अभिलाषाष्टकम् १ Abhilashashtakam (3)

॥ अथ अभिलाषाष्टकम् ॥(शिखरिणी छन्दः)कदा पक्षीन्द्रांसोपरि गतमजं कञ्चनयनम्रमासंश्लिष्टांगं गगनरुचमापीतवसनम् ।गदाशंखाम्भोजारिवरमालोक्य सुचिरंगमिष्यत्येतन्मे ननु सफलतां नेत्रयुगलम् ॥ १॥

|| atha abhilāṣāṣṭakam ||(śikhariṇī chandaḥ)kadā pakṣīndrāṃsopari gatamajaṃ kañcanayanamramāsaṃśliṣṭāṃgaṃ gaganarucamāpītavasanam |gadāśaṃkhāmbhojārivaramālokya suciraṃgamiṣyatyetanme nanu saphalatāṃ netrayugalam || 1||

कदा क्षीराब्ध्यन्तः सुरतरुवनान्तर्मणिमयेसमासीनं पीठे जलधितनयालिंगिततनुम् ।स्तुतं देवैर्नित्यं मुनिवरकदंबैरभिनुतम्स्तवैः सन्तोष्यामि श्रुतिवचनगर्भैः सुरगुरुम् ॥ २॥

kadā kṣīrābdhyantaḥ surataruvanāntarmaṇimayesamāsīnaṃ pīṭhe jaladhitanayāliṃgitatanum |stutaṃ devairnityaṃ munivarakadaṃbairabhinutamstavaiḥ santoṣyāmi śrutivacanagarbhaiḥ suragurum || 2||

कदा मामाभीतं भयजलधितस्तापसतनुंगता रागं गंगातटगिरिगुहावाससहनम् ।लपन्तं हे विष्णो सुरवर रमेशेति सततंसमभ्येत्योदारं कमलनयनो वक्ष्यति वचः ॥ ३॥

kadā māmābhītaṃ bhayajaladhitastāpasatanuṃgatā rāgaṃ gaṃgātaṭagiriguhāvāsasahanam |lapantaṃ he viṣṇo suravara rameśeti satataṃsamabhyetyodāraṃ kamalanayano vakṣyati vacaḥ || 3||

कदा मे हृद्पद्मे भ्रमर इव पद्मे प्रतिवसन्सदा ध्यानाभ्यासादनिशमुपहूतो विभुरसौ ।स्फुरज्ज्योतीरूपो रविरिव रसासेव्यचरणोहरिष्यत्यज्ञानाज्जनिततिमिरं तूर्णमखिलम् ॥ ४॥

kadā me hṛdpadme bhramara iva padme prativasansadā dhyānābhyāsādaniśamupahūto vibhurasau |sphurajjyotīrūpo raviriva rasāsevyacaraṇohariṣyatyajñānājjanitatimiraṃ tūrṇamakhilam || 4||

कदा मे भोगाशा निबिडभवपाशादुपरतंतपःशुद्धं बुद्धं गुरुवचनतोदैरचपलम् ।मनो मौनं कृत्वा हरिचरणयोश्चारु सुचिरंस्थितिं स्थाणुप्रायां भवभयहरां यास्यति पराम् ॥ ५॥

kadā me bhogāśā nibiḍabhavapāśāduparataṃtapaḥśuddhaṃ buddhaṃ guruvacanatodairacapalam |mano maunaṃ kṛtvā haricaraṇayoścāru suciraṃsthitiṃ sthāṇuprāyāṃ bhavabhayaharāṃ yāsyati parām || 5||

कदा मे संरुद्धाखिलकरणजालस्य परितोजिताशेषप्राणानिलपरिकरस्य प्रजपतः ।सदोंकारं चित्तं हरिपदसरोजे धृतवतःसमेष्यत्युल्लासं मुहुरखिलरोमावलिरियम् ॥ ६॥

kadā me saṃruddhākhilakaraṇajālasya paritojitāśeṣaprāṇānilaparikarasya prajapataḥ |sadoṃkāraṃ cittaṃ haripadasaroje dhṛtavataḥsameṣyatyullāsaṃ muhurakhilaromāvaliriyam || 6||

कदा प्रारब्धान्ते परिशिथिलतां गच्छति शनैःशरीरे चाक्षौघेऽप्युपरतवति प्राणपवने ।वदत्यूर्ध्वं शश्वन्मम वदनकंजे मुहुरहोकरिष्यत्यावासं हरिरिति पदं पावनतमम् ॥ ७॥

kadā prārabdhānte pariśithilatāṃ gacchati śanaiḥśarīre cākṣaughe'pyuparatavati prāṇapavane |vadatyūrdhvaṃ śaśvanmama vadanakaṃje muhurahokariṣyatyāvāsaṃ haririti padaṃ pāvanatamam || 7||

कदा हित्वा जीर्णां त्वचमिव भुजंगस्तनुमिमांचतुर्बाहुश्चक्राम्बुजदरकरः पीतवसनः ।घनश्यामो दूतैर्गगनगतिनीतो नतिपरै-र्गमिष्यामीशस्यांतिकमखिलदुःखांतकमिति ॥ ८॥

kadā hitvā jīrṇāṃ tvacamiva bhujaṃgastanumimāṃcaturbāhuścakrāmbujadarakaraḥ pītavasanaḥ |ghanaśyāmo dūtairgaganagatinīto natiparai-rgamiṣyāmīśasyāṃtikamakhiladuḥkhāṃtakamiti || 8||

॥ इति श्रीमत्परमहंसस्वामिब्रह्मानन्दविरचितंअभिलाषाष्टकं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīmatparamahaṃsasvāmibrahmānandaviracitaṃabhilāṣāṣṭakaṃ sampūrṇam ||