धर्मस्तोत्रम् Devaih Kritam Dharma Stotram

देवा ऊचुः ।नमोऽस्तु शशिसङ्काश नमस्ते जगतः पते ।नमोऽस्तु देवरूपाय स्वर्गमार्गप्रदर्शक ।कर्ममार्गस्वरूपाय सर्वगाय नमो नमः ॥ २०॥

devā ūcuḥ |namo'stu śaśisaṅkāśa namaste jagataḥ pate |namo'stu devarūpāya svargamārgapradarśaka |karmamārgasvarūpāya sarvagāya namo namaḥ || 20||

त्वयेयं पाल्यते पृथ्वी त्रैलोक्यं च त्वयैव हि ।जनस्तपस्तथा सत्यं त्वया सर्वं तु पाल्यते ॥ २१॥

tvayeyaṃ pālyate pṛthvī trailokyaṃ ca tvayaiva hi |janastapastathā satyaṃ tvayā sarvaṃ tu pālyate || 21||

न त्वया रहितं किञ्चिज्जगत्स्थावरजङ्गमम् ।विद्यते त्वद्विहीनं तु सद्यो नश्यति वै जगत् ॥ २२॥

na tvayā rahitaṃ kiñcijjagatsthāvarajaṅgamam |vidyate tvadvihīnaṃ tu sadyo naśyati vai jagat || 22||

त्वमात्मा सर्वभूतानां सतां सत्त्वस्वरूपवान् ।राजसानां रजस्त्वं च तामसानां तम एव च ॥ २३॥

tvamātmā sarvabhūtānāṃ satāṃ sattvasvarūpavān |rājasānāṃ rajastvaṃ ca tāmasānāṃ tama eva ca || 23||

चतुष्पादो भवान् देव चतुश्शृङ्गस्त्रिलोचनः ।सप्तहस्तस्त्रिबन्धश्च वृषरूप नमोऽस्तु ते ॥ २४॥

catuṣpādo bhavān deva catuśśṛṅgastrilocanaḥ |saptahastastribandhaśca vṛṣarūpa namo'stu te || 24||

त्वया हीना वयं देव सर्व उन्मार्गवर्त्तिनः ।तन्मार्गं यच्छ मूढानां त्वं हि नः परमा गतिः ॥ २५॥

tvayā hīnā vayaṃ deva sarva unmārgavarttinaḥ |tanmārgaṃ yaccha mūḍhānāṃ tvaṃ hi naḥ paramā gatiḥ || 25||

एवं स्तुतस्तदा देवैर्वृषरूपी प्रजापतिः ।तुष्टः प्रसन्नमनसा शान्तचक्षुरपश्यत ॥ २६॥

evaṃ stutastadā devairvṛṣarūpī prajāpatiḥ |tuṣṭaḥ prasannamanasā śāntacakṣurapaśyata || 26||

दृष्टमात्रास्तु ते देवाः स्वयं धर्मेण चक्षुषा ।क्षणेन गतसम्मोहाः सम्यक्सद्धर्मसंहिताः ॥ २७॥

dṛṣṭamātrāstu te devāḥ svayaṃ dharmeṇa cakṣuṣā |kṣaṇena gatasammohāḥ samyaksaddharmasaṃhitāḥ || 27||

असुरा अपि तद्वच्च ततो ब्रह्मा उवाच तम् ।अद्यप्रभृति ते धर्म तिथिरस्तु त्रयोदशी ॥ २८॥

asurā api tadvacca tato brahmā uvāca tam |adyaprabhṛti te dharma tithirastu trayodaśī || 28||

यस्तामुपोष्य पुरुषो भवन्तं समुपार्जयेत् ।कृत्वा पापसमाहारं तस्मान्मुञ्चति मानवः ॥ २९॥

yastāmupoṣya puruṣo bhavantaṃ samupārjayet |kṛtvā pāpasamāhāraṃ tasmānmuñcati mānavaḥ || 29||

यच्चारण्यमिदं धर्म्म त्वया व्याप्तं चिरं प्रभो ।ततो नाम्ना भविष्ये तद्धर्मारण्यमिति प्रभो ॥ ३०॥

yaccāraṇyamidaṃ dharmma tvayā vyāptaṃ ciraṃ prabho |tato nāmnā bhaviṣye taddharmāraṇyamiti prabho || 30||

चतुस्त्रिपाद् द्व्येकपाच्च प्रभो त्वं कृतादिभिर्ल्लक्ष्यसे येन लोकैः ।तथा तथा कर्मभूमौ नभश्च प्रायोयुक्तः स्वगृहं पाहि विश्वम् ॥ ३१॥

catustripād dvyekapācca prabho tvaṃ kṛtādibhirllakṣyase yena lokaiḥ |tathā tathā karmabhūmau nabhaśca prāyoyuktaḥ svagṛhaṃ pāhi viśvam || 31||

इत्युक्तमात्रः प्रपितामहोऽधुना सुरासुराणामथ पश्यतां नृप ।अदृश्यतामगमत् स्वालयांश्च जग्मुः सुराः सवृषा वीतशोकाः ॥ ३२॥

ityuktamātraḥ prapitāmaho'dhunā surāsurāṇāmatha paśyatāṃ nṛpa |adṛśyatāmagamat svālayāṃśca jagmuḥ surāḥ savṛṣā vītaśokāḥ || 32||

धर्मोत्पत्तिं य इमां श्रावयीत तदा श्राद्धे तर्पयेत पितॄंश्च ।त्रयोदश्यां पायसेन स्वशक्त्या स स्वर्गगामी तु सुरानुपेयात् ॥ ३३॥

dharmotpattiṃ ya imāṃ śrāvayīta tadā śrāddhe tarpayeta pitṝṃśca |trayodaśyāṃ pāyasena svaśaktyā sa svargagāmī tu surānupeyāt || 33||

इति वराहपुराणे द्वात्रिंशाध्यायान्तर्गतं देवैः कृतं धर्मस्तोत्रं समाप्तम् ।वराहपुराण । अध्याय ३२/२०३३॥वराहपुराण । अध्याय ३२/२०-३३॥

iti varāhapurāṇe dvātriṃśādhyāyāntargataṃ devaiḥ kṛtaṃ dharmastotraṃ samāptam |varāhapurāṇa | adhyāya 32/2033||varāhapurāṇa | adhyāya 32/20-33||