वृत्रचतुःश्लोकीकारिकाः Vritrachatuhshlokikarikah

पूर्वमिन्द्रं प्रति प्राह ततो भक्त्याऽग्रतो हरिम् ।दृष्टवा तत्प्रार्थयामास पुष्टिर्दृष्टफला यतः ॥ १॥

pūrvamindraṃ prati prāha tato bhaktyā'grato harim |dṛṣṭavā tatprārthayāmāsa puṣṭirdṛṣṭaphalā yataḥ || 1||

आद्ये तु पुष्टिमार्गीयो धर्मः स्मरणकीर्तने ।सेवा चेति त्रयं तेन प्रार्थितः स निरूप्यते ॥ २॥

ādye tu puṣṭimārgīyo dharmaḥ smaraṇakīrtane |sevā ceti trayaṃ tena prārthitaḥ sa nirūpyate || 2||

आत्मनश्चाधिकारित्वमुत्तमं दीनभावतः ।प्रार्थनीयतया तस्य साधनं च कृपोच्यते ॥ ३॥ (१)

ātmanaścādhikāritvamuttamaṃ dīnabhāvataḥ |prārthanīyatayā tasya sādhanaṃ ca kṛpocyate || 3|| (1)

लौकिको वैदिकश्चार्थस्त्रिविधः प्राकृतैर्गुणैः ।क्रमेण ते भगवतो गुणैः षड्भिर्निराकृतः ॥ १॥

laukiko vaidikaścārthastrividhaḥ prākṛtairguṇaiḥ |krameṇa te bhagavato guṇaiḥ ṣaḍbhirnirākṛtaḥ || 1||

स्वर्गभूमिरसैश्वर्यं सात्त्विकादि तु लौकिकम् ।मोक्षश्च पारमेष्ठ्यं च सिद्धयश्चेति वैदिकम् ॥ २॥

svargabhūmirasaiśvaryaṃ sāttvikādi tu laukikam |mokṣaśca pārameṣṭhyaṃ ca siddhayaśceti vaidikam || 2||

प्रवृत्तिधर्मसाध्यत्वात्सामान्यं तत्तु लौकिकम् ।निवृत्तिधर्मसाध्यत्वाद्विशेषाद्वैदिकं परम् ॥ ३॥

pravṛttidharmasādhyatvātsāmānyaṃ tattu laukikam |nivṛttidharmasādhyatvādviśeṣādvaidikaṃ param || 3||

प्रत्येकमेव ते चार्था न तु सम्भूय कुत्रचित् ।भावयत्यखिलात्मत्वाद्भवन्त्येव तथा हि ते ॥ ४॥

pratyekameva te cārthā na tu sambhūya kutracit |bhāvayatyakhilātmatvādbhavantyeva tathā hi te || 4||

अतोऽर्थो भगवानेव पुष्टिमार्गेऽङ्गमन्यतः ।सर्वतो नैरपेक्ष्यं च तथाऽत्रापि निरूप्यते ॥ ५॥ (२)

ato'rtho bhagavāneva puṣṭimārge'ṅgamanyataḥ |sarvato nairapekṣyaṃ ca tathā'trāpi nirūpyate || 5|| (2)

पुष्टिमार्गे हरे रूपदिदृक्षा मनसो हृदि ।कामो निरूप्यते तत्र दृष्टान्तत्रितयं यथा ॥ १॥

puṣṭimārge hare rūpadidṛkṣā manaso hṛdi |kāmo nirūpyate tatra dṛṣṭāntatritayaṃ yathā || 1||

द्वितीयं लौकिकं प्रोक्तमेकं शास्त्रीयमुत्तमम् ।लौकिकस्त्रिगुणीभूय दृष्टान्तः स्यादलौकिके ॥ २॥

dvitīyaṃ laukikaṃ proktamekaṃ śāstrīyamuttamam |laukikastriguṇībhūya dṛṣṭāntaḥ syādalaukike || 2||

अन्यथैकतरेणापि सिद्धेऽर्थे त्रितयेन किम् ।क्षुद्रूपो लौकिकः कामो रसरीत्या तु शास्त्रतः ॥ ३॥

anyathaikatareṇāpi siddhe'rthe tritayena kim |kṣudrūpo laukikaḥ kāmo rasarītyā tu śāstrataḥ || 3||

प्रभोस्तु रसरूपत्वात् स्वस्यैकत्वेन चोत्तमः ।अयमेव हि दृष्टान्तस्तेनान्ते चैकतोदितः ॥ ४॥ (३)

prabhostu rasarūpatvāt svasyaikatvena cottamaḥ |ayameva hi dṛṣṭāntastenānte caikatoditaḥ || 4|| (3)

इति श्रीविठ्ठलदीक्षितविरचितवृत्रचतुःश्लोकीस्थाद्यश्लोकत्रयटीकाकारिकाः समाप्ताः ॥पुष्टिमार्गे हरेर्दास्यं धर्मोऽर्थो हरिरेव हि ।कामो हरेर्दिदृक्षैव मोक्षः कृष्णस्य चेद्ध्रुवम् ॥ १॥ (४)

iti śrīviṭhṭhaladīkṣitaviracitavṛtracatuḥślokīsthādyaślokatrayaṭīkākārikāḥ samāptāḥ ||puṣṭimārge harerdāsyaṃ dharmo'rtho harireva hi |kāmo harerdidṛkṣaiva mokṣaḥ kṛṣṇasya ceddhruvam || 1|| (4)

इति श्रीमद्वल्लभाचार्यविरचितावृत्रचतुःश्लोकीस्थान्तिमश्लोकटीकाकारिका समाप्ता ।(एवं वृत्रचतुःश्लोकीटीकास्थाः कारिकाः सन्ति ।स्वतन्त्रतया श्रीमद्विठ्ठलेश्वरविरचिता वृत्रचतुःश्लोकीनास्त्येवेति विज्ञेयं स्वमार्गीयग्रन्थविद्भिर्विद्वद्भिः ।)

iti śrīmadvallabhācāryaviracitāvṛtracatuḥślokīsthāntimaślokaṭīkākārikā samāptā |(evaṃ vṛtracatuḥślokīṭīkāsthāḥ kārikāḥ santi |svatantratayā śrīmadviṭhṭhaleśvaraviracitā vṛtracatuḥślokīnāstyeveti vijñeyaṃ svamārgīyagranthavidbhirvidvadbhiḥ |)