यमाष्टकम् (सावित्रीप्रोक्तं तपसा धर्ममाराध्य पुष्करे भास्करः पुरा) Yamashtakam

श्रीनारायण उवाचशक्तेरुत्कीर्तनं श्रुत्वा सावित्री यमवक्त्रतः ।साश्रुनेत्रा सपुलका यमं पुनरुवाच सा ॥ १॥

śrīnārāyaṇa uvācaśakterutkīrtanaṃ śrutvā sāvitrī yamavaktrataḥ |sāśrunetrā sapulakā yamaṃ punaruvāca sā || 1||

सावित्र्युवाचशक्तेरुत्कीर्तनं धर्म सकलोद्धारकारणम् ।श्रोतॄणां चैव वक्तॄणां जन्ममृत्युजराहरम् ॥ २॥

sāvitryuvācaśakterutkīrtanaṃ dharma sakaloddhārakāraṇam |śrotṝṇāṃ caiva vaktṝṇāṃ janmamṛtyujarāharam || 2||

दानवानां च सिद्धानां तपसां च परं पदम् ।योगानां चैव वेदानां कीर्तनं सेवनं विभो ॥ ३॥

dānavānāṃ ca siddhānāṃ tapasāṃ ca paraṃ padam |yogānāṃ caiva vedānāṃ kīrtanaṃ sevanaṃ vibho || 3||

मुक्तित्वममरत्वं च सर्वसिद्धित्वमेव च ।श्रीशक्तिसेवकस्यैव कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ४॥

muktitvamamaratvaṃ ca sarvasiddhitvameva ca |śrīśaktisevakasyaiva kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm || 4||

भजामि केन विधिना वद वेदविदांवर ।शुभकर्मविपाकं च श्रुतं नॄणां मनोहरम् ॥ ५॥

bhajāmi kena vidhinā vada vedavidāṃvara |śubhakarmavipākaṃ ca śrutaṃ nṝṇāṃ manoharam || 5||

कर्माशुभविपाकं च तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ।इत्युक्त्वा च सती ब्रह्मन् भक्तिनम्रात्मकन्धरा ॥ ६॥

karmāśubhavipākaṃ ca tanme vyākhyātumarhasi |ityuktvā ca satī brahman bhaktinamrātmakandharā || 6||

तुष्टाव धर्मराजं च वेदोक्तेन स्तवेन च ।(अथ यमाष्टकम् ।)सावित्र्युवाचतपसा धर्ममाराध्य पुष्करे भास्करः पुरा ॥ ७॥

tuṣṭāva dharmarājaṃ ca vedoktena stavena ca |(atha yamāṣṭakam |)sāvitryuvācatapasā dharmamārādhya puṣkare bhāskaraḥ purā || 7||

धर्मं सूर्यः सुतं प्राप धर्मराजं नमाम्यहम् ।समता सर्वभूतेषु यस्य सर्वस्य साक्षिणः ॥ ८॥

dharmaṃ sūryaḥ sutaṃ prāpa dharmarājaṃ namāmyaham |samatā sarvabhūteṣu yasya sarvasya sākṣiṇaḥ || 8||

अतो यन्नाम शमनमिति तं प्रणमाम्यहम् ।येनान्तश्च कृतो विश्वे सर्वेषां जीविनां परम् ॥ ९॥

ato yannāma śamanamiti taṃ praṇamāmyaham |yenāntaśca kṛto viśve sarveṣāṃ jīvināṃ param || 9||

कामानुरूपं कालेन तं कृतान्तं नमाम्यहम् ।बिभर्ति दण्डं दण्डाय पापिनां शुद्धिहेतवे ॥ १०॥

kāmānurūpaṃ kālena taṃ kṛtāntaṃ namāmyaham |bibharti daṇḍaṃ daṇḍāya pāpināṃ śuddhihetave || 10||

नमामि तं दण्डधरं यः शास्ता सर्वजीविनाम् ।विश्वं च कलयत्येव यः सर्वेषु च सन्ततम् ॥ ११॥

namāmi taṃ daṇḍadharaṃ yaḥ śāstā sarvajīvinām |viśvaṃ ca kalayatyeva yaḥ sarveṣu ca santatam || 11||

अतीव दुर्निवार्यं च तं कालं प्रणमाम्यहम् ।तपस्वी ब्रह्मनिष्ठो यः संयमी सञ्जितेन्द्रियः ॥ १२॥

atīva durnivāryaṃ ca taṃ kālaṃ praṇamāmyaham |tapasvī brahmaniṣṭho yaḥ saṃyamī sañjitendriyaḥ || 12||

जीवानां कर्मफलदस्तं यमं प्रणमाम्यहम् ।स्वात्मारामश्च सर्वज्ञो मित्रं पुण्यकृतां भवेत् ॥ १३॥

jīvānāṃ karmaphaladastaṃ yamaṃ praṇamāmyaham |svātmārāmaśca sarvajño mitraṃ puṇyakṛtāṃ bhavet || 13||

पापिनां क्लेशदो यस्तं पुण्यमित्रं नमाम्यहम् ।यज्जन्म ब्रह्मणोंऽशेन ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा ॥ १४॥

pāpināṃ kleśado yastaṃ puṇyamitraṃ namāmyaham |yajjanma brahmaṇoṃ'śena jvalantaṃ brahmatejasā || 14||

यो ध्यायति परं ब्रह्म तमीशं प्रणमाम्यहम् ।इत्युक्त्वा सा च सावित्री प्रणनाम यमं मुने ॥ १५॥

yo dhyāyati paraṃ brahma tamīśaṃ praṇamāmyaham |ityuktvā sā ca sāvitrī praṇanāma yamaṃ mune || 15||

(फलश्रुतिः ।)यमस्तां शक्तिभजनं कर्मपाकमुवाच ह ।इदं यमाष्टकं नित्यं प्रातरुत्थाय यः पठेत् ॥ १६॥

(phalaśrutiḥ |)yamastāṃ śaktibhajanaṃ karmapākamuvāca ha |idaṃ yamāṣṭakaṃ nityaṃ prātarutthāya yaḥ paṭhet || 16||

यमात्तस्य भयं नास्ति सर्वपापात्प्रमुच्यते ।महापापी यदि पठेन्नित्यं भक्तिसमन्वितः ।यमः करोति संशुद्धं कायव्यूहेन निश्चितम् ॥ १७॥

yamāttasya bhayaṃ nāsti sarvapāpātpramucyate |mahāpāpī yadi paṭhennityaṃ bhaktisamanvitaḥ |yamaḥ karoti saṃśuddhaṃ kāyavyūhena niścitam || 17||

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायांनवमस्कन्धे यमाष्टकवर्णनं नामेकत्रिशोऽध्यायः ॥ ३१॥

iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhasryāṃ saṃhitāyāṃnavamaskandhe yamāṣṭakavarṇanaṃ nāmekatriśo'dhyāyaḥ || 31||