वेदान्तदेशिकमङ्गलानुशासनम् Shrivedantadeshikamangalanushasanam

श्रीमद्वेङ्कटनाथार्यः कवितार्किककेसरी ।वेदान्ताचार्यवर्यो मे सन्न्निधत्तां सदा हृदि ॥ १॥

śrīmadveṅkaṭanāthāryaḥ kavitārkikakesarī |vedāntācāryavaryo me sannnidhattāṃ sadā hṛdi || 1||

श्रीमल्लक्ष्मणयोगीन्द्रसिद्धान्तविजयध्वजम् ।विश्वामित्रकुलोद्भूतं वरदार्यमहं भजे ॥ २॥

śrīmallakṣmaṇayogīndrasiddhāntavijayadhvajam |viśvāmitrakulodbhūtaṃ varadāryamahaṃ bhaje || 2||

सर्वतन्त्रस्वतन्त्राय सिंहाय कविवादिनाम् ।वेदान्ताचार्यवर्याय वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ॥ ३॥

sarvatantrasvatantrāya siṃhāya kavivādinām |vedāntācāryavaryāya veṅkaṭeśāya maṅgalam || 3||

नभस्यमासि श्रोणायामवतीर्णाय सूरये ।विश्वामित्रान्वयायास्तु वङ्कटेशाय मङ्गलम् ॥ ४॥

nabhasyamāsi śroṇāyāmavatīrṇāya sūraye |viśvāmitrānvayāyāstu vaṅkaṭeśāya maṅgalam || 4||

पिता यस्यानन्तसूरिः पुण्डरीकाक्षयज्वनः ।पौत्रो यस्तनयस्तोतारम्बायास्तस्य मङ्गलम् ॥ ५॥

pitā yasyānantasūriḥ puṇḍarīkākṣayajvanaḥ |pautro yastanayastotārambāyāstasya maṅgalam || 5||

वङ्कटेशावतारोऽयं तद्घण्टांशोऽथवा भवेत् ।यतीन्द्रांशोऽथवेत्येवं वितर्क्यायास्तु मङ्गलम् ॥ ६॥

vaṅkaṭeśāvatāro'yaṃ tadghaṇṭāṃśo'thavā bhavet |yatīndrāṃśo'thavetyevaṃ vitarkyāyāstu maṅgalam || 6||

श्रीभाष्यकारः पन्थानमात्मना दर्शितं पुनः ।उद्धर्तुमागतो नूनमित्युक्तायास्तु मङ्गलम् ॥ ७॥

śrībhāṣyakāraḥ panthānamātmanā darśitaṃ punaḥ |uddhartumāgato nūnamityuktāyāstu maṅgalam || 7||

यो वाल्ये वरदार्यस्य प्राचार्यस्य परां दयाम् ।आवाप्य वृद्धिं गमितस्तस्मै योग्याय मङ्गलम् ॥ ८॥

yo vālye varadāryasya prācāryasya parāṃ dayām |āvāpya vṛddhiṃ gamitastasmai yogyāya maṅgalam || 8||

रामानुजाचार्यदात्रेयान्मातुलात् सकलाःकलाः ।आवाप्य विंशत्यब्दे यस्तस्मै प्राज्ञाय मङ्गलम् ॥ ९॥

rāmānujācāryadātreyānmātulāt sakalāḥkalāḥ |āvāpya viṃśatyabde yastasmai prājñāya maṅgalam || 9||

श्रुतप्रकाशिका भूमौ येनादौ परिरक्षिता ।प्रवर्तिता च पात्रेषु तस्मै श्रेष्ठाय मङ्गलम् ॥ १०॥

śrutaprakāśikā bhūmau yenādau parirakṣitā |pravartitā ca pātreṣu tasmai śreṣṭhāya maṅgalam || 10||

सांस्कृतिभिर्द्रामिडीभिः बह्वीभिः कृतिभिर्जनान् ।यः समुज्जीवयामास तस्मै सेव्याय मङ्गलम् ॥ ११॥

sāṃskṛtibhirdrāmiḍībhiḥ bahvībhiḥ kṛtibhirjanān |yaḥ samujjīvayāmāsa tasmai sevyāya maṅgalam || 11||

यः ख्यातिताभपूजासु विमुखो वैष्णवे जने ।क्रयणीयदशां प्राप्तस्तस्मै भव्याय मङ्गलम् ॥ १२॥

yaḥ khyātitābhapūjāsu vimukho vaiṣṇave jane |krayaṇīyadaśāṃ prāptastasmai bhavyāya maṅgalam || 12||

यस्मादेव मया सर्वं शास्त्रमग्राहि नान्यतः ।तस्मै वेङ्कटनाथाय मम नाथाय मङ्गलम् ॥ १३॥

yasmādeva mayā sarvaṃ śāstramagrāhi nānyataḥ |tasmai veṅkaṭanāthāya mama nāthāya maṅgalam || 13||

पित्रे ब्रह्मोपदेष्ट्रे मे गुरवे दैवताय च ।प्राप्याय प्रापकायास्तु वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ॥ १४॥

pitre brahmopadeṣṭre me gurave daivatāya ca |prāpyāya prāpakāyāstu veṅkaṭeśāya maṅgalam || 14||

यः कृतं वरदार्येण वेदन्ताचार्यमङ्गलम् ।अशास्तेऽनुदिनं सोऽपि भवेन्मङ्गलभाजनम् ॥ १५॥

yaḥ kṛtaṃ varadāryeṇa vedantācāryamaṅgalam |aśāste'nudinaṃ so'pi bhavenmaṅgalabhājanam || 15||

भाद्रपदमासगतविष्णुविमलर्क्षेवेङ्कटमहीध्रपतितीर्थदिनभूते ।प्रादुरभवज्जगति दैत्यरिपुघण्टाहन्त कवितार्किकमृगेन्द्रगुरुमूर्त्या ॥ १६॥

bhādrapadamāsagataviṣṇuvimalarkṣeveṅkaṭamahīdhrapatitīrthadinabhūte |prādurabhavajjagati daityaripughaṇṭāhanta kavitārkikamṛgendragurumūrtyā || 16||

सशङ्खचक्रलाञ्छनः सदूर्ध्वपुण्ड्रमण्डितःसकण्ठलग्नसत्तुलस्यनर्धपद्ममालिकः ।सितान्तरीयसूत्तरीययज्ञसूत्रशोभितःममाविरस्तु मानसे गुरुः स वेङ्कटेश्वरः ॥ १७॥

saśaṅkhacakralāñchanaḥ sadūrdhvapuṇḍramaṇḍitaḥsakaṇṭhalagnasattulasyanardhapadmamālikaḥ |sitāntarīyasūttarīyayajñasūtraśobhitaḥmamāvirastu mānase guruḥ sa veṅkaṭeśvaraḥ || 17||

अनन्तसूरिसूनवेऽभिवन्द्यमानवैभवात्दिगन्तवादिहंसजैत्रकालमेघदेशिकात् ।उपात्तसर्वशासनाय हन्त वर्षविंशतौपुनःपुनर्नमस्क्रियास्तु वेङ्कटेशसूरये ॥ १८॥

anantasūrisūnave'bhivandyamānavaibhavātdigantavādihaṃsajaitrakālameghadeśikāt |upāttasarvaśāsanāya hanta varṣaviṃśataupunaḥpunarnamaskriyāstu veṅkaṭeśasūraye || 18||

गुरौ वादिहंसाम्बुदाचार्यशिष्येजना भक्तिहीना यतीन्द्राप्रियाः स्युः ।यतीन्द्राप्रिया विष्णुकारुण्यदूराःकुतो मुक्तिवार्ता हि तादृग्विधानाम् ॥ १९॥

gurau vādihaṃsāmbudācāryaśiṣyejanā bhaktihīnā yatīndrāpriyāḥ syuḥ |yatīndrāpriyā viṣṇukāruṇyadūrāḥkuto muktivārtā hi tādṛgvidhānām || 19||

कवितार्किककलभव्रजकबलीकृतसिंहंकमलापतिकरुणारसपरिवर्धितबोधम् ।यतिनायकपदपङ्कजयुगलीपरतन्त्रंभज मानस बुधवेङ्कटपतिदेशिकमनिशम् ॥ २०॥

kavitārkikakalabhavrajakabalīkṛtasiṃhaṃkamalāpatikaruṇārasaparivardhitabodham |yatināyakapadapaṅkajayugalīparatantraṃbhaja mānasa budhaveṅkaṭapatideśikamaniśam || 20||

वेदे सञ्जातखेदे मुनिजनवचने प्राप्तनित्यावमानेसङ्कीर्णे सर्ववर्णे सति तदनुगुणे निष्प्रमाणे पुराणे ।मयावादे समोदे कलिकलुषवशाच्छून्यवादेऽविवादेधर्मत्राणाय योऽभूत् स जयति भगवान्विष्णुघण्टावतारः ॥ २१॥

vede sañjātakhede munijanavacane prāptanityāvamānesaṅkīrṇe sarvavarṇe sati tadanuguṇe niṣpramāṇe purāṇe |mayāvāde samode kalikaluṣavaśācchūnyavāde'vivādedharmatrāṇāya yo'bhūt sa jayati bhagavānviṣṇughaṇṭāvatāraḥ || 21||

कवितार्किकसिंहाय कल्याणगुणशालिने ।श्रीमते वेङ्कटेशाय वेदान्तगुरवे नमः ॥इति श्रीवेदान्तदेशिकमङ्गलानुशासनं सम्पूर्णम् ॥

kavitārkikasiṃhāya kalyāṇaguṇaśāline |śrīmate veṅkaṭeśāya vedāntagurave namaḥ ||iti śrīvedāntadeśikamaṅgalānuśāsanaṃ sampūrṇam ||