रम्यमृद्वङ्गयष्टेर्यत्नादुत्सार्य मोदाद्दिशि दिशि विचलन्नेत्रमीनाञ्चलायाः ।श्रोणौ रक्तं दुकूलं तदपरमतुलं चारुनीलं शिरोऽग्रात्सर्वाङ्गेषु प्रमोदात्पुलकितवपुषा किं मया ते प्रयोज्यम् ॥ २२॥ (स्रग्धरा)

pānīyaṃ cīnavastraiḥ śaśimukhi śanakai ramyamṛdvaṅgayaṣṭeryatnādutsārya modāddiśi diśi vicalannetramīnāñcalāyāḥ |śroṇau raktaṃ dukūlaṃ tadaparamatulaṃ cārunīlaṃ śiro'grātsarvāṅgeṣu pramodātpulakitavapuṣā kiṃ mayā te prayojyam || 22|| (sragdharā)

प्रक्षाल्य पादकमलं तदनुक्रमेणगोष्ठेन्द्रसूनुदयिते तव केशपाशम् ।हा नर्मदाग्रथितसुन्दरसूक्ष्ममाल्यैर्वेणीं करिष्यति कदा प्रणयैर्जनोऽयम् ॥ २३॥ (वसन्त)

prakṣālya pādakamalaṃ tadanukrameṇagoṣṭhendrasūnudayite tava keśapāśam |hā narmadāgrathitasundarasūkṣmamālyairveṇīṃ kariṣyati kadā praṇayairjano'yam || 23|| (vasanta)

सुभगमृगमदेनाखण्डशुभ्रांशुवत्तेतिलकमिह ललाटे देवि मोदाद्विधाय ।मसृणघुसृणचर्चामर्पयित्वा च गात्रेस्तनयुगमपि गन्धैश्चित्रितं किं करिष्ये ॥ २४॥ (मालिनी)

subhagamṛgamadenākhaṇḍaśubhrāṃśuvattetilakamiha lalāṭe devi modādvidhāya |masṛṇaghusṛṇacarcāmarpayitvā ca gātrestanayugamapi gandhaiścitritaṃ kiṃ kariṣye || 24|| (mālinī)

सिन्दूररेखा सीमन्ते देवि रत्नशलाकया ।मया या कल्पिता किं ते सालकाञ्छोभयिष्यति ॥ २५॥ (अनुष्टुभ्)

sindūrarekhā sīmante devi ratnaśalākayā |mayā yā kalpitā kiṃ te sālakāñchobhayiṣyati || 25|| (anuṣṭubh)

हन्त देवि तिलकस्य समन्ताद्बिन्दवोऽरुणसुगन्धिरसेन ।कृष्णमादनमहौषधिमुख्याधीरहस्तमिह किं परिकल्प्याः ॥ २६॥ (स्वागता)

hanta devi tilakasya samantādbindavo'ruṇasugandhirasena |kṛṣṇamādanamahauṣadhimukhyādhīrahastamiha kiṃ parikalpyāḥ || 26|| (svāgatā)

गोष्ठेन्द्रपुत्रमदचित्तकरीन्द्रराजबन्धाय पुष्पधनुषः किल बद्धरज्ज्वोः ।किं कर्णयोस्तव वरोरु वरावतंसयुग्मेन भूषणमहं सुखिता करिष्ये ॥ २७॥ (वसन्त)

goṣṭhendraputramadacittakarīndrarājabandhāya puṣpadhanuṣaḥ kila baddharajjvoḥ |kiṃ karṇayostava varoru varāvataṃsayugmena bhūṣaṇamahaṃ sukhitā kariṣye || 27|| (vasanta)

या ते कञ्चुलिरत्र सुन्दरि मया वक्षोजयोरर्पिताश्यामाच्छादनकाम्यया किल न सासत्येति विज्ञायताम् ।किन्तु स्वामिनि कृष्ण एव सहसा तत्तामवाप्य स्वयंप्राणेभ्योऽप्यधिकं स्वकं निधियुगं सङ्गोपयत्येव हि ॥ २८॥ (शार्दूल)

yā te kañculiratra sundari mayā vakṣojayorarpitāśyāmācchādanakāmyayā kila na sāsatyeti vijñāyatām |kintu svāmini kṛṣṇa eva sahasā tattāmavāpya svayaṃprāṇebhyo'pyadhikaṃ svakaṃ nidhiyugaṃ saṅgopayatyeva hi || 28|| (śārdūla)

नानामणिप्रकरगुम्फितचारुपुष्टामुक्तास्रजस्तव सुवक्षसि हेमगौरि ।श्रान्त्याभृतालसमुकुन्दसुतूलिकायांकिं कल्पयिष्यतितरां तव दासिकेयम् ॥ २९॥ (वसन्त)

nānāmaṇiprakaragumphitacārupuṣṭāmuktāsrajastava suvakṣasi hemagauri |śrāntyābhṛtālasamukundasutūlikāyāṃkiṃ kalpayiṣyatitarāṃ tava dāsikeyam || 29|| (vasanta)

मणिचयखचिताभिर्नीलचूडावलीभिर्हरिदयितकलाविद्द्वन्द्वमिन्दीवराक्षि ।अपि बत तव दिव्यैरङ्गुलीरङ्गुलीयैःक्वचिदपि किल काले भूषयिष्यामि किं नु ॥ ३०॥ (मालिनी)

maṇicayakhacitābhirnīlacūḍāvalībhirharidayitakalāviddvandvamindīvarākṣi |api bata tava divyairaṅgulīraṅgulīyaiḥkvacidapi kila kāle bhūṣayiṣyāmi kiṃ nu || 30|| (mālinī)

पादाम्भोजे मणिमयतुलाकोटियुग्मेन यत्नादभ्यर्चे तद्दलकुलमपि प्रेष्टपादाङ्गुलीयैः ।काञ्चीदाम्ना कटितटमिदं प्रेमपीठं सुनेत्रेकंसारातेरतुलमचिरादर्चयिष्यामि किं ते ॥ ३१॥ (मन्दाक्रान्ता)

pādāmbhoje maṇimayatulākoṭiyugmena yatnādabhyarce taddalakulamapi preṣṭapādāṅgulīyaiḥ |kāñcīdāmnā kaṭitaṭamidaṃ premapīṭhaṃ sunetrekaṃsārāteratulamacirādarcayiṣyāmi kiṃ te || 31|| (mandākrāntā)

ललिततरमृणालीकल्पबाहुद्वयं तेमुरजयिमतिहंसीधैर्यविध्वंसदक्षम् ।मणिकुलरचिताभ्यामङ्गदाभ्यां पुरस्तात्प्रमदभरविनम्रा कल्पयिष्यामि किं वा ॥ ३२॥ (मालिनी)

lalitataramṛṇālīkalpabāhudvayaṃ temurajayimatihaṃsīdhairyavidhvaṃsadakṣam |maṇikularacitābhyāmaṅgadābhyāṃ purastātpramadabharavinamrā kalpayiṣyāmi kiṃ vā || 32|| (mālinī)

रासोत्सवे य इह गोकुलचन्द्रबाहुस्पर्शेन सौभगभरं नितरामवाप ।ग्रैवेयकेण किं तं तव कण्ठदेशंसम्पूजयिष्यति पुनः सुभगे जनोऽयम् ॥ ३३॥ (वसन्त)

rāsotsave ya iha gokulacandrabāhusparśena saubhagabharaṃ nitarāmavāpa |graiveyakeṇa kiṃ taṃ tava kaṇṭhadeśaṃsampūjayiṣyati punaḥ subhage jano'yam || 33|| (vasanta)

दत्तः प्रलम्बरिपुणोद्भटशङ्खचूडनाशात्प्रतोषि हृदयं मधुमङ्गलस्य ।हस्तेन यः सुमुखि कौस्तुभमित्रमेतंकिं ते स्यमन्तकमणिं तरलं करिष्ये ॥ ३४॥ (वसन्त)

dattaḥ pralambaripuṇodbhaṭaśaṅkhacūḍanāśātpratoṣi hṛdayaṃ madhumaṅgalasya |hastena yaḥ sumukhi kaustubhamitrametaṃkiṃ te syamantakamaṇiṃ taralaṃ kariṣye || 34|| (vasanta)

प्रान्तद्वये परिविराजितगुच्छयुग्मविभ्राजितेन नवकाञ्चनडोरकेण ।क्षीणं त्रुटत्यथ कृशोदरि चेदितीवबध्नामि भोस्तव कदातिभयेन मध्यम् ॥ ३५॥ (वसन्त)

prāntadvaye parivirājitagucchayugmavibhrājitena navakāñcanaḍorakeṇa |kṣīṇaṃ truṭatyatha kṛśodari ceditīvabadhnāmi bhostava kadātibhayena madhyam || 35|| (vasanta)

कनकगुणितमुच्चैर्मौक्तिकं मत्करात्तेतिलककुसुमविजेत्री नासिका सा सुवृत्तम् ।मधुमथनमहालिक्षोभकं हेमगौरिप्रकटतरमरन्दप्रायमादास्यते किम् ॥ ३६॥ (मालिनी)

kanakaguṇitamuccairmauktikaṃ matkarāttetilakakusumavijetrī nāsikā sā suvṛttam |madhumathanamahālikṣobhakaṃ hemagauriprakaṭataramarandaprāyamādāsyate kim || 36|| (mālinī)

अङ्गदेन तव वामदोःस्थलेस्वर्णगौरि नवरत्नमालिकाम् ।पट्टगुच्छपरिशोभितामिमांआज्ञया परिणयामि ते कदा ॥ ३७॥ (रथोद्धता)

aṅgadena tava vāmadoḥsthalesvarṇagauri navaratnamālikām |paṭṭagucchapariśobhitāmimāṃājñayā pariṇayāmi te kadā || 37|| (rathoddhatā)

कर्णयोरुपरि चक्रशलाकेचञ्चलाक्षि निहिते मयका ते ।क्षोभकं निखिलगोपवधूनांचक्रवद्भ्रमयतां मुरशत्रुम् ॥ ३८॥

karṇayorupari cakraśalākecañcalākṣi nihite mayakā te |kṣobhakaṃ nikhilagopavadhūnāṃcakravadbhramayatāṃ muraśatrum || 38||

कदा ते मृगशावाक्षिचिबुके मृगनाभिना ।बिन्दुमुल्लासयिष्यामिमुकुन्दामोदमन्दिरे ॥ ३९॥ (अनुष्टुभ्)

kadā te mṛgaśāvākṣicibuke mṛganābhinā |bindumullāsayiṣyāmimukundāmodamandire || 39|| (anuṣṭubh)

दशनांस्ते कदा रक्तरेखाभिर्भूषयाम्यहम् ।देवि मुक्ताफलानीहपद्मरागगुणैरिह ॥ ४०॥ (अनुष्टुभ्)

daśanāṃste kadā raktarekhābhirbhūṣayāmyaham |devi muktāphalānīhapadmarāgaguṇairiha || 40|| (anuṣṭubh)

उत्खादिरेण नवचन्द्रविराजितेनरागेण ते वरसुधाधरबिम्बयुग्मे ।गाङ्गेयगात्रि मयका परिरञ्जितेऽस्मिन्दंशं विधास्यति हठात्किमु कृष्णकीरः ॥ ४१॥ (वसन्ततिलक)

utkhādireṇa navacandravirājitenarāgeṇa te varasudhādharabimbayugme |gāṅgeyagātri mayakā parirañjite'smindaṃśaṃ vidhāsyati haṭhātkimu kṛṣṇakīraḥ || 41|| (vasantatilaka)

यत्प्रान्तदेशलवलेशविघूर्णितेनबद्धः क्षणाद्भवति कृष्णकरीन्द्र उच्चैः ।तत्खञ्जरीटजयिनेत्रयुगं कदायंसम्पूजयिष्यति जनस्तव कज्जलेन ॥ ४२॥ (वसन्त)

yatprāntadeśalavaleśavighūrṇitenabaddhaḥ kṣaṇādbhavati kṛṣṇakarīndra uccaiḥ |tatkhañjarīṭajayinetrayugaṃ kadāyaṃsampūjayiṣyati janastava kajjalena || 42|| (vasanta)

यस्याङ्करञ्जितशिरास्तव मानभङ्गेगोष्ठेन्द्रसूनुरधिकां सुषमामुपैति ।लाक्षारसं स च कदा पदयोरधस्तेन्यस्तो मयाप्यतितरां छविमाप्स्यतीह ॥ ४३॥ (वसन्त)

yasyāṅkarañjitaśirāstava mānabhaṅgegoṣṭhendrasūnuradhikāṃ suṣamāmupaiti |lākṣārasaṃ sa ca kadā padayoradhastenyasto mayāpyatitarāṃ chavimāpsyatīha || 43|| (vasanta)

कलावति नतांसयोः प्रचुरकामपुञ्जोज्ज्वलत्कलानिधिमुरद्विषः प्रकटराससम्भावयोः ।भ्रमद्भ्रमरझङ्कृतैर्मधुरमल्लिमालां मुदाकदा तव तयोः समर्पयति देवि दासीजनः ॥ ४४॥

kalāvati natāṃsayoḥ pracurakāmapuñjojjvalatkalānidhimuradviṣaḥ prakaṭarāsasambhāvayoḥ |bhramadbhramarajhaṅkṛtairmadhuramallimālāṃ mudākadā tava tayoḥ samarpayati devi dāsījanaḥ || 44||

सूर्याय सूर्यमणिनिर्मितवेदिमध्येमुग्धाङ्गि भावत इहालिकुलैर्वृतायाः ।अर्घं समर्पयितुमुत्कधियस्तवारात्सज्जानि किं सुमुखि दास्यति दासिकेयम् ॥ ४५॥

sūryāya sūryamaṇinirmitavedimadhyemugdhāṅgi bhāvata ihālikulairvṛtāyāḥ |arghaṃ samarpayitumutkadhiyastavārātsajjāni kiṃ sumukhi dāsyati dāsikeyam || 45||

व्रजपुरपतिराज्ञ्या आज्ञया मिष्ठमन्नंबहुविधमतियत्नात्स्वेन पक्वं वरोरु ।सपदि निजसखीनां मद्विधानां च हस्तैर्मधुमथननिमित्तं किं त्वया सन्निधास्यम् ॥ ४६॥

vrajapurapatirājñyā ājñayā miṣṭhamannaṃbahuvidhamatiyatnātsvena pakvaṃ varoru |sapadi nijasakhīnāṃ madvidhānāṃ ca hastairmadhumathananimittaṃ kiṃ tvayā sannidhāsyam || 46||

नीतान्नमद्विधललाटतटे ललाटंप्रीत्या प्रदाय मुदिता व्रजराजराज्ञी ।प्रेम्णा प्रसूरिव भवत्कुशलस्य पृच्छांभव्ये विधास्यति कदा मयि तावकत्वात् ॥ ४७॥

nītānnamadvidhalalāṭataṭe lalāṭaṃprītyā pradāya muditā vrajarājarājñī |premṇā prasūriva bhavatkuśalasya pṛcchāṃbhavye vidhāsyati kadā mayi tāvakatvāt || 47||

कृष्णवक्त्राम्बुजोच्छिष्टंप्रसादं परमादरात् ।दत्तं धनिष्ठया देविकिमानेष्यामि तेऽग्रतः ॥ ४८॥ (अनुष्टुभ्)

kṛṣṇavaktrāmbujocchiṣṭaṃprasādaṃ paramādarāt |dattaṃ dhaniṣṭhayā devikimāneṣyāmi te'grataḥ || 48|| (anuṣṭubh)

नानाविधैरमृतसाररसायनैस्तैःकृष्णप्रसादमिलितैरिह भोज्यपेयैः ।हा कुङ्कुमाङ्गि ललितादिसखीवृता त्वंयत्नान्मया किमुत्तरामुपभोजनीया ॥ ४९॥ (वसन्त)

nānāvidhairamṛtasārarasāyanaistaiḥkṛṣṇaprasādamilitairiha bhojyapeyaiḥ |hā kuṅkumāṅgi lalitādisakhīvṛtā tvaṃyatnānmayā kimuttarāmupabhojanīyā || 49|| (vasanta)

पानाय वारि मधुरं नवपाटलादिकर्पूरवासिततरं तरलाक्षि दत्त्वा ।काले कदा तव मयाचमनीयदन्तकाष्ठादिकं प्रणयतः परमर्पणीयम् ॥ ५०॥ (वसन्त)

pānāya vāri madhuraṃ navapāṭalādikarpūravāsitataraṃ taralākṣi dattvā |kāle kadā tava mayācamanīyadantakāṣṭhādikaṃ praṇayataḥ paramarpaṇīyam || 50|| (vasanta)

(युग्मकम्)भोजनस्य समये तव यत्नात्देवि धूपनिवहान्वरगन्धान्।बीजनाद्यमपि तत्क्षणयोग्यंहा कदा प्रणयतः प्रणयामि ॥ ५१॥ (स्वागता)

(yugmakam)bhojanasya samaye tava yatnātdevi dhūpanivahānvaragandhān|bījanādyamapi tatkṣaṇayogyaṃhā kadā praṇayataḥ praṇayāmi || 51|| (svāgatā)

कर्पूरपूरपरिपूरितनागवल्लीपर्णादिपूगपरिकल्पितवीटिकां ते ।वक्त्राम्बुजे मधुरगात्रि मुदा कदाहंप्रोत्फुल्लरोमनिकरैः परमर्पयामि ॥ ५२॥ (वसन्त)

karpūrapūraparipūritanāgavallīparṇādipūgaparikalpitavīṭikāṃ te |vaktrāmbuje madhuragātri mudā kadāhaṃprotphullaromanikaraiḥ paramarpayāmi || 52|| (vasanta)

आरात्रिकेण भवतीं किमु देवि देवींनिर्मञ्छयिष्यतितरां ललिता प्रमोदात् ।अन्यालयश्च नवमङ्गलगानपुष्पैःप्राणार्बुदैरपि कचैरपि दासिकेयम् ॥ ५३॥

ārātrikeṇa bhavatīṃ kimu devi devīṃnirmañchayiṣyatitarāṃ lalitā pramodāt |anyālayaśca navamaṅgalagānapuṣpaiḥprāṇārbudairapi kacairapi dāsikeyam || 53||

आलीकुलेन ललिताप्रमुखेन सार्धंआतन्वती त्वमिह निर्भरमर्मगोष्ठीम् ।मत्पाणिकल्पितमनोहरकेलितल्पंआभूषयिष्यसि कदा स्वपनेन देवि ॥ ५४॥

ālīkulena lalitāpramukhena sārdhaṃātanvatī tvamiha nirbharamarmagoṣṭhīm |matpāṇikalpitamanoharakelitalpaṃābhūṣayiṣyasi kadā svapanena devi || 54||

संवाहयिष्यति पदौ तव किङ्करीयंहा रूपमञ्जरिरसौ च कराम्बुजे द्वे ।यस्मिन्मनोज्ञहृदये सदयेऽनयोः किंश्रीमान्भविष्यतितरां शुभवासरः सः ॥ ५५॥

saṃvāhayiṣyati padau tava kiṅkarīyaṃhā rūpamañjarirasau ca karāmbuje dve |yasminmanojñahṛdaye sadaye'nayoḥ kiṃśrīmānbhaviṣyatitarāṃ śubhavāsaraḥ saḥ || 55||

तवोद्गीर्णं भोज्यं सुमुखि किल कल्लोलसलिलंतथा पादाम्भोजामृतमिह मया भक्तिलतया ।अयि प्रेम्णा सार्धं प्रणयिजनवर्गैर्बहुविधैरहो लब्धव्यं किं प्रचुरतरभोग्योदयबलैः ॥ ५६॥

tavodgīrṇaṃ bhojyaṃ sumukhi kila kallolasalilaṃtathā pādāmbhojāmṛtamiha mayā bhaktilatayā |ayi premṇā sārdhaṃ praṇayijanavargairbahuvidhairaho labdhavyaṃ kiṃ pracuratarabhogyodayabalaiḥ || 56||

भोजनावसरे देविस्नेहेन स्वमुखाम्बुजात् ।मह्यं त्वद्गतचित्तायैकिं सुधास्त्वं प्रदास्यसि ॥ ५७॥ (अनुष्टुभ्)

bhojanāvasare devisnehena svamukhāmbujāt |mahyaṃ tvadgatacittāyaikiṃ sudhāstvaṃ pradāsyasi || 57|| (anuṣṭubh)

अपि बत रसवत्याः सिद्धये माधवस्यव्रजपतिपुरमुद्यद्रोमरोमा व्रजन्ती ।स्खलितगतिरुदञ्चत्स्वान्तसौख्येन किं मेक्वचिदपि नयनाभ्यां लप्स्यसे स्वामिनि त्वम् ॥ ५८॥ (मालिनी)

api bata rasavatyāḥ siddhaye mādhavasyavrajapatipuramudyadromaromā vrajantī |skhalitagatirudañcatsvāntasaukhyena kiṃ mekvacidapi nayanābhyāṃ lapsyase svāmini tvam || 58|| (mālinī)

पार्श्वद्वये ललितयाथ विशाखया चत्वां सर्वतः परिजनैश्च परैः परीताम् ।पश्चान्मया विभृतभङ्गुरमध्यभागांकिं रूपमञ्जरिरियं पथि नेष्यतीह ॥ ५९॥

pārśvadvaye lalitayātha viśākhayā catvāṃ sarvataḥ parijanaiśca paraiḥ parītām |paścānmayā vibhṛtabhaṅguramadhyabhāgāṃkiṃ rūpamañjaririyaṃ pathi neṣyatīha || 59||

हम्बारवैरिह गवामपि बल्लवानांकोलाहलैर्विविधवन्दिकलावतां तैः ।सम्भ्राजते प्रियतया व्रजराजसूनोर्गोवर्धनादपि गुरुर्व्रजवन्दिताद्यः ॥ ६०॥

hambāravairiha gavāmapi ballavānāṃkolāhalairvividhavandikalāvatāṃ taiḥ |sambhrājate priyatayā vrajarājasūnorgovardhanādapi gururvrajavanditādyaḥ || 60||

प्राप्तां निजप्रणयिनीप्रकरैः परीतांनन्दीश्वरं व्रजमहेन्द्रमहालयं तम् ।दूरे निरीक्ष्य मुदिता त्वरितं धनिष्ठात्वामानयिष्यति कदा प्रणयैर्ममाग्रे ॥ ६१॥

prāptāṃ nijapraṇayinīprakaraiḥ parītāṃnandīśvaraṃ vrajamahendramahālayaṃ tam |dūre nirīkṣya muditā tvaritaṃ dhaniṣṭhātvāmānayiṣyati kadā praṇayairmamāgre || 61||

(युग्मकम्)प्रक्षाल्य पादकमले कुशले प्रविष्टानत्वा व्रजेशमहिषीप्रभृतीर्गुरूस्ताः ।हा कुर्वती रसवतीं रसभाक्कदा त्वंसम्मज्जयिष्यसितरां सुखसागरे माम् ॥ ६२॥

(yugmakam)prakṣālya pādakamale kuśale praviṣṭānatvā vrajeśamahiṣīprabhṛtīrgurūstāḥ |hā kurvatī rasavatīṃ rasabhākkadā tvaṃsammajjayiṣyasitarāṃ sukhasāgare mām || 62||

माधवाय नतवक्त्रमादृताभोज्यपेयरससञ्चयं क्रमात् ।तन्वती त्वमिह रोहिणीकरेदेवि फुल्लवदनं कदेक्ष्यसे ॥ ६३॥

mādhavāya natavaktramādṛtābhojyapeyarasasañcayaṃ kramāt |tanvatī tvamiha rohiṇīkaredevi phullavadanaṃ kadekṣyase || 63||

भोजने गुरुसभासु कथञ्चिन्माधवेन नतदृष्टि मुदोत्कम् ।वीक्ष्यमाणमिह ते मुखपद्मंमोदयिष्यसि कदा मधुरे माम् ॥ ६४॥

bhojane gurusabhāsu kathañcinmādhavena natadṛṣṭi mudotkam |vīkṣyamāṇamiha te mukhapadmaṃmodayiṣyasi kadā madhure mām || 64||

अयि विपिनमटन्तं सौरभेयीकुलानांव्रजनृपतिकुमारं रक्षणे दीक्षितं तम् ।विकलमतिजनन्या लाल्यमानं कदा त्वंस्मितमधुरकपोलं वीक्ष्यसे वीक्ष्यमाणा ॥ ६५॥

ayi vipinamaṭantaṃ saurabheyīkulānāṃvrajanṛpatikumāraṃ rakṣaṇe dīkṣitaṃ tam |vikalamatijananyā lālyamānaṃ kadā tvaṃsmitamadhurakapolaṃ vīkṣyase vīkṣyamāṇā || 65||

गोष्ठेशयाथ कुतुकाच्छपथादिपूर्वंसुस्निग्धया सुमुखि मातृपरार्धतोऽपि ।हा ह्रीमति प्रियगणैः सह भोज्यमानांकिं त्वां निरीक्ष्य हृदये मुदमद्य लप्स्ये ॥ ६६॥

goṣṭheśayātha kutukācchapathādipūrvaṃsusnigdhayā sumukhi mātṛparārdhato'pi |hā hrīmati priyagaṇaiḥ saha bhojyamānāṃkiṃ tvāṃ nirīkṣya hṛdaye mudamadya lapsye || 66||

आलिङ्गनेन शिरसः परिचुम्बनेनस्नेहावलोकनभरेण च खञ्जनाक्षि ।गोष्ठेशया नववधूमिव लाल्यमानांत्वां प्रेक्ष्य किं हृदि महोत्सवमातनिष्ये ॥ ६७॥

āliṅganena śirasaḥ paricumbanenasnehāvalokanabhareṇa ca khañjanākṣi |goṣṭheśayā navavadhūmiva lālyamānāṃtvāṃ prekṣya kiṃ hṛdi mahotsavamātaniṣye || 67||

हा रूपमञ्जरि सखि प्रणयेन देवींत्वद्बाहुदत्तभुजवल्लरिमायताक्षीम् ।पश्चादहं कलितकामतरङ्गरङ्गांनेष्यामि किं हरिविभूषितकेलिकुञ्जम् ॥ ६८॥

hā rūpamañjari sakhi praṇayena devīṃtvadbāhudattabhujavallarimāyatākṣīm |paścādahaṃ kalitakāmataraṅgaraṅgāṃneṣyāmi kiṃ harivibhūṣitakelikuñjam || 68||

साकं त्वया सखि निकुञ्जगृहे सरस्याःस्वस्यास्तटे कुसुमभावितभूषणेन ।शृङ्गारितं विदधती प्रियमीश्वरी साहा हा भविष्यति मदीक्षणगोचरः किम् ॥ ६९॥

sākaṃ tvayā sakhi nikuñjagṛhe sarasyāḥsvasyāstaṭe kusumabhāvitabhūṣaṇena |śṛṅgāritaṃ vidadhatī priyamīśvarī sāhā hā bhaviṣyati madīkṣaṇagocaraḥ kim || 69||

श्रुत्वा विचक्षणमुखाद्व्रजराजसूनोःशस्ताभिसारसमयं सुभगेऽत्र हृष्टा ।सूक्ष्माम्बरैः कुसुमसंस्कृतकर्णपूरहारादिभिश्च भवतीं किमलङ्करिष्ये ॥ ७०॥

śrutvā vicakṣaṇamukhādvrajarājasūnoḥśastābhisārasamayaṃ subhage'tra hṛṣṭā |sūkṣmāmbaraiḥ kusumasaṃskṛtakarṇapūrahārādibhiśca bhavatīṃ kimalaṅkariṣye || 70||

नानापुष्पैः क्वणितमधुपैर्देवि सम्भाविताभिर्मालाभिस्तद्घुसृणविलसत्कामचित्रालिभिश्च ।राजद्द्वारे सपदि मदनानन्ददाभिख्यगेहेमल्लीजालैः शशिमुखि कदा तल्पमाकल्पयिष्ये ॥ ७१॥

nānāpuṣpaiḥ kvaṇitamadhupairdevi sambhāvitābhirmālābhistadghusṛṇavilasatkāmacitrālibhiśca |rājaddvāre sapadi madanānandadābhikhyagehemallījālaiḥ śaśimukhi kadā talpamākalpayiṣye || 71||

श्रीरूपमञ्जरिकरार्चितपादपद्मगोष्ठेन्द्रनन्दनभुजार्पितमस्तकायाः ।हा मोदतः कनकगौरि पदारविन्दसंवाहनानि शनकैस्तव किं करिष्ये ॥ ७२॥

śrīrūpamañjarikarārcitapādapadmagoṣṭhendranandanabhujārpitamastakāyāḥ |hā modataḥ kanakagauri padāravindasaṃvāhanāni śanakaistava kiṃ kariṣye || 72||

गोवर्धनाद्रिनिकटे मुकुटेन नर्मलीलाविदग्धशिरसां मधुसूदनेन ।दानच्छलेन भवतीमवरुध्यमानांद्रक्ष्यामि किं भ्रूकुटिदर्पितनेत्रयुग्माम् ॥ ७३॥

govardhanādrinikaṭe mukuṭena narmalīlāvidagdhaśirasāṃ madhusūdanena |dānacchalena bhavatīmavarudhyamānāṃdrakṣyāmi kiṃ bhrūkuṭidarpitanetrayugmām || 73||

तव तनुवरगन्धासङ्गिवातेन चन्द्रावलिकरकृतमल्लीकेलितल्पाच्छलेन ।मधुरमुखि मुकुन्दं कुण्डतीरे मिलन्तंमधुपमिव कदाहं वीक्ष्य दर्पं करिष्ये ॥ ७४॥

tava tanuvaragandhāsaṅgivātena candrāvalikarakṛtamallīkelitalpācchalena |madhuramukhi mukundaṃ kuṇḍatīre milantaṃmadhupamiva kadāhaṃ vīkṣya darpaṃ kariṣye || 74||

समन्तादुन्मत्तभ्रमरकुलझङ्कारनिकरैर्लसत्पद्मस्तोमैरपि विहगरावैरपि परम् ।सखीवृन्दैः स्वीयैः सरसि मधुरे प्राणपतिनाकदा द्रक्ष्यामस्ते शशिमुखि नवं केलिनिवहम् ॥ ७५॥

samantādunmattabhramarakulajhaṅkāranikarairlasatpadmastomairapi vihagarāvairapi param |sakhīvṛndaiḥ svīyaiḥ sarasi madhure prāṇapatinākadā drakṣyāmaste śaśimukhi navaṃ kelinivaham || 75||

सरोवरलसत्तटे मधुपगुञ्जिकुञ्जान्तरेस्फुटत्कुसुमसङ्कुले विविधपुष्पसङ्घैर्मुदा ।अरिष्टजयिना कदा तव वरोरु भूषाविधिर्विधास्यत इह प्रियं मम सुखाब्धिमातन्वता ॥ ७६॥

sarovaralasattaṭe madhupaguñjikuñjāntaresphuṭatkusumasaṅkule vividhapuṣpasaṅghairmudā |ariṣṭajayinā kadā tava varoru bhūṣāvidhirvidhāsyata iha priyaṃ mama sukhābdhimātanvatā || 76||

स्फीतस्वान्तं कयाचित्सरभसमचिरेणार्प्यमाणैर्दरोद्यन्नानापुष्पोरुगुञ्जाफलनिकरलसत्केकिपिञ्छप्रपञ्चैः ।सोत्कम्पं रच्यमानः कृतरुचिहरिणोत्फुल्लमङ्गं वहन्त्याःस्वामिन्याः केशपाशः किमु मम नयनानन्दमुच्चैर्विधाता ॥ ७७॥

sphītasvāntaṃ kayācitsarabhasamacireṇārpyamāṇairdarodyannānāpuṣporuguñjāphalanikaralasatkekipiñchaprapañcaiḥ |sotkampaṃ racyamānaḥ kṛtarucihariṇotphullamaṅgaṃ vahantyāḥsvāminyāḥ keśapāśaḥ kimu mama nayanānandamuccairvidhātā || 77||

माधवं मदनकेलिविभ्रमेमत्तया सरसिजेन भवत्या ।ताडितं सुमुखि वीक्ष्य किन्त्वियंगूढहास्यवदना भविष्यति ॥ ७८॥

mādhavaṃ madanakelivibhramemattayā sarasijena bhavatyā |tāḍitaṃ sumukhi vīkṣya kintviyaṃgūḍhahāsyavadanā bhaviṣyati || 78||

सुललितनिजबाह्वाश्लिष्टगोष्ठेन्द्रसूनोःसुवलिततरबाह्वाश्लेषदीव्यन्नतांसा ।मधुरमदनगानं तन्वती तेन सार्धंसुभगमुखि मुदं मे हा कदा दास्यसि त्वम् ॥ ७९॥

sulalitanijabāhvāśliṣṭagoṣṭhendrasūnoḥsuvalitatarabāhvāśleṣadīvyannatāṃsā |madhuramadanagānaṃ tanvatī tena sārdhaṃsubhagamukhi mudaṃ me hā kadā dāsyasi tvam || 79||

जित्वा पाशकखेलायां आच्छिद्य मुरलीं हरेः ।क्षिप्तां मयि त्वया देवि गोपयिष्यामि तां कदा ॥ ८०॥

jitvā pāśakakhelāyāṃ ācchidya muralīṃ hareḥ |kṣiptāṃ mayi tvayā devi gopayiṣyāmi tāṃ kadā || 80||

अपि सुमुखि कदाहं मालतीकेलितल्पेमधुरमधुरगोष्ठीं विभ्रतीं वल्लभेन ।मनसिजसुखदेऽस्मिन्मन्दिरे स्मेरगण्डांसपुलकतनुरेषा त्वां कदा बीजयामि ॥ ८१॥

api sumukhi kadāhaṃ mālatīkelitalpemadhuramadhuragoṣṭhīṃ vibhratīṃ vallabhena |manasijasukhade'sminmandire smeragaṇḍāṃsapulakatanureṣā tvāṃ kadā bījayāmi || 81||

आयातोद्यत्कमलवदने हन्त लीलाभिसाराद्गत्याटोपैः श्रमविलुलितं देवि पादाब्जयुग्मम् ।स्नेहात्संवाहयितुमपि ह्रीपुञ्जमूर्तेऽप्यलज्जंनामग्राहं निजजनमिमं हा कदा नोत्स्यसि त्वम् ॥ ८२॥

āyātodyatkamalavadane hanta līlābhisārādgatyāṭopaiḥ śramavilulitaṃ devi pādābjayugmam |snehātsaṃvāhayitumapi hrīpuñjamūrte'pyalajjaṃnāmagrāhaṃ nijajanamimaṃ hā kadā notsyasi tvam || 82||

हा नप्त्रि राधे तव सूर्यभक्तेःकालः समुत्पन्न इतः कुतोऽसि ।इतीव रोषान्मुखरा लपन्तीसुधेव किं मां सुखयिष्यतीह ॥ ८३॥

hā naptri rādhe tava sūryabhakteḥkālaḥ samutpanna itaḥ kuto'si |itīva roṣānmukharā lapantīsudheva kiṃ māṃ sukhayiṣyatīha || 83||

देवि भाषितपीयूषं स्मितकर्पूरवासितम् ।श्रोत्राभ्यां नयनाभ्यां ते किं नु सेविष्यते मया ॥ ८४॥

devi bhāṣitapīyūṣaṃ smitakarpūravāsitam |śrotrābhyāṃ nayanābhyāṃ te kiṃ nu seviṣyate mayā || 84||

कुसुमचयनखेलां कुर्वती त्वं परीतारसकुटिलसखीभिः प्राणनाथेन सार्धम् ।कपटकलहकेल्या क्वापि रोषेण भिन्नामम मुदमतिबेलं धास्यसे सुव्रते किम् ॥ ८५॥

kusumacayanakhelāṃ kurvatī tvaṃ parītārasakuṭilasakhībhiḥ prāṇanāthena sārdham |kapaṭakalahakelyā kvāpi roṣeṇa bhinnāmama mudamatibelaṃ dhāsyase suvrate kim || 85||

नानाविधैः पृथुलकाकुभरैरसह्यैःसंप्रार्थितः प्रियतया बत माधवेन ।त्वन्मानभङ्गविधये सदये जनोऽयंव्यग्रः पतिष्यति कदा ललितापदान्ते ॥ ८६॥

nānāvidhaiḥ pṛthulakākubharairasahyaiḥsaṃprārthitaḥ priyatayā bata mādhavena |tvanmānabhaṅgavidhaye sadaye jano'yaṃvyagraḥ patiṣyati kadā lalitāpadānte || 86||

प्रीत्या मङ्गलगीतनृत्यविलसद्वीणादिवाद्योत्सवैःशुद्धानां पयसां घटैर्बहुविधैः संवासितानां भृशम् ।वृन्दारण्यमहाधिपत्यविधये यः पौर्णमास्या स्वयंधीरे संविहितः स किं तव महासेको मया द्रक्ष्यते ॥ ८७॥

prītyā maṅgalagītanṛtyavilasadvīṇādivādyotsavaiḥśuddhānāṃ payasāṃ ghaṭairbahuvidhaiḥ saṃvāsitānāṃ bhṛśam |vṛndāraṇyamahādhipatyavidhaye yaḥ paurṇamāsyā svayaṃdhīre saṃvihitaḥ sa kiṃ tava mahāseko mayā drakṣyate || 87||

भ्रात्रा गोयुतमत्र मञ्जुवदने स्नेहेन दत्त्वालयंश्रीदाम्ना कृपणां प्रतोष्य जटिलां रक्षाख्यराकाक्षणे ।नीतायाः सुखशोकरोदनभरैस्ते सन्द्रवन्त्याः परंवात्सल्याज्जनकौ विधास्यत इतः किं लालनां मेऽग्रतः ॥ ८८॥

bhrātrā goyutamatra mañjuvadane snehena dattvālayaṃśrīdāmnā kṛpaṇāṃ pratoṣya jaṭilāṃ rakṣākhyarākākṣaṇe |nītāyāḥ sukhaśokarodanabharaiste sandravantyāḥ paraṃvātsalyājjanakau vidhāsyata itaḥ kiṃ lālanāṃ me'grataḥ || 88||

लज्जयालिपुरतः परतो मांगह्वरं गिरिपतेर्बत नीत्वा ।दिव्यगानमपि तत्स्वरभेदंशिक्ष्ययिष्यसि कदा सदये त्वम् ॥ ८९॥

lajjayālipurataḥ parato māṃgahvaraṃ giripaterbata nītvā |divyagānamapi tatsvarabhedaṃśikṣyayiṣyasi kadā sadaye tvam || 89||

याचिता ललितया किल देव्यालज्जया नतमुखीं गणतो माम् ।देवि दिव्यरसकाव्यकदम्बंपाठयिष्यसि कदा प्रणयेन ॥ ९०॥

yācitā lalitayā kila devyālajjayā natamukhīṃ gaṇato mām |devi divyarasakāvyakadambaṃpāṭhayiṣyasi kadā praṇayena || 90||

निजकुण्डतटिकुञ्जे गुञ्जद्भ्रमरसङ्कुले ।देवि त्वं कच्छपिशिक्षां कदा मां कारयिष्यसि ॥ ९१॥

nijakuṇḍataṭikuñje guñjadbhramarasaṅkule |devi tvaṃ kacchapiśikṣāṃ kadā māṃ kārayiṣyasi || 91||

विहारैस्त्रुटितं हारं गुम्फितुं दयितं कदा ।सखीनां लज्जया देवि संज्ञया मां निदेक्ष्यसि ॥ ९२॥

vihāraistruṭitaṃ hāraṃ gumphituṃ dayitaṃ kadā |sakhīnāṃ lajjayā devi saṃjñayā māṃ nidekṣyasi || 92||

स्वमुखान्मन्मुखे देवि कदा ताम्बूलचर्वितम् ।स्नेहात्सर्वदिशे वीक्ष्य समये त्वं प्रदास्यसि ॥ ९३॥

svamukhānmanmukhe devi kadā tāmbūlacarvitam |snehātsarvadiśe vīkṣya samaye tvaṃ pradāsyasi || 93||

निविडमदनयुद्धे प्राणनाथेन सार्धंदयितमधुरकाञ्ची या मदाद्विस्मृतासीत् ।शशिमुखि समये तां हन्त सम्भाल्य भङ्ग्यात्वरितमिह तदर्थं किं त्वयाहं प्रहेया ॥ ९४॥

niviḍamadanayuddhe prāṇanāthena sārdhaṃdayitamadhurakāñcī yā madādvismṛtāsīt |śaśimukhi samaye tāṃ hanta sambhālya bhaṅgyātvaritamiha tadarthaṃ kiṃ tvayāhaṃ praheyā || 94||

केनापि दोषलवमात्रलवेन देविसन्ताड्यमान इह धीरमते त्वयोच्चैः ।रोषेण तल्ललितया किल नीयमानःसन्द्रक्ष्यते किमु मनाक्सदरं जनोऽयम् ॥ ९५॥

kenāpi doṣalavamātralavena devisantāḍyamāna iha dhīramate tvayoccaiḥ |roṣeṇa tallalitayā kila nīyamānaḥsandrakṣyate kimu manāksadaraṃ jano'yam || 95||

तवैवास्मि तवैवास्मि न जीवामि त्वया विना ।इति विज्ञाय देवि त्वं नय मां चरणान्तिके ॥ ९६॥

tavaivāsmi tavaivāsmi na jīvāmi tvayā vinā |iti vijñāya devi tvaṃ naya māṃ caraṇāntike || 96||

स्वकुण्डं तव लोलाक्षि सप्रियायाः सदास्पदम् ।अत्रैव मम संवास इहैव मम संस्थितिः ॥ ९७॥

svakuṇḍaṃ tava lolākṣi sapriyāyāḥ sadāspadam |atraiva mama saṃvāsa ihaiva mama saṃsthitiḥ || 97||

हे श्रीसरोवर सदा त्वयि सा मदीशाप्रेष्ठेन सार्धमिह खेलति कामरङ्गैः ।त्वं चेत्प्रियात्प्रियमतीव तयोरितीमांहा दर्शयाद्य कृपया मम जीवितं ताम् ॥ ९८॥

he śrīsarovara sadā tvayi sā madīśāpreṣṭhena sārdhamiha khelati kāmaraṅgaiḥ |tvaṃ cetpriyātpriyamatīva tayoritīmāṃhā darśayādya kṛpayā mama jīvitaṃ tām || 98||

क्षणमपि तव सङ्गं न त्यजेदेव देवीत्वमसि समवयस्त्वान्नर्मभूमिर्यदस्याः ।इति सुमुखि विशाखे दर्शयित्वा मदीशांमम विरहहतायाः प्राणरक्षां कुरुष्व ॥ ९९॥

kṣaṇamapi tava saṅgaṃ na tyajedeva devītvamasi samavayastvānnarmabhūmiryadasyāḥ |iti sumukhi viśākhe darśayitvā madīśāṃmama virahahatāyāḥ prāṇarakṣāṃ kuruṣva || 99||

हा नाथ गोकुलसुधाकर सुप्रसन्नवक्त्रारविन्द मधुरस्मित हे कृपार्द्र ।यत्र त्वया विहरते प्रणयैः प्रियारात्तत्रैव मामपि नय प्रियसेवनाय ॥ १००॥

hā nātha gokulasudhākara suprasannavaktrāravinda madhurasmita he kṛpārdra |yatra tvayā viharate praṇayaiḥ priyārāttatraiva māmapi naya priyasevanāya || 100||

लक्ष्मीर्यदङ्घ्रिकमलस्य नखाञ्चलस्यसौन्दर्यबिन्दुमपि नार्हति लब्धुमीशे ।सा त्वं विधास्यसि न चेन्मम नेत्रदानंकिं जीवितेन मम दुःखदवाग्निदेन ॥ १०१॥

lakṣmīryadaṅghrikamalasya nakhāñcalasyasaundaryabindumapi nārhati labdhumīśe |sā tvaṃ vidhāsyasi na cenmama netradānaṃkiṃ jīvitena mama duḥkhadavāgnidena || 101||

आशाभरैरमृतसिन्धुमयैः कथञ्चित्कालो मयातिगमितः किल साम्प्रतं हि ।त्वं चेत्कृपां मयि विधास्यसि नैव किं मेप्राणैर्व्रजेन च वरोरु बकारिणापि ॥ १०२॥

āśābharairamṛtasindhumayaiḥ kathañcitkālo mayātigamitaḥ kila sāmprataṃ hi |tvaṃ cetkṛpāṃ mayi vidhāsyasi naiva kiṃ meprāṇairvrajena ca varoru bakāriṇāpi || 102||

त्वं चेत्कृपामयि कृपां मयि दुःखितायांनैवातनोरतितरां किमिह प्रलापैः ।त्वत्कुण्डमध्यमपि तद्बहुकालमेवसंसेव्यमानमपि किं नु करिष्यतीह ॥ १०३॥

tvaṃ cetkṛpāmayi kṛpāṃ mayi duḥkhitāyāṃnaivātanoratitarāṃ kimiha pralāpaiḥ |tvatkuṇḍamadhyamapi tadbahukālamevasaṃsevyamānamapi kiṃ nu kariṣyatīha || 103||

अयि प्रणयशालिनि प्रणयपुष्टदास्याप्तयेप्रकाममतिरोदनैः प्रचुरदुःखदग्धात्मना ।विलापकुसुमाञ्जलिर्हृदि निधाय पादाम्बुजेमया बत समर्पितस्तव तनोतु तुष्टिं मनाक् ॥ १०४॥

ayi praṇayaśālini praṇayapuṣṭadāsyāptayeprakāmamatirodanaiḥ pracuraduḥkhadagdhātmanā |vilāpakusumāñjalirhṛdi nidhāya pādāmbujemayā bata samarpitastava tanotu tuṣṭiṃ manāk || 104||

इति श्रीरघुनाथदासगोस्वामिविरचितस्तवावल्यांश्रीश्रीविलापकुसुमाञ्जलिः सम्पूर्णा ।

iti śrīraghunāthadāsagosvāmiviracitastavāvalyāṃśrīśrīvilāpakusumāñjaliḥ sampūrṇā |