श्रीसूक्तं Shrisuktam from Puranas

देव्यभिषेके पौराणं श्रीसूक्तम्हिरण्यवर्णां हिमरौप्यहारां चन्द्रां त्वदीयां च हिरण्यरूपाम् ।लक्ष्मीं मृगीरूपधरां (१) श्रियं त्वं मदर्थमाकारय जातवेदः ॥ १॥

devyabhiṣeke paurāṇaṃ śrīsūktamhiraṇyavarṇāṃ himaraupyahārāṃ candrāṃ tvadīyāṃ ca hiraṇyarūpām |lakṣmīṃ mṛgīrūpadharāṃ (1) śriyaṃ tvaṃ madarthamākāraya jātavedaḥ || 1||

यस्यां सुलक्ष्म्यामहमागतायां हिरण्यगोऽश्वात्मजमित्रदासान् ।लभेयमाशु ह्यनपायिनीं तां मदर्थमाकारय जातवेदः ॥ २॥

yasyāṃ sulakṣmyāmahamāgatāyāṃ hiraṇyago'śvātmajamitradāsān |labheyamāśu hyanapāyinīṃ tāṃ madarthamākāraya jātavedaḥ || 2||

प्रत्याह्वये तामहमश्वपूर्वां देवीं श्रियं मध्यरथां समीपम् ।प्रबोधिनीं हस्तिसुबृंहितेनाहूता मया सा किल सेवतां माम् ॥ ३॥

pratyāhvaye tāmahamaśvapūrvāṃ devīṃ śriyaṃ madhyarathāṃ samīpam |prabodhinīṃ hastisubṛṃhitenāhūtā mayā sā kila sevatāṃ mām || 3||

कांसोस्मितां तामिहद्मवर्णामाद्रां सुवर्णावरणां ज्वलन्तीम् ।तृप्तां हि भक्तानथ तर्पयन्तीमुपह्वयेऽहं कमलासनस्थाम् ॥ ४॥

kāṃsosmitāṃ tāmihadmavarṇāmādrāṃ suvarṇāvaraṇāṃ jvalantīm |tṛptāṃ hi bhaktānatha tarpayantīmupahvaye'haṃ kamalāsanasthām || 4||

लोके ज्वलन्तीं यशसा प्रभासां चन्द्रामुदामुत देवजुष्टाम् ।तां पद्मरूपां शरणं प्रपद्ये श्रियं वृणे त्वों व्रजतामलक्ष्मीः ॥ ५॥

loke jvalantīṃ yaśasā prabhāsāṃ candrāmudāmuta devajuṣṭām |tāṃ padmarūpāṃ śaraṇaṃ prapadye śriyaṃ vṛṇe tvoṃ vrajatāmalakṣmīḥ || 5||

वनस्पतिस्ते तपसोऽधिजातो वृक्षोऽथ बिल्वस्तरुणार्कवर्णे ।फलानि तस्य त्वदनुग्रहेण माया अलक्ष्मीश्च नुदन्तु बाह्याः ॥ ६॥

vanaspatiste tapaso'dhijāto vṛkṣo'tha bilvastaruṇārkavarṇe |phalāni tasya tvadanugraheṇa māyā alakṣmīśca nudantu bāhyāḥ || 6||

उपैतु मां देवसखः कुबेरः सा दक्षकन्या मणिना च कीर्तिः ।जातोऽस्मि राष्ट्रे किल मर्त्यलोके कीर्तिं समृद्धिं च ददातु मह्यम् ॥ ७॥

upaitu māṃ devasakhaḥ kuberaḥ sā dakṣakanyā maṇinā ca kīrtiḥ |jāto'smi rāṣṭre kila martyaloke kīrtiṃ samṛddhiṃ ca dadātu mahyam || 7||

क्षुत्तृट्कृशाङ्गी मलिनामलक्ष्मीं तवाग्रजां तामुतनाशयामि ।सर्वामभूतिं ह्यसमृद्धिमम्बे गृहाञ्च (गृहाच्च) निष्कासय मे द्रुतं त्वम् ॥ ८॥

kṣuttṛṭkṛśāṅgī malināmalakṣmīṃ tavāgrajāṃ tāmutanāśayāmi |sarvāmabhūtiṃ hyasamṛddhimambe gṛhāñca (gṛhācca) niṣkāsaya me drutaṃ tvam || 8||

केनाप्यधर्षाम्मथ गन्धचिह्नां पुष्टां गवाश्वादियुतां च नित्यम् ।पद्मालये सर्वजनेश्वरीं तां प्रत्याह्वयेऽहं खलु मत्समीपम् ॥ ९॥

kenāpyadharṣāmmatha gandhacihnāṃ puṣṭāṃ gavāśvādiyutāṃ ca nityam |padmālaye sarvajaneśvarīṃ tāṃ pratyāhvaye'haṃ khalu matsamīpam || 9||

लभेमहि श्रीमनसश्च कामं वाचस्तु सत्यं च सुकल्पितं वै ।अन्नस्य भक्ष्यं च पयः पशूनां सम्पद्धि मय्याश्रयतां यशश्च ॥ १०॥

labhemahi śrīmanasaśca kāmaṃ vācastu satyaṃ ca sukalpitaṃ vai |annasya bhakṣyaṃ ca payaḥ paśūnāṃ sampaddhi mayyāśrayatāṃ yaśaśca || 10||

मयि प्रसादं कुरु कर्दम त्वं प्रजावती श्रीरभवत्त्वया हि ।कुले प्रतिष्ठापय में श्रियं वै त्वन्मातरं तामुत पद्ममालाम् ॥ ११॥

mayi prasādaṃ kuru kardama tvaṃ prajāvatī śrīrabhavattvayā hi |kule pratiṣṭhāpaya meṃ śriyaṃ vai tvanmātaraṃ tāmuta padmamālām || 11||

स्निग्धानि चापोऽभिसृजन्त्वजस्रं चिक्लीतवासं कुरु मद्गृहे त्वम् ।कुले श्रियं मातरमाशुमेऽद्य श्रीपुत्र संवासयतां च देवीम् ॥ १२॥

snigdhāni cāpo'bhisṛjantvajasraṃ ciklītavāsaṃ kuru madgṛhe tvam |kule śriyaṃ mātaramāśume'dya śrīputra saṃvāsayatāṃ ca devīm || 12||

तां पिङ्गलां पुष्करिणीं च लक्ष्मीमाद्रां च पुष्टिं शुभपद्ममालाम् ॥चन्द्रप्रकाशां च हिरण्यरूपां मदर्थमाकारय जातवेदः ॥ १३॥

tāṃ piṅgalāṃ puṣkariṇīṃ ca lakṣmīmādrāṃ ca puṣṭiṃ śubhapadmamālām ||candraprakāśāṃ ca hiraṇyarūpāṃ madarthamākāraya jātavedaḥ || 13||

आद्रां(आद्रीं) तथा यष्टिकरां सुवर्णां तां यष्टिरूपामथ हेममालाम् ।सूर्यप्रकाशां च हिरण्यरूपां मदर्थमाकारय जातवेदः ॥ १४॥

ādrāṃ(ādrīṃ) tathā yaṣṭikarāṃ suvarṇāṃ tāṃ yaṣṭirūpāmatha hemamālām |sūryaprakāśāṃ ca hiraṇyarūpāṃ madarthamākāraya jātavedaḥ || 14||

यस्यां प्रभूतं कनकं च गावो दास्यस्तुरङ्गान्पुरुषांश्च सत्याम् ।विन्देयमाशु ह्यनपायिनीं तां मदर्थमाकारय जातवेदः ॥ १५॥

yasyāṃ prabhūtaṃ kanakaṃ ca gāvo dāsyasturaṅgānpuruṣāṃśca satyām |vindeyamāśu hyanapāyinīṃ tāṃ madarthamākāraya jātavedaḥ || 15||

श्रियः पञ्चदशश्लोकं सूक्तं पौराणमन्वहम् ।यः पठेज्जुहुयाच्चाज्यं श्रीयुतः सततं भवेत् ॥ १६॥

śriyaḥ pañcadaśaślokaṃ sūktaṃ paurāṇamanvaham |yaḥ paṭhejjuhuyāccājyaṃ śrīyutaḥ satataṃ bhavet || 16||

इति पौराणीकम् श्रीसूक्तं समाप्तम् ।१ मृगीरूपधरां श्रीर्धृत्वा हरिणीरूपमरण्ये सञ्चार ह इति पुराणवचनात्

iti paurāṇīkam śrīsūktaṃ samāptam | 1 mṛgīrūpadharāṃ śrīrdhṛtvā hariṇīrūpamaraṇye sañcāra ha iti purāṇavacanāt