राधाकृष्णसुप्रभातम् Shri Radhakrishna Suprabhatam

सत्यं धर्ममपीह रक्षितुमहो भूभारनाशाय वैदैत्यैस्तापितसर्वदैवतगणान् संरक्षितुं लीलया ।लीलामानुषविग्रहः समभवद्यो वा हरिर्भूतलेराधाकृष्णमहाप्रभुः स भगवान् रक्षां करोत्वन्वहम् ॥ १॥

satyaṃ dharmamapīha rakṣitumaho bhūbhāranāśāya vaidaityaistāpitasarvadaivatagaṇān saṃrakṣituṃ līlayā |līlāmānuṣavigrahaḥ samabhavadyo vā harirbhūtalerādhākṛṣṇamahāprabhuḥ sa bhagavān rakṣāṃ karotvanvaham || 1||

गोपीरूपधरान् महामुनिगणान् गोरूपदेवान् सदारक्षायै समनुग्रहाय च मुदा कृष्णं वपुः प्राप यःसोऽयं सार्वजनीनवन्द्यविभवो विश्वैकरक्षाकरःराधाकृष्णमहाप्रभो सुरपते ते सुप्रभातं शुभम् ॥ २॥

gopīrūpadharān mahāmunigaṇān gorūpadevān sadārakṣāyai samanugrahāya ca mudā kṛṣṇaṃ vapuḥ prāpa yaḥso'yaṃ sārvajanīnavandyavibhavo viśvaikarakṣākaraḥrādhākṛṣṇamahāprabho surapate te suprabhātaṃ śubham || 2||

सौन्दर्यं किल मूर्तमेव सकलं लोकैकविस्मापकंचौर्यं यस्य च भक्तसङ्घविनुतं पापापहं प्रत्यहम् ।मुष्णन्त्यद्य हि कृष्णचौर्यसुकथाः भक्तस्य दुःखानि वैराधावल्लभ रासकेलिरसिक श्रीसुप्रभातं शुभम् ॥ ३॥

saundaryaṃ kila mūrtameva sakalaṃ lokaikavismāpakaṃcauryaṃ yasya ca bhaktasaṅghavinutaṃ pāpāpahaṃ pratyaham |muṣṇantyadya hi kṛṣṇacauryasukathāḥ bhaktasya duḥkhāni vairādhāvallabha rāsakelirasika śrīsuprabhātaṃ śubham || 3||

वेदान्तप्रतिपाद्यमानविभवो वेदैकवेद्यप्रभुःवंशीवादनलोलुपः व्रजजनानन्दैकधुर्यो विभुः ।विख्यातो भुवनेषु बालवपुषा वीणामुनीन्द्रस्तुतःराधालोल रमापते यदुपते ते सुप्रभातं शुभम् ॥ ४॥

vedāntapratipādyamānavibhavo vedaikavedyaprabhuḥvaṃśīvādanalolupaḥ vrajajanānandaikadhuryo vibhuḥ |vikhyāto bhuvaneṣu bālavapuṣā vīṇāmunīndrastutaḥrādhālola ramāpate yadupate te suprabhātaṃ śubham || 4||

राधावल्लभ रञ्जिताखिलमनाः कन्दर्पदर्पापहलीलालोलुप लब्धभक्तिसुलभ श्रीदेवकीनन्दन ।लीलामानुष लोलकुन्तल महालावण्यरत्नाकरराधामाधव रम्यकेलिकुतुकिन् ते सुप्रभातं शुभम् ॥ ५॥

rādhāvallabha rañjitākhilamanāḥ kandarpadarpāpahalīlālolupa labdhabhaktisulabha śrīdevakīnandana |līlāmānuṣa lolakuntala mahālāvaṇyaratnākararādhāmādhava ramyakelikutukin te suprabhātaṃ śubham || 5||

पूज्याष्टाक्षरमन्त्रमन्त्रित नमो नारायणाख्य प्रभोश्रीमद्द्वादशमन्त्रनित्यमहित श्रीवासुदेव प्रभो ।रांपूर्वैश्च षडक्षरैः सुविदित श्रीवीरराम प्रभोराधाकृष्ण महाप्रभोऽखिलगुरो ते सुप्रभातं शुभम् ॥ ६॥

pūjyāṣṭākṣaramantramantrita namo nārāyaṇākhya prabhośrīmaddvādaśamantranityamahita śrīvāsudeva prabho |rāṃpūrvaiśca ṣaḍakṣaraiḥ suvidita śrīvīrarāma prabhorādhākṛṣṇa mahāprabho'khilaguro te suprabhātaṃ śubham || 6||

त्वं सान्दीपनिसद्गुरोर्हि वचसा सामुद्रमग्नं शिशुंआनीयापि च सद्गुरोर्हि निकटे प्रत्यर्पयः सत्वरम् ।तेन त्वां गुरुराट् प्रपूजयदहो पुत्रस्य लाभात् स्वकात्भो देव त्वमचिन्त्यविक्रमगुणस्ते सुप्रभातं शुभम् ॥ ७॥

tvaṃ sāndīpanisadgurorhi vacasā sāmudramagnaṃ śiśuṃānīyāpi ca sadgurorhi nikaṭe pratyarpayaḥ satvaram |tena tvāṃ gururāṭ prapūjayadaho putrasya lābhāt svakātbho deva tvamacintyavikramaguṇaste suprabhātaṃ śubham || 7||

भुक्त्वा तत्पृथुकं कुचेलगृहिणीसम्प्रेषितं सादरंविद्याभ्याससहायकस्य च गृहं श्रीश्रीसमृद्धं व्यधाः ।आर्तत्राणपरायणः स भगवान् सर्वस्वदानोद्यतःराधाकृष्ण सुसुन्दरार्तिहरण श्रीसुप्रभातं शुभम् ॥ ८॥

bhuktvā tatpṛthukaṃ kucelagṛhiṇīsampreṣitaṃ sādaraṃvidyābhyāsasahāyakasya ca gṛhaṃ śrīśrīsamṛddhaṃ vyadhāḥ |ārtatrāṇaparāyaṇaḥ sa bhagavān sarvasvadānodyataḥrādhākṛṣṇa susundarārtiharaṇa śrīsuprabhātaṃ śubham || 8||

आदित्यादिनवग्रहाश्च तिथयः होरा च योगास्तथानक्षत्राणि च वास्तवः प्रतिदिनं दिक्पालभूतानि वा ॥राधाकृष्णनिविष्टचेतसममी नो पीडयन्ति ध्रुवंराधाकृष्णमहाप्रभो तव शुभं सुप्रातमेवाद्य हि ॥ ९॥

ādityādinavagrahāśca tithayaḥ horā ca yogāstathānakṣatrāṇi ca vāstavaḥ pratidinaṃ dikpālabhūtāni vā ||rādhākṛṣṇaniviṣṭacetasamamī no pīḍayanti dhruvaṃrādhākṛṣṇamahāprabho tava śubhaṃ suprātamevādya hi || 9||

देव त्वां शरणं गतोऽस्मि सततं राधामनोल्लासकत्वं मातासि पिता तथैव सहजो बन्धुश्च पुत्री सुतः ।सर्वस्वं हि मम त्वमेव सततं श्रीगोपिकाप्रेमभाक्पाह्यस्मान् सकुटुम्बकान् तव पदद्वन्द्वैकसेवारतान् ॥ १०॥

deva tvāṃ śaraṇaṃ gato'smi satataṃ rādhāmanollāsakatvaṃ mātāsi pitā tathaiva sahajo bandhuśca putrī sutaḥ |sarvasvaṃ hi mama tvameva satataṃ śrīgopikāpremabhākpāhyasmān sakuṭumbakān tava padadvandvaikasevāratān || 10||

राधाकृष्णमहाप्रभो त्रिभुवनक्षेमङ्करस्याशु वैश्रीसुप्रातमिमं समाधितमना यो वा पठेदन्वहम् ।सो नित्यं विजयी समाप्तसुधनः सत्पुत्रपौत्रैर्वृतःदीर्घायुश्च निरामयश्च निवसेत् श्रीकृष्णकारुण्यतः ॥ ११॥

rādhākṛṣṇamahāprabho tribhuvanakṣemaṅkarasyāśu vaiśrīsuprātamimaṃ samādhitamanā yo vā paṭhedanvaham |so nityaṃ vijayī samāptasudhanaḥ satputrapautrairvṛtaḥdīrghāyuśca nirāmayaśca nivaset śrīkṛṣṇakāruṇyataḥ || 11||

इति श्रीराधाकृष्णसुप्रभातम् ॥सन्ग्रहीतं रा। दत्तगोपालकृष्णः, स्वर्णप्रकाशनम्

iti śrīrādhākṛṣṇasuprabhātam ||sangrahītaṃ rā| dattagopālakṛṣṇaḥ, svarṇaprakāśanam