शनैश्चरस्तोत्रम् सार्थम् Shanaishchara Stotram

अथ शनैश्चरस्तोत्रप्रारम्भः ।अस्य श्रीशनैश्चरस्तोत्रमहामन्त्रस्य काश्यप ऋषिः ।अनुष्टुप्छन्दः । शनैश्चरो देवता ।शं बीजम् । नं शक्तिः ।मं कीलकम् । शनैश्चरप्रसादसिद्ध्यर्थे जपे विनियोगः ।करन्यासःशनैश्चराय अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।मन्दगतये तर्जनीभ्यां नमः ।अधोक्षजाय मध्यमाभ्यां नमः ।सौराय अनामिकाभ्यां नमः ।शुष्कोदराय कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।छायात्मजाय करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ॥अङ्गन्यासःशनैश्चराय हृदयाय नमः ।मन्दगतये शिरसे स्वाहा ।अधोक्षजाय शिखायै वषट् ।सौराय कवचाय हुम् ।शुष्कोदराय नेत्रत्रयाय वौषट् ।छायात्मजाय अस्त्राय फट् ।भूर्भुवःसुवरोमिति दिग्बन्धः ॥ध्यानम्चापासनो गृध्ररथस्तु नीलः प्रत्यङ्मुखः काश्यपगोत्रजातः ।सशूलचापेषुगदाधरोऽव्यात् सौराष्ट्रदेशप्रभवश्च सौरिः ॥ १॥

atha śanaiścarastotraprārambhaḥ |asya śrīśanaiścarastotramahāmantrasya kāśyapa ṛṣiḥ |anuṣṭupchandaḥ | śanaiścaro devatā |śaṃ bījam | naṃ śaktiḥ |maṃ kīlakam | śanaiścaraprasādasiddhyarthe jape viniyogaḥ |karanyāsaḥśanaiścarāya aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |mandagataye tarjanībhyāṃ namaḥ |adhokṣajāya madhyamābhyāṃ namaḥ |saurāya anāmikābhyāṃ namaḥ |śuṣkodarāya kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |chāyātmajāya karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ ||aṅganyāsaḥśanaiścarāya hṛdayāya namaḥ |mandagataye śirase svāhā |adhokṣajāya śikhāyai vaṣaṭ |saurāya kavacāya hum |śuṣkodarāya netratrayāya vauṣaṭ |chāyātmajāya astrāya phaṭ |bhūrbhuvaḥsuvaromiti digbandhaḥ ||dhyānamcāpāsano gṛdhrarathastu nīlaḥ pratyaṅmukhaḥ kāśyapagotrajātaḥ |saśūlacāpeṣugadādharo'vyāt saurāṣṭradeśaprabhavaśca sauriḥ || 1||

नीलाम्बरो नीलवपुः किरीटी गृध्रासनस्थो विकृताननश्च ।केयूरहारादिविभूषिताङ्गः सदास्तु मे मन्दगतिः प्रसन्नः ॥ २॥

nīlāmbaro nīlavapuḥ kirīṭī gṛdhrāsanastho vikṛtānanaśca |keyūrahārādivibhūṣitāṅgaḥ sadāstu me mandagatiḥ prasannaḥ || 2||

शनैश्चराय शान्ताय सर्वाभीष्टप्रदायिने ।नमः सर्वात्मने तुभ्यं नमो नीलाम्बराय च ॥ ३॥

śanaiścarāya śāntāya sarvābhīṣṭapradāyine |namaḥ sarvātmane tubhyaṃ namo nīlāmbarāya ca || 3||

द्वादशाष्टमजन्मानि द्वितीयान्तेषु राशिषु ।ये ये मे सङ्गता दोषाः सर्वे नश्यन्तु वै प्रभो ॥ ४॥

dvādaśāṣṭamajanmāni dvitīyānteṣu rāśiṣu |ye ye me saṅgatā doṣāḥ sarve naśyantu vai prabho || 4||

सूत उवाच ।शृणुध्वं मुनयः सर्वे शनिपीडाहरं शुभम् ।शनिप्रीतिकरं स्तोत्रं सर्वाभीष्टफलप्रदम् ॥ ५॥

sūta uvāca |śṛṇudhvaṃ munayaḥ sarve śanipīḍāharaṃ śubham |śaniprītikaraṃ stotraṃ sarvābhīṣṭaphalapradam || 5||

पुरा कैलासशिखरे पार्वत्यै शङ्करेण च ।उपदिष्टं शनिस्तोत्रं प्रवक्ष्यामि तपोधनाः ॥ ६॥

purā kailāsaśikhare pārvatyai śaṅkareṇa ca |upadiṣṭaṃ śanistotraṃ pravakṣyāmi tapodhanāḥ || 6||

रघुवंशेऽतिविख्यातो राजा दशरथः प्रभुः ।बभूव चक्रवर्ती च सप्तद्वीपाधिपो बली ॥ ७॥

raghuvaṃśe'tivikhyāto rājā daśarathaḥ prabhuḥ |babhūva cakravartī ca saptadvīpādhipo balī || 7||

कृत्तिकान्ते शनौ याते दैवज्ञैर्ज्ञापितो हि सः ।रोहिणीशकटं भित्वा शनिर्यास्यति साम्प्रतम् ॥ ८॥

kṛttikānte śanau yāte daivajñairjñāpito hi saḥ |rohiṇīśakaṭaṃ bhitvā śaniryāsyati sāmpratam || 8||

इत्थं शकटभेदेन सुरासुरभयङ्करम् ।द्वादशाब्दं तु दुर्भिक्षं भविष्यति सुदारुणम् ॥ ९॥

itthaṃ śakaṭabhedena surāsurabhayaṅkaram |dvādaśābdaṃ tu durbhikṣaṃ bhaviṣyati sudāruṇam || 9||

देशाश्च नगरग्रामाः भयभीताः समन्ततः ।ब्रुवन्ति सर्वलोकानां भयमेतत्समागमम् ॥ १०॥

deśāśca nagaragrāmāḥ bhayabhītāḥ samantataḥ |bruvanti sarvalokānāṃ bhayametatsamāgamam || 10||

एवमुक्तस्ततो वाक्यं मन्त्रिभिः सह पार्थिवः ।व्याकुलं तु जगद्दृष्ट्वा पौरजानपदादिकम् ॥ ११॥

evamuktastato vākyaṃ mantribhiḥ saha pārthivaḥ |vyākulaṃ tu jagaddṛṣṭvā paurajānapadādikam || 11||

पप्रच्छ प्रयतो राजा वसिष्ठप्रमुखान् ऋषीन् ।समाधानं किमस्यास्ति ब्रूत मे मुनिसत्तमाः ॥ १२॥

papraccha prayato rājā vasiṣṭhapramukhān ṛṣīn |samādhānaṃ kimasyāsti brūta me munisattamāḥ || 12||

प्रजानां परिरक्षायै सर्वज्ञाः सर्वदर्शिनः ।तच्छ्रुत्वा मुनयः सर्वे प्रोचुरस्य बलं महत् ॥ १३॥

prajānāṃ parirakṣāyai sarvajñāḥ sarvadarśinaḥ |tacchrutvā munayaḥ sarve procurasya balaṃ mahat || 13||

शनैश्चरेण शकटे तस्मिन् भिन्ने कुतः प्रजाः ।अयं योगो ह्यसाध्यं तु शक्रब्रह्मादिभिस्तथा ॥ १४!!स तु सञ्चिन्त्य मनसा सहसा पुरुषर्षभः ।समादाय धनुर्दिव्यं दिव्यायुधसमन्वितम् ॥ १५॥

śanaiścareṇa śakaṭe tasmin bhinne kutaḥ prajāḥ |ayaṃ yogo hyasādhyaṃ tu śakrabrahmādibhistathā || 14!!sa tu sañcintya manasā sahasā puruṣarṣabhaḥ |samādāya dhanurdivyaṃ divyāyudhasamanvitam || 15||

रथमारुह्य वेगेन गतो नक्षत्रमण्डलम् ।सपादयोजनं लक्षं सूर्यस्योपरि संस्थितम् ॥ १६॥

rathamāruhya vegena gato nakṣatramaṇḍalam |sapādayojanaṃ lakṣaṃ sūryasyopari saṃsthitam || 16||

रोहिणीं पॄष्ठ्तः स्थाप्य राजा दशरथस्तदा ।रथे तु काञ्चने दिव्ये सर्वरत्नविभूषिते ॥ १७॥

rohiṇīṃ pṝṣṭhtaḥ sthāpya rājā daśarathastadā |rathe tu kāñcane divye sarvaratnavibhūṣite || 17||

हंसवर्णहयैर्युक्ते महाकेतुसमुच्छ्रिते ॥दीप्यमानो महारक्तकिरीटकटकादिभिः ॥ १८॥

haṃsavarṇahayairyukte mahāketusamucchrite ||dīpyamāno mahāraktakirīṭakaṭakādibhiḥ || 18||

बभ्राज स तदाकाशे द्वितीय इव भास्करः ।आकर्णपूर्णचापेन संहारास्त्रं न्ययोजयत् ॥ १९॥

babhrāja sa tadākāśe dvitīya iva bhāskaraḥ |ākarṇapūrṇacāpena saṃhārāstraṃ nyayojayat || 19||

संहारास्त्रं शनिर्दृष्ट्वा सुरासुरभयङ्करम् ।कृत्तिकान्ते तदा स्थित्वा प्रविशन् किल रोहिणीम् ॥ २०॥

saṃhārāstraṃ śanirdṛṣṭvā surāsurabhayaṅkaram |kṛttikānte tadā sthitvā praviśan kila rohiṇīm || 20||

दॄष्ट्वा दशरथं चाग्रे तस्थौ स भ्रुकुटीमुखः ।हसित्वा तद्भयात्सौरिरिदं वचनमब्रवीत् ॥ २१॥

dṝṣṭvā daśarathaṃ cāgre tasthau sa bhrukuṭīmukhaḥ |hasitvā tadbhayātsauriridaṃ vacanamabravīt || 21||

पौरुषं तव राजेन्द्र सुरासुरभयङ्करम् ।देवासुरमनुष्याश्च सिद्धविद्याधरोरगाः ॥ २२॥

pauruṣaṃ tava rājendra surāsurabhayaṅkaram |devāsuramanuṣyāśca siddhavidyādharoragāḥ || 22||

मयावलोकिताः सर्वे दैन्यमाशु व्रजन्ति ते ।तुष्टोऽहं तव राजेन्द्र तपसा पौरुषेण च ॥ २३॥

mayāvalokitāḥ sarve dainyamāśu vrajanti te |tuṣṭo'haṃ tava rājendra tapasā pauruṣeṇa ca || 23||

वरं ब्रूहि प्रदास्यामि मनसा यदभीप्सितम् ।दशरथ उवाच ।(प्रसादं कुरु मे सौरे वरदो यदि मे स्थितः ।)अद्य प्रभृति मे राष्ट्रे पीडा कार्या न कस्यचित् ॥ २४॥

varaṃ brūhi pradāsyāmi manasā yadabhīpsitam |daśaratha uvāca |(prasādaṃ kuru me saure varado yadi me sthitaḥ |)adya prabhṛti me rāṣṭre pīḍā kāryā na kasyacit || 24||

रोहिणीं भेदयित्वा तु न गन्तव्यं त्वया शने ।सरितः सागराः सर्वे यावच्चन्द्रार्कमेदिनी ॥ २५॥

rohiṇīṃ bhedayitvā tu na gantavyaṃ tvayā śane |saritaḥ sāgarāḥ sarve yāvaccandrārkamedinī || 25||

द्वादशाब्दं तु दुर्भिक्षं न कदाचिद्भविष्यति ।याचितं तु मया सौरे नान्यमिच्छाम्यहं वरम् ॥ २६॥

dvādaśābdaṃ tu durbhikṣaṃ na kadācidbhaviṣyati |yācitaṃ tu mayā saure nānyamicchāmyahaṃ varam || 26||

एवमस्त्विति सुप्रीतो वरं प्रादात्तु शाश्वतम् ।कीर्तिरेषा त्वदीया च त्रैलोक्ये सम्भविष्यति ॥ २७॥

evamastviti suprīto varaṃ prādāttu śāśvatam |kīrtireṣā tvadīyā ca trailokye sambhaviṣyati || 27||

प्राप्य चैनं वरं राजा कृतकृत्योऽभवत्तदा ।एवं वरं तु सम्प्राप्य हृष्टरोमा स पार्थिवः ॥ २८॥

prāpya cainaṃ varaṃ rājā kṛtakṛtyo'bhavattadā |evaṃ varaṃ tu samprāpya hṛṣṭaromā sa pārthivaḥ || 28||

रथोपस्थे धनुः स्थाप्य भूत्वा चैव कृताञ्जलिः ।ध्यात्वा सरस्वतीं देवीं गणनाथं विनायकम् ॥ २९॥

rathopasthe dhanuḥ sthāpya bhūtvā caiva kṛtāñjaliḥ |dhyātvā sarasvatīṃ devīṃ gaṇanāthaṃ vināyakam || 29||

राजा दशरथः स्तोत्रं सौरेरिदमथाकरोत् ।(अथ स्तोत्रम् ।)दशरथ उवाच ।नमः कृष्णाय नीलाय शिखिकण्ठनिभाय च ॥ ३०॥

rājā daśarathaḥ stotraṃ saureridamathākarot |(atha stotram |)daśaratha uvāca |namaḥ kṛṣṇāya nīlāya śikhikaṇṭhanibhāya ca || 30||

नमो नीलमुखाब्जाय नीलोत्पलनिभाय च ।नमो निर्मांसदेहाय दीर्घश्मश्रुजटाय च ॥ ३१॥

namo nīlamukhābjāya nīlotpalanibhāya ca |namo nirmāṃsadehāya dīrghaśmaśrujaṭāya ca || 31||

नमो विशालनेत्राय शुष्कोदर भयानक ।नमः परुषनेत्राय स्थूलरोंणे नमो नमः ॥ ३२॥

namo viśālanetrāya śuṣkodara bhayānaka |namaḥ paruṣanetrāya sthūlaroṃṇe namo namaḥ || 32||

नमो नित्यं क्षुधार्ताय अतृप्ताय नमो नमः ।नमो दीर्घाय शुष्काय कालदंष्ट्राय ते नमः ॥ ३३॥

namo nityaṃ kṣudhārtāya atṛptāya namo namaḥ |namo dīrghāya śuṣkāya kāladaṃṣṭrāya te namaḥ || 33||

नमस्ते घोररूपाय दुर्निरीक्ष्याय ते नमः ।नमो घोराय रौद्राय भीषणाय कराळिने ॥ ३४॥

namaste ghorarūpāya durnirīkṣyāya te namaḥ |namo ghorāya raudrāya bhīṣaṇāya karāḷine || 34||

नमस्ते सर्वभक्षाय वलीमुख नमो।स्तु ते ।सूर्यपुत्र नमस्तेऽस्तु भास्करोऽभयदायिने ॥ ३५॥

namaste sarvabhakṣāya valīmukha namo|stu te |sūryaputra namaste'stu bhāskaro'bhayadāyine || 35||

अधोदृष्टे नमस्तेऽस्तु संवर्तक नमो नमः ।नमो मन्दगते तुभ्यं निस्त्रिंशाय नमो नमः ॥ ३६॥

adhodṛṣṭe namaste'stu saṃvartaka namo namaḥ |namo mandagate tubhyaṃ nistriṃśāya namo namaḥ || 36||

नमो दुःसहदेहाय नित्ययोगरताय च ।ज्ञानदृष्टे नमस्तेऽस्तु कश्यपात्मजसूनवे ॥ ३७॥

namo duḥsahadehāya nityayogaratāya ca |jñānadṛṣṭe namaste'stu kaśyapātmajasūnave || 37||

तुष्टो ददासि त्वं राज्यं क्रुद्धो हरसि तत्क्षणात् ।देवासुरमनुष्याश्च सिद्धविद्याधरोरगाः ॥ ३८॥

tuṣṭo dadāsi tvaṃ rājyaṃ kruddho harasi tatkṣaṇāt |devāsuramanuṣyāśca siddhavidyādharoragāḥ || 38||

त्वयावलोकिताः सर्वे दैन्यमाशु व्रजन्ति ते ।ब्रह्मा शक्रो यमश्चैव ऋषयः सप्त सागराः ॥ ३९॥

tvayāvalokitāḥ sarve dainyamāśu vrajanti te |brahmā śakro yamaścaiva ṛṣayaḥ sapta sāgarāḥ || 39||

राज्यभ्रष्टा भवन्तीह तव दृष्ट्यावलोकिताः ।देशाश्च नगरग्रामाः द्वीपाश्च गिरयस्तथा ॥ ४०॥

rājyabhraṣṭā bhavantīha tava dṛṣṭyāvalokitāḥ |deśāśca nagaragrāmāḥ dvīpāśca girayastathā || 40||

सरितः सागराः सर्वे नाशं यान्ति समूलतः ।प्रसादं कुरु मे सौरे वरदोऽसि महाबल ॥ ४१॥

saritaḥ sāgarāḥ sarve nāśaṃ yānti samūlataḥ |prasādaṃ kuru me saure varado'si mahābala || 41||

(इति स्तोत्रम् । )एवमुक्तस्तदा सौरिः ग्रहराजो महाबलः ।अब्रवीच्च शनिर्वाक्यं हृष्टरोमा स भास्करिः ॥ ४२॥

(iti stotram | )evamuktastadā sauriḥ graharājo mahābalaḥ |abravīcca śanirvākyaṃ hṛṣṭaromā sa bhāskariḥ || 42||

शनिरुवाच ।तुष्टोऽहं तव राजेन्द्र स्तोत्रेणानेन सुव्रत ।वरं ब्रूहि प्रदास्यामि मनसा यदभीप्सितम् ॥ ४३॥

śaniruvāca |tuṣṭo'haṃ tava rājendra stotreṇānena suvrata |varaṃ brūhi pradāsyāmi manasā yadabhīpsitam || 43||

दशरथ उवाच ।प्रसन्नो यदि मे सौरे पीडां कुरु न कस्यचित् ।देवासुरमनुष्याणां पशुपन्नगपक्षिणाम् ॥ ४४॥

daśaratha uvāca |prasanno yadi me saure pīḍāṃ kuru na kasyacit |devāsuramanuṣyāṇāṃ paśupannagapakṣiṇām || 44||

शनिरुवाच ।ग्रहणाच्च ग्रहाज्ञेयाः ग्रहाः पीडाकराः स्मॄताः ।अदेयोऽपि वरोऽस्माभिः तुष्टोऽहं तु ददामि ते ॥ ४५॥

śaniruvāca |grahaṇācca grahājñeyāḥ grahāḥ pīḍākarāḥ smṝtāḥ |adeyo'pi varo'smābhiḥ tuṣṭo'haṃ tu dadāmi te || 45||

देवासुरमनुष्याश्च सिद्धविद्याधरोरगाः ।पशुपक्षिमृगा वृक्षाः पीडां मुञ्चन्तु सर्वदा ॥ ४६॥

devāsuramanuṣyāśca siddhavidyādharoragāḥ |paśupakṣimṛgā vṛkṣāḥ pīḍāṃ muñcantu sarvadā || 46||

त्वया प्रोक्तमिदं स्तोत्रं यः पठेदिह मानवः ।एककालं क्वचित्कालं पीडां मुञ्चामि तस्य वै ॥ ४७॥

tvayā proktamidaṃ stotraṃ yaḥ paṭhediha mānavaḥ |ekakālaṃ kvacitkālaṃ pīḍāṃ muñcāmi tasya vai || 47||

मृत्युस्थानगतो वापि जन्मव्ययगतोऽपि वा ।पठति श्रद्धया युक्तः शुचिः स्नात्वा समाहितः ॥ ४८॥

mṛtyusthānagato vāpi janmavyayagato'pi vā |paṭhati śraddhayā yuktaḥ śuciḥ snātvā samāhitaḥ || 48||

शमीपत्रैः समभ्यर्च्य प्रतिमां लोहजां मम ।माषौदनं तिलैर्मिश्रं दद्याल्लोहं तु दक्षिणाम् ॥ ४९॥

śamīpatraiḥ samabhyarcya pratimāṃ lohajāṃ mama |māṣaudanaṃ tilairmiśraṃ dadyāllohaṃ tu dakṣiṇām || 49||

कृष्णाङ्गां महिषीं वस्त्रं मामुद्दिश्य द्विजातये ।मद्दिने तु विशेषेण स्तोत्रेणानेन पूजयेत् ॥ ५०॥

kṛṣṇāṅgāṃ mahiṣīṃ vastraṃ māmuddiśya dvijātaye |maddine tu viśeṣeṇa stotreṇānena pūjayet || 50||

पूजयित्वा जपेत्स्तोत्रं भुक्त्वा चैव कृताञ्जलिः ।तस्य पीडां न चैवाहं करिष्यामि कदाचन ॥ ५१॥

pūjayitvā japetstotraṃ bhuktvā caiva kṛtāñjaliḥ |tasya pīḍāṃ na caivāhaṃ kariṣyāmi kadācana || 51||

गोचरे जन्मलग्ने वा दशास्वन्तर्दशासु च ।रक्षामि सततं तस्य पीडास्वन्यग्रहस्य च ॥ ५२॥

gocare janmalagne vā daśāsvantardaśāsu ca |rakṣāmi satataṃ tasya pīḍāsvanyagrahasya ca || 52||

अनेनैव प्रकारेण पीडामुक्तं जगद्भवेत् ।सूत उवाच ।वरद्वयं तु सम्प्राप्य राजा दशरथस्तदा ॥ ५३॥

anenaiva prakāreṇa pīḍāmuktaṃ jagadbhavet |sūta uvāca |varadvayaṃ tu samprāpya rājā daśarathastadā || 53||

मेने कृतार्थमात्मानं नमस्कृत्य शनैश्चरम् ।शनिना चाभ्यनुज्ञातः स्वस्थानमगमत् नृपः ॥ ५४॥

mene kṛtārthamātmānaṃ namaskṛtya śanaiścaram |śaninā cābhyanujñātaḥ svasthānamagamat nṛpaḥ || 54||

स्वस्थानं च ततो गत्वा प्राप्तकामोऽभवत्तदा ।कोणः शनैश्चरो मन्दः छायाहृदयनन्दनः ॥ ५५॥

svasthānaṃ ca tato gatvā prāptakāmo'bhavattadā |koṇaḥ śanaiścaro mandaḥ chāyāhṛdayanandanaḥ || 55||

मार्ताण्डजस्तथा सौरिः पातङ्गिर्ग्रहनायकः ।ब्रह्मण्यः क्रूरकर्मा च नीलवस्त्रोऽञ्जनद्युतिः ॥ ५६॥

mārtāṇḍajastathā sauriḥ pātaṅgirgrahanāyakaḥ |brahmaṇyaḥ krūrakarmā ca nīlavastro'ñjanadyutiḥ || 56||

द्वादशैतानि नामानि यः पठेच्च दिने दिने ।विषमस्थोऽपि भगवान् सुप्रीतस्तस्य जायते ॥ ५७॥

dvādaśaitāni nāmāni yaḥ paṭhecca dine dine |viṣamastho'pi bhagavān suprītastasya jāyate || 57||

मन्दवारे शुचिः स्नात्वा मिताहारो जितेन्द्रियः ।तद्वर्णकुसुमैर्युक्तं सर्वाङ्गं द्विजसत्तमाः ॥ ५८॥

mandavāre śuciḥ snātvā mitāhāro jitendriyaḥ |tadvarṇakusumairyuktaṃ sarvāṅgaṃ dvijasattamāḥ || 58||

पूरयित्वान्नपानाद्यैः स्तोत्रं यः प्रयतः पठेत् ।पुत्रकामो लभेत्पुत्रं धनकामो लभेद्धनम् ॥ ५९॥

pūrayitvānnapānādyaiḥ stotraṃ yaḥ prayataḥ paṭhet |putrakāmo labhetputraṃ dhanakāmo labheddhanam || 59||

राज्यकामो लभेद्राज्यं जयार्थी विजयी भवेत् ।आयुष्कामो लभेदायुः श्रीकामः श्रियमाप्नुयात् ॥ ६०॥

rājyakāmo labhedrājyaṃ jayārthī vijayī bhavet |āyuṣkāmo labhedāyuḥ śrīkāmaḥ śriyamāpnuyāt || 60||

यद्यदिच्छति तत्सर्वं भगवान् भक्तवत्सलः ।चिन्तितानि च सर्वाणि ददाति च न संशयः ॥ ६१॥

yadyadicchati tatsarvaṃ bhagavān bhaktavatsalaḥ |cintitāni ca sarvāṇi dadāti ca na saṃśayaḥ || 61||

इति श्री दशरथमहाराजकृतं शनैश्चरस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।अथ श्रीशनिस्तोत्रम् ।दशरथ उवाच ।नमः कृष्णाय नीलाय शिखिकण्ठनिभाय च ।नमो नीलमुखाब्जाय नीलोत्पलनिभाय च ॥ १॥

iti śrī daśarathamahārājakṛtaṃ śanaiścarastotraṃ sampūrṇam |atha śrīśanistotram |daśaratha uvāca |namaḥ kṛṣṇāya nīlāya śikhikaṇṭhanibhāya ca |namo nīlamukhābjāya nīlotpalanibhāya ca || 1||

नमो निर्मांसदेहाय दीर्घश्मश्रुजटाय च ।नमो विशालनेत्राय शुष्कोदर भयानक ॥ २॥

namo nirmāṃsadehāya dīrghaśmaśrujaṭāya ca |namo viśālanetrāya śuṣkodara bhayānaka || 2||

नमः परुषनेत्राय स्थूलरोम्णे नमो नमः ।नमो नित्यं क्षुधार्ताय अतृप्ताय नमो नमः ॥ ३॥

namaḥ paruṣanetrāya sthūlaromṇe namo namaḥ |namo nityaṃ kṣudhārtāya atṛptāya namo namaḥ || 3||

नमो दीर्घाय शुष्काय कालदंष्ट्राय ते नमः ।नमस्ते घोररूपाय दुर्निरीक्ष्याय ते नमः ॥ ४॥

namo dīrghāya śuṣkāya kāladaṃṣṭrāya te namaḥ |namaste ghorarūpāya durnirīkṣyāya te namaḥ || 4||

नमो घोराय रौद्राय भीषणाय करालिने ।नमस्ते सर्वभक्षाय वलीमुख नमोस्तु ते ॥ ५॥

namo ghorāya raudrāya bhīṣaṇāya karāline |namaste sarvabhakṣāya valīmukha namostu te || 5||

सूर्यपुत्र नमस्तेऽस्तु भास्कराभयदायिने ।अधोदृष्टे नमस्तेऽस्तु संवर्तक नमो नमः ॥ ६॥

sūryaputra namaste'stu bhāskarābhayadāyine |adhodṛṣṭe namaste'stu saṃvartaka namo namaḥ || 6||

नमो मन्दगते तुभ्यं निस्त्रिंशाय नमो नमः ।नमो दुःसहदेहाय नित्ययोगरताय च ॥ ७॥

namo mandagate tubhyaṃ nistriṃśāya namo namaḥ |namo duḥsahadehāya nityayogaratāya ca || 7||

ज्ञानदृष्टे नमस्तेऽस्तु कश्यपात्मजसूनवे ।तुष्टो ददासि त्वं राज्यं क्रुद्धो हरसि तत् क्षणात् ॥ ८॥

jñānadṛṣṭe namaste'stu kaśyapātmajasūnave |tuṣṭo dadāsi tvaṃ rājyaṃ kruddho harasi tat kṣaṇāt || 8||

देवासुरमनुष्याश्च सिद्धविद्याधरोरगाः ।त्वयावलोकिताः सर्वे दैन्यमाशु व्रजन्ति ते ॥ ९॥

devāsuramanuṣyāśca siddhavidyādharoragāḥ |tvayāvalokitāḥ sarve dainyamāśu vrajanti te || 9||

ब्रह्मा शक्रो यमश्चैव ऋषयः सप्त सागराः ।राज्यभ्रष्टा भवन्तीह तव दृष्ट्यावलोकिताः ॥ १०॥

brahmā śakro yamaścaiva ṛṣayaḥ sapta sāgarāḥ |rājyabhraṣṭā bhavantīha tava dṛṣṭyāvalokitāḥ || 10||

देशाश्च नगरग्रामाः द्वीपाश्च गिरयस्तथा ।सरितः सागराः सर्वे नाशं यान्ति समूलतः ।प्रसादं कुरु मे सौरे वरदोऽसि महाबल ॥ ११॥

deśāśca nagaragrāmāḥ dvīpāśca girayastathā |saritaḥ sāgarāḥ sarve nāśaṃ yānti samūlataḥ |prasādaṃ kuru me saure varado'si mahābala || 11||

॥ इति श्रीशनिस्तोत्रम् ॥

|| iti śrīśanistotram ||