विवेकधैर्याश्रयः Vivekadhairyashrayah

विवेकधैर्ये सततं रक्षणीये तथाश्रयः ।विवेकस्तु हरिः सर्वं निजेच्छातः करिष्यति ॥ १॥

vivekadhairye satataṃ rakṣaṇīye tathāśrayaḥ |vivekastu hariḥ sarvaṃ nijecchātaḥ kariṣyati || 1||

प्रार्थिते वा ततः किं स्यात् स्वाम्यभिप्रायसंशयात् ।सर्वत्र तस्य सर्वं हि सर्वसामर्थ्यमेव च ॥ २॥

prārthite vā tataḥ kiṃ syāt svāmyabhiprāyasaṃśayāt |sarvatra tasya sarvaṃ hi sarvasāmarthyameva ca || 2||

अभिमानश्च सन्त्याज्यः स्वाम्यधीनत्वभावनात् ।विशेषतश्चेदाज्ञा स्यादन्तःकरणगोचरः ॥ ३॥

abhimānaśca santyājyaḥ svāmyadhīnatvabhāvanāt |viśeṣataścedājñā syādantaḥkaraṇagocaraḥ || 3||

तदा विशेषगत्यादि भाव्यं भिन्नं तु दैहिकात् ।आपद्गत्यादिकार्येषु हठस्त्याज्यश्च सर्वथा ॥ ४॥

tadā viśeṣagatyādi bhāvyaṃ bhinnaṃ tu daihikāt |āpadgatyādikāryeṣu haṭhastyājyaśca sarvathā || 4||

अनाग्रहश्च सर्वत्र धर्माधर्माग्रदर्शनम् ।विवेकोऽन्यं समाख्यातो धैर्यं तु विनिरूप्यते ॥ ५॥

anāgrahaśca sarvatra dharmādharmāgradarśanam |viveko'nyaṃ samākhyāto dhairyaṃ tu vinirūpyate || 5||

त्रिदुःखसहनं धैर्यमामृतेः सर्वतः सदा ।तक्रवद्देहवद्भाव्यं जडवद्गोपभार्यवत् ॥ ६॥

triduḥkhasahanaṃ dhairyamāmṛteḥ sarvataḥ sadā |takravaddehavadbhāvyaṃ jaḍavadgopabhāryavat || 6||

प्रतीकारो यदृच्छातः सिद्धश्चेन्नाग्रही भवेत् ।भार्यादीनां तथान्येषामसतश्चाक्रमं सहेत् ॥ ७॥

pratīkāro yadṛcchātaḥ siddhaścennāgrahī bhavet |bhāryādīnāṃ tathānyeṣāmasataścākramaṃ sahet || 7||

स्वयमिन्द्रियकार्याणि कायवाङ्मनसा त्यजेत् ।अशूरेणापि कर्तव्यं स्वस्यासामर्थ्यभावनात् ॥ ८॥

svayamindriyakāryāṇi kāyavāṅmanasā tyajet |aśūreṇāpi kartavyaṃ svasyāsāmarthyabhāvanāt || 8||

अशक्ये हरिरेवास्ति सर्वमाश्रयतो भवेत् ।एतत्सहनमत्रोक्तमाश्रयोऽतो निरूप्यते ॥ ९॥

aśakye harirevāsti sarvamāśrayato bhavet |etatsahanamatroktamāśrayo'to nirūpyate || 9||

ऐहिके पारलोके च सर्वथा शरणं हरिः ।दुःखहानौ तथा पापे भये कामाद्यपूरणे ॥ १०॥

aihike pāraloke ca sarvathā śaraṇaṃ hariḥ |duḥkhahānau tathā pāpe bhaye kāmādyapūraṇe || 10||

भक्तद्रोहे भक्त्यभावे भक्तेश्चातिक्रमे कृते ।अशक्ये वा सुशक्ये वा सर्वथा शरणं हरिः ॥ ११॥

bhaktadrohe bhaktyabhāve bhakteścātikrame kṛte |aśakye vā suśakye vā sarvathā śaraṇaṃ hariḥ || 11||

अहङ्कारकृते चैव पोष्यपोषणरक्षणे ।पोष्यातिक्रमणे चैव तथान्तेवास्यतिक्रमे ॥ १२॥

ahaṅkārakṛte caiva poṣyapoṣaṇarakṣaṇe |poṣyātikramaṇe caiva tathāntevāsyatikrame || 12||

अलौकिकमनःसिद्धौ सर्वार्था शरणं हरिः ।एवं चित्ते सदा भाव्यं वाचा च परिकीर्तयेत् ॥ १३॥

alaukikamanaḥsiddhau sarvārthā śaraṇaṃ hariḥ |evaṃ citte sadā bhāvyaṃ vācā ca parikīrtayet || 13||

अन्यस्य भजनं तत्र स्वतो गमनमेव च ।प्रार्थना कार्यमात्रेऽपि ततोऽन्यत्र विवर्जयेत् ॥ १४॥

anyasya bhajanaṃ tatra svato gamanameva ca |prārthanā kāryamātre'pi tato'nyatra vivarjayet || 14||

अविश्वासो न कर्तव्यः सर्वथा बाधकस्तु सः ।ब्रह्मास्त्रचातकौ भाव्यौ प्राप्तं सेवेत निर्ममः ॥ १५॥

aviśvāso na kartavyaḥ sarvathā bādhakastu saḥ |brahmāstracātakau bhāvyau prāptaṃ seveta nirmamaḥ || 15||

यथाकथञ्चित्कार्याणि कुर्यादुच्चावचान्यपि ।किं वा प्रोक्तेन बहुना शरणं भावयेद्धरिम् ॥ १६॥

yathākathañcitkāryāṇi kuryāduccāvacānyapi |kiṃ vā proktena bahunā śaraṇaṃ bhāvayeddharim || 16||

एवमाश्रयणं प्रोक्तं सर्वेषां सर्वदा हितम् ।कलौ भक्त्यादिमार्गा हि दुःसाध्या इति मे मतिः ॥ १७॥

evamāśrayaṇaṃ proktaṃ sarveṣāṃ sarvadā hitam |kalau bhaktyādimārgā hi duḥsādhyā iti me matiḥ || 17||

इति श्रीवल्लभाचार्यविरचितो विवेकधैर्याश्रयः समाप्तः ।

iti śrīvallabhācāryaviracito vivekadhairyāśrayaḥ samāptaḥ |