श्रीस्वामिकवचम् Lomashaproktam Shri Svami Kavacham

स्त्रीभिः साकं सुयोद्धव्यं स्त्रीभिरेव हि धर्मतः ।भवत्यः कन्यकाः सर्वा धारयन्तु हि वर्म च ॥ ४६॥

strībhiḥ sākaṃ suyoddhavyaṃ strībhireva hi dharmataḥ |bhavatyaḥ kanyakāḥ sarvā dhārayantu hi varma ca || 46||

शस्त्राणीमानि सर्वाणि धारयन्तु यथायथम् ।मन्त्रान् दिव्यान् धारयन्तु नाशयन्तु च ता द्रुतम् ॥ ४७॥

śastrāṇīmāni sarvāṇi dhārayantu yathāyatham |mantrān divyān dhārayantu nāśayantu ca tā drutam || 47||

इत्युक्त्वा लोमशः शीघ्रं पत्यर्थप्राणरक्षिकाः ।कन्यकाः श्रावयामास श्रीस्वामिकवचं तदा ॥ ४८॥

ityuktvā lomaśaḥ śīghraṃ patyarthaprāṇarakṣikāḥ |kanyakāḥ śrāvayāmāsa śrīsvāmikavacaṃ tadā || 48||

त्रिराचम्य हरिं ध्यात्वा प्राणानायम्य त्रिस्तथा ।मस्तके मे हरेरस्तु मस्तकं च मुखे मुखम् ॥ ४९॥

trirācamya hariṃ dhyātvā prāṇānāyamya tristathā |mastake me harerastu mastakaṃ ca mukhe mukham || 49||

नेत्रयोर्मेऽस्य नेत्रे स्तां श्रवसोर्मेऽस्य वै श्रवौ ।मम कण्ठे हरेः कण्ठो हस्तयोर्मे हरेः करौ ॥ ५०॥

netrayorme'sya netre stāṃ śravasorme'sya vai śravau |mama kaṇṭhe hareḥ kaṇṭho hastayorme hareḥ karau || 50||

वक्षसि स्तनयोर्मे च हरेर्वक्षःस्तनौ तथा ।उदरे मे हरेरस्तूदरं कट्यां हरेः कटिः ॥ ५१॥

vakṣasi stanayorme ca harervakṣaḥstanau tathā |udare me harerastūdaraṃ kaṭyāṃ hareḥ kaṭiḥ || 51||

पृष्ठे पृष्ठं नितम्बयोर्मे नितम्बौ हरेस्तथा ।गुप्ते गुप्तं तथा सक्थ्नोः सक्थिनी पादयोः पदे ॥ ५२॥

pṛṣṭhe pṛṣṭhaṃ nitambayorme nitambau harestathā |gupte guptaṃ tathā sakthnoḥ sakthinī pādayoḥ pade || 52||

सर्वा मूर्तिर्हरेरस्तु मयि सर्वाङ्गमूर्तिके ।इति न्यासान् विधायैव स्वामिकवचमुच्चरेत् ॥ ५३॥

sarvā mūrtirharerastu mayi sarvāṅgamūrtike |iti nyāsān vidhāyaiva svāmikavacamuccaret || 53||

ॐ अनादिश्रीकृष्णनारायणः सर्वप्रहेतिमान् ।दिव्यविमानमारूढः सर्वरक्षां करोतु नः ॥ ५४॥

oṃ anādiśrīkṛṣṇanārāyaṇaḥ sarvaprahetimān |divyavimānamārūḍhaḥ sarvarakṣāṃ karotu naḥ || 54||

शङ्खचक्रगदापद्मचर्मासिचापपाशवान् ।धनुस्त्रिशूलशरवान् शस्त्रेभ्योऽवतु नो हरिः ॥ ५५॥

śaṅkhacakragadāpadmacarmāsicāpapāśavān |dhanustriśūlaśaravān śastrebhyo'vatu no hariḥ || 55||

व्योम्नि दिव्यक्रमोऽव्यान्नोऽनले कृष्णनरायणः ।वायौ प्राणपतिः पायाज्जले स्वामी परात्परः ॥ ५६॥

vyomni divyakramo'vyānno'nale kṛṣṇanarāyaṇaḥ |vāyau prāṇapatiḥ pāyājjale svāmī parātparaḥ || 56||

पृथ्व्यामव्याद्बालकृष्णो युद्धेऽव्यात्पुरुषोत्तमः ।शस्त्रास्त्रमन्त्रपातेभ्योऽव्यान्नः पतिः फलस्थितः ॥ ५७॥

pṛthvyāmavyādbālakṛṣṇo yuddhe'vyātpuruṣottamaḥ |śastrāstramantrapātebhyo'vyānnaḥ patiḥ phalasthitaḥ || 57||

इन्द्रजालादिमायाभ्योऽन्तरात्माऽव्यात् श्रियः पतिः ।प्रियस्वामी कृष्णनारायणोऽव्यात्कालवेगतः ॥ ५८॥

indrajālādimāyābhyo'ntarātmā'vyāt śriyaḥ patiḥ |priyasvāmī kṛṣṇanārāyaṇo'vyātkālavegataḥ || 58||

राक्षसीभ्यः कृष्णकान्तश्चाव्यादनवधानतः ।मृत्युरोगाऽचिन्त्यभीभ्यः पातु न कृष्णवल्लभः ॥ ५९॥

rākṣasībhyaḥ kṛṣṇakāntaścāvyādanavadhānataḥ |mṛtyurogā'cintyabhībhyaḥ pātu na kṛṣṇavallabhaḥ || 59||

भौतिकेभ्यो विकारेभ्यः पातु नोऽक्षरधामपः ।सर्वावस्थासु सर्वेभ्यः पातु त्वन्तरगः प्रभुः ॥ ६०॥

bhautikebhyo vikārebhyaḥ pātu no'kṣaradhāmapaḥ |sarvāvasthāsu sarvebhyaḥ pātu tvantaragaḥ prabhuḥ || 60||

संहर राक्षसीसैन्यं रक्षय कन्यकाकुलम् ।आनन्दय ततो नश्च जयं देहि परेश्वर ॥ ६१॥

saṃhara rākṣasīsainyaṃ rakṣaya kanyakākulam |ānandaya tato naśca jayaṃ dehi pareśvara || 61||

ओमनादिकृष्णनारायणोऽस्य देवताऽवतु ।लोमशाय नमः स्वामिकवचस्यर्षये सदा ॥ ६२॥

omanādikṛṣṇanārāyaṇo'sya devatā'vatu |lomaśāya namaḥ svāmikavacasyarṣaye sadā || 62||

कम्भराश्रीमहालक्ष्म्यै रक्षाकर्त्र्यै नमोऽवतु ।नारायणाय गोपालकृष्णाय च नमोऽवतु ॥ ६३॥

kambharāśrīmahālakṣmyai rakṣākartryai namo'vatu |nārāyaṇāya gopālakṛṣṇāya ca namo'vatu || 63||

इत्युच्चावितमेवैतत्कवचं कोटिरूपधृक ।क्षणादजायत कोटिसूर्यवर्तुलमुज्ज्वलम् ॥ ६४॥

ityuccāvitamevaitatkavacaṃ koṭirūpadhṛka |kṣaṇādajāyata koṭisūryavartulamujjvalam || 64||

कन्यास्ता धारयामासू राधिके च त्वया सह ।मञ्जुला पार्वती लक्ष्मीः प्रभा हंसा च माणिकी ॥ ६५॥

kanyāstā dhārayāmāsū rādhike ca tvayā saha |mañjulā pārvatī lakṣmīḥ prabhā haṃsā ca māṇikī || 65||

कोटिकोट्यः स्वर्णवर्णं दध्युस्तच्छेदवर्जितम् ।अवृणं चाऽवियुक्तं च वर्म वर्ष्मसु पूरितम् ॥ ६६॥

koṭikoṭyaḥ svarṇavarṇaṃ dadhyustacchedavarjitam |avṛṇaṃ cā'viyuktaṃ ca varma varṣmasu pūritam || 66||

कोमलं निष्ठुरं चापि सुखस्पर्शं च रक्षकम् ।धृत्वा जलेन साकं च शस्त्रास्त्रमन्त्रकान् पपुः ॥ ६७॥

komalaṃ niṣṭhuraṃ cāpi sukhasparśaṃ ca rakṣakam |dhṛtvā jalena sākaṃ ca śastrāstramantrakān papuḥ || 67||

कन्यकावर्ममन्त्राढ्या युगपत् कृपयाऽभवन् ।ग्रसत्वेतत् कृष्णकान्तः कान्तार्थमों क्षः फट् स्वाहा ॥ ६८॥

kanyakāvarmamantrāḍhyā yugapat kṛpayā'bhavan |grasatvetat kṛṣṇakāntaḥ kāntārthamoṃ kṣaḥ phaṭ svāhā || 68||

जजपुस्ता मन्त्रमेवं चाष्टोत्तरशतं तदा ।युद्धे सर्वत्र चान्यत्र यः स्मृतो रक्षकोऽस्ति वै ॥ ६९॥

jajapustā mantramevaṃ cāṣṭottaraśataṃ tadā |yuddhe sarvatra cānyatra yaḥ smṛto rakṣako'sti vai || 69||

मन्त्रश्चायं धृतस्ताभिर्जप्तश्चापि ततः परम् ।लोमशः प्रददौ ताभ्योऽणिमाद्याः सिद्धयस्तथा ॥ ७०॥

mantraścāyaṃ dhṛtastābhirjaptaścāpi tataḥ param |lomaśaḥ pradadau tābhyo'ṇimādyāḥ siddhayastathā || 70||

इति श्रीलक्ष्मीनारायणीयसंहितायाः त्रेतायुगसन्तानात्मकस्यद्वितीयखण्डे १३अध्यायान्तर्गतं लोमशप्रोक्तं श्रीस्वामिकवचम् ।लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड २। अध्याय १३/४६७०॥लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड २। अध्याय १३/४६-७०॥

iti śrīlakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitāyāḥ tretāyugasantānātmakasyadvitīyakhaṇḍe 13adhyāyāntargataṃ lomaśaproktaṃ śrīsvāmikavacam |lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 2| adhyāya 13/4670||lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 2| adhyāya 13/46-70||