जयमारुते Jaya Marute

मन्दात्मकं मारुतिस्तोत्रम् ।ॐ नमो वायुपुत्राय भीमरूपाय धीमते ।नमस्ते रामदूताय कामरूपाय श्रीमते ॥ १॥

mandātmakaṃ mārutistotram |oṃ namo vāyuputrāya bhīmarūpāya dhīmate |namaste rāmadūtāya kāmarūpāya śrīmate || 1||

मोहशोकविनाशाय सीताशोकविनाशिने ।भग्नाशोकवनायास्तु दग्धलङ्काय वाग्मिने ॥ २॥

mohaśokavināśāya sītāśokavināśine |bhagnāśokavanāyāstu dagdhalaṅkāya vāgmine || 2||

गतिनिर्जितवाताय लक्ष्मणप्राणदाय च ।वनौकसां वरिष्ठाय वशिने वनवासिने ॥ ३॥

gatinirjitavātāya lakṣmaṇaprāṇadāya ca |vanaukasāṃ variṣṭhāya vaśine vanavāsine || 3||

तत्त्वज्ञानसुधासिन्धुनिमग्नाय महीयसे ।आञ्जनेयाय शूराय सुग्रीवसचिवाय ते ॥ ४॥

tattvajñānasudhāsindhunimagnāya mahīyase |āñjaneyāya śūrāya sugrīvasacivāya te || 4||

जन्ममृत्युभयघ्नाय सर्वक्लेशहराय च ।नेदिष्ठाय प्रेतभूतपिशाचभयहारिणे ॥ ५॥

janmamṛtyubhayaghnāya sarvakleśaharāya ca |nediṣṭhāya pretabhūtapiśācabhayahāriṇe || 5||

यातनानाशनायास्तु नमो मर्कटरूपिणे ।यक्षराक्षसशार्दूलसर्पवृश्चिकभीहृते ॥ ६॥

yātanānāśanāyāstu namo markaṭarūpiṇe |yakṣarākṣasaśārdūlasarpavṛścikabhīhṛte || 6||

महाबलाय वीराय चिरञ्जीविन उद्धते ।हारिणे वज्रदेहाय चोल्लङ्घितमहाब्धये ॥ ७॥

mahābalāya vīrāya cirañjīvina uddhate |hāriṇe vajradehāya collaṅghitamahābdhaye || 7||

बलिनामग्रगण्याय नमो नमः पाहि मारुते ।लाभदोऽसि त्वमेवाशु हनुमन् राक्षसान्तक ।यशो जयं च मे देहि शत्रून्नाशय नाशय ॥ ८॥

balināmagragaṇyāya namo namaḥ pāhi mārute |lābhado'si tvamevāśu hanuman rākṣasāntaka |yaśo jayaṃ ca me dehi śatrūnnāśaya nāśaya || 8||

श्रीवासुदेवानन्दसरस्वती ।सङ्गीतेन वशीकरोति वरदं क्ष्माजाधवं राघवंयश्चामीकरचारुगात्रसुषमां विस्तारयत्यद्भुताम् ।नानातालकलाकलापनिपुणः कौशन्यवद्गायतिस प्रीणातु प्रशस्तगानरसिकव्यामोदिशाखामृगः ॥सङ्गीतपारिजततः ।दक्षिणे लक्ष्मणो यस्य वामे च जनकात्मजा ।पुरतो मारुतिर्यस्य तं वन्दे रघुनन्दनम् ॥ १०॥

śrīvāsudevānandasarasvatī |saṅgītena vaśīkaroti varadaṃ kṣmājādhavaṃ rāghavaṃyaścāmīkaracārugātrasuṣamāṃ vistārayatyadbhutām |nānātālakalākalāpanipuṇaḥ kauśanyavadgāyatisa prīṇātu praśastagānarasikavyāmodiśākhāmṛgaḥ ||saṅgītapārijatataḥ |dakṣiṇe lakṣmaṇo yasya vāme ca janakātmajā |purato mārutiryasya taṃ vande raghunandanam || 10||

रामराक्षास्तोत्रतः ।मारुतिं वीरवज्राङ्गं भक्तरक्षणदीक्षितम् ।हनुमन्तं सदा वन्दे राममन्त्रप्रचारकम् ॥ ११॥

rāmarākṣāstotrataḥ |mārutiṃ vīravajrāṅgaṃ bhaktarakṣaṇadīkṣitam |hanumantaṃ sadā vande rāmamantrapracārakam || 11||

हनुमन्नञ्जनासूनो वायुपुत्र महाबल ।अकस्मादागतोत्पातं नाशयाशु नमोऽस्तु ते ॥ १२॥

hanumannañjanāsūno vāyuputra mahābala |akasmādāgatotpātaṃ nāśayāśu namo'stu te || 12||

कुतोऽपि (सोउर्चे उन्क्नोव्न्)उद्यन्मार्तण्डतेजःप्रसरपरिगतारक्तमेरुप्रभाभंवज्रप्रान्तानुकारि प्रखरनखमुखाघात सन्दारितारिम् ।लोलल्लाङ्गूल लीलालुलित खलदलोद्दाम दर्पान्धनाकंकालं क्रूरग्रहाणां शतभयशमनं नौमि वायोः सुबालम् ॥ १२॥

kuto'pi (source unknovn)udyanmārtaṇḍatejaḥprasaraparigatāraktameruprabhābhaṃvajraprāntānukāri prakharanakhamukhāghāta sandāritārim |lolallāṅgūla līlālulita khaladaloddāma darpāndhanākaṃkālaṃ krūragrahāṇāṃ śatabhayaśamanaṃ naumi vāyoḥ subālam || 12||

धीरं धीरं धरित्रीं पदकमलमुखन्याससम्पीडयन्तंनिक्वाणैर्नाशयन्तं निखिलकलिमलं तालजैः कङ्कणानाम् ।गायन्तं राम रामेत्यतिरतिरभसैः राघवं संस्मरन्तंसङ्गीताचार्यवर्यं कविकुलतिलकं मारुतिं नौमि वीरम् ॥ १४॥

dhīraṃ dhīraṃ dharitrīṃ padakamalamukhanyāsasampīḍayantaṃnikvāṇairnāśayantaṃ nikhilakalimalaṃ tālajaiḥ kaṅkaṇānām |gāyantaṃ rāma rāmetyatiratirabhasaiḥ rāghavaṃ saṃsmarantaṃsaṅgītācāryavaryaṃ kavikulatilakaṃ mārutiṃ naumi vīram || 14||

कूर्मो मूलवदालवालवदपां नाथो लतावद्दिशोमेघाः पल्लववत्प्रसूनफलवन्नक्षत्रसूर्येन्दवः ।स्वामिन् ! व्योमतरुर्मम क्रमतले श्रुत्वेति गां मारुतेःसीतान्वेषणमादिशन् दिशतु वो रामः सहर्षः श्रियम् ॥ १५॥

kūrmo mūlavadālavālavadapāṃ nātho latāvaddiśomeghāḥ pallavavatprasūnaphalavannakṣatrasūryendavaḥ |svāmin ! vyomatarurmama kramatale śrutveti gāṃ māruteḥsītānveṣaṇamādiśan diśatu vo rāmaḥ saharṣaḥ śriyam || 15||

हनुमन्नाटकतःखड्गं त्रिशूलं खट्वाङ्गं पाशमङ्कुशपर्वतम् ।ध्रुवमुष्टिगदामुण्डं दशभिः कपिपुङ्गवम् ॥एतान्यायुधजालानि धारयन्तं यजामहे ॥ १६॥

hanumannāṭakataḥkhaḍgaṃ triśūlaṃ khaṭvāṅgaṃ pāśamaṅkuśaparvatam |dhruvamuṣṭigadāmuṇḍaṃ daśabhiḥ kapipuṅgavam ||etānyāyudhajālāni dhārayantaṃ yajāmahe || 16||

श्रीविद्यार्णवतःस्वप्रभोर्वाहकश्रेष्ठः श्वेतच्छत्रितपुच्छकः ।सुखासनमहापृष्ठः सेतुबन्धक्रियाग्रणीः ॥ १७॥

śrīvidyārṇavataḥsvaprabhorvāhakaśreṣṭhaḥ śvetacchatritapucchakaḥ |sukhāsanamahāpṛṣṭhaḥ setubandhakriyāgraṇīḥ || 17||

कदाऽपि शुभ्रैर्वरचामरैः प्रभुंगायन् गुणान्वीजयति स्थितोऽग्रतः ।कदाऽप्युपश्लोकयति स्वनिर्मितैःचित्रैः स्तवैः श्रीहनुमान्कृताञ्जलिः ॥ १८॥

kadā'pi śubhrairvaracāmaraiḥ prabhuṃgāyan guṇānvījayati sthito'grataḥ |kadā'pyupaślokayati svanirmitaiḥcitraiḥ stavaiḥ śrīhanumānkṛtāñjaliḥ || 18||

बृहद्भागवतामृततःनखायुधाय भीमाय दन्तायुधधराय च ।विहगाय च शर्वाय वज्रदेहाय ते नमः ॥ १९॥

bṛhadbhāgavatāmṛtataḥnakhāyudhāya bhīmāya dantāyudhadharāya ca |vihagāya ca śarvāya vajradehāya te namaḥ || 19||

ज्वलत्काञ्चनवर्णाय दीर्घलाङ्गूलधारिणे ।सौमित्रिजयदात्रे च रामदूताय ते नमः ॥ २०॥

jvalatkāñcanavarṇāya dīrghalāṅgūladhāriṇe |saumitrijayadātre ca rāmadūtāya te namaḥ || 20||

नारदपुराणतःद्विभुजं स्वर्णवर्णाभं रामसेवापरायणम् ।मौञ्जीकौपीनसहितं मां ध्यायेद्रामसेवकम् ॥ २१॥

nāradapurāṇataḥdvibhujaṃ svarṇavarṇābhaṃ rāmasevāparāyaṇam |mauñjīkaupīnasahitaṃ māṃ dhyāyedrāmasevakam || 21||

रामरहस्योपनिषदिश्रीविष्णोः श्रवणे परीक्षिदभवद्वैयासकिः कीर्तनेप्रह्लादः स्मरणे\, तदङ्घ्रिभजने लक्ष्मीः पृथुः पूजने ।अक्रूरस्त्वभिनन्दने कपिपतिर्दास्येऽथ सख्येऽर्जुनःसर्वस्वात्मनिवेदने बलिरभूत् कृष्णाप्तिरेषां परम् ॥ २२॥

rāmarahasyopaniṣadiśrīviṣṇoḥ śravaṇe parīkṣidabhavadvaiyāsakiḥ kīrtaneprahlādaḥ smaraṇe\, tadaṅghribhajane lakṣmīḥ pṛthuḥ pūjane |akrūrastvabhinandane kapipatirdāsye'tha sakhye'rjunaḥsarvasvātmanivedane balirabhūt kṛṣṇāptireṣāṃ param || 22||

शौर्यं दाक्ष्यं बलं धैर्यं प्राज्ञता नयसाधनम् ।तेजो धृतिर्यशो दाक्ष्यं सामर्थ्यं विनयो नयः ।पौरुषं विक्रमो बुद्धिः यस्मिन्नेतानि नित्यदा ।यस्य त्वेतानि चत्वारि वानरेन्द्र यथा तव ।वाल्मीकि रामायणतः ।मरुत्सुतं रामपदारविन्दवन्दारु वृन्दारकमाशु वन्दे ।धीशक्तिभक्तिद्युतिसिद्धयो यं कान्तां स्वकान्तामिव कामयन्ते ॥ २६॥

śauryaṃ dākṣyaṃ balaṃ dhairyaṃ prājñatā nayasādhanam |tejo dhṛtiryaśo dākṣyaṃ sāmarthyaṃ vinayo nayaḥ |pauruṣaṃ vikramo buddhiḥ yasminnetāni nityadā |yasya tvetāni catvāri vānarendra yathā tava |vālmīki rāmāyaṇataḥ |marutsutaṃ rāmapadāravindavandāru vṛndārakamāśu vande |dhīśaktibhaktidyutisiddhayo yaṃ kāntāṃ svakāntāmiva kāmayante || 26||

रामचरिताब्धिरत्नतः ।स्फटिकाभं स्वर्णकान्तिं द्विभुजं च कृताञ्जलिम् ।कुण्डलद्वयसंशोभिमुखाम्बुजमहं भजे ॥ २७॥

rāmacaritābdhiratnataḥ |sphaṭikābhaṃ svarṇakāntiṃ dvibhujaṃ ca kṛtāñjalim |kuṇḍaladvayasaṃśobhimukhāmbujamahaṃ bhaje || 27||

हनूमान् रामपादाब्जसङ्गी वर्णिवरः शुचिः ।सञ्जीवनोपहर्ता मे दीर्घमायुर्ददात्विह ॥ २८॥

hanūmān rāmapādābjasaṅgī varṇivaraḥ śuciḥ |sañjīvanopahartā me dīrghamāyurdadātviha || 28||

श्रीतत्त्वनिधितः ।सदा रामरामेति नामामृतं ते सदाराममानन्दनिष्यन्दकन्दम् ।पिबन्तं नमन्तं सुदन्तं हसन्तं हनूमन्तमन्तर्भजे तं नितान्तम् ॥ १९॥

śrītattvanidhitaḥ |sadā rāmarāmeti nāmāmṛtaṃ te sadārāmamānandaniṣyandakandam |pibantaṃ namantaṃ sudantaṃ hasantaṃ hanūmantamantarbhaje taṃ nitāntam || 19||