सूर्यस्तुतिः २ द्वादशार्या अथवा सूर्यार्याद्वादशकम् Sambakrita Dvadasharyasuryastuti

अथ श्रीसाम्बकृतद्वादशार्यासूर्यस्तुतिः ।उद्यन्नद्यविवस्वानारोहन्नुत्तरां दिवं देवः ।हृद्रोगं मम सूर्यो हरिमाणं चाशु नाशयतु ॥ १॥

atha śrīsāmbakṛtadvādaśāryāsūryastutiḥ |udyannadyavivasvānārohannuttarāṃ divaṃ devaḥ |hṛdrogaṃ mama sūryo harimāṇaṃ cāśu nāśayatu || 1||

निमिषार्धेनैकेन द्वे च शते द्वे सहस्रे द्वे ।क्रममाण योजनानां नमोऽस्तुते नलिननाथाय ॥ २॥

nimiṣārdhenaikena dve ca śate dve sahasre dve |kramamāṇa yojanānāṃ namo'stute nalinanāthāya || 2||

कर्मज्ञानखदशकं मनश्च जीव इति विश्वसर्गाय ।द्वादशधा यो विचरति स द्वादशमूर्तिरस्तु मोदाय ॥ ३॥

karmajñānakhadaśakaṃ manaśca jīva iti viśvasargāya |dvādaśadhā yo vicarati sa dvādaśamūrtirastu modāya || 3||

त्वं हि यजूऋक्सामः त्वमागमस्त्वं वषट्कारः ।त्वं विश्वं त्वं हंसः त्वं भानो परमहंसश्च ॥ ४॥

tvaṃ hi yajūṛksāmaḥ tvamāgamastvaṃ vaṣaṭkāraḥ |tvaṃ viśvaṃ tvaṃ haṃsaḥ tvaṃ bhāno paramahaṃsaśca || 4||

शिवरूपात् ज्ञानमहं त्वत्तो मुक्तिं जनार्दनाकारात् ।शिखिरूपादैश्वर्यं त्वत्तश्चारोग्यमिच्छामि ॥ ५॥

śivarūpāt jñānamahaṃ tvatto muktiṃ janārdanākārāt |śikhirūpādaiśvaryaṃ tvattaścārogyamicchāmi || 5||

त्वचि दोषा दृशि दोषाः हृदि दोषा येऽखिलेन्द्रियजदोषाः ।तान् पूषा हतदोषः किञ्चिद् रोषाग्निना दहतु ॥ ६॥

tvaci doṣā dṛśi doṣāḥ hṛdi doṣā ye'khilendriyajadoṣāḥ |tān pūṣā hatadoṣaḥ kiñcid roṣāgninā dahatu || 6||

धर्मार्थकाममोक्षप्रतिरोधानुग्रतापवेगकरान् ।बन्दीकृतेन्द्रियगणान् गदान् विखण्डयतु चण्डांशुः ॥ ७॥

dharmārthakāmamokṣapratirodhānugratāpavegakarān |bandīkṛtendriyagaṇān gadān vikhaṇḍayatu caṇḍāṃśuḥ || 7||

येन विनेदं तिमिरं जगदेत्य ग्रसति चरमचरमखिलम् ।धृतबोधं तं नलिनीभर्तारं हर्तारमापदामीडे ॥ ८॥

yena vinedaṃ timiraṃ jagadetya grasati caramacaramakhilam |dhṛtabodhaṃ taṃ nalinībhartāraṃ hartāramāpadāmīḍe || 8||

यस्य सहस्राभीशोरभीशु लेशो हिमांशुबिम्बगतः ।भासयति नक्तमखिलं भेदयतु विपद्गणानरुणः ॥ ९॥

yasya sahasrābhīśorabhīśu leśo himāṃśubimbagataḥ |bhāsayati naktamakhilaṃ bhedayatu vipadgaṇānaruṇaḥ || 9||

तिमिरमिव नेत्रतिमिरं पटलमिवाशेषरोगपटलं नः ।काशमिवाधिनिकायं कालपिता रोगयुक्ततां हरतात् ॥ १०॥

timiramiva netratimiraṃ paṭalamivāśeṣarogapaṭalaṃ naḥ |kāśamivādhinikāyaṃ kālapitā rogayuktatāṃ haratāt || 10||

वाताश्मरीगदार्शस्त्वग्दोषमहोदरप्रमेहांश्च ।ग्रहणीभगन्धराख्या महतीस्त्वं मे रुजो हंसि ॥ ११॥

vātāśmarīgadārśastvagdoṣamahodarapramehāṃśca |grahaṇībhagandharākhyā mahatīstvaṃ me rujo haṃsi || 11||

त्वं माता त्वं शरणं त्वं धाता त्वं धनं त्वमाचार्यः ।त्वं त्राता त्वं हर्ता विपदामर्क प्रसीद मम भानो ॥ १२॥

tvaṃ mātā tvaṃ śaraṇaṃ tvaṃ dhātā tvaṃ dhanaṃ tvamācāryaḥ |tvaṃ trātā tvaṃ hartā vipadāmarka prasīda mama bhāno || 12||

इत्यार्याद्वादशकं साम्बस्य पुरो नभःस्थलात् पतितम् ।पठतां भाग्यसमृद्धिः समस्तरोगक्षयश्च स्यात् ॥ १३॥

ityāryādvādaśakaṃ sāmbasya puro nabhaḥsthalāt patitam |paṭhatāṃ bhāgyasamṛddhiḥ samastarogakṣayaśca syāt || 13||

इति श्रीसाम्बकृतद्वादशार्यासूर्यस्तुतिः सम्पूर्णा ।

iti śrīsāmbakṛtadvādaśāryāsūryastutiḥ sampūrṇā |