राधाकृष्णाष्टकम् १ Shri Radhakrishna Ashtakam

यः श्रीगोवर्धनाद्रिं सकलसुरपतिं त्रस्तगोगोपवृन्दंस्वीयं संरक्षितञ्चेत्यमरसुखकरं मोहयन् सन्दधार ।तन्मानं खण्डयित्वा विजितरिपुकुलो नीलधाराधराभःकृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ १॥

yaḥ śrīgovardhanādriṃ sakalasurapatiṃ trastagogopavṛndaṃsvīyaṃ saṃrakṣitañcetyamarasukhakaraṃ mohayan sandadhāra |tanmānaṃ khaṇḍayitvā vijitaripukulo nīladhārādharābhaḥkṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 1||

यं दृष्ट्वा कंसभूपः स्वकृतकृतिमहो संस्मरन्मन्त्रिवर्यान्किं वा पूर्वं मयेदं कृतमिति वचनं दुःखितः प्रत्युवाच ।आज्ञप्तो नारदेन स्मितयुतवदनः पूरयन्सर्वकामान्कृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ २॥

yaṃ dṛṣṭvā kaṃsabhūpaḥ svakṛtakṛtimaho saṃsmaranmantrivaryānkiṃ vā pūrvaṃ mayedaṃ kṛtamiti vacanaṃ duḥkhitaḥ pratyuvāca |ājñapto nāradena smitayutavadanaḥ pūrayansarvakāmānkṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 2||

येन प्रोद्यत्प्रतापा नृपतिकुलभवाः पाण्डवाः कौरवाब्धिंतीर्त्वा पारं तदीयं जगदखिवलनृणां दुस्तरञ्चेति जग्मुः ।तत्पत्नीचीरवृद्धिप्रविदितमहिमा भूतले भूपतीशःकृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ ३॥

yena prodyatpratāpā nṛpatikulabhavāḥ pāṇḍavāḥ kauravābdhiṃtīrtvā pāraṃ tadīyaṃ jagadakhivalanṛṇāṃ dustarañceti jagmuḥ |tatpatnīcīravṛddhipraviditamahimā bhūtale bhūpatīśaḥkṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 3||

यस्मै चोद्धृत्य पात्राद्दधियुतनवनीतं करैर्गोपिकाभिर्दत्तं तद्भावपूर्तौ विनिहितहृदयः सत्यमेवं तिरोधात् ।मुक्तागुञ्जावलीभिः प्रचुरतमरुचिः कुण्डलाकान्तगण्डःकृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ ४॥

yasmai coddhṛtya pātrāddadhiyutanavanītaṃ karairgopikābhirdattaṃ tadbhāvapūrtau vinihitahṛdayaḥ satyamevaṃ tirodhāt |muktāguñjāvalībhiḥ pracuratamaruciḥ kuṇḍalākāntagaṇḍaḥkṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 4||

यस्माद्विश्वाभिरामादिह जननविधौ सर्वनन्दादिगोपाःसंसारार्ते विमुक्ताः सकलसुखकराः सम्पदः प्रापुरेव ।इत्थं पूर्णेन्दुवक्त्रः कलकमलदृशः स्वीयजन्म स्तुवन्तःकृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ ५॥

yasmādviśvābhirāmādiha jananavidhau sarvanandādigopāḥsaṃsārārte vimuktāḥ sakalasukhakarāḥ sampadaḥ prāpureva |itthaṃ pūrṇenduvaktraḥ kalakamaladṛśaḥ svīyajanma stuvantaḥkṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 5||

यस्य श्रीनन्दसूनोर्व्रजयुवतिजनाश्चागता भतृपुत्रांस्त्यक्त्वा श्रुत्वा समीपे विचकितनयनाः सप्रमोदाः स्वगेहे ।रन्तुं रासादिलीला मनसिजदलिता वेणुनादञ्च रम्यंकृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ ६॥

yasya śrīnandasūnorvrajayuvatijanāścāgatā bhatṛputrāṃstyaktvā śrutvā samīpe vicakitanayanāḥ sapramodāḥ svagehe |rantuṃ rāsādilīlā manasijadalitā veṇunādañca ramyaṃkṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 6||

यस्मिन्दष्टे समस्ते जगति युवतयः प्राणनाथव्रतायास्ता अप्येवं हि नूनं किमपि च हृदये कामभावं दधत्यः ।तत्स्नेहाब्धिं वपुश्चेदविदितधरणौ सूर्यबिम्बस्वरूपाःकृष्णो राधासमेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ ७॥

yasmindaṣṭe samaste jagati yuvatayaḥ prāṇanāthavratāyāstā apyevaṃ hi nūnaṃ kimapi ca hṛdaye kāmabhāvaṃ dadhatyaḥ |tatsnehābdhiṃ vapuścedaviditadharaṇau sūryabimbasvarūpāḥkṛṣṇo rādhāsameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 7||

यः स्वीये गोकुलेऽस्मिन्विदितनिजकुलोद्भूतबालैः समेतोमातर्येवं चकार प्रसृततमगुणान्बाललीलाविलासान् ।हत्वा वत्सप्रलम्बद्विविदबकखरान्गोपवृन्दं जुगोपकृष्णो राधा समेतो विलसतु हृदये सोऽस्मदीये सदैव ॥ ८॥

yaḥ svīye gokule'sminviditanijakulodbhūtabālaiḥ sametomātaryevaṃ cakāra prasṛtatamaguṇānbālalīlāvilāsān |hatvā vatsapralambadvividabakakharāngopavṛndaṃ jugopakṛṣṇo rādhā sameto vilasatu hṛdaye so'smadīye sadaiva || 8||

राधाकृष्णाष्टकं प्रातरुत्थाय प्रपठेन्नरः ।य एवं सर्वदा नूनं स प्राप्नोति परां गतिम् ॥ ९॥

rādhākṛṣṇāṣṭakaṃ prātarutthāya prapaṭhennaraḥ |ya evaṃ sarvadā nūnaṃ sa prāpnoti parāṃ gatim || 9||

॥ इति श्रीरघुनाथगुम्फितं श्रीराघाकृष्णाष्टकस्तोत्रं समाप्तम् ॥

|| iti śrīraghunāthagumphitaṃ śrīrāghākṛṣṇāṣṭakastotraṃ samāptam ||