सङ्कल्पकल्पद्रुमः Shri Sankalpakalpadrumah

श्रीश्रीराधामदनगोपालो विजयतेवृन्दावनेश्वरि वयोगुणरूपलीलासौभाग्यकेलिकरुणाजलधेऽवधेहि ।दासी भावानि सुखयानि सदा सकान्तांत्वामालीभिः परिवृतामिदमेव याचे ॥ १॥

śrīśrīrādhāmadanagopālo vijayatevṛndāvaneśvari vayoguṇarūpalīlāsaubhāgyakelikaruṇājaladhe'vadhehi |dāsī bhāvāni sukhayāni sadā sakāntāṃtvāmālībhiḥ parivṛtāmidameva yāce || 1||

शृङ्गारयाणि भवतीमभिसारयाणिवीक्ष्यैव कान्तवदनं परिवृत्य यान्तीम् ।धृत्वाञ्चलेन हरिसन्निधिमानयानिसम्प्राप्य तर्जनसुधां हृषिता भवानि ॥ २॥

śṛṅgārayāṇi bhavatīmabhisārayāṇivīkṣyaiva kāntavadanaṃ parivṛtya yāntīm |dhṛtvāñcalena harisannidhimānayānisamprāpya tarjanasudhāṃ hṛṣitā bhavāni || 2||

पादे निपत्य शिरसानुनयानि रुष्टांतां प्रत्यपाङ्गकलिकामपि चालयानि ।तद्दोर्द्वयेन सहसा परिरम्भयानिरोमाञ्चकञ्चुकवतीमवलोकयानि ॥ ३॥

pāde nipatya śirasānunayāni ruṣṭāṃtāṃ pratyapāṅgakalikāmapi cālayāni |taddordvayena sahasā parirambhayāniromāñcakañcukavatīmavalokayāni || 3||

प्राणप्रिये कुसुमतल्पमलङ्कुरु त्वंइत्यच्युतोकित्मकरन्दरसं धयानि ।मां मुञ्च माधव सतीमिति गद्गदार्धवाचस्तवैत्य निकटं हरिमाक्षिपानि ॥ ४॥

prāṇapriye kusumatalpamalaṅkuru tvaṃityacyutokitmakarandarasaṃ dhayāni |māṃ muñca mādhava satīmiti gadgadārdhavācastavaitya nikaṭaṃ harimākṣipāni || 4||

वामामुदस्य निजवक्षसि तेन रुद्धांआनन्दबाष्पतिमितां मुहुरुच्छलन्तीम् ।व्यस्तालकां स्खलितवेणीमबद्धनीवींत्वां वीक्ष्य साधु जनुरेव कृतार्थयानि ॥ ५॥

vāmāmudasya nijavakṣasi tena ruddhāṃānandabāṣpatimitāṃ muhurucchalantīm |vyastālakāṃ skhalitaveṇīmabaddhanīvīṃtvāṃ vīkṣya sādhu janureva kṛtārthayāni || 5||

तल्पे मयैव रचिते बहुशिल्पभाजिपौष्पे निवेश्य भवतीं नननेति वाचम् ।कृष्णं सुखेन रमयन्तमनन्तलीलंवातायनात्तनयनैव निभालयानि ॥ ६॥

talpe mayaiva racite bahuśilpabhājipauṣpe niveśya bhavatīṃ nananeti vācam |kṛṣṇaṃ sukhena ramayantamanantalīlaṃvātāyanāttanayanaiva nibhālayāni || 6||

स्थित्वा बहिर्व्यजनयन्त्रनिबद्धडोरीपाणिर्विकर्षणवशान्मृदु बीजयानि ।उत्तुङ्गकेलिकलितश्रमबिन्दुजालंआलोपयानि मणितैः स्मितमुद्गीराणि ॥ ७॥

sthitvā bahirvyajanayantranibaddhaḍorīpāṇirvikarṣaṇavaśānmṛdu bījayāni |uttuṅgakelikalitaśramabindujālaṃālopayāni maṇitaiḥ smitamudgīrāṇi || 7||

श्रीरूपमञ्जरिमुखप्रियकिङ्करीणांआदेशमेव सततं शिरसा वहानि ।तेनैव हन्त तुलसी परमानुकम्पापान्नीभवानि करवाणि सुखेन सेवाम् ॥ ८॥

śrīrūpamañjarimukhapriyakiṅkarīṇāṃādeśameva satataṃ śirasā vahāni |tenaiva hanta tulasī paramānukampāpānnībhavāni karavāṇi sukhena sevām || 8||

माल्यानि हारकटादिमृजा विचित्रवर्तिः शितांशुघुसृणागुरुचन्दनादि ।वीटीर्लवङ्गखपुरादियुताः सखीभिःसार्धं मुदा विरचयानि कलां प्रकाश्य ॥ ९॥

mālyāni hārakaṭādimṛjā vicitravartiḥ śitāṃśughusṛṇāgurucandanādi |vīṭīrlavaṅgakhapurādiyutāḥ sakhībhiḥsārdhaṃ mudā viracayāni kalāṃ prakāśya || 9||

त्वां स्रस्तवेषवसनाभरणां सकान्तांवीक्ष्य प्रसाधनविधौ द्रुतमुद्यताभिः ।श्रीरूपरङ्गतुलसीरतिमञ्जरीभिर्दृष्टानयानि तव संमुखमेव तानि ॥ १०॥

tvāṃ srastaveṣavasanābharaṇāṃ sakāntāṃvīkṣya prasādhanavidhau drutamudyatābhiḥ |śrīrūparaṅgatulasīratimañjarībhirdṛṣṭānayāni tava saṃmukhameva tāni || 10||

त्वामाशिखाचरणमूढविचित्रवेषांस्प्रष्टुं पुनश्च धृततृष्णमवेक्ष्य कृष्णम् ।आयान्तमेव विकटभ्रूकुटीविभङ्गहुङ्कृत्युदञ्चितमुखी विनिवर्तयानि ॥ ११॥

tvāmāśikhācaraṇamūḍhavicitraveṣāṃspraṣṭuṃ punaśca dhṛtatṛṣṇamavekṣya kṛṣṇam |āyāntameva vikaṭabhrūkuṭīvibhaṅgahuṅkṛtyudañcitamukhī vinivartayāni || 11||

तत्रैत्य विस्मयवतीं ललितां प्रतीहसाध्वीत्वकण्टकविनिष्क्रमनार्थमस्याः ।प्राप्तं न्यसिद्धदयि मामियमेव धूर्तेत्युक्तिं हरेः स्वहृदयं रसयानि नित्यम् ॥ १२॥

tatraitya vismayavatīṃ lalitāṃ pratīhasādhvītvakaṇṭakaviniṣkramanārthamasyāḥ |prāptaṃ nyasiddhadayi māmiyameva dhūrtetyuktiṃ hareḥ svahṛdayaṃ rasayāni nityam || 12||

निष्क्रम्य कुञ्जभवनाद्विपिने विहर्तुंकान्तैकबाहुपरिरब्धतनुं प्रयान्तीम् ।त्वामालीभिः सह कथोपकथाप्रफुल्लवक्त्रामहं व्यजनपाणिरनुप्रयाणि ॥ १३॥

niṣkramya kuñjabhavanādvipine vihartuṃkāntaikabāhuparirabdhatanuṃ prayāntīm |tvāmālībhiḥ saha kathopakathāpraphullavaktrāmahaṃ vyajanapāṇiranuprayāṇi || 13||

गायानि ते गुणगणांस्तव वर्त्म गम्यंपुष्पास्तरैर्मृदुलयानि सुगन्धयानि ।सालीततिः प्रतिपदं सुमनोऽतिवृष्टिंस्वामिन्यहं प्रतिदिशं तनवानि बाढम् ॥ १४॥

gāyāni te guṇagaṇāṃstava vartma gamyaṃpuṣpāstarairmṛdulayāni sugandhayāni |sālītatiḥ pratipadaṃ sumano'tivṛṣṭiṃsvāminyahaṃ pratidiśaṃ tanavāni bāḍham || 14||

प्रेष्ठस्वपानि कृतकौसुमहार काञ्चीकेयूरकुण्डलकिरीटविराजिताङ्गीम् ।त्वां भूषयाणि पुनरात्मकवित्वपुष्पैरास्वादयानि रसिकालिततीरिमानि ॥ १५॥

preṣṭhasvapāni kṛtakausumahāra kāñcīkeyūrakuṇḍalakirīṭavirājitāṅgīm |tvāṃ bhūṣayāṇi punarātmakavitvapuṣpairāsvādayāni rasikālitatīrimāni || 15||

चन्द्रांशुरूप्यसलिलैरवसिक्तरोधस्यञ्चत्कदम्बसुरभावलिगीतकीर्ति ।आरब्धरासरभसां हरिणा सह त्वांतत्पाठितैव विदुषी कलयानि वीणाम् ॥ १६॥

candrāṃśurūpyasalilairavasiktarodhasyañcatkadambasurabhāvaligītakīrti |ārabdharāsarabhasāṃ hariṇā saha tvāṃtatpāṭhitaiva viduṣī kalayāni vīṇām || 16||

रासं समाप्य दयितेन समं सखीभिर्विश्रान्तिभाजि नवमालतिकानिकुञ्जे ।त्वय्यानयानि रसवत्करकाम्ररम्भाद्राक्षादिकानि सरसं परिवेषयाणि ॥ १७॥

rāsaṃ samāpya dayitena samaṃ sakhībhirviśrāntibhāji navamālatikānikuñje |tvayyānayāni rasavatkarakāmrarambhādrākṣādikāni sarasaṃ pariveṣayāṇi || 17||

तल्पे सरोजदलकॢप्तमनङ्गकेलिपर्याप्तमाप्तकलया रचितं तुलस्या ।त्वां प्रेयसा सह रसादधिशाययानिताम्बूलमाशायितुमुल्बनमुल्लसानि ॥ १८॥

talpe sarojadalakḷptamanaṅgakeliparyāptamāptakalayā racitaṃ tulasyā |tvāṃ preyasā saha rasādadhiśāyayānitāmbūlamāśāyitumulbanamullasāni || 18||

संवाहयानि चरणावलकैः स्पृशानिजिघ्राणि सौरभसमूढचमत्क्रियाब्धिः ।अक्ष्णोर्दधान्युरसिजौ परिरम्भयानिचुम्बान्यलक्षितमवेक्षितसौकुमार्याः ॥ १९॥

saṃvāhayāni caraṇāvalakaiḥ spṛśānijighrāṇi saurabhasamūḍhacamatkriyābdhiḥ |akṣṇordadhānyurasijau parirambhayānicumbānyalakṣitamavekṣitasaukumāryāḥ || 19||

अन्ते निशस्तनुतरप्रसृतालकाल्याताडङ्कहारततिगन्धवहाग्रमुक्ताः ।प्रेष्ठस्य ते तव च संग्रथिता निभाल्यतत्रानयानि परमाप्तसखीः प्रबोध्य ॥ २०॥

ante niśastanutaraprasṛtālakālyātāḍaṅkahāratatigandhavahāgramuktāḥ |preṣṭhasya te tava ca saṃgrathitā nibhālyatatrānayāni paramāptasakhīḥ prabodhya || 20||

ता दर्शयानि सुखसिन्धुषु मज्जयानिताभ्यः प्रसादमतुलं सहसाप्नुवानि ।तन्नूपुरादिरणितैर्गतसान्द्रनिद्रांशय्योत्थितां सचकितां भवतीं भजानि ॥ २१॥

tā darśayāni sukhasindhuṣu majjayānitābhyaḥ prasādamatulaṃ sahasāpnuvāni |tannūpurādiraṇitairgatasāndranidrāṃśayyotthitāṃ sacakitāṃ bhavatīṃ bhajāni || 21||

हे स्वामिनि प्रियसखीत्रपयाकुलायाकान्ताङ्गतस्तव वियोक्तुमपारयन्त्याः ।उद्ग्रन्थयान्यलककुण्डलमाल्यमुक्ताग्रन्थिं विचक्षणतयाङ्गुलिकौशलेन ॥ २२॥

he svāmini priyasakhītrapayākulāyākāntāṅgatastava viyoktumapārayantyāḥ |udgranthayānyalakakuṇḍalamālyamuktāgranthiṃ vicakṣaṇatayāṅgulikauśalena || 22||

नाशाग्रतः श्रुतियुगाच्च वियोजयानितद्भूषणं मणिसरांस्तु विसूत्रयाणि ।प्राणार्बुदादधिकमेव सदा तवैकंरोमापि देवि कलयानि कृतावधाना ॥ २३॥

nāśāgrataḥ śrutiyugācca viyojayānitadbhūṣaṇaṃ maṇisarāṃstu visūtrayāṇi |prāṇārbudādadhikameva sadā tavaikaṃromāpi devi kalayāni kṛtāvadhānā || 23||

त्वां सालिमात्मसदनं निभृतं व्रजन्तींत्यक्त्वा हरेरनुपथं तदलक्षितैत्य ।तं खण्डितामनुनयन्तमवेक्ष्य चन्द्रांतद्वृत्तमालिततिसंसदि वर्णयानि ॥ २४॥

tvāṃ sālimātmasadanaṃ nibhṛtaṃ vrajantīṃtyaktvā hareranupathaṃ tadalakṣitaitya |taṃ khaṇḍitāmanunayantamavekṣya candrāṃtadvṛttamālitatisaṃsadi varṇayāni || 24||

प्रक्षालयानि वदनं सलिलैः सुगन्धैर्दन्तान् रसालजदलैस्तव धावयानि ।निर्णेजयानि रसनां तनुहेमपत्र्यासन्दर्शयानि मुकुरं निपुणं प्रमृज्य ॥ २५॥

prakṣālayāni vadanaṃ salilaiḥ sugandhairdantān rasālajadalaistava dhāvayāni |nirṇejayāni rasanāṃ tanuhemapatryāsandarśayāni mukuraṃ nipuṇaṃ pramṛjya || 25||

स्नानाय सूक्ष्मवसनं परिधापयानिहाराङ्गदाद्यप्यङ्गादवतारयाणि ।अभ्यञ्जयाण्यरुणसौरभहृद्यतैलैर्वर्तयानि नवकुङ्कुमचन्द्रचूर्णैः ॥ २६॥

snānāya sūkṣmavasanaṃ paridhāpayānihārāṅgadādyapyaṅgādavatārayāṇi |abhyañjayāṇyaruṇasaurabhahṛdyatailairvartayāni navakuṅkumacandracūrṇaiḥ || 26||

नीरैर्महासुरभिभिः स्नपयानि गात्रादम्भांसि सूक्ष्मवसनैरपसारयाणि ।केशान् जवादगुरुधूमकुलेन यत्नादाशोषयाणि रभसेन सुगन्धयानि ॥ २७॥

nīrairmahāsurabhibhiḥ snapayāni gātrādambhāṃsi sūkṣmavasanairapasārayāṇi |keśān javādagurudhūmakulena yatnādāśoṣayāṇi rabhasena sugandhayāni || 27||

वासो मनोभिरुचितं परिधापयानिसौवर्णकङ्कतिकया चिकुरान्विशोध्य ।गुम्फानि वेणीममलैः कुसुमैर्विचित्रांअग्रे लसच्चमरिकामणिजातभाताम् ॥ २८॥

vāso manobhirucitaṃ paridhāpayānisauvarṇakaṅkatikayā cikurānviśodhya |gumphāni veṇīmamalaiḥ kusumairvicitrāṃagre lasaccamarikāmaṇijātabhātām || 28||

चूडामणिं शिरसि मौक्तिकपत्रपास्यांभाले विचित्रतिलकं च मुदारचय्य ।अङ्क्त्वाक्षिणी श्रुतियुगं मणिकुण्डलाढ्यंनासामलङ्कृतवतीं करवाणि देवि ॥ २९॥

cūḍāmaṇiṃ śirasi mauktikapatrapāsyāṃbhāle vicitratilakaṃ ca mudāracayya |aṅktvākṣiṇī śrutiyugaṃ maṇikuṇḍalāḍhyaṃnāsāmalaṅkṛtavatīṃ karavāṇi devi || 29||

गण्डद्वये मकरिके चिबुके विलिख्यकस्तुरिकेष्टपृषतं कुचयोश्च चित्रम् ।बाह्वोस्तवाङ्गदयुगं मणिबन्धयुग्मेचूडा मसारकलिताः कलयानि यत्नात् ॥ ३०॥

gaṇḍadvaye makarike cibuke vilikhyakasturikeṣṭapṛṣataṃ kucayośca citram |bāhvostavāṅgadayugaṃ maṇibandhayugmecūḍā masārakalitāḥ kalayāni yatnāt || 30||

पाण्यङ्गुलीः कनकरत्नमयोर्मिकाभिरभ्यर्चयानि हृदयं पदकोत्तमेन ।मुक्तोतकञ्चुलिकयोरसिजौ विचित्रमाल्येन हारनिचयेन च कण्ठदेशम् ॥ ३१॥

pāṇyaṅgulīḥ kanakaratnamayormikābhirabhyarcayāni hṛdayaṃ padakottamena |muktotakañculikayorasijau vicitramālyena hāranicayena ca kaṇṭhadeśam || 31||

काञ्च्या नितम्बमर्थहंसकनूपुराभ्यांपादाम्बुजे दलततिं क्वणदङ्गुरीयैः ।लाक्षारसैररुणमप्यनुरञ्जयानिहे देवि तत्तलयुगं कृतपुण्यपुञ्जा ॥ ३२॥

kāñcyā nitambamarthahaṃsakanūpurābhyāṃpādāmbuje dalatatiṃ kvaṇadaṅgurīyaiḥ |lākṣārasairaruṇamapyanurañjayānihe devi tattalayugaṃ kṛtapuṇyapuñjā || 32||

अङ्गानि साहजिकसौरभयन्त्यथानिदेव्यर्चयानि नवकुङ्कुमचर्चयैव ।लीलाम्बुजं करतले तव धारयाणित्वां दर्शयानि मणिदर्पणमर्पयित्वा ॥ ३३॥

aṅgāni sāhajikasaurabhayantyathānidevyarcayāni navakuṅkumacarcayaiva |līlāmbujaṃ karatale tava dhārayāṇitvāṃ darśayāni maṇidarpaṇamarpayitvā || 33||

सौन्दर्यमद्भुतमवेक्ष्य निजं स्वकान्तनेत्रालिलोभनमवेत्य विलोलगात्रीम् ।प्राणार्बुदेन विधुवर्तिकदीपकैश्चनिर्मञ्छयानि नयनाम्बुनिमज्जिताङ्गी ॥ ३४॥

saundaryamadbhutamavekṣya nijaṃ svakāntanetrālilobhanamavetya vilolagātrīm |prāṇārbudena vidhuvartikadīpakaiścanirmañchayāni nayanāmbunimajjitāṅgī || 34||

गोष्ठेश्वरीप्रहितया सह कुन्दवल्ल्याप्राभातिकप्रियतमाशनसाधनाय ।यान्तीं समं प्रियसखीभिरनुप्रयाणिताम्बूलसम्पुटमणिव्यजनादिपाणिः ॥ ३५॥

goṣṭheśvarīprahitayā saha kundavallyāprābhātikapriyatamāśanasādhanāya |yāntīṃ samaṃ priyasakhībhiranuprayāṇitāmbūlasampuṭamaṇivyajanādipāṇiḥ || 35||

गोष्ठेश्वरीसदनमेत्य पदे प्रणम्यतस्यास्तदाप्तभविकां त्रपयावृटाङ्गीम् ।घ्रातं तया शिरसि तन्नयनाम्बुसिक्तांत्वां वीक्ष्य तामहमपि प्रणमामि भक्त्या ॥ ३६॥

goṣṭheśvarīsadanametya pade praṇamyatasyāstadāptabhavikāṃ trapayāvṛṭāṅgīm |ghrātaṃ tayā śirasi tannayanāmbusiktāṃtvāṃ vīkṣya tāmahamapi praṇamāmi bhaktyā || 36||

मूर्तं तपोऽसि वृषभानुकुलस्य भाग्यंगेहस्य मेऽसि तनयस्य च मे वराङ्गि ।नैरुज्यदास्यमृतपाणिरभूर्वरेणदुर्वाससो यदिति तद्वचसा हसानि ॥ ३७॥

mūrtaṃ tapo'si vṛṣabhānukulasya bhāgyaṃgehasya me'si tanayasya ca me varāṅgi |nairujyadāsyamṛtapāṇirabhūrvareṇadurvāsaso yaditi tadvacasā hasāni || 37||

स्नातानुलिप्तवपुषो दयितस्य तस्यतात्कालिके मधुरिमन्यतिलोलिताक्षीम् ।स्वामिन्यवेत्य भवतीं क्वचन प्रदेशेतत्रैव केन च मिषेण समानयानि ॥ ३८॥

snātānuliptavapuṣo dayitasya tasyatātkālike madhurimanyatilolitākṣīm |svāminyavetya bhavatīṃ kvacana pradeśetatraiva kena ca miṣeṇa samānayāni || 38||

प्रक्षालयानि चरणौ भवदङ्गतः स्रङ्माल्यादि पाकरचनानुपयोगि यत्तत् ।उत्तारयाणि तदिदं तु तवास्त्विति त्वद्वाचोल्लसानि विकसन्मधुमाधवीव ॥ ३९॥

prakṣālayāni caraṇau bhavadaṅgataḥ sraṅmālyādi pākaracanānupayogi yattat |uttārayāṇi tadidaṃ tu tavāstviti tvadvācollasāni vikasanmadhumādhavīva || 39||

पक्त्वास्थितां मधुरपायसशाकसूपभाजिप्रभृत्यमृतनिन्दिचतुर्विधान्नम् ।त्वां लोकयानि नननेति मुहुर्वदन्तींगोष्ठेशयापि परिवेषयितुं निदिष्टाम् ॥ ४०॥

paktvāsthitāṃ madhurapāyasaśākasūpabhājiprabhṛtyamṛtanindicaturvidhānnam |tvāṃ lokayāni nananeti muhurvadantīṃgoṣṭheśayāpi pariveṣayituṃ nidiṣṭām || 40||

तृप्त्युत्थितां प्रियतमाङ्गरुचिं धयन्त्यावातायन्तार्पितदृशः सहसोल्लसन्त्याः ।आनन्दजद्युतितरङ्गभरे मनोजमञ्जुकृते तव मनो मम मज्जयानि ॥ ४१॥

tṛptyutthitāṃ priyatamāṅgaruciṃ dhayantyāvātāyantārpitadṛśaḥ sahasollasantyāḥ |ānandajadyutitaraṅgabhare manojamañjukṛte tava mano mama majjayāni || 41||

राधे तवैव गृहमेतदहं च जातेसूनोः शुभे किमपरां भवतीमवैमि ।तद्भुङ्क्ष्व सम्मुखमिति व्रजपागिरा त्वद्वक्त्रे स्मितं स्वहृदयं रसयानि नित्यम् ॥ ४२॥

rādhe tavaiva gṛhametadahaṃ ca jātesūnoḥ śubhe kimaparāṃ bhavatīmavaimi |tadbhuṅkṣva sammukhamiti vrajapāgirā tvadvaktre smitaṃ svahṛdayaṃ rasayāni nityam || 42||

यान्तं वनाय सखीभिः सममात्मकान्तंपित्रादिभिः सरुदितैरनुगम्यमानम् ।वीक्ष्याप्तगौरवगेहां दिननाथपूजाव्याजेन लब्धगहनां भवतीं भजानि ॥ ४३॥

yāntaṃ vanāya sakhībhiḥ samamātmakāntaṃpitrādibhiḥ saruditairanugamyamānam |vīkṣyāptagauravagehāṃ dinanāthapūjāvyājena labdhagahanāṃ bhavatīṃ bhajāni || 43||

कान्तं विलोक्य कुसुमावचये प्रवृत्तांआदाय पत्रपुटीकामनुयान्यहं त्वाम् ।का तस्करीयमिति तद्वचसा न कापीत्युक्त्या सहार्पितदृशं भवतीं स्मराणि ॥ ४४॥

kāntaṃ vilokya kusumāvacaye pravṛttāṃādāya patrapuṭīkāmanuyānyahaṃ tvām |kā taskarīyamiti tadvacasā na kāpītyuktyā sahārpitadṛśaṃ bhavatīṃ smarāṇi || 44||

पुष्पाणि दर्शय कियन्ति हृतानि चौरीत्युक्त्यैव पुष्पपुटिकामपि गोपयानि ।तद्वीक्ष्य हन्त मम कक्षतले क्षिपन्तंपाणिं बलात्तमभिमृश्य भवानि दूना ॥ ४५॥

puṣpāṇi darśaya kiyanti hṛtāni caurītyuktyaiva puṣpapuṭikāmapi gopayāni |tadvīkṣya hanta mama kakṣatale kṣipantaṃpāṇiṃ balāttamabhimṛśya bhavāni dūnā || 45||

रक्षाद्य देवि कृपया निजदासिकां मांइत्युच्चकातरगिरा शरणं व्रजानि ।किं धूर्त दुःखयसि मज्जनमित्यमुष्यबाहुं करेण तुदतीं भवतीं श्रयाणि ॥ ४६॥

rakṣādya devi kṛpayā nijadāsikāṃ māṃityuccakātaragirā śaraṇaṃ vrajāni |kiṃ dhūrta duḥkhayasi majjanamityamuṣyabāhuṃ kareṇa tudatīṃ bhavatīṃ śrayāṇi || 46||

त्यक्त्वैव मां भवदुरःकवचं विखण्ड्यप्राप्तां श्रजं तव गलात्स्वगले निधाय ।पुष्पाणि चौरि मम किं तव कण्ठहेतोस्तत्कण्ठमेव सुभृशं परिपीडयानि ॥ ४७॥

tyaktvaiva māṃ bhavaduraḥkavacaṃ vikhaṇḍyaprāptāṃ śrajaṃ tava galātsvagale nidhāya |puṣpāṇi cauri mama kiṃ tava kaṇṭhahetostatkaṇṭhameva subhṛśaṃ paripīḍayāni || 47||

राजास्ति कन्दरतले चल तत्र धूर्तेतस्याज्ञयैव सहसा च विवस्त्रयिष्ये ।तां वीक्ष्य हृष्यति स चेन् निजदिव्यमुक्तामालां प्रदास्यति ललाटतटे मदीये ॥ ४८॥

rājāsti kandaratale cala tatra dhūrtetasyājñayaiva sahasā ca vivastrayiṣye |tāṃ vīkṣya hṛṣyati sa cen nijadivyamuktāmālāṃ pradāsyati lalāṭataṭe madīye || 48||

दोषो न ते व्रजपतेस्तनयोऽसि तस्यदुष्टस्य यन् नरपतेः खलु सेवकोऽभूः ।तद्बुद्धिरीदृगभवन्मम चात्र साध्व्याभाले किमेतदभवल्लिखितं विधात्रा ॥ ४९॥

doṣo na te vrajapatestanayo'si tasyaduṣṭasya yan narapateḥ khalu sevako'bhūḥ |tadbuddhirīdṛgabhavanmama cātra sādhvyābhāle kimetadabhavallikhitaṃ vidhātrā || 49||

इत्यादिवाङ्मयसुधामहह श्रुतिभ्यांस्वाभ्यां धयान्युदरपूरमथेक्षणाभ्याम् ।रूपामृतं तव सकान्ततया विलाससीधुं च देवि वितराण्यथ मादयानि ॥ ५०॥

ityādivāṅmayasudhāmahaha śrutibhyāṃsvābhyāṃ dhayānyudarapūramathekṣaṇābhyām |rūpāmṛtaṃ tava sakāntatayā vilāsasīdhuṃ ca devi vitarāṇyatha mādayāni || 50||

प्रेष्ठे सरस्यभिनवां कुसुमैर्विचित्रांहिन्दोलिकां प्रियतमेन सहाधिरूढाम् ।त्वां दोलयान्यथ किराणि परागराजिर्गायानि चारुमहतीमपि वादयानि ॥ ५१॥

preṣṭhe sarasyabhinavāṃ kusumairvicitrāṃhindolikāṃ priyatamena sahādhirūḍhām |tvāṃ dolayānyatha kirāṇi parāgarājirgāyāni cārumahatīmapi vādayāni || 51||

वृन्दावने सुरमहीरुहयोगपीठेसिंहासने स्वरमणेन विराजमानाम् ।पाद्यार्घ्यधूपविधुदीपचतुर्विधान्नस्रग्भूषणादिभिरहं परिपूजयानि ॥ ५२॥

vṛndāvane suramahīruhayogapīṭhesiṃhāsane svaramaṇena virājamānām |pādyārghyadhūpavidhudīpacaturvidhānnasragbhūṣaṇādibhirahaṃ paripūjayāni || 52||

गोवर्धने मधुवनेषु मधूत्सवेनविद्रावितात्रपसखीशतवाहिनीकाम् ।पिष्टात युद्धमनु कान्तजयाय यान्तींत्वां ग्राहयाणि नवजातुषकूपिकालीः ॥ ५३॥

govardhane madhuvaneṣu madhūtsavenavidrāvitātrapasakhīśatavāhinīkām |piṣṭāta yuddhamanu kāntajayāya yāntīṃtvāṃ grāhayāṇi navajātuṣakūpikālīḥ || 53||

अग्रे स्थितोऽस्मि तव निश्चय एव वक्षउद्घाट्य कन्दुकचयं क्षिप चेद्बलिष्ठा ।उद्घाट्य कञ्चुकमुरः किल दर्शयन्तीत्वं चापि तिष्ठ यदि ते हृदि वीरतास्ति ॥ ५४॥

agre sthito'smi tava niścaya eva vakṣaudghāṭya kandukacayaṃ kṣipa cedbaliṣṭhā |udghāṭya kañcukamuraḥ kila darśayantītvaṃ cāpi tiṣṭha yadi te hṛdi vīratāsti || 54||

यत्कथ्यसे तदयमेव तव स्वभावोयत्पूर्वजन्मनि भवानजितः किलासीत् ।मिथ्यैव तत्यदिह भोः कतिशो जितोऽभूर्मत्किङ्करीभिरपि तद्विगतत्रपोऽसि ॥ ५५॥

yatkathyase tadayameva tava svabhāvoyatpūrvajanmani bhavānajitaḥ kilāsīt |mithyaiva tatyadiha bhoḥ katiśo jito'bhūrmatkiṅkarībhirapi tadvigatatrapo'si || 55||

इत्येवमुत्पुलकिनी कलयानि वाचःसिञ्जानकङ्कणझनत्कृतदुन्दुभीकम् ।युद्धं मुखामुखि रदारदि चारुबाहुबाहव्यमन्दनखरानखरि स्तुवानि ॥ ५६॥

ityevamutpulakinī kalayāni vācaḥsiñjānakaṅkaṇajhanatkṛtadundubhīkam |yuddhaṃ mukhāmukhi radāradi cārubāhubāhavyamandanakharānakhari stuvāni || 56||

कस्याञ्चिदद्रिनृपदीव्यदुपत्यकायांस प्रेयसि त्वयि सखीशतवेष्टितायाम् ।विश्रान्तिभाजि वनदेवतयोपनीतानीष्टानि सीधुचषकाणि पुरा दधानि ॥ ५७॥

kasyāñcidadrinṛpadīvyadupatyakāyāṃsa preyasi tvayi sakhīśataveṣṭitāyām |viśrāntibhāji vanadevatayopanītānīṣṭāni sīdhucaṣakāṇi purā dadhāni || 57||

हा किं किं किं धधरणी घुघुघूर्णतीयंधाधाधधावति भयाद्विविवृक्षपुञ्जः ।भीभीभिभीरुरहमत्र कथं जिजीवाम्येवं लगिष्यसि सदा दयितस्य कण्ठे ॥ ५८॥

hā kiṃ kiṃ kiṃ dhadharaṇī ghughughūrṇatīyaṃdhādhādhadhāvati bhayādvivivṛkṣapuñjaḥ |bhībhībhibhīrurahamatra kathaṃ jijīvāmyevaṃ lagiṣyasi sadā dayitasya kaṇṭhe || 58||

त्वत्स्वामिनी प्रलपतीयमिमां गदेनहीनां करोमि कलयात्र निरेहि नेतः ।इत्युक्तिसीधुरसतर्पितहृत्तदैवनिष्क्रम्य जाल विततौ विदधानि नेत्रे ॥ ५९॥

tvatsvāminī pralapatīyamimāṃ gadenahīnāṃ karomi kalayātra nirehi netaḥ |ityuktisīdhurasatarpitahṛttadaivaniṣkramya jāla vitatau vidadhāni netre || 59||

घ्राणाक्षिकर्णवदने जलसेकतत्याकृष्णस्त्वया जित इतः सहसा निमज्ज्य ।ग्राहो भवन् स खलु यत्कुरुते स्म तत्तुवेदान्यहं तव मुखाम्बुजमेव वीक्ष्य ॥ ६०॥

ghrāṇākṣikarṇavadane jalasekatatyākṛṣṇastvayā jita itaḥ sahasā nimajjya |grāho bhavan sa khalu yatkurute sma tattuvedānyahaṃ tava mukhāmbujameva vīkṣya || 60||

अभ्यञ्जयानि ससखीदयितां सहालिस्त्वां स्नापयानि वसनाभरणैर्विचित्रम् ।शृङ्गारयाणि मणिमन्दिर पुष्पतल्पेसम्भोजयानि करकाद्यथ शाययानि ॥ ६१॥

abhyañjayāni sasakhīdayitāṃ sahālistvāṃ snāpayāni vasanābharaṇairvicitram |śṛṅgārayāṇi maṇimandira puṣpatalpesambhojayāni karakādyatha śāyayāni || 61||

वाणीरकुञ्ज इह तिष्ठति देवी निह्नुत्यमृग्यसि कथं तदितः परत्र ।सत्यामिमां मम गिरं तमविश्वसन्तंयान्तं मयि प्रदर्श्य भवती हर्षयाणि ॥ ६२॥

vāṇīrakuñja iha tiṣṭhati devī nihnutyamṛgyasi kathaṃ taditaḥ paratra |satyāmimāṃ mama giraṃ tamaviśvasantaṃyāntaṃ mayi pradarśya bhavatī harṣayāṇi || 62||

स्वामिन्यमूत्रहरिरस्ति कदम्बकुञ्जेनिह्नुत्य मृग्यसि कथं तदितः परत्र ।सत्यामिमां मम गिरं खलु विश्वसत्याःपाणौ जयं तव नयानि तमाप्नुवत्याः ॥ ६३॥

svāminyamūtraharirasti kadambakuñjenihnutya mṛgyasi kathaṃ taditaḥ paratra |satyāmimāṃ mama giraṃ khalu viśvasatyāḥpāṇau jayaṃ tava nayāni tamāpnuvatyāḥ || 63||

राधे जिता च जयिनी च पणं न दातुंआदातुमप्यहह चुम्बनमीशिषे त्वम् ।नाश्लेषचुम्बमधुराधरपानतोऽन्यंद्यूते ग्लहं रसविदः प्रवरं वदन्ति ॥ ६४॥

rādhe jitā ca jayinī ca paṇaṃ na dātuṃādātumapyahaha cumbanamīśiṣe tvam |nāśleṣacumbamadhurādharapānato'nyaṃdyūte glahaṃ rasavidaḥ pravaraṃ vadanti || 64||

गोवर्धनेऽत्र मम कापि सखी पुलिन्दकन्यास्ति भृङ्ग्यतितरां निपुणेदृशेऽर्थे ।मद्ग्राह्यदेयपणवस्तुनि मन्नियुक्तासा ते गृहीष्यति च दास्यति चोपगूहम् ॥ ६५॥

govardhane'tra mama kāpi sakhī pulindakanyāsti bhṛṅgyatitarāṃ nipuṇedṛśe'rthe |madgrāhyadeyapaṇavastuni manniyuktāsā te gṛhīṣyati ca dāsyati copagūham || 65||

उक्त्वेत्थमात्मदयितं प्रति वक्ष्यसे मांयाहीत्यथोत्पुलकिनी द्रुतपादपाता ।तामानयान्युप मुकुन्दमथासयानितं लज्जयानि सुमुखीरति हासयानि ॥ ६६॥

uktvetthamātmadayitaṃ prati vakṣyase māṃyāhītyathotpulakinī drutapādapātā |tāmānayānyupa mukundamathāsayānitaṃ lajjayāni sumukhīrati hāsayāni || 66||

स्वीया किल व्रजपुरे मुरली तवैकाप्राभून् न तामपि भवानवितुं स्वभार्याम् ।सा लम्पटापि भवतोऽधरसीधुसिक्ताप्यन्यं पुमांसमिह मृग्यति चित्रमेतत् ॥ ६७॥

svīyā kila vrajapure muralī tavaikāprābhūn na tāmapi bhavānavituṃ svabhāryām |sā lampaṭāpi bhavato'dharasīdhusiktāpyanyaṃ pumāṃsamiha mṛgyati citrametat || 67||

वंशीं सतीं गुणवतीं सुभगां द्विषन्त्योऽसाध्व्यो भवत्य इह तत्समतामलब्धाः ।तां क्वापि बन्धमनयंस्तदहं भुजाभ्यांबद्ध्वैव वः शिखरिगह्वरगाः करोमि ॥ ६८॥

vaṃśīṃ satīṃ guṇavatīṃ subhagāṃ dviṣantyo'sādhvyo bhavatya iha tatsamatāmalabdhāḥ |tāṃ kvāpi bandhamanayaṃstadahaṃ bhujābhyāṃbaddhvaiva vaḥ śikharigahvaragāḥ karomi || 68||

इत्यागतं हरिमवेक्ष्य रहस्तदीयकक्षादहं मुरलिकां सहसा गृहीत्वा ।तां गोपयानि तदलक्षितमात्तचित्रपुष्पेषु सङ्गररसां कलयानि च त्वाम् ॥ ६९॥

ityāgataṃ harimavekṣya rahastadīyakakṣādahaṃ muralikāṃ sahasā gṛhītvā |tāṃ gopayāni tadalakṣitamāttacitrapuṣpeṣu saṅgararasāṃ kalayāni ca tvām || 69||

ब्रह्मन्निमामनुगृहाण भवन्तमेवभास्वन्तमर्चयितुमिच्छति मे स्नुषेयम् ।इत्यार्यया प्रणमितां धृतविप्रवेशेकृष्णेऽर्पितां च भवतीं स्मितभाग्भजानि ॥ ७०॥

brahmannimāmanugṛhāṇa bhavantamevabhāsvantamarcayitumicchati me snuṣeyam |ityāryayā praṇamitāṃ dhṛtavipraveśekṛṣṇe'rpitāṃ ca bhavatīṃ smitabhāgbhajāni || 70||

यान्तीं गृहं स्वगुरुनिघ्नतयातिलौल्यात्कान्तावलोकनकृते मिषमामृशन्तीम् ।दूरेऽनुयानि यदतोऽनुविवर्तितास्यांएहीति वक्ष्यसि तदास्यरुचो धयन्ती ॥ ७१॥

yāntīṃ gṛhaṃ svagurunighnatayātilaulyātkāntāvalokanakṛte miṣamāmṛśantīm |dūre'nuyāni yadato'nuvivartitāsyāṃehīti vakṣyasi tadāsyaruco dhayantī || 71||

गेहागतां विरहिणीं नवपुष्पतल्पेत्वां शाययानि परतः किल मुर्मुराभात् ।तस्मात्परत्र शयनं विसपुञ्जकॢप्तंअध्याशयानि विधुचन्दनपङ्कलिप्ताम् ॥ ७२॥

gehāgatāṃ virahiṇīṃ navapuṣpatalpetvāṃ śāyayāni parataḥ kila murmurābhāt |tasmātparatra śayanaṃ visapuñjakḷptaṃadhyāśayāni vidhucandanapaṅkaliptām || 72||

आकर्ण्य चन्दनकलाकथितं व्रजेशासन्देशमुत्सुकमतेः सरसा सहाल्याः ।सायन्तनाशनकृते दयितस्य नव्यकर्पूरकेलिबटकादिविनिर्मितौ ते ॥ ७३॥

ākarṇya candanakalākathitaṃ vrajeśāsandeśamutsukamateḥ sarasā sahālyāḥ |sāyantanāśanakṛte dayitasya navyakarpūrakelibaṭakādivinirmitau te || 73||

लिम्पानि चुल्लिमथ तत्र कटाहमच्छमारोहयाणि दहनं रचयानि दीप्तम् ।निराज्यखण्डकदलीमरिचेन्दुसीरिगोधूमचूर्णमुखवस्तु समानयानि ॥ ७४॥

limpāni cullimatha tatra kaṭāhamacchamārohayāṇi dahanaṃ racayāni dīptam |nirājyakhaṇḍakadalīmaricendusīrigodhūmacūrṇamukhavastu samānayāni || 74||

अत्यद्भुतं मलयजद्रवसेकतत्यावृद्धिं जगाम यदिदं विरहानलौजः ।कर्पूर केलीबटकावलिसाधनाग्निज्वालेन शान्तिमनयत्तदिति ब्रुवाणि ॥ ७५॥

atyadbhutaṃ malayajadravasekatatyāvṛddhiṃ jagāma yadidaṃ virahānalaujaḥ |karpūra kelībaṭakāvalisādhanāgnijvālena śāntimanayattaditi bruvāṇi || 75||

धूलिर्गवां दिशमरुद्ध हरेः सहाम्बारावेत्युदन्तमतुलं मधु पाययानि ।तत्पानसंमदनिरस्तसमस्तकृत्यांत्वामुत्थितां सहगणामभिसारयाणि ॥ ७६॥

dhūlirgavāṃ diśamaruddha hareḥ sahāmbārāvetyudantamatulaṃ madhu pāyayāni |tatpānasaṃmadanirastasamastakṛtyāṃtvāmutthitāṃ sahagaṇāmabhisārayāṇi || 76||

तत्कृष्णवर्त्मनिकटस्थलमानयानिनिर्वापयाणि विरहानलमुन्नतं ते ।आयात एष इति वल्लिनिगूढगात्रींआकृष्य मह्यमहहेश्वरि कोपयानि ॥ ७७॥

tatkṛṣṇavartmanikaṭasthalamānayāninirvāpayāṇi virahānalamunnataṃ te |āyāta eṣa iti vallinigūḍhagātrīṃākṛṣya mahyamahaheśvari kopayāni || 77||

श्रीकृष्णदृङ्मधुलिहौ भवदास्यपद्मंआघ्रापयाण्यतितृषन् तव दृक्चकोरीम् ।तद्वक्त्रचन्द्रविकसत्स्मितधारयैवसंजीवयानि मधुरिम्णि निमज्जयानि ॥ ७८॥

śrīkṛṣṇadṛṅmadhulihau bhavadāsyapadmaṃāghrāpayāṇyatitṛṣan tava dṛkcakorīm |tadvaktracandravikasatsmitadhārayaivasaṃjīvayāni madhurimṇi nimajjayāni || 78||

वैवश्यमस्य तव चाद्भुतमीक्षयाणित्वामानयानि सदनं ललितानिदेशात् ।कर्पूरकेल्यमृतकेलिततिं प्रदातुंगोष्ठेश्वरीमनु सराणि समं सखीभिः ॥ ७९॥

vaivaśyamasya tava cādbhutamīkṣayāṇitvāmānayāni sadanaṃ lalitānideśāt |karpūrakelyamṛtakelitatiṃ pradātuṃgoṣṭheśvarīmanu sarāṇi samaṃ sakhībhiḥ || 79||

गत्वा प्रणम्य तव शं कथयानि देविपृष्टा तयाथ बटकावलिं भोक्षयित्वा ।तां हर्षयाणि भवदद्भुतसद्गुणालीस्तत्कीर्तिताः सवयसे शृणवानि हृष्टा ॥ ८०॥

gatvā praṇamya tava śaṃ kathayāni devipṛṣṭā tayātha baṭakāvaliṃ bhokṣayitvā |tāṃ harṣayāṇi bhavadadbhutasadguṇālīstatkīrtitāḥ savayase śṛṇavāni hṛṣṭā || 80||

वीक्ष्यागतं तनयमुन्नतसम्भ्रमोर्मिमग्नां स्तनाक्षिपयसामभिषिच्य पूरैः ।अभ्यञ्जनादिकृतये निजदासिकास्तामां चापि तां निदिशतीं मनसा स्तवानि ॥ ८१॥

vīkṣyāgataṃ tanayamunnatasambhramormimagnāṃ stanākṣipayasāmabhiṣicya pūraiḥ |abhyañjanādikṛtaye nijadāsikāstāmāṃ cāpi tāṃ nidiśatīṃ manasā stavāni || 81||

स्नानानुलेपवसनाभरणैर्विचित्रशोभस्य मित्रसहितस्य तया जनन्या ।स्नेहेन साधु बहुभोजितपायितस्यतस्यावशेषितमलक्षितमाददानि ॥ ८२॥

snānānulepavasanābharaṇairvicitraśobhasya mitrasahitasya tayā jananyā |snehena sādhu bahubhojitapāyitasyatasyāvaśeṣitamalakṣitamādadāni || 82||

तेनैव कान्तविरहज्वरभेषजेनतात्कालिकेन तदुदन्तरसेन चापि ।आगत्य साधु शिशिरीकरवाणि शीघ्रंत्वन्नेत्रकर्णरसनाहृदयाणि देवि ॥ ८३॥

tenaiva kāntavirahajvarabheṣajenatātkālikena tadudantarasena cāpi |āgatya sādhu śiśirīkaravāṇi śīghraṃtvannetrakarṇarasanāhṛdayāṇi devi || 83||

स्नानाय पावनतडागजले निमग्नांतीर्थान्तरे तु निजबन्धुवृतो जलस्थः ।संमज्ज्य तत्र जलमध्यत एत्य स त्वांआलिङ्ग्य तत्र गत एव समुत्थितः स्यात् ॥ ८४॥

snānāya pāvanataḍāgajale nimagnāṃtīrthāntare tu nijabandhuvṛto jalasthaḥ |saṃmajjya tatra jalamadhyata etya sa tvāṃāliṅgya tatra gata eva samutthitaḥ syāt || 84||

तन् नो विदुर्निकटगा अपि ते ननन्दृस्वस्रादयो न किल तस्य सहोदराद्याः ।ज्ञात्वाहमुत्पुलकितैव सहालिरेतच्चातुर्यमेत्य ललितां प्रति वर्णयामि ॥ ८५॥

tan no vidurnikaṭagā api te nanandṛsvasrādayo na kila tasya sahodarādyāḥ |jñātvāhamutpulakitaiva sahāliretaccāturyametya lalitāṃ prati varṇayāmi || 85||

उद्यानमध्यवलभीमधिरुह्य तत्रवातायनार्पितदृशं भवतीं विधाय ।सन्दर्श्य तत्प्रियतमं सुरभीर्दुहानंआनन्दवारिधिमहोर्मिषु मज्जयानि ॥ ८६॥

udyānamadhyavalabhīmadhiruhya tatravātāyanārpitadṛśaṃ bhavatīṃ vidhāya |sandarśya tatpriyatamaṃ surabhīrduhānaṃānandavāridhimahormiṣu majjayāni || 86||

गत्वा मुकुन्दमथ भोजितपायितं तंगोष्ठेशया तव दशां निभृतं निवेद्य ।सङ्केतकुञ्जमधिगत्य पुनः समेत्यत्वां ज्ञापयान्ययि तदुत्कलिकाकुलानि ॥ ८७॥

gatvā mukundamatha bhojitapāyitaṃ taṃgoṣṭheśayā tava daśāṃ nibhṛtaṃ nivedya |saṅketakuñjamadhigatya punaḥ sametyatvāṃ jñāpayānyayi tadutkalikākulāni || 87||

त्वां शुक्लकृष्णरजनीसरसाभिसारयोग्यैर्विचित्रवसनाभरणैर्विभूष्य ।प्रापय्य कल्पतरुकुञ्जमनङ्गसिन्धौकान्तेन तेन सह ते कलयानि केलीः ॥ ८८॥

tvāṃ śuklakṛṣṇarajanīsarasābhisārayogyairvicitravasanābharaṇairvibhūṣya |prāpayya kalpatarukuñjamanaṅgasindhaukāntena tena saha te kalayāni kelīḥ || 88||

हे श्रीतुलस्युरुकृपाद्युत तरङ्गिणी त्वंयन्मूर्ध्नि मे चरणपङ्कजमादधाः स्वम् ।यच्चाहमप्यपिबमम्बु मनाक् तदीयंतन्मे मनस्युदयमेति मनोरथोऽयम् ॥ ८९॥

he śrītulasyurukṛpādyuta taraṅgiṇī tvaṃyanmūrdhni me caraṇapaṅkajamādadhāḥ svam |yaccāhamapyapibamambu manāk tadīyaṃtanme manasyudayameti manoratho'yam || 89||

क्वाहं परशतनिकृत्यनुबिद्धचेताःसंकल्प एष सहसा क्व सुदुर्लभार्थे ।एका कृपैव तव मामजहत्युपाधिशून्यैव मन्तुमदधत्यगतेर्गतिर्मे ॥ ९०॥

kvāhaṃ paraśatanikṛtyanubiddhacetāḥsaṃkalpa eṣa sahasā kva sudurlabhārthe |ekā kṛpaiva tava māmajahatyupādhiśūnyaiva mantumadadhatyagatergatirme || 90||

हे रङ्गमञ्जरि कुरुष्व मयि प्रसादंहे प्रेममञ्जरि किरात्र कृपादृशं स्वाम् ।मामानय स्वपदमेव विलासमञ्जर्यालीजनैः सममुरीकुरु दास्यदाने ॥ ९१॥

he raṅgamañjari kuruṣva mayi prasādaṃhe premamañjari kirātra kṛpādṛśaṃ svām |māmānaya svapadameva vilāsamañjaryālījanaiḥ samamurīkuru dāsyadāne || 91||

हे मञ्जुलालि निजनाथपदाब्जसेवांसातत्यसम्पदतुलासि मयि प्रसीद ।तुभ्यं नमोऽस्तु गुणमञ्जरि मां दयस्वमामुद्धरस्व रसिके रसमञ्जरि त्वम् ॥ ९२॥

he mañjulāli nijanāthapadābjasevāṃsātatyasampadatulāsi mayi prasīda |tubhyaṃ namo'stu guṇamañjari māṃ dayasvamāmuddharasva rasike rasamañjari tvam || 92||

हे भानुमत्यनुपमप्रणयाब्धिमग्नास्वस्वामिनोस्त्वमसि मां पदवीं नय स्वाम् ।प्रेमप्रवाहपतितासि लवङ्गमञ्जर्यात्मीयतामृतमयीं मयि धेयि दृष्टिम् ॥ ९३॥

he bhānumatyanupamapraṇayābdhimagnāsvasvāminostvamasi māṃ padavīṃ naya svām |premapravāhapatitāsi lavaṅgamañjaryātmīyatāmṛtamayīṃ mayi dheyi dṛṣṭim || 93||

हे रूपमञ्जरि सदासि निकुञ्जयूनोःकेलिकलारसविचित्रितचित्तवृत्तिः ।त्वद्दत्तदृष्टिरपि यत्समकल्पयं तत्सिद्धौ तवैव करुणा प्रभुतामुपैतु ॥ ९४॥

he rūpamañjari sadāsi nikuñjayūnoḥkelikalārasavicitritacittavṛttiḥ |tvaddattadṛṣṭirapi yatsamakalpayaṃ tatsiddhau tavaiva karuṇā prabhutāmupaitu || 94||

राधाङ्ग शश्वदुपगूहनतस्तदाप्तधर्मद्वयेन तनुचित्तधृतेन देव ।गौरो दयानिधिरभूरपि नन्दसूनोतन्मे मनोरथलतां सफलीकुरु त्वम् ॥ ९५॥

rādhāṅga śaśvadupagūhanatastadāptadharmadvayena tanucittadhṛtena deva |gauro dayānidhirabhūrapi nandasūnotanme manorathalatāṃ saphalīkuru tvam || 95||

श्रीराधिकागिरिभृतौ ललिताप्रसादलभ्याविति व्रजवने महतीं प्रसिद्धिम् ।श्रुत्वाश्रयाणि ललिते तव पादपद्मंकारुण्यरञ्जितदृशं मयि हा निधेहि ॥ ९६॥

śrīrādhikāgiribhṛtau lalitāprasādalabhyāviti vrajavane mahatīṃ prasiddhim |śrutvāśrayāṇi lalite tava pādapadmaṃkāruṇyarañjitadṛśaṃ mayi hā nidhehi || 96||

त्वं नामरूपगुणशीलवयोभिरैक्याद्राधेव भासि सुदृशां सदसि प्रसिद्धा ।आगःशतान् न गणयन्त्युररीकुरुष्वतन्मां वराङ्गि निरुपाधिकृपे विशाखे ॥ ९७॥

tvaṃ nāmarūpaguṇaśīlavayobhiraikyādrādheva bhāsi sudṛśāṃ sadasi prasiddhā |āgaḥśatān na gaṇayantyurarīkuruṣvatanmāṃ varāṅgi nirupādhikṛpe viśākhe || 97||

हे प्रेमसम्पदतुला व्रजनव्ययूनोःप्राणाधिकाः प्रियसखाः प्रियनर्मसख्यः ।युष्माकमेव चरणाब्जरजोऽभिषेकंसाक्षादवाप्य सफलोऽस्तु ममैव मूर्धा ॥ ९८॥

he premasampadatulā vrajanavyayūnoḥprāṇādhikāḥ priyasakhāḥ priyanarmasakhyaḥ |yuṣmākameva caraṇābjarajo'bhiṣekaṃsākṣādavāpya saphalo'stu mamaiva mūrdhā || 98||

वृन्दावनीयमुकुट व्रजलोकसेव्यगोवर्धनाचलगुरो हरिदासवर्य ।तत्सन्निधिस्थितियुषो मम हृत्शिलास्वप्येता मनोरथलताः सहसोद्भवन्तु ॥ ९९॥

vṛndāvanīyamukuṭa vrajalokasevyagovardhanācalaguro haridāsavarya |tatsannidhisthitiyuṣo mama hṛtśilāsvapyetā manorathalatāḥ sahasodbhavantu || 99||

श्रीराधया समं तदीयसरोवर त्वत्तीरे वसानि समये च भजानि संस्थाम् ।त्वन्नीरपानजनिता मम तर्षवल्ल्यःपाल्यास्त्वया कुसुमिताः फलिताश्च कार्याः ॥ १००॥

śrīrādhayā samaṃ tadīyasarovara tvattīre vasāni samaye ca bhajāni saṃsthām |tvannīrapānajanitā mama tarṣavallyaḥpālyāstvayā kusumitāḥ phalitāśca kāryāḥ || 100||

वृन्दावनीयसुरपादप योगपीठस्वस्मिन् बलादिह निवासयसि स्वयं यत् ।तन्मे त्वदीयतलस्तस्थुष एव सर्वसङ्कल्पसिद्धिमपि साधु कुरुष्व शीघ्रम् ॥ १०१॥

vṛndāvanīyasurapādapa yogapīṭhasvasmin balādiha nivāsayasi svayaṃ yat |tanme tvadīyatalastasthuṣa eva sarvasaṅkalpasiddhimapi sādhu kuruṣva śīghram || 101||

वृन्दावनस्थिरचरान् परिपालयित्रिवृन्दे तयो रसिकयोरतिसौभगेन ।आढ्यासि तत्कुरुकृपां गणना यथैवश्रीराधिकापरिजनेषु ममापि सिद्धेत् ॥ १०२॥

vṛndāvanasthiracarān paripālayitrivṛnde tayo rasikayoratisaubhagena |āḍhyāsi tatkurukṛpāṃ gaṇanā yathaivaśrīrādhikāparijaneṣu mamāpi siddhet || 102||

वृन्दावनावनिपते जय सोम सोममौले सनन्दनसनातननारदेड्य ।गोपीश्वर व्रजविलासि युगाङ्घ्रिपद्मेप्रीतिं प्रयच्छ निरुपाधि नमो नमस्ते ॥ १०३॥

vṛndāvanāvanipate jaya soma somamaule sanandanasanātananāradeḍya |gopīśvara vrajavilāsi yugāṅghripadmeprītiṃ prayaccha nirupādhi namo namaste || 103||

हित्वान्याः किल वासना भजत रे वृन्दावनं प्रेमदंराधाकृष्णविलासवारिधिरसास्वादं चेत्विन्दथ ।त्यक्तुं शक्नुथ न स्पृहामपि पुनस्तत्रैव हृद्वृत्तयोविश्रद्धाः श्रयत ममैव सततं सङ्कल्पकल्पद्रुमम् ॥ १०४॥

hitvānyāḥ kila vāsanā bhajata re vṛndāvanaṃ premadaṃrādhākṛṣṇavilāsavāridhirasāsvādaṃ cetvindatha |tyaktuṃ śaknutha na spṛhāmapi punastatraiva hṛdvṛttayoviśraddhāḥ śrayata mamaiva satataṃ saṅkalpakalpadrumam || 104||

इति श्रीविश्वनाथचक्रवर्तीठक्कुरविरचितःश्रीसङ्कल्पकल्पद्रुमः सम्पूर्णः ।

iti śrīviśvanāthacakravartīṭhakkuraviracitaḥśrīsaṅkalpakalpadrumaḥ sampūrṇaḥ |