राधाष्टकम् २ Shrimad Radhashtakam

निकुञ्जे मञ्जूषद्विविधमृदुपुष्पैकनिचयैःसमाकीर्णं दान्तं सुमणिजटितं केलिशयनम् ।हृदि प्रादुर्भूतोद्भटविरहभावैः सपदि यत्करे कृत्वा पत्रव्यजनमुपविशन्तीं हृदि भजे ॥ १॥

nikuñje mañjūṣadvividhamṛdupuṣpaikanicayaiḥsamākīrṇaṃ dāntaṃ sumaṇijaṭitaṃ keliśayanam |hṛdi prādurbhūtodbhaṭavirahabhāvaiḥ sapadi yatkare kṛtvā patravyajanamupaviśantīṃ hṛdi bhaje || 1||

विदित्वा गोपीशं श्रमविहितनिद्रं हृदि भियारणत्कारैर्भूयान्न खलु गतनिद्रः परमिति ।द्वितीयेन स्तब्धाचलनचपलं कङ्कणचयंवितन्वन्तीं मन्दं व्यजनमथ राधां हृदि भजे ॥ २॥

viditvā gopīśaṃ śramavihitanidraṃ hṛdi bhiyāraṇatkārairbhūyānna khalu gatanidraḥ paramiti |dvitīyena stabdhācalanacapalaṃ kaṅkaṇacayaṃvitanvantīṃ mandaṃ vyajanamatha rādhāṃ hṛdi bhaje || 2||

विधायाच्छैः पुष्पैर्विविधरचनां चारुमृदुलांपदप्रान्तालम्बां स्वकरकमलाभ्यां पुनरसौ ।स्थितं स्वप्राणानां प्रियतममनन्यं निजपुरोऽवगत्यातन्वन्तीमुरसि वनमालां हृदि भजे ॥ ३॥

vidhāyācchaiḥ puṣpairvividharacanāṃ cārumṛdulāṃpadaprāntālambāṃ svakarakamalābhyāṃ punarasau |sthitaṃ svaprāṇānāṃ priyatamamananyaṃ nijapuro'vagatyātanvantīmurasi vanamālāṃ hṛdi bhaje || 3||

पुरा रासारम्भे शरदमलरात्रिष्वपि हरिप्रभावाद्युल्लीढस्मरणकृतचिन्ताशतयुताम् ।हृदि प्रादुर्भूतं बहिरपि समुद्वीक्षितुमिवस्वतो वारं वारं विकसितदृगब्जां हृदि भजे ॥ ४॥

purā rāsārambhe śaradamalarātriṣvapi hariprabhāvādyullīḍhasmaraṇakṛtacintāśatayutām |hṛdi prādurbhūtaṃ bahirapi samudvīkṣitumivasvato vāraṃ vāraṃ vikasitadṛgabjāṃ hṛdi bhaje || 4||

विचिन्वन्तीं नाथं निरतिशयलीलाकृतिरतंप्रपश्यन्तीं चिह्नं चरणयुगसम्भूतमतुलम् ।प्रकुर्वन्तीं मूर्धन्यहह पदरेणूत्करमपिप्रियां गोपीशस्य प्रणतनिजनाथां हृदि भजे ॥ ५॥

vicinvantīṃ nāthaṃ niratiśayalīlākṛtirataṃprapaśyantīṃ cihnaṃ caraṇayugasambhūtamatulam |prakurvantīṃ mūrdhanyahaha padareṇūtkaramapipriyāṃ gopīśasya praṇatanijanāthāṃ hṛdi bhaje || 5||

निजप्राणाधीशप्रसभमिलनानन्दविकसत्समस्ताङ्गप्रेमोद्गतमतनुरोमावलिमपि ।स्फुरत्सीत्कारान्तःस्थितसभयभावैकनयनांपुनः पश्चात्तप्तामतुलरसपात्रं हृदि भजे ॥ ६॥

nijaprāṇādhīśaprasabhamilanānandavikasatsamastāṅgapremodgatamatanuromāvalimapi |sphuratsītkārāntaḥsthitasabhayabhāvaikanayanāṃpunaḥ paścāttaptāmatularasapātraṃ hṛdi bhaje || 6||

लसद्गोपीनाथाननकमलसंयोजितमुखांमुखाम्भोधिप्रादुर्भवदमृतपानैकचतुराम् ।परीरम्भप्राप्तप्रियतमशरीरैक्यरसिकांतृतीयार्थप्राप्तिप्रकटहरिसिद्धिं हृदि भजे ॥ ७॥

lasadgopīnāthānanakamalasaṃyojitamukhāṃmukhāmbhodhiprādurbhavadamṛtapānaikacaturām |parīrambhaprāptapriyatamaśarīraikyarasikāṃtṛtīyārthaprāptiprakaṭaharisiddhiṃ hṛdi bhaje || 7||

न मे वाञ्छ्यो मोक्षः श्रुतिषु चतुरात्मा निगदितोन शास्त्रीया भक्तिर्न पुनरपि विज्ञानमपि मे ।कदाचिन्मां स्वामिन्यहह मयि दासे कृपयतुस्वतः स्वाचार्याणां चरणशरणे दीनकरुणा ॥ ८॥

na me vāñchyo mokṣaḥ śrutiṣu caturātmā nigaditona śāstrīyā bhaktirna punarapi vijñānamapi me |kadācinmāṃ svāminyahaha mayi dāse kṛpayatusvataḥ svācāryāṇāṃ caraṇaśaraṇe dīnakaruṇā || 8||

इति श्रीमद्राधाष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīmadrādhāṣṭakaṃ sampūrṇam |