शिवकामसुन्दरीसहस्रनामस्तोत्रम् १ Shri Shivakamasundari Sahasranama Stotram

॥ पूर्वपीठिका ॥यस्यास्सर्वं समुत्पन्नं चराचरमिदं जगत् ।इदं नमो नटेशान्यै तस्यै कारुण्यमूर्तये ॥कैलासाद्रौ सुखासीनं शिवं वेदान्तगोचरम् ।सर्वविद्येश्वरं भूतिरुद्राक्षालङ्कृतं परम् ॥ १॥

|| pūrvapīṭhikā ||yasyāssarvaṃ samutpannaṃ carācaramidaṃ jagat |idaṃ namo naṭeśānyai tasyai kāruṇyamūrtaye ||kailāsādrau sukhāsīnaṃ śivaṃ vedāntagocaram |sarvavidyeśvaraṃ bhūtirudrākṣālaṅkṛtaṃ param || 1||

सर्वलक्षणसम्पन्नं सनकादिमुनीडितम् ।संसारारण्यदावाग्निं योगिराजं यतेन्द्रियम् ॥ २॥

sarvalakṣaṇasampannaṃ sanakādimunīḍitam |saṃsārāraṇyadāvāgniṃ yogirājaṃ yatendriyam || 2||

मुकुटेन्दुसुधापूरलब्धजीवकशीर्षकम् ।व्याघ्रचर्माम्बरधरं नीलकण्ठं कपर्दिनम् ॥ ३॥

mukuṭendusudhāpūralabdhajīvakaśīrṣakam |vyāghracarmāmbaradharaṃ nīlakaṇṭhaṃ kapardinam || 3||

सव्यहस्ते वह्निधरं मन्दस्मितमुखाम्बुजम् ।ढक्कां च दक्षिणे हस्ते वहन्तं च त्रिलोचनम् ॥ ४॥

savyahaste vahnidharaṃ mandasmitamukhāmbujam |ḍhakkāṃ ca dakṣiṇe haste vahantaṃ ca trilocanam || 4||

अभयं दक्षहस्तेन दर्शयन्तं मनोहरम् ।डोलहस्तेन वामेन दर्शयन्तं पदाम्बुजम् ॥ ५॥

abhayaṃ dakṣahastena darśayantaṃ manoharam |ḍolahastena vāmena darśayantaṃ padāmbujam || 5||

कुचितं दक्षपादेन तिष्ठन्तं मुसलोपरि ।ब्रह्मविष्ण्वादिविनुतं वेदवेद्यं नटेश्वरम् ॥ ६॥

kucitaṃ dakṣapādena tiṣṭhantaṃ musalopari |brahmaviṣṇvādivinutaṃ vedavedyaṃ naṭeśvaram || 6||

प्रणम्य पार्वती गौरी पप्रच्छ मुदितानना ।सर्वलक्षणसम्पन्ना सर्वदा सर्वदा नृणाम् ॥ ७॥

praṇamya pārvatī gaurī papraccha muditānanā |sarvalakṣaṇasampannā sarvadā sarvadā nṛṇām || 7||

पार्वत्युवाचशिव! शङ्कर! विश्वेश! महादेव! दयानिधे!सर्वासां चैव देवीनां नामसाहस्रमुत्तमम् ॥ ८॥

pārvatyuvācaśiva! śaṅkara! viśveśa! mahādeva! dayānidhe!sarvāsāṃ caiva devīnāṃ nāmasāhasramuttamam || 8||

पुरा प्रोक्तं सदानन्द ! मह्यं श्रीपतिपूजित ! ।शिवकामसुन्दरीनाम्नां सहस्रं वद सुन्दर! ॥ ९॥

purā proktaṃ sadānanda ! mahyaṃ śrīpatipūjita ! |śivakāmasundarīnāmnāṃ sahasraṃ vada sundara! || 9||

सद्यस्सम्पत्करं पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम् ।इत्युक्त्वा पार्वती देवी तुष्टाव नटनेश्वरम् ॥ १०॥

sadyassampatkaraṃ puṇyaṃ sarvapāpapraṇāśanam |ityuktvā pārvatī devī tuṣṭāva naṭaneśvaram || 10||

सत्यप्रबोधसुखसन्ततिरूप विश्वमायेन्द्रजालिकवरेण्य समस्तसाक्षिन् ।सृष्टिस्थितिप्रलयहेतुकविष्णुरुद्रश्रीमन्नटेश मम देहि करावलम्बम् ॥ ११॥

satyaprabodhasukhasantatirūpa viśvamāyendrajālikavareṇya samastasākṣin |sṛṣṭisthitipralayahetukaviṣṇurudraśrīmannaṭeśa mama dehi karāvalambam || 11||

भूवारिवह्निपवनाम्बरचन्द्रसूर्ययज्वाष्टमूर्तिविमलीकृतविग्रहेदश ।स्वाङ्घ्र्यम्बुजद्वयनिषस्तहृदां प्रसन्न !श्रीमन्नटेश मम देहि करावलम्बम् ॥ १२॥

bhūvārivahnipavanāmbaracandrasūryayajvāṣṭamūrtivimalīkṛtavigrahedaśa |svāṅghryambujadvayaniṣastahṛdāṃ prasanna !śrīmannaṭeśa mama dehi karāvalambam || 12||

लिङ्गाकृते पशुपते गिरिजापते त्वंनारायणेश गिरिवास विधीश शम्भोभालाक्ष शङ्कर! महेश्वर मन्मथारेश्रीमन्नटेश मम देहि करावलम्बम् ॥ १३॥

liṅgākṛte paśupate girijāpate tvaṃnārāyaṇeśa girivāsa vidhīśa śambhobhālākṣa śaṅkara! maheśvara manmathāreśrīmannaṭeśa mama dehi karāvalambam || 13||

श्रीनीलकण्ठ शमनान्तक पञ्चवक्त्रपञ्चाक्षरप्रिय परात्पर! विश्ववन्द्य ।श्रीचन्द्रचूड गजवक्त्रपितः परेशश्रीमन्नटेश मम देहि करावलम्बम् ॥ १४॥

śrīnīlakaṇṭha śamanāntaka pañcavaktrapañcākṣarapriya parātpara! viśvavandya |śrīcandracūḍa gajavaktrapitaḥ pareśaśrīmannaṭeśa mama dehi karāvalambam || 14||

गङ्गाधर प्रमथनाथ सदाशिवार्याजाने! जलन्धररिपो जगतामधीश ।शर्वोग्र भर्ग मृड शाश्वत! शूलपाणेश्रीमन्नटेश मम देहि करावलम्बम् ॥ १५॥

gaṅgādhara pramathanātha sadāśivāryājāne! jalandhararipo jagatāmadhīśa |śarvogra bharga mṛḍa śāśvata! śūlapāṇeśrīmannaṭeśa mama dehi karāvalambam || 15||

स्थाणो त्रिणेत्र शिपिविष्ट! महेश! तातनारायणप्रिय कुमारगुरो कपर्दिन् ।शम्भो! गिरीश! शिव लोकपते! पिनाकिन्श्रीमन्नटेश मम देहि करावलम्बम् ॥ १६॥

sthāṇo triṇetra śipiviṣṭa! maheśa! tātanārāyaṇapriya kumāraguro kapardin |śambho! girīśa! śiva lokapate! pinākinśrīmannaṭeśa mama dehi karāvalambam || 16||

खड्गाङ्गिन् अन्धकरिपो भव भीम रुद्रदेवेश! खण्डपरशो! करुणाम्बुराशे ।भस्माङ्गराग परमेश्वर! विश्वमूर्तेश्रीमन्नटेश देहि करावलम्बम् ॥ १७॥

khaḍgāṅgin andhakaripo bhava bhīma rudradeveśa! khaṇḍaparaśo! karuṇāmburāśe |bhasmāṅgarāga parameśvara! viśvamūrteśrīmannaṭeśa dehi karāvalambam || 17||

विश्वेश्वरात्मक विवेकसुखाभिरामश्रीवीरभद्र! मखहन्तरुमासहाय ।वीरेश्वरैणकर शुभ्रवृषाधिरूढश्रीमन्नटेश मम देहि करावलम्बम् ॥ १८॥

viśveśvarātmaka vivekasukhābhirāmaśrīvīrabhadra! makhahantarumāsahāya |vīreśvaraiṇakara śubhravṛṣādhirūḍhaśrīmannaṭeśa mama dehi karāvalambam || 18||

एवं स्तुत्वा महादेवी पञ्चाङ्गं प्रणनाम ह ।ततस्तुष्टो नटेशश्च प्रोवाच वचनं शुभम् ॥ १९॥

evaṃ stutvā mahādevī pañcāṅgaṃ praṇanāma ha |tatastuṣṭo naṭeśaśca provāca vacanaṃ śubham || 19||

एवमेव पुरा देवी महालक्ष्मीः पतिव्रता ।शङ्खचक्रगदापाणिः सर्वलोकहितावहः ॥ २०॥

evameva purā devī mahālakṣmīḥ pativratā |śaṅkhacakragadāpāṇiḥ sarvalokahitāvahaḥ || 20||

धर्मसंस्थापनार्थायावतारान्युगे युगे ।करिष्यति महा विष्णुः मम भर्ता दश शृणु ॥ २१॥

dharmasaṃsthāpanārthāyāvatārānyuge yuge |kariṣyati mahā viṣṇuḥ mama bhartā daśa śṛṇu || 21||

मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नारसिंहोऽथ वामनः ।रामो दाशरथिश्चैव रामः परशुधारकः ॥ २२॥

matsyaḥ kūrmo varāhaśca nārasiṃho'tha vāmanaḥ |rāmo dāśarathiścaiva rāmaḥ paraśudhārakaḥ || 22||

हलभृत् बलरामश्च कृष्णः कल्किः दश स्मृताः ।अवतारेषु दशसु मद्भर्तुर्नाशशङ्कया ॥ २३॥

halabhṛt balarāmaśca kṛṣṇaḥ kalkiḥ daśa smṛtāḥ |avatāreṣu daśasu madbharturnāśaśaṅkayā || 23||

प्राप्ता भवन्त शरणं भवानेव परा गतिः ।इत्युक्त्वा च महालक्ष्मीर्भस्तानामिष्टदायकम् ॥ २४॥

prāptā bhavanta śaraṇaṃ bhavāneva parā gatiḥ |ityuktvā ca mahālakṣmīrbhastānāmiṣṭadāyakam || 24||

वेदपादस्तवं चारु मधुरं मधुराक्षरम् ।उक्त्वा तुष्टाव मुदिता नटेशानं महेश्वरम् ॥ २५॥

vedapādastavaṃ cāru madhuraṃ madhurākṣaram |uktvā tuṣṭāva muditā naṭeśānaṃ maheśvaram || 25||

विघ्नेश्वरं वीतविरागसेवितम्विधीन्द्रविष्ण्वादिनताङ्घ्रिपङ्कजम् ।सभासदामाशु सुखार्थसिद्धिदंगणानां त्वां गणपतिं हवामहे ॥ २६॥

vighneśvaraṃ vītavirāgasevitamvidhīndraviṣṇvādinatāṅghripaṅkajam |sabhāsadāmāśu sukhārthasiddhidaṃgaṇānāṃ tvāṃ gaṇapatiṃ havāmahe || 26||

नगेन्द्रतनयारम्यस्तन्यपानरताननम् ।माणिक्यकुण्डलधरं कुमारं पुष्करस्रजम् ॥ २७॥

nagendratanayāramyastanyapānaratānanam |māṇikyakuṇḍaladharaṃ kumāraṃ puṣkarasrajam || 27||

नमः शिवाय साम्बाय सगणाय ससूनवे ।नमो ज्ञानसभेशाय दिशां च पतयेनमः ॥ २८॥

namaḥ śivāya sāmbāya sagaṇāya sasūnave |namo jñānasabheśāya diśāṃ ca patayenamaḥ || 28||

नमो ब्रह्मादिदेवाय विष्णुकान्ताय शम्भवे ।पीताम्बराय च नमः पशुनां पतये नमः ॥ २९॥

namo brahmādidevāya viṣṇukāntāya śambhave |pītāmbarāya ca namaḥ paśunāṃ pataye namaḥ || 29||

सन्मार्गदाय शिष्टानामाश्रितानां द्विजन्मनाम् ।अभक्तानां मोहदात्रे पथीनां पतये नमः ॥ ३०॥

sanmārgadāya śiṣṭānāmāśritānāṃ dvijanmanām |abhaktānāṃ mohadātre pathīnāṃ pataye namaḥ || 30||

अपस्मारमधः कृत्य नृत्यन्तं तस्य पृष्ठके ।सर्वाभरणरम्यं तं पश्येम शरदश्शतम् ॥ ३१॥

apasmāramadhaḥ kṛtya nṛtyantaṃ tasya pṛṣṭhake |sarvābharaṇaramyaṃ taṃ paśyema śaradaśśatam || 31||

सुन्दरं स्मेरवदनं नटराजमुमापतिम् ।सम्पूज्य नृत्यपादं ते जीवेम शरदश्शतम् ॥ ३२॥

sundaraṃ smeravadanaṃ naṭarājamumāpatim |sampūjya nṛtyapādaṃ te jīvema śaradaśśatam || 32||

कुभीन्द्रदैत्यं हतवानिति शम्भुर्जगत्पतिः ।श्रुत्वा ते कीर्तिममलां नन्दाम शरदश्शतम् ॥ ३३॥

kubhīndradaityaṃ hatavāniti śambhurjagatpatiḥ |śrutvā te kīrtimamalāṃ nandāma śaradaśśatam || 33||

मन्मथान्धकसंहारकथाश्रुतिमनोहरम् ।श्रुत्वा ते विक्रमयुतं मोदाम शरदश्शतम् ॥ ३४॥

manmathāndhakasaṃhārakathāśrutimanoharam |śrutvā te vikramayutaṃ modāma śaradaśśatam || 34||

सर्वदुःखान्विहायाशु शिव तेऽङ्घ्रियुगाम्बुजम् ।अर्चयन्तः सदा धन्या भवाम शरदश्शतम् ॥ ३५॥

sarvaduḥkhānvihāyāśu śiva te'ṅghriyugāmbujam |arcayantaḥ sadā dhanyā bhavāma śaradaśśatam || 35||

त्वत्कीर्तनं सदा भक्त्या सर्वकल्मषनाशनम् ।शङ्कराघहर स्वामिन् शृणवाम शरदश्शतम् ॥ ३६॥

tvatkīrtanaṃ sadā bhaktyā sarvakalmaṣanāśanam |śaṅkarāghahara svāmin śṛṇavāma śaradaśśatam || 36||

त्वच्चरित्रं पवित्रं च सर्वदारिद्र्यनाशनम् ।अस्मत्पुत्रप्रणप्तॄणां प्रब्रवाम शरदश्शतम् ॥ ३७॥

tvaccaritraṃ pavitraṃ ca sarvadāridryanāśanam |asmatputrapraṇaptṝṇāṃ prabravāma śaradaśśatam || 37||

त्वद्भक्तकल्पकतरुमाश्रयन्तस्सदा वयम् ।इन्द्रियाघौघनिचयैरजीतास्स्याम शरदश्शतम् ॥ ३८॥

tvadbhaktakalpakatarumāśrayantassadā vayam |indriyāghaughanicayairajītāssyāma śaradaśśatam || 38||

एवं स्तुत्वा महादेवी महालक्ष्मीर्मनोहरा ।प्रणम्य चित्सभानाथं तिष्ठन्ती मुदितानना ॥ ३९॥

evaṃ stutvā mahādevī mahālakṣmīrmanoharā |praṇamya citsabhānāthaṃ tiṣṭhantī muditānanā || 39||

मन्माङ्गल्यस्य रक्षायै मन्त्रमेकं ममादिश ।तां दृष्ट्वा च महादेवः प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ ४०॥

manmāṅgalyasya rakṣāyai mantramekaṃ mamādiśa |tāṃ dṛṣṭvā ca mahādevaḥ prahasannidamabravīt || 40||

त्वं शीघ्रं गच्छ देवेशीं शिवकामां च सुन्दरीम् ।तत्र गत्वा महेशानीं पूजय त्वं विशेषतः ॥ ४१॥

tvaṃ śīghraṃ gaccha deveśīṃ śivakāmāṃ ca sundarīm |tatra gatvā maheśānīṃ pūjaya tvaṃ viśeṣataḥ || 41||

सहस्रकुसुमैः पद्मैः नैवेद्यैश्च मनोहरैः ।इत्युक्त्वा परमप्रीतो भगवान्भक्तवत्सलः ॥ ४२॥

sahasrakusumaiḥ padmaiḥ naivedyaiśca manoharaiḥ |ityuktvā paramaprīto bhagavānbhaktavatsalaḥ || 42||

शिवकामसुन्दरीनाम्नां सहस्रं प्रजगाद ह ।उपदिश्य च तां देवीं प्रेषयामास शङ्करः ॥ ४३॥

śivakāmasundarīnāmnāṃ sahasraṃ prajagāda ha |upadiśya ca tāṃ devīṃ preṣayāmāsa śaṅkaraḥ || 43||

लक्ष्मीर्गत्वा महेशानीं शिवकामीं मुदान्विता ।शिवोक्तेन प्रकारेण सहस्रैः पङ्कजैः क्रमात् ॥ ४४॥

lakṣmīrgatvā maheśānīṃ śivakāmīṃ mudānvitā |śivoktena prakāreṇa sahasraiḥ paṅkajaiḥ kramāt || 44||

नामभिश्च त्रितारैश्च युक्त्वैश्च सुमहत्तरैः ।पूजयामास विधिवत् शिवाचिन्तनतत्परा ॥ ४५॥

nāmabhiśca tritāraiśca yuktvaiśca sumahattaraiḥ |pūjayāmāsa vidhivat śivācintanatatparā || 45||

तदा शिवः शोधनाय तस्याः चित्तं जगत्प्रभुः ।आनीतेषु च पद्मेषु न्यूनमेकं चकार हि ॥ ४६॥

tadā śivaḥ śodhanāya tasyāḥ cittaṃ jagatprabhuḥ |ānīteṣu ca padmeṣu nyūnamekaṃ cakāra hi || 46||

अतीव दुःखितालक्ष्मीः पूर्तिकामेच्छया स्वयम् ।अभावपुष्पसम्पूर्त्यै नेत्रमुत्पाट्य वामकम् ॥ ४७॥

atīva duḥkhitālakṣmīḥ pūrtikāmecchayā svayam |abhāvapuṣpasampūrtyai netramutpāṭya vāmakam || 47||

अर्चयामास लक्ष्मीश्च भक्त्या परमया युता ।दृष्टेवदं सुन्दरीदेवी शिवकाममनोहरी ॥ ४८॥

arcayāmāsa lakṣmīśca bhaktyā paramayā yutā |dṛṣṭevadaṃ sundarīdevī śivakāmamanoharī || 48||

पूर्वस्मादपि सौन्दर्यं नेत्रं दत्वाऽतिहर्षतः ।तुष्टाऽहमिष्टं व्रियतां वरमित्याह शङ्करी ॥ ४९॥

pūrvasmādapi saundaryaṃ netraṃ datvā'tiharṣataḥ |tuṣṭā'hamiṣṭaṃ vriyatāṃ varamityāha śaṅkarī || 49||

तदा वव्रे महालक्ष्मीः सर्वलोकप्रियङ्करम् ।सौमङ्गल्यं कुरु मम दीर्घं च भवतु धुवम् ।तथा भवतु भद्रं ते विष्णुं गच्छ यथासुखम् ॥ ५०॥

tadā vavre mahālakṣmīḥ sarvalokapriyaṅkaram |saumaṅgalyaṃ kuru mama dīrghaṃ ca bhavatu dhuvam |tathā bhavatu bhadraṃ te viṣṇuṃ gaccha yathāsukham || 50||