प्रार्थनाष्टकम् Prarthana Ashtakam

मया ज्ञातं सर्वं खलु जगदिदं ब्रह्म विमलंतथैवेह स्वात्मा निगमगुरुवाक्यादनुभवात् ।तथापीच्छा स्वस्य त्वयि नयनपातस्य न गताप्रभो श्रीकृष्ण त्वं भव भव मदीयाक्षिविषयः ॥ १॥

mayā jñātaṃ sarvaṃ khalu jagadidaṃ brahma vimalaṃtathaiveha svātmā nigamaguruvākyādanubhavāt |tathāpīcchā svasya tvayi nayanapātasya na gatāprabho śrīkṛṣṇa tvaṃ bhava bhava madīyākṣiviṣayaḥ || 1||

ममेमामाशाधिं हरसि यदि न त्वं च विपुलामहं भक्ताधीनो वदसि कथमित्थं प्रियमुधा ।श्रुतं घार्ण्यं भक्ते तव मयि करोषीह न च किं (घार्ण्यं एवं कारुण्यं)प्रभो श्रीकृष्ण त्वं भव भव मदीयाक्षिविषयः ॥ २॥

mamemāmāśādhiṃ harasi yadi na tvaṃ ca vipulāmahaṃ bhaktādhīno vadasi kathamitthaṃ priyamudhā |śrutaṃ ghārṇyaṃ bhakte tava mayi karoṣīha na ca kiṃ (ghārṇyaṃ evaṃ kāruṇyaṃ)prabho śrīkṛṣṇa tvaṃ bhava bhava madīyākṣiviṣayaḥ || 2||

अमूल्यान्यस्वार्थे यदि तव रुचिर्नास्ति भगवन्सतां श्रीरन्यार्था क्व गतमिति वाक्यं च महताम् ।यथा मेऽस्ति प्रीतिस्त्वयि मयि तव स्वात्मनि न किंप्रभो श्रीकृष्ण त्वं भव भव मदीयाक्षिविषयः ॥ ३॥

amūlyānyasvārthe yadi tava rucirnāsti bhagavansatāṃ śrīranyārthā kva gatamiti vākyaṃ ca mahatām |yathā me'sti prītistvayi mayi tava svātmani na kiṃprabho śrīkṛṣṇa tvaṃ bhava bhava madīyākṣiviṣayaḥ || 3||

त्वदन्यं दुःखघ्नं शरणमुपयामोत्र वद कंतनूजोर्थोनारी निगमयतिवेषौ वनज्ञतिः ।तवाप्राप्तौ सर्वे निरयमिव दुःखादसुखदाःप्रभो श्रीकृष्ण त्वं भव भव मदीयाक्षिविषयः ॥ ४॥

tvadanyaṃ duḥkhaghnaṃ śaraṇamupayāmotra vada kaṃtanūjorthonārī nigamayativeṣau vanajñatiḥ |tavāprāptau sarve nirayamiva duḥkhādasukhadāḥprabho śrīkṛṣṇa tvaṃ bhava bhava madīyākṣiviṣayaḥ || 4||

गजास्योयं देव्यास्तनुज उत तस्याः पतिहरःस लोकेशाज्जातस्तदपि हरेस्तत्प्रभृतयः ।कलांशाः कृष्णस्तु स्वयमिति विभुर्भागवततःप्रभो श्रीकृष्ण त्वं भव भव मदीयाक्षिविषयः ॥ ५॥

gajāsyoyaṃ devyāstanuja uta tasyāḥ patiharaḥsa lokeśājjātastadapi harestatprabhṛtayaḥ |kalāṃśāḥ kṛṣṇastu svayamiti vibhurbhāgavatataḥprabho śrīkṛṣṇa tvaṃ bhava bhava madīyākṣiviṣayaḥ || 5||

मनश्वाञ्चल्यं मे करणकृतदोषं मनसिजंस्मयं रोषं लोभं न च मम गतिर्द्रक्ष्यसि यदा ।स्ववात्सल्यं दृष्ट्वा कुरु गुरुदयां स्वात्मशरणेप्रभो श्रीकृष्ण त्वं भव भव मदीयाक्षिविषयः ॥ ६॥

manaśvāñcalyaṃ me karaṇakṛtadoṣaṃ manasijaṃsmayaṃ roṣaṃ lobhaṃ na ca mama gatirdrakṣyasi yadā |svavātsalyaṃ dṛṣṭvā kuru gurudayāṃ svātmaśaraṇeprabho śrīkṛṣṇa tvaṃ bhava bhava madīyākṣiviṣayaḥ || 6||

सखा सख्युर्नार्याः पतिरिव तनूजस्य जननीक्षमस्व त्वं मेऽधं जलनिधिग काकस्य शरणम् ।यथा पोतादन्यं मम भवदृते नास्ति जगतिप्रभो श्रीकृष्ण त्वं भव भव मदीयाक्षिविषयः ॥ ७॥

sakhā sakhyurnāryāḥ patiriva tanūjasya jananīkṣamasva tvaṃ me'dhaṃ jalanidhiga kākasya śaraṇam |yathā potādanyaṃ mama bhavadṛte nāsti jagatiprabho śrīkṛṣṇa tvaṃ bhava bhava madīyākṣiviṣayaḥ || 7||

अहोऽत्राहं धन्यश्चरणमणिशब्द श्रुतिगणंबहिःश्यामं त्वन्तः सितममरवाग्बुद्ध्यविषयम् । (शुद्धम्)यतो द्रक्ष्यामीशं रविशतसमापीडशिरसंप्रभो श्रीकृष्ण त्वं भव भव मदीयाक्षिविषयः ॥ ८॥

aho'trāhaṃ dhanyaścaraṇamaṇiśabda śrutigaṇaṃbahiḥśyāmaṃ tvantaḥ sitamamaravāgbuddhyaviṣayam | (śuddham)yato drakṣyāmīśaṃ raviśatasamāpīḍaśirasaṃprabho śrīkṛṣṇa tvaṃ bhava bhava madīyākṣiviṣayaḥ || 8||

इति श्रीस्वामिज्ञानदासशिष्यगोपालदासेन विरचितं प्रार्थनाष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīsvāmijñānadāsaśiṣyagopāladāsena viracitaṃ prārthanāṣṭakaṃ sampūrṇam |