कामाक्षी सुप्रभातम् Shri Kamakshi Suprabhatam

जगदवनविधौ त्वं जागरूका भवानितव तु जननि निद्रामात्मवत् कल्पयित्वा ।प्रतिदिवसमहं त्वां बोधयामि प्रभातेत्वयि कृतमपराधं सर्वमेतं क्षमस्व ॥ १॥

jagadavanavidhau tvaṃ jāgarūkā bhavānitava tu janani nidrāmātmavat kalpayitvā |pratidivasamahaṃ tvāṃ bodhayāmi prabhātetvayi kṛtamaparādhaṃ sarvametaṃ kṣamasva || 1||

यदि प्रभातं तव सुप्रभातंतदा प्रभातं मम सुप्रभातम् ।तस्मात् प्रभाते तव सुप्रभातंवक्ष्यामि मातः कुरु सुप्रभातम् ॥ २॥

yadi prabhātaṃ tava suprabhātaṃtadā prabhātaṃ mama suprabhātam |tasmāt prabhāte tava suprabhātaṃvakṣyāmi mātaḥ kuru suprabhātam || 2||

गुरु ध्यानम् ।यस्याङ्घ्रिपद्ममकरन्दनिषेवणात् त्वंजिह्वां गताऽसि वरदे मम मन्दबुद्धेः ।यस्याम्ब नित्यमनघे हृदये विभासितं चन्द्रशेखरगुरुं प्रणमामि नित्यम् ॥ ३॥

guru dhyānam |yasyāṅghripadmamakarandaniṣevaṇāt tvaṃjihvāṃ gatā'si varade mama mandabuddheḥ |yasyāmba nityamanaghe hṛdaye vibhāsitaṃ candraśekharaguruṃ praṇamāmi nityam || 3||

जयेज्जयेन्द्रो गुरुणा गृहीतोमठाधिपत्ये शशिशेखरेण ।यथा गुरुस्सर्वगुणोपपन्नोजयत्यसौ मङ्गलमातनोतु ॥ ४॥

jayejjayendro guruṇā gṛhītomaṭhādhipatye śaśiśekhareṇa |yathā gurussarvaguṇopapannojayatyasau maṅgalamātanotu || 4||

शुभं दिशतु नो देवी कामाक्षी सर्वमङ्गलाशुभं दिशतु नो देवी कामकोटीमठेशः ।शुभं दिशतु तच्छिष्यः सद्गुरुर्नो जयेन्द्रोसर्वं मङ्गलमेवास्तु मङ्गलानि भवन्तु नः ॥ ५॥

śubhaṃ diśatu no devī kāmākṣī sarvamaṅgalāśubhaṃ diśatu no devī kāmakoṭīmaṭheśaḥ |śubhaṃ diśatu tacchiṣyaḥ sadgururno jayendrosarvaṃ maṅgalamevāstu maṅgalāni bhavantu naḥ || 5||

॥ शुभम् ॥॥ श्रीः ॥कामाक्षि देव्यम्ब तवार्द्रदृष्ट्यामूकः स्वयं मूककविर्यथाऽसीत् ।तथा कुरु त्वं परमेशजायेत्वत्पादमूले प्रणतं दयार्द्रे ॥उत्तिष्ठोत्तिष्ठ वरदे उत्तिष्ठ जगदीश्वरि ।उत्तिष्ठ जगदाधारे त्रैलोक्यं मङ्गलं कुरु ॥ १॥

|| śubham |||| śrīḥ ||kāmākṣi devyamba tavārdradṛṣṭyāmūkaḥ svayaṃ mūkakaviryathā'sīt |tathā kuru tvaṃ parameśajāyetvatpādamūle praṇataṃ dayārdre ||uttiṣṭhottiṣṭha varade uttiṣṭha jagadīśvari |uttiṣṭha jagadādhāre trailokyaṃ maṅgalaṃ kuru || 1||

शृणोषि कच्चिद्ध्वनिरुत्थितोऽयम्मृदङ्गभेरीपटहानकानाम् ।वेदध्वनिं शिक्षितभूसुराणाम् ।शृणोषि भद्रे कुरु सुप्रभातम् ॥ २॥

śṛṇoṣi kacciddhvanirutthito'yammṛdaṅgabherīpaṭahānakānām |vedadhvaniṃ śikṣitabhūsurāṇām |śṛṇoṣi bhadre kuru suprabhātam || 2||

शृणोषि भद्रे ननु शङ्खघोषम्वैतालिकानां मधुरं च गानम् ।शृणोषि मातः पिककुक्कुटानाम्ध्वनिं प्रभाते कुरु सुप्रभातम् ॥ ३॥

śṛṇoṣi bhadre nanu śaṅkhaghoṣamvaitālikānāṃ madhuraṃ ca gānam |śṛṇoṣi mātaḥ pikakukkuṭānāmdhvaniṃ prabhāte kuru suprabhātam || 3||

मातर्निरीक्ष्य वदनं भगवान् शशाङ्कोलज्जान्वितः स्वयमहो निलयं प्रविष्टः ।द्रष्टुं त्वदीय वदनं भगवान् दिनेशोह्यायाति देवि सदनं कुरु सुप्रभातम् ॥ ४॥

mātarnirīkṣya vadanaṃ bhagavān śaśāṅkolajjānvitaḥ svayamaho nilayaṃ praviṣṭaḥ |draṣṭuṃ tvadīya vadanaṃ bhagavān dineśohyāyāti devi sadanaṃ kuru suprabhātam || 4||

पश्याम्ब केचिद्धृतपूर्णकुम्भाःकेचिद्दयार्द्रे धृतपुष्पमालाः ।काचित् शुभाङ्ग्यो ननु वाद्यहस्ताःतिष्ठन्ति तेषां कुरु सुप्रभातम् ॥ ५॥

paśyāmba keciddhṛtapūrṇakumbhāḥkeciddayārdre dhṛtapuṣpamālāḥ |kācit śubhāṅgyo nanu vādyahastāḥtiṣṭhanti teṣāṃ kuru suprabhātam || 5||

भेरीमृदङ्गपणवानकवाद्यहस्ताःस्तोतुं महेशदयिते स्तुतिपाठकास्त्वाम् ।तिष्ठन्ति देवि समयं तव काङ्क्षमाणाःह्युत्तिष्ठ दिव्यशयनात् कुरु सुप्रभातम् ॥ ६॥

bherīmṛdaṅgapaṇavānakavādyahastāḥstotuṃ maheśadayite stutipāṭhakāstvām |tiṣṭhanti devi samayaṃ tava kāṅkṣamāṇāḥhyuttiṣṭha divyaśayanāt kuru suprabhātam || 6||

मातर्निरीक्ष्य वदनं भगवान् त्वदीयम्नैवोत्थितः शशिधिया शयितस्तवाङ्के ।सम्बोधयाशु गिरिजे विमलं प्रभातम्जातं महेशदयिते कुरु सुप्रभातम् ॥ ७॥

mātarnirīkṣya vadanaṃ bhagavān tvadīyamnaivotthitaḥ śaśidhiyā śayitastavāṅke |sambodhayāśu girije vimalaṃ prabhātamjātaṃ maheśadayite kuru suprabhātam || 7||

अन्तश्चरन्त्यास्तव भूषणानाम्झल्झल्ध्वनिं नूपुरकङ्कणानाम् ।श्रुत्वा प्रभाते तव दर्शनार्थीद्वारि स्थितोऽहं कुरु सुप्रभातम् ॥ ८॥

antaścarantyāstava bhūṣaṇānāmjhaljhaldhvaniṃ nūpurakaṅkaṇānām |śrutvā prabhāte tava darśanārthīdvāri sthito'haṃ kuru suprabhātam || 8||

वाणी पुस्तकमम्बिके गिरिसुते पद्मानि पद्मासनारम्भा त्वम्बरडम्बरं गिरिसुता गङ्गा च गङ्गाजलम् ।काली तालयुगं मृदङ्गयुगलं वृन्दा च नन्दा तथा ।नीला निर्मलदर्पणं धृतवती तासां प्रभातं शुभम् ॥ ९॥

vāṇī pustakamambike girisute padmāni padmāsanārambhā tvambaraḍambaraṃ girisutā gaṅgā ca gaṅgājalam |kālī tālayugaṃ mṛdaṅgayugalaṃ vṛndā ca nandā tathā |nīlā nirmaladarpaṇaṃ dhṛtavatī tāsāṃ prabhātaṃ śubham || 9||

उत्थाय देवि शयनाद्भगवान् पुरारिःस्नातुं प्रयाति गिरिजे सुरलोकनद्याम् ।नैको हि गन्तुमनघे रमते दयार्द्रेह्युत्तिष्ठ देवि शयनात् कुरु सुप्रभातम् ॥ १०॥

utthāya devi śayanādbhagavān purāriḥsnātuṃ prayāti girije suralokanadyām |naiko hi gantumanaghe ramate dayārdrehyuttiṣṭha devi śayanāt kuru suprabhātam || 10||

पश्याम्ब केचित्फलपुष्पहस्ताःकेचित्पुराणानि पठन्ति मातः ।पठन्ति वेदान्बहवस्तवाग्रेतेषां जनानां कुरु सुप्रभातम् ॥ ११॥

paśyāmba kecitphalapuṣpahastāḥkecitpurāṇāni paṭhanti mātaḥ |paṭhanti vedānbahavastavāgreteṣāṃ janānāṃ kuru suprabhātam || 11||

लावण्यशेवधिमवेक्ष्य चिरं त्वदीयम्कन्दर्पदर्पदलनोऽपि वशं गतस्ते ।कामारिचुम्बितकपोलयुगं त्वदीयंद्रष्टुं स्थिता वयमये कुरु सुप्रभातम् ॥ १२॥

lāvaṇyaśevadhimavekṣya ciraṃ tvadīyamkandarpadarpadalano'pi vaśaṃ gataste |kāmāricumbitakapolayugaṃ tvadīyaṃdraṣṭuṃ sthitā vayamaye kuru suprabhātam || 12||

गाङ्गेयतोयममवाह्य मुनीश्वरास्त्वांगङ्गाजलैः स्नपयितुं बहवो घटांश्च ।धृत्वा शिरःसु भवतीमभिकाङ्क्षमाणाःद्वारि स्थिता हि वरदे कुरु सुप्रभातम् ॥ १३॥

gāṅgeyatoyamamavāhya munīśvarāstvāṃgaṅgājalaiḥ snapayituṃ bahavo ghaṭāṃśca |dhṛtvā śiraḥsu bhavatīmabhikāṅkṣamāṇāḥdvāri sthitā hi varade kuru suprabhātam || 13||

मन्दारकुन्दकुसुमैरपि जातिपुष्पैःमालाकृता विरचितानि मनोहराणि ।माल्यानि दिव्यपदयोरपि दातुमम्बतिष्ठन्ति देवि मुनयः कुरु सुप्रभातम् ॥ १४॥

mandārakundakusumairapi jātipuṣpaiḥmālākṛtā viracitāni manoharāṇi |mālyāni divyapadayorapi dātumambatiṣṭhanti devi munayaḥ kuru suprabhātam || 14||

काञ्चीकलापपरिरम्भनितम्बबिम्बम्काश्मीरचन्दनविलेपितकण्ठदेशम् ।कामेशचुम्बितकपोलमुदारनासांद्रष्टुं स्थिता वयमये कुरु सुप्रभातम् ॥ १५॥

kāñcīkalāpaparirambhanitambabimbamkāśmīracandanavilepitakaṇṭhadeśam |kāmeśacumbitakapolamudāranāsāṃdraṣṭuṃ sthitā vayamaye kuru suprabhātam || 15||

मन्दस्मितं विमलचारुविशालनेत्रम्कण्ठस्थलं कमलकोमलगर्भगौरम् ।चक्राङ्कितं च युगलं पदयोर्मृगाक्षिद्रष्टुं स्थिता वयमये कुरु सुप्रभातम् ॥ १६॥

mandasmitaṃ vimalacāruviśālanetramkaṇṭhasthalaṃ kamalakomalagarbhagauram |cakrāṅkitaṃ ca yugalaṃ padayormṛgākṣidraṣṭuṃ sthitā vayamaye kuru suprabhātam || 16||

मन्दस्मितं त्रिपुरनाशकरं पुरारेःकामेश्वरप्रणयकोपहरं स्मितं ते ।मन्दस्मितं विपुलहासमवेक्षितुं तेमातः स्थिता वयमये कुरु सुप्रभातम् ॥ १७॥

mandasmitaṃ tripuranāśakaraṃ purāreḥkāmeśvarapraṇayakopaharaṃ smitaṃ te |mandasmitaṃ vipulahāsamavekṣituṃ temātaḥ sthitā vayamaye kuru suprabhātam || 17||

माता शिशूनां परिरक्षणार्थम्न चैव निद्रावशमेति लोके ।माता त्रयाणां जगतां गतिस्त्वम्सदा विनिद्रा कुरु सुप्रभातम् ॥ १८॥

mātā śiśūnāṃ parirakṣaṇārthamna caiva nidrāvaśameti loke |mātā trayāṇāṃ jagatāṃ gatistvamsadā vinidrā kuru suprabhātam || 18||

मातर्मुरारिकमलासनवन्दिताङ्घ्र्याःहृद्यानि दिव्यमधुराणि मनोहराणि ।श्रोतुं तवाम्ब वचनानि शुभप्रदानिद्वारि स्थिता वयमये कुरु सुप्रभातम् ॥ १९॥

mātarmurārikamalāsanavanditāṅghryāḥhṛdyāni divyamadhurāṇi manoharāṇi |śrotuṃ tavāmba vacanāni śubhapradānidvāri sthitā vayamaye kuru suprabhātam || 19||

दिगम्बरो ब्रह्मकपालपाणिःविकीर्णकेशः फणिवेष्टिताङ्गः ।तथाऽपि मातस्तव देविसङ्गात्महेश्वरोऽभूत् कुरु सुप्रभातम् ॥ २०॥

digambaro brahmakapālapāṇiḥvikīrṇakeśaḥ phaṇiveṣṭitāṅgaḥ |tathā'pi mātastava devisaṅgātmaheśvaro'bhūt kuru suprabhātam || 20||

अयि तु जननि दत्तस्तन्यपानेन देविद्रविडशिशुरभूद्वै ज्ञानसम्बन्धमूर्तिः ।द्रविडतनयभुक्तक्षीरशेषं भवानिवितरसि यदि मातः सुप्रभातं भवेन्मे ॥ २१॥

ayi tu janani dattastanyapānena devidraviḍaśiśurabhūdvai jñānasambandhamūrtiḥ |draviḍatanayabhuktakṣīraśeṣaṃ bhavānivitarasi yadi mātaḥ suprabhātaṃ bhavenme || 21||

जननि तव कुमारः स्तन्यपानप्रभावात्शिशुरपि तव भर्तुः कर्णमूले भवानि ।प्रणवपदविशेषं बोधयामास देवियदि मयि च कृपा ते सुप्रभातं भवेन्मे ॥ २२॥

janani tava kumāraḥ stanyapānaprabhāvātśiśurapi tava bhartuḥ karṇamūle bhavāni |praṇavapadaviśeṣaṃ bodhayāmāsa deviyadi mayi ca kṛpā te suprabhātaṃ bhavenme || 22||

त्वं विश्वनाथस्य विशालनेत्राहालास्यनाथस्य नु मीननेत्रा ।एकाम्रनाथस्य नु कामनेत्राकामेशजाये कुरु सुप्रभातम् ॥ २३॥

tvaṃ viśvanāthasya viśālanetrāhālāsyanāthasya nu mīnanetrā |ekāmranāthasya nu kāmanetrākāmeśajāye kuru suprabhātam || 23||

श्रीचन्द्रशेखरगुरुर्भगवान् शरण्येत्वत्पादभक्तिभरितः फलपुष्पपाणिः ।एकाम्रनाथदयिते तव दर्शनार्थीतिष्ठत्ययं यतिवरो मम सुप्रभातम् ॥ २४॥

śrīcandraśekharagururbhagavān śaraṇyetvatpādabhaktibharitaḥ phalapuṣpapāṇiḥ |ekāmranāthadayite tava darśanārthītiṣṭhatyayaṃ yativaro mama suprabhātam || 24||

एकाम्रनाथदयिते ननु कामपीठेसम्पूजिताऽसि वरदे गुरुशङ्करेण ।श्रीशङ्करादिगुरुवर्यसमर्चिताङ्घ्रिम्द्रष्टुं स्थिता वयमये कुरु सुप्रभातम् ॥ २५॥

ekāmranāthadayite nanu kāmapīṭhesampūjitā'si varade guruśaṅkareṇa |śrīśaṅkarādiguruvaryasamarcitāṅghrimdraṣṭuṃ sthitā vayamaye kuru suprabhātam || 25||

दुरितशमनदक्षौ मृत्युसन्त्रासदक्षौचरणमुपगतानां मुक्तिदौ ज्ञानदौ तौ ।अभयवरदहस्तौ द्रष्टुमम्ब स्थितोऽहंत्रिपुरदलनजाये सुप्रभातं ममार्ये ॥ २६॥

duritaśamanadakṣau mṛtyusantrāsadakṣaucaraṇamupagatānāṃ muktidau jñānadau tau |abhayavaradahastau draṣṭumamba sthito'haṃtripuradalanajāye suprabhātaṃ mamārye || 26||

मातस्त्वदीयचरणं हरिपद्मजाद्यैःवन्द्यं रथाङ्गसरसीरुहशङ्खचिह्नम् ।द्रष्टुं च योगिजनमानसराजहंसंद्वारि स्थितोऽस्मि वरदे कुरु सुप्रभातम् ॥ २७॥

mātastvadīyacaraṇaṃ haripadmajādyaiḥvandyaṃ rathāṅgasarasīruhaśaṅkhacihnam |draṣṭuṃ ca yogijanamānasarājahaṃsaṃdvāri sthito'smi varade kuru suprabhātam || 27||

पश्यन्तु केचिद्वदनं त्वदीयंस्तुवन्तु कल्याणगुणांस्तवान्ये ।नमन्तु पादाब्जयुगं त्वदीयाःद्वारि स्थितानां कुरु सुप्रभातम् ॥ २८॥

paśyantu kecidvadanaṃ tvadīyaṃstuvantu kalyāṇaguṇāṃstavānye |namantu pādābjayugaṃ tvadīyāḥdvāri sthitānāṃ kuru suprabhātam || 28||

केचित्सुमेरोः शिखरेऽतितुङ्गेकेचिन्मणिद्वीपवरे विशाले ।पश्यन्तु केचित्त्वमृताब्धिमध्येपश्याम्यहं त्वामिह सुप्रभातम् ॥ २९॥

kecitsumeroḥ śikhare'tituṅgekecinmaṇidvīpavare viśāle |paśyantu kecittvamṛtābdhimadhyepaśyāmyahaṃ tvāmiha suprabhātam || 29||

शम्भोर्वामाङ्कसंस्थां शशिनिभवदनां नीलपद्मायताक्षींश्यामाङ्गां चारुहासां निबिडतरकुचां पक्वबिम्बाधरोष्ठीम् ।कामाक्षीं कामदात्रीं कुटिलकचभरां भूषणैर्भूषिताङ्गींपश्यामः सुप्रभाते प्रणतजनिमतामद्य नः सुप्रभातम् ॥ ३०॥

śambhorvāmāṅkasaṃsthāṃ śaśinibhavadanāṃ nīlapadmāyatākṣīṃśyāmāṅgāṃ cāruhāsāṃ nibiḍatarakucāṃ pakvabimbādharoṣṭhīm |kāmākṣīṃ kāmadātrīṃ kuṭilakacabharāṃ bhūṣaṇairbhūṣitāṅgīṃpaśyāmaḥ suprabhāte praṇatajanimatāmadya naḥ suprabhātam || 30||

कामप्रदा कल्पतरुर्विभासिनान्या गतिर्मे ननु चातकोऽहम् ।वर्षस्यमोघाः कनकाम्बुधाराःकाश्चित्तु धारा मयि कल्पयाशु ॥ ३१॥

kāmapradā kalpatarurvibhāsinānyā gatirme nanu cātako'ham |varṣasyamoghāḥ kanakāmbudhārāḥkāścittu dhārā mayi kalpayāśu || 31||

त्रिलोचनप्रियां वन्दे वन्दे त्रिपुरसुन्दरीम् ।त्रिलोकनायिकां वन्दे सुप्रभातं ममाम्बिके ॥ ३२॥

trilocanapriyāṃ vande vande tripurasundarīm |trilokanāyikāṃ vande suprabhātaṃ mamāmbike || 32||

कृतज्ञताकामाक्षि देव्यम्ब तवार्द्रदृष्ट्याकृतं मयेदं खलु सुप्रभातम् ।सद्यः फलं मे सुखमम्ब लब्धंतथा च मे दुःखदशा गता हि ॥ ३३॥

kṛtajñatākāmākṣi devyamba tavārdradṛṣṭyākṛtaṃ mayedaṃ khalu suprabhātam |sadyaḥ phalaṃ me sukhamamba labdhaṃtathā ca me duḥkhadaśā gatā hi || 33||

प्रार्थनाये वा प्रभाते पुरतस्तवार्येपठन्ति भक्त्या ननु सुप्रभातम् ।शृण्वन्ति ये वा त्वयि बद्धचित्ताःतेषां प्रभातं कुरु सुप्रभातम् ॥ ३४॥

prārthanāye vā prabhāte puratastavāryepaṭhanti bhaktyā nanu suprabhātam |śṛṇvanti ye vā tvayi baddhacittāḥteṣāṃ prabhātaṃ kuru suprabhātam || 34||