पलाशमहिमास्तोत्रम् Palashamahima Stotram

वाण्युवाच ।पलाशो हरिरूपेण सेव्यते हि पुराविदैः ।बहुभिर्ह्युपचारैस्तु ब्रह्मवृक्षस्य सेवनम् ॥ १॥

vāṇyuvāca |palāśo harirūpeṇa sevyate hi purāvidaiḥ |bahubhirhyupacāraistu brahmavṛkṣasya sevanam || 1||

सर्वकामप्रदं प्रोक्तं महापातकनाशनम् ।त्रीणि पत्राणि पालाशे मध्यमं विष्णुशापितम् ॥ २॥

sarvakāmapradaṃ proktaṃ mahāpātakanāśanam |trīṇi patrāṇi pālāśe madhyamaṃ viṣṇuśāpitam || 2||

वामे ब्रह्मा दक्षिणे च हर एकः प्रकीर्तितः ।पलाशपात्रे यो भुङ्क्ते नित्यमेव नरोत्तमः ॥ ३॥

vāme brahmā dakṣiṇe ca hara ekaḥ prakīrtitaḥ |palāśapātre yo bhuṅkte nityameva narottamaḥ || 3||

अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम् ।चातुर्मास्ये विशेषेण भोक्तुर्मोक्षप्रदं भवेत् ॥ ४॥

aśvamedhasahasrasya phalaṃ prāpnotyasaṃśayam |cāturmāsye viśeṣeṇa bhokturmokṣapradaṃ bhavet || 4||

पयसा वाथ दुग्धेन रविवारेऽनिशं यदि ।चातुर्मास्येऽर्चितो यैस्तु ते यान्ति परमं पदम् ॥ ५॥

payasā vātha dugdhena ravivāre'niśaṃ yadi |cāturmāsye'rcito yaistu te yānti paramaṃ padam || 5||

दृश्यते यदि पालाशः प्रातरुत्थाय मानवैः ।नरकानाशु निर्धूय गम्यते परमं पदम् ॥ ६॥

dṛśyate yadi pālāśaḥ prātarutthāya mānavaiḥ |narakānāśu nirdhūya gamyate paramaṃ padam || 6||

पालाशः सर्वदेवानामाधारो धर्मसाधनम् ।यत्र लोभस्तु तस्य स्यात्तत्र पूज्यो महातरुः ॥ ७॥

pālāśaḥ sarvadevānāmādhāro dharmasādhanam |yatra lobhastu tasya syāttatra pūjyo mahātaruḥ || 7||

यथा सर्वेषु वर्णेषु विप्रो मुख्यतमो भवेत् ।मध्ये सर्वतरूणां च ब्रह्मवृक्षो महोत्तमः ॥ ८॥

yathā sarveṣu varṇeṣu vipro mukhyatamo bhavet |madhye sarvatarūṇāṃ ca brahmavṛkṣo mahottamaḥ || 8||

यस्य मूले हरो नित्यं स्कन्धे शूलधरःस्वयम् ।शाखासु भगवान् रुद्रः पुष्पेषु त्रिपुरान्तकः ॥ ९॥

yasya mūle haro nityaṃ skandhe śūladharaḥsvayam |śākhāsu bhagavān rudraḥ puṣpeṣu tripurāntakaḥ || 9||

शिवः पत्रेषु वसति फले गणपतिस्तथा ।गङ्गापतिस्त्वचायां तु मज्जायां भगवान्भवः ॥ १०॥

śivaḥ patreṣu vasati phale gaṇapatistathā |gaṅgāpatistvacāyāṃ tu majjāyāṃ bhagavānbhavaḥ || 10||

ईश्वरस्तु प्रशाखासु सर्वोऽयं हरवल्लभः ।हरः कर्पूरधवलो यथावद्वर्णितः सदा ॥ ११॥

īśvarastu praśākhāsu sarvo'yaṃ haravallabhaḥ |haraḥ karpūradhavalo yathāvadvarṇitaḥ sadā || 11||

तथा ह्ययं ब्रह्मरूपः सितवर्णो महाभगः ।चिन्तितो रिपुनाशाय पापसंशोषणाय च ॥ १२॥

tathā hyayaṃ brahmarūpaḥ sitavarṇo mahābhagaḥ |cintito ripunāśāya pāpasaṃśoṣaṇāya ca || 12||

मनोरथप्रदानाय जायते नात्र संशयः ।गुरुवारे समायाते चातुर्मास्ये तथैव च ॥ १३॥

manorathapradānāya jāyate nātra saṃśayaḥ |guruvāre samāyāte cāturmāsye tathaiva ca || 13||

पूजितश्च स्तुतो ध्यातः सर्वदुःखविनाशकः ॥ १४॥

pūjitaśca stuto dhyātaḥ sarvaduḥkhavināśakaḥ || 14||

देवस्तुत्यो देवबीजं परं यन्मूर्तं ब्रह्म ब्रह्मवृक्षत्वमाप्तम् ।नित्यं सेव्यः श्रद्धया स्थाणुरूपश्चातुर्मास्ये सेवितः पापहा स्यात् ॥ १५॥

devastutyo devabījaṃ paraṃ yanmūrtaṃ brahma brahmavṛkṣatvamāptam |nityaṃ sevyaḥ śraddhayā sthāṇurūpaścāturmāsye sevitaḥ pāpahā syāt || 15||

इति श्रीस्कन्दपुराणे नागरखण्डे अष्टचत्वारिंशाधिकद्विशततमाध्यायान्तर्गतंपलाशमहिमास्तोत्रं समाप्तम् ।स्कन्दपुराण । नागरखण्ड । अध्याय २४८/११५॥स्कन्दपुराण । नागरखण्ड । अध्याय २४८/१-१५॥

iti śrīskandapurāṇe nāgarakhaṇḍe aṣṭacatvāriṃśādhikadviśatatamādhyāyāntargataṃpalāśamahimāstotraṃ samāptam |skandapurāṇa | nāgarakhaṇḍa | adhyāya 248/115||skandapurāṇa | nāgarakhaṇḍa | adhyāya 248/1-15||