हनुमत्प्रसादस्तोत्रम् रङ्गनाथकृतं) Hanumatprasada Stotram

विलासो वैदेहीहृदयकमलोन्मीलनकलाविदग्धो वाचां यः समभवदशोकावनितले ।प्रमाद्यल्लङ्केशस्मयविदलनोद्दाममहिमास दद्यादस्माकं सुरभिरिह वाचां मधुरताम् ॥ १॥

vilāso vaidehīhṛdayakamalonmīlanakalāvidagdho vācāṃ yaḥ samabhavadaśokāvanitale |pramādyallaṅkeśasmayavidalanoddāmamahimāsa dadyādasmākaṃ surabhiriha vācāṃ madhuratām || 1||

त्विषामीशं देवं वियति समुदञ्चत्स्वकिरणंसुरद्रोर्मन्वानः फलमिति परीपाकमधुरम् ।ग्रहीतुं तं मातुर्बहिरवतरन्नेव जठरात्समुद्युक्तो योऽभूत् स वितरतु घाटीं मम गिराम् ॥ २॥

tviṣāmīśaṃ devaṃ viyati samudañcatsvakiraṇaṃsuradrormanvānaḥ phalamiti parīpākamadhuram |grahītuṃ taṃ māturbahiravataranneva jaṭharātsamudyukto yo'bhūt sa vitaratu ghāṭīṃ mama girām || 2||

तुरासाहि स्तोकं रचितवति यस्मिन्नविनयंवितन्वन्तं स्तब्धं बधिरमवशं लोकमखिलम् ।समाधातुं कॢप्तं कति कति समीरं स्तुतिगिरःसमन्ताद्वैधात्र्यो दिवि समुदिता नः स शरणम् ॥ ३॥

turāsāhi stokaṃ racitavati yasminnavinayaṃvitanvantaṃ stabdhaṃ badhiramavaśaṃ lokamakhilam |samādhātuṃ kḷptaṃ kati kati samīraṃ stutigiraḥsamantādvaidhātryo divi samuditā naḥ sa śaraṇam || 3||

तपस्तप्त्वा तीव्रं जगति शरदां यच्छतमहोसुराणां सर्वेषां समभिलषितं चाप्यसुलभम् ।तदस्मिन् ब्रह्मास्त्रं समजनि यया कुण्ठितबलंनमस्तस्यै शक्त्यै प्रणतजनगत्यै भवतु मे ॥ ४॥

tapastaptvā tīvraṃ jagati śaradāṃ yacchatamahosurāṇāṃ sarveṣāṃ samabhilaṣitaṃ cāpyasulabham |tadasmin brahmāstraṃ samajani yayā kuṇṭhitabalaṃnamastasyai śaktyai praṇatajanagatyai bhavatu me || 4||

पुरस्तादुल्लोलोच्चलदलघुवीचीतरलितंपयोधिं संवीक्ष्य द्रुतगलितधैर्ये कपिकुले ।जजृम्भे गम्भीरा तनुरधिमहेन्द्रक्षितिधरंयदीया दिव्या सा भवतु मम भव्याय महते ॥ ५॥

purastādulloloccaladalaghuvīcītaralitaṃpayodhiṃ saṃvīkṣya drutagalitadhairye kapikule |jajṛmbhe gambhīrā tanuradhimahendrakṣitidharaṃyadīyā divyā sā bhavatu mama bhavyāya mahate || 5||

महावेगे तस्मिन् तरति जलधिं साह्यविधयेसमायाताः केचिन्न परिगणिताः कार्यवशतः ।विनश्यद्विश्वासे मरणशरणे दुर्गतजनेसुखं वा दुःखं वा किमु कलयते कार्यपरता ॥ ६॥

mahāvege tasmin tarati jaladhiṃ sāhyavidhayesamāyātāḥ kecinna parigaṇitāḥ kāryavaśataḥ |vinaśyadviśvāse maraṇaśaraṇe durgatajanesukhaṃ vā duḥkhaṃ vā kimu kalayate kāryaparatā || 6||

गभीरप्रोन्मीलन्नतवलितनाभीविलसितंमदोद्यल्लोलम्बद्युतिरुचिररोमावलियुतम् ।समुन्मीलत्सान्द्रत्रिवलिजितगङ्गाम्बुललितंनताङ्गीवृन्दं को भवति विमुखो वीक्ष्य यदृते ॥ ७॥

gabhīrapronmīlannatavalitanābhīvilasitaṃmadodyallolambadyutiruciraromāvaliyutam |samunmīlatsāndratrivalijitagaṅgāmbulalitaṃnatāṅgīvṛndaṃ ko bhavati vimukho vīkṣya yadṛte || 7||

स्फुटन्मल्लीमालाकलितकबरीभाररुचिराःसमञ्चद्वक्षोजद्वयविहतकोकीमदभराः ।समृध्यत्तारुण्या निशि विवसना वीक्ष्य युवतीर्विना तं धीराग्र्यं जगति गणयेत् तुच्छमिह कः ॥ ८॥

sphuṭanmallīmālākalitakabarībhārarucirāḥsamañcadvakṣojadvayavihatakokīmadabharāḥ |samṛdhyattāruṇyā niśi vivasanā vīkṣya yuvatīrvinā taṃ dhīrāgryaṃ jagati gaṇayet tucchamiha kaḥ || 8||

त्रिलोकीकल्याणी त्रिषवणपराणामभिमतात्रयीवेद्या स्तुत्या त्रिदशपतिसन्त्राणनिपुणा ।दिदीपे शाखेव क्षितिनिपतिता प्रोन्नततरोरशोकोद्याने यन्नयनसुभगा दीप्तिकलिका ॥ ९॥

trilokīkalyāṇī triṣavaṇaparāṇāmabhimatātrayīvedyā stutyā tridaśapatisantrāṇanipuṇā |didīpe śākheva kṣitinipatitā pronnatataroraśokodyāne yannayanasubhagā dīptikalikā || 9||

दयासारद्रोणी दरदलितपङ्केरुहरुचिःशरज्ज्योत्स्नाधारा शमधनजनानन्दजननी ।अशोकोद्यानेऽर्चिःकलितकरुणी कापि रुरुचेयदग्रे कल्याणी कलयतु स नः कामितमिह ॥ १०॥

dayāsāradroṇī daradalitapaṅkeruharuciḥśarajjyotsnādhārā śamadhanajanānandajananī |aśokodyāne'rciḥkalitakaruṇī kāpi ruruceyadagre kalyāṇī kalayatu sa naḥ kāmitamiha || 10||

विलुप्ते विश्वासे विगतवति धैर्ये द्रुमतलेनिरूपाभिर्हंहो विनयरहिताभिः परिवृतौ ।निदेशे यो भावः समजनि रहो भूषणवरेचिराद् दृष्टे देव्या तमनुगदितुं को नु चतुरः ॥ ११॥

vilupte viśvāse vigatavati dhairye drumatalenirūpābhirhaṃho vinayarahitābhiḥ parivṛtau |nideśe yo bhāvaḥ samajani raho bhūṣaṇavarecirād dṛṣṭe devyā tamanugadituṃ ko nu caturaḥ || 11||

पटीयान् पाथोधेः सलिलमखिलं शोषकलिलंविधातुं लङ्कां वा भसितकलुषां मारुतसखः ।यदीयं वालाग्रं स्वयमधिगतो नादहदहोस मे देवो हार्दं व्यपनयतु गाढान्धतमसम् ॥ १२॥

paṭīyān pāthodheḥ salilamakhilaṃ śoṣakalilaṃvidhātuṃ laṅkāṃ vā bhasitakaluṣāṃ mārutasakhaḥ |yadīyaṃ vālāgraṃ svayamadhigato nādahadahosa me devo hārdaṃ vyapanayatu gāḍhāndhatamasam || 12||

समुत्साहं ब्रूमः कथमिव कपीनां यदुदितेसमुत्कण्ठा सर्वङ्कषपटुनि गम्भीरवचसि ।अहो दृष्टा सीतेत्यमृतरसनिष्यन्दमधुरेनिषोदद्बालानामिव स जयतान्मातृवचने ॥ १३॥

samutsāhaṃ brūmaḥ kathamiva kapīnāṃ yaduditesamutkaṇṭhā sarvaṅkaṣapaṭuni gambhīravacasi |aho dṛṣṭā sītetyamṛtarasaniṣyandamadhureniṣodadbālānāmiva sa jayatānmātṛvacane || 13||

यदानीते सान्द्रस्फुरदनुपमानन्दलहरीयथा धेनोर्वत्सेऽस्रवदिव जगन्मूर्तिहृदये ।स देवीमूर्धालङ्करणमहिते दृष्टिविषयेमणौ स्यान्मे भूत्यै प्रणतजनचिन्तामणिवरे ॥ १४॥

yadānīte sāndrasphuradanupamānandalaharīyathā dhenorvatse'sravadiva jaganmūrtihṛdaye |sa devīmūrdhālaṅkaraṇamahite dṛṣṭiviṣayemaṇau syānme bhūtyai praṇatajanacintāmaṇivare || 14||

जयतु जयतु रम्यं ब्रह्मचर्यस्य भाग्यंजयतु जयतु देव्या अञ्जनायाश्च भाग्यम् ।जयतु च रघुवीरे भक्तिमद्भागधेयंजयतु विशरणानां पक्त्रिमं भागधेयम् ॥ १५॥

jayatu jayatu ramyaṃ brahmacaryasya bhāgyaṃjayatu jayatu devyā añjanāyāśca bhāgyam |jayatu ca raghuvīre bhaktimadbhāgadheyaṃjayatu viśaraṇānāṃ paktrimaṃ bhāgadheyam || 15||

भैरोजीरङ्गनाथेन कृतं स्तोत्रं हनूमतः ।भूयाद् भूत्यै रसविदां भक्तिभाजां हनूमति ॥ १६॥

bhairojīraṅganāthena kṛtaṃ stotraṃ hanūmataḥ |bhūyād bhūtyai rasavidāṃ bhaktibhājāṃ hanūmati || 16||

इति (भैरोजी) रङ्गनाथकृतं श्रीहनुमत्प्रसादस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।स्तोत्रसमुच्चयः २ (९९)

iti (bhairojī) raṅganāthakṛtaṃ śrīhanumatprasādastotraṃ sampūrṇam |stotrasamuccayaḥ 2 (99)