दशश्लोकीस्तवराजः Dashashloki Stavaraja

यो देवः प्रथमो विधीशहरिमुख्यानां पुरो नाकिनांयः शुण्डापरिशोभिलम्बिजठरो यो नालिकेरप्रियः ।मूलाधारचतुर्दलाब्जविलसच्छ्रीवल्लभानायकोविघ्नान् नो विधुनोतु मोदककृतानन्दः स विघ्नेश्वरः ॥ १॥

yo devaḥ prathamo vidhīśaharimukhyānāṃ puro nākināṃyaḥ śuṇḍāpariśobhilambijaṭharo yo nālikerapriyaḥ |mūlādhāracaturdalābjavilasacchrīvallabhānāyakovighnān no vidhunotu modakakṛtānandaḥ sa vighneśvaraḥ || 1||

यः शूरं सिंहवक्त्रं निखिलसुररिपुं तारकं चापि युद्धेसंहृत्याशेषदेवानपरिमितकृपापूर्णदृष्ट्या जुगोप ।साक्षाच्छ्रीशिवशक्त्यभिन्नमहसा सञ्जामूर्त्युज्ज्वलःसोऽस्मान् पातु षडाननः प्रतिदिनं नानाविपद्वृन्दतः ॥ २॥

yaḥ śūraṃ siṃhavaktraṃ nikhilasuraripuṃ tārakaṃ cāpi yuddhesaṃhṛtyāśeṣadevānaparimitakṛpāpūrṇadṛṣṭyā jugopa |sākṣācchrīśivaśaktyabhinnamahasā sañjāmūrtyujjvalaḥso'smān pātu ṣaḍānanaḥ pratidinaṃ nānāvipadvṛndataḥ || 2||

भ्राजद्रत्नमयाकृतेरिह महामेरोः समन्तात् सदाप्रादक्षिण्यवशात् तमः परिहरन् यः पाति लोकानिमान् ।तेजोराशिरपारभूरिकरुणश्छन्दोमयो भास्करःसोऽस्मान् पातु विधूय रोगमखिलं छायाविलासप्रियः ॥ ३॥

bhrājadratnamayākṛteriha mahāmeroḥ samantāt sadāprādakṣiṇyavaśāt tamaḥ pariharan yaḥ pāti lokānimān |tejorāśirapārabhūrikaruṇaśchandomayo bhāskaraḥso'smān pātu vidhūya rogamakhilaṃ chāyāvilāsapriyaḥ || 3||

धनुर्बाणौ वज्रायुधमपि कराब्जैरनुदिनंचतुर्भिर्भूषाढ्यैः स्रवदमृतसम्पूर्णकलशम् ।वहन्तं शुभ्राभं विधिहरिगिरीशात्मकतनुंभजेऽहं कल्पद्रु हृदि निजपरानन्दजनकम् ॥ ४॥

dhanurbāṇau vajrāyudhamapi karābjairanudinaṃcaturbhirbhūṣāḍhyaiḥ sravadamṛtasampūrṇakalaśam |vahantaṃ śubhrābhaṃ vidhiharigirīśātmakatanuṃbhaje'haṃ kalpadru hṛdi nijaparānandajanakam || 4||

शङ्खं चक्रमथाङ्कुशं च दधतीं भ्राजत्कपालं चतुर्बाह्वग्रैः शरदिन्दुकुन्दधवलां मर्त्याननां सुन्दरीम् ।नानारत्नविभूषणाम्बरधरां सञ्चिन्तकानां नृणामिच्छाकामफलप्रदां भगवतीं श्रीकामधेनुं भजे ॥ ५॥

śaṅkhaṃ cakramathāṅkuśaṃ ca dadhatīṃ bhrājatkapālaṃ caturbāhvagraiḥ śaradindukundadhavalāṃ martyānanāṃ sundarīm |nānāratnavibhūṣaṇāmbaradharāṃ sañcintakānāṃ nṛṇāmicchākāmaphalapradāṃ bhagavatīṃ śrīkāmadhenuṃ bhaje || 5||

श्रीमत्कल्पकशाखिमूलविलसच्छ्रीकामधेन्वन्तिकेश्रीमच्छेषफणासहस्रमणिभिर्भास्वत्तनोः शार्ङ्गिणः ।या वक्षःस्थलवासिनी भगवती सौदामिनीवाभ्रगानित्यं भाति ममालये वसतु सा क्षीराब्धिकन्यान्वहम् ॥ ६॥

śrīmatkalpakaśākhimūlavilasacchrīkāmadhenvantikeśrīmaccheṣaphaṇāsahasramaṇibhirbhāsvattanoḥ śārṅgiṇaḥ |yā vakṣaḥsthalavāsinī bhagavatī saudāminīvābhragānityaṃ bhāti mamālaye vasatu sā kṣīrābdhikanyānvaham || 6||

पञ्चाशद्वर्णरूपा निखिलनिगमशास्त्रादिविद्यास्वरूपासाक्षाच्छ्रीचतुराननाङ्कनिलया या ज्ञप्तिमात्रात्मिका ।शुभ्राङ्गी सितवस्त्रपुष्पविलसन्मूर्तिर्मदीये सदाजिह्वाग्रेऽस्तु सरस्वती भगवती सा पुस्तकाद्युज्ज्वला ॥ ७॥

pañcāśadvarṇarūpā nikhilanigamaśāstrādividyāsvarūpāsākṣācchrīcaturānanāṅkanilayā yā jñaptimātrātmikā |śubhrāṅgī sitavastrapuṣpavilasanmūrtirmadīye sadājihvāgre'stu sarasvatī bhagavatī sā pustakādyujjvalā || 7||

या सृष्ट्यादिकपञ्चकृत्यनिरतस्यार्धेन्दुचूडामणेःसाहाय्यं कुरुते सदापि युवतिर्भ्राजत्कपर्दामला ।सा गौरी परसच्चिदात्मकतनुच्छायोत्थविश्वाकृतिःसूर्येन्द्रग्निविलोचना वसतु मे हृत्पुण्डरीकान्तरे ॥ ८॥

yā sṛṣṭyādikapañcakṛtyaniratasyārdhenducūḍāmaṇeḥsāhāyyaṃ kurute sadāpi yuvatirbhrājatkapardāmalā |sā gaurī parasaccidātmakatanucchāyotthaviśvākṛtiḥsūryendragnivilocanā vasatu me hṛtpuṇḍarīkāntare || 8||

स्वाभिन्नात्मकमायया शबलितो यो ब्रह्मविष्ण्वीशतामासाद्याथ गुणत्रयात्मकमहालीलाविभूत्या मुहुः ।सृष्ट्वैतत् परिपाल्य कृत्स्नमुपसंहृत्यावसाने जगत्स्वीयेऽचिन्त्यमहिम्नि सुस्थिततनुः पायादपायात् स माम् ॥ ९॥

svābhinnātmakamāyayā śabalito yo brahmaviṣṇvīśatāmāsādyātha guṇatrayātmakamahālīlāvibhūtyā muhuḥ |sṛṣṭvaitat paripālya kṛtsnamupasaṃhṛtyāvasāne jagatsvīye'cintyamahimni susthitatanuḥ pāyādapāyāt sa mām || 9||

यत् सच्चित्सुखरूपमद्वयमनासक्तं मृषामात्रकेविश्वेऽस्मिन्नबुधैरशास्त्रगुरुभिर्भ्रान्त्या समूरीकृते ।तत् साक्षात् परतत्त्वसान्ज्ञकमखण्डानन्दपीयूषनिःष्यन्दैकाकृति वस्तु मेऽस्तु सततं प्रत्यङ्मुखे चेतसि ॥ १०॥

yat saccitsukharūpamadvayamanāsaktaṃ mṛṣāmātrakeviśve'sminnabudhairaśāstragurubhirbhrāntyā samūrīkṛte |tat sākṣāt paratattvasānjñakamakhaṇḍānandapīyūṣaniḥṣyandaikākṛti vastu me'stu satataṃ pratyaṅmukhe cetasi || 10||

स्वाभीष्टदेवतावर्गस्तुतिध्यानस्वरूपिणीम् ।दशश्लोकीमिमां वीक्ष्य सन्तः कुर्वन्त्वनुग्रहम् ॥ ११॥

svābhīṣṭadevatāvargastutidhyānasvarūpiṇīm |daśaślokīmimāṃ vīkṣya santaḥ kurvantvanugraham || 11||

इति श्रीदशश्लोकीस्तवराजः समाप्तः ।दशश्लोकी स्तवराजाभिप्रायसारसर्वस्वमपि सङ्गृह्यैकश्लोकेनोच्यतेचिन्ताया मणिरूपतामुपगतो ये योगिनां ब्रह्मनाड्युन्मेषे सति सद्गुरूदितरहस्यार्थोपदेशादिभिः ।भोगासक्तिमतां च चिन्तितमनोभावार्थदायी च यःसोऽग्रे मेऽस्त्विह भोगमोक्षफलदश्चिन्तामणिश्चिन्मयः ॥स्तोत्रसमुच्चयः २ (९३)

iti śrīdaśaślokīstavarājaḥ samāptaḥ |daśaślokī stavarājābhiprāyasārasarvasvamapi saṅgṛhyaikaślokenocyatecintāyā maṇirūpatāmupagato ye yogināṃ brahmanāḍyunmeṣe sati sadgurūditarahasyārthopadeśādibhiḥ |bhogāsaktimatāṃ ca cintitamanobhāvārthadāyī ca yaḥso'gre me'stviha bhogamokṣaphaladaścintāmaṇiścinmayaḥ ||stotrasamuccayaḥ 2 (93)