शङ्कराचार्यस्तोत्रकदम्बम् Shri Shankaracharyastotrakadambam
śaṅkarācāryastotrakadambam
Shri Shankaracharyastotrakadambam (शङ्कराचार्यस्तोत्रकदम्बम्): a stotra to Guru, by Sachchidananda Shivabhinava Nrisimha Bharati Swamigal. 28 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Guru
- Stotra
शङ्कराचार्यस्तोत्रकदम्बम्
1 / 28
(कालटिक्षेत्रे)चिन्मुद्रां दक्षहस्ते प्रणतजनमहाबोधदात्रीं दधानंवामे नम्रेष्टदानप्रकटनचतुरं चिह्नमप्यादधानम् ।कारुण्यापारवार्धिं यतिवरवपुषं शङ्करं शङ्करांशंचन्द्राहङ्कारहुङ्कृत्स्मितलसितमुखं भावयाम्यन्तरङ्गे ॥ १॥
(kālaṭikṣetre)cinmudrāṃ dakṣahaste praṇatajanamahābodhadātrīṃ dadhānaṃvāme namreṣṭadānaprakaṭanacaturaṃ cihnamapyādadhānam |kāruṇyāpāravārdhiṃ yativaravapuṣaṃ śaṅkaraṃ śaṅkarāṃśaṃcandrāhaṅkārahuṅkṛtsmitalasitamukhaṃ bhāvayāmyantaraṅge || 1||
बीजमिदं मत्पादप्रपतनमखिलेप्सितार्थपूगस्य ।इति बोधनाय धत्से चिन्मुद्रां किं यतीशान ॥ २॥
bījamidaṃ matpādaprapatanamakhilepsitārthapūgasya |iti bodhanāya dhatse cinmudrāṃ kiṃ yatīśāna || 2||
मायावशाज्जगदिदमनुक्षणं भिन्नभिन्नमाभाति ।इति बोधनाय गुरुराडरूपमपि रक्तमम्बरं धत्से ॥ ३॥
māyāvaśājjagadidamanukṣaṇaṃ bhinnabhinnamābhāti |iti bodhanāya gururāḍarūpamapi raktamambaraṃ dhatse || 3||
यतिवेषधरणकाले त्यक्ता नागेश्वराः किं त्वाम् ।अधुना मालाव्याजात्सेवन्ते शङ्कर ब्रूहि ॥ ४॥
yativeṣadharaṇakāle tyaktā nāgeśvarāḥ kiṃ tvām |adhunā mālāvyājātsevante śaṅkara brūhi || 4||
गुरुवर पाहि सदा मां नतवरवरदानचण्ड धृतदण्ड ।अकलङ्कक्षयहीनस्वयशश्चन्द्रप्रकाशिताशान्त ॥ ५॥
guruvara pāhi sadā māṃ natavaravaradānacaṇḍa dhṛtadaṇḍa |akalaṅkakṣayahīnasvayaśaścandraprakāśitāśānta || 5||
सोमसदृक्षमुखाब्जं कोमलपदयुग्मविजितकञ्जातम् ।सीमविहीनकृपाब्धिं श्यामग्रीवावतारगुरुमीडे ॥ ६॥
somasadṛkṣamukhābjaṃ komalapadayugmavijitakañjātam |sīmavihīnakṛpābdhiṃ śyāmagrīvāvatāragurumīḍe || 6||
शङ्करगुरुराड्गगनं हंसाद्यैः पक्षिभिः सदा सेव्यम् ।करुणामारुतपूरितमनिशं ध्यायामि हृत्सरोजेऽहम् ॥ ७॥
śaṅkaragururāḍgaganaṃ haṃsādyaiḥ pakṣibhiḥ sadā sevyam |karuṇāmārutapūritamaniśaṃ dhyāyāmi hṛtsaroje'ham || 7||
अज्ञानाभिधवृत्रगर्वहरणं विज्ञानवज्रोल्लसत्पाणिं काममुखासुरक्षयकरं स्वात्माभिधस्वर्गदंकिञ्च प्रौढविवेकनामकजयन्तोद्यन्निजोत्सङ्गकंश्रीमच्छङ्करनामकं हृदि सदा कुर्वे यतीन्द्रं मुदा ॥ ८॥
ajñānābhidhavṛtragarvaharaṇaṃ vijñānavajrollasatpāṇiṃ kāmamukhāsurakṣayakaraṃ svātmābhidhasvargadaṃkiñca prauḍhavivekanāmakajayantodyannijotsaṅgakaṃśrīmacchaṅkaranāmakaṃ hṛdi sadā kurve yatīndraṃ mudā || 8||
शङ्करगुरुराट्तार्क्ष्यं पापोरगदर्पचर्वणधुरीणम् ।लघ्वाऽऽकाशगतिप्रदमनिशं प्रणमामि नित्यवियदाप्त्यै ॥ ९॥
śaṅkaragururāṭtārkṣyaṃ pāporagadarpacarvaṇadhurīṇam |laghvā''kāśagatipradamaniśaṃ praṇamāmi nityaviyadāptyai || 9||
अज्ञोऽप्यश्रुतशास्त्राण्याशु किल व्याकरोति यत्कृपया ।निखिलकलाधिपमनिशं तमहं प्रणमामि शङ्कराचार्यम् ॥ १०॥
ajño'pyaśrutaśāstrāṇyāśu kila vyākaroti yatkṛpayā |nikhilakalādhipamaniśaṃ tamahaṃ praṇamāmi śaṅkarācāryam || 10||
विलोक्य त्वामब्जं शिरसि निदधानं हि सततंपयोजं चाप्यागाद्वहति कृपया मामपि गुरुः ।अहं चाप्यब्जं खल्वत इति तदाशानुसरणात्पयोजं धत्से किं शिरसि वद नम्राय यतिराट् ॥ ११॥
vilokya tvāmabjaṃ śirasi nidadhānaṃ hi satataṃpayojaṃ cāpyāgādvahati kṛpayā māmapi guruḥ |ahaṃ cāpyabjaṃ khalvata iti tadāśānusaraṇātpayojaṃ dhatse kiṃ śirasi vada namrāya yatirāṭ || 11||
आधारादिषडम्बुजानि गुरुणा योगेन भित्त्वा चिराच्छीर्षस्थं च सहस्रपत्रजलजं सम्प्राप्य सौख्यं परम् ।यत्प्राप्स्यन्ति तदाशु मत्प्रणमनाद्भूयादिति ख्यापनंकर्तुं फुल्लसरोजसप्तकमहो धत्से गुरूणां गुरो ॥ १२॥
ādhārādiṣaḍambujāni guruṇā yogena bhittvā cirācchīrṣasthaṃ ca sahasrapatrajalajaṃ samprāpya saukhyaṃ param |yatprāpsyanti tadāśu matpraṇamanādbhūyāditi khyāpanaṃkartuṃ phullasarojasaptakamaho dhatse gurūṇāṃ guro || 12||
अष्टाङ्गयोगमचिराल्लभते मत्पादनम्रलोका इति ।बोधयितुं धत्से किं कमलान्यष्टौ गुरो ब्रूहि ॥ १३॥
aṣṭāṅgayogamacirāllabhate matpādanamralokā iti |bodhayituṃ dhatse kiṃ kamalānyaṣṭau guro brūhi || 13||
अणिमादिसिद्धिलक्ष्यो वरयन्त्यष्टापि सत्वरं भक्तम् ।इति बोधनाय जगतां धत्से कमलाष्टकं गुरो ब्रूहि ॥ १४॥
aṇimādisiddhilakṣyo varayantyaṣṭāpi satvaraṃ bhaktam |iti bodhanāya jagatāṃ dhatse kamalāṣṭakaṃ guro brūhi || 14||
फाले नेत्रं गरलगलतां चेदहं धारयामिस्युर्भीता मे नतजनवरा नैव सामीप्यमीयुः ।इत्येतेषां भयहृतिकृते नेत्रयुग्मं सितां किंग्रीवां धत्से यतिवर शिव ब्रूहि नम्राय मह्यम् ॥ १५॥
phāle netraṃ garalagalatāṃ cedahaṃ dhārayāmisyurbhītā me natajanavarā naiva sāmīpyamīyuḥ |ityeteṣāṃ bhayahṛtikṛte netrayugmaṃ sitāṃ kiṃgrīvāṃ dhatse yativara śiva brūhi namrāya mahyam || 15||
भासते हृदि सदा परमात्मासंवसन्ति निगमाश्च मुखाब्जे ।यत्पदप्रणमनाज्जनतायास्तं नमामि सततं यतिवीरम् ॥ १६॥
bhāsate hṛdi sadā paramātmāsaṃvasanti nigamāśca mukhābje |yatpadapraṇamanājjanatāyāstaṃ namāmi satataṃ yativīram || 16||
वाञ्छितं मम जवाद्वितरार्यप्राणदानचतुरोऽसि मृतस्य ।अप्यसाध्यमिह तेऽस्ति जगत्यांकिं वदाशु गुरुशङ्कर मह्यम् ॥ १७॥
vāñchitaṃ mama javādvitarāryaprāṇadānacaturo'si mṛtasya |apyasādhyamiha te'sti jagatyāṃkiṃ vadāśu guruśaṅkara mahyam || 17||
जन्ममृत्युहरणीं तव वक्त्राम्भोजनिःसृतसुधां न पिबामि ।भाष्यसंज्ञलसितां वितरारंदेशिकेन्द्र मम पाण्यवलम्बम् ॥ १८॥
janmamṛtyuharaṇīṃ tava vaktrāmbhojaniḥsṛtasudhāṃ na pibāmi |bhāṣyasaṃjñalasitāṃ vitarāraṃdeśikendra mama pāṇyavalambam || 18||
मायामयाशेषविशेषशून्य मानातिगस्वप्रभ चित्स्वरूप ।देहेन्द्रियप्राणमनोविदूर श्रीशङ्कर त्वत्पदयोः पतामि ॥ १९॥
māyāmayāśeṣaviśeṣaśūnya mānātigasvaprabha citsvarūpa |dehendriyaprāṇamanovidūra śrīśaṅkara tvatpadayoḥ patāmi || 19||
आसेतुशीताचलमध्यवर्तिजनान्निजाचारपरान्विरच्य ।सौख्यं प्रयच्छाशु च सर्वकार्येष्वेषां कृपासागर शङ्करार्य ॥ २०॥
āsetuśītācalamadhyavartijanānnijācāraparānviracya |saukhyaṃ prayacchāśu ca sarvakāryeṣveṣāṃ kṛpāsāgara śaṅkarārya || 20||
करोमि कायेन तवाङ्घ्रिसेवां ब्रवीमि वाचा तव पुण्यनाम ।ध्यायामि मूर्तिं तव हृत्सरोजे प्रसीद शीघ्रं यतिराज मह्यम् ॥ २१॥
karomi kāyena tavāṅghrisevāṃ bravīmi vācā tava puṇyanāma |dhyāyāmi mūrtiṃ tava hṛtsaroje prasīda śīghraṃ yatirāja mahyam || 21||
एकान्तवासादरमात्मनिष्टामनन्यदेवत्वमजामितां च ।त्वत्काखिलग्रन्थविलोकने त्वं दत्त्वा यतीनां वर पाहि नम्रम् ॥ २२॥
ekāntavāsādaramātmaniṣṭāmananyadevatvamajāmitāṃ ca |tvatkākhilagranthavilokane tvaṃ dattvā yatīnāṃ vara pāhi namram || 22||
कदापि कुत्रापि किमप्यकार्यं नाहं प्रकुर्यां बहु हिंसितोऽपि ।यथा तथा मानसदार्ढ्यमाशु दत्त्वा गुरूणां वर पाह्यमुष्मै ॥ २३॥
kadāpi kutrāpi kimapyakāryaṃ nāhaṃ prakuryāṃ bahu hiṃsito'pi |yathā tathā mānasadārḍhyamāśu dattvā gurūṇāṃ vara pāhyamuṣmai || 23||
घोरापस्मृतिमुख्यरोगनिचयाहङ्कारमाराज्जवात्कुर्वाणं नतलोकरक्षणचणं योगप्रदं सत्वरम् ।देवप्रार्थनयाऽऽत्तभूतलगतिं धर्मैकसंस्थापनव्यग्रं शङ्करदेशिकं हृदि सदा कुर्वे मनःशुद्धये ॥ २४॥
ghorāpasmṛtimukhyaroganicayāhaṅkāramārājjavātkurvāṇaṃ natalokarakṣaṇacaṇaṃ yogapradaṃ satvaram |devaprārthanayā''ttabhūtalagatiṃ dharmaikasaṃsthāpanavyagraṃ śaṅkaradeśikaṃ hṛdi sadā kurve manaḥśuddhaye || 24||
उद्यद्भानुसहस्रगर्वहरणप्राशस्त्ययुग्वस्त्रधृक्सङ्ख्याहीनशमादिसद्गुणगणैरत्यादरात्सेवित ।श्रीमत्पद्मपदामरेशकरधात्र्याद्यैर्विनेयैर्युतश्रीमच्छङ्करदेशिकेन्द्र चरणालम्बं प्रयच्छाशु मे ॥ २५॥
udyadbhānusahasragarvaharaṇaprāśastyayugvastradhṛksaṅkhyāhīnaśamādisadguṇagaṇairatyādarātsevita |śrīmatpadmapadāmareśakaradhātryādyairvineyairyutaśrīmacchaṅkaradeśikendra caraṇālambaṃ prayacchāśu me || 25||
मय्यप्रार्थितमेव ते प्रसरतु व्याजानपेक्षा कृपापापानां श्वपचैर्भियापि परया तद्वज्जुगुप्सावशात् ।त्यक्तानां सदनेऽपि तेन महती स्यात्ते समज्ञा प्रभोकिं रात्रिन्दिवपुण्यकर्तृषु कृपाधानेन भूयाद्गुरो ॥ २६॥
mayyaprārthitameva te prasaratu vyājānapekṣā kṛpāpāpānāṃ śvapacairbhiyāpi parayā tadvajjugupsāvaśāt |tyaktānāṃ sadane'pi tena mahatī syātte samajñā prabhokiṃ rātrindivapuṇyakartṛṣu kṛpādhānena bhūyādguro || 26||
शुद्धाद्वैतपथस्य पालनकृते पूर्वं त्वया स्थापितस्थानेष्वन्यतमस्थशिष्यततिगस्तत्कार्यकृत्यक्षमः ।अज्ञानां धुरि कीर्तनीयचरितो नाद्यापि विद्यालयस्तस्मात्स्थानमिदं गुरूत्तम कृपावार्धे त्वमेवाश्रय ॥यद्वा दुर्मतभेदपाटववतीं मेधां नवोन्मेषिणींविद्यामश्रुतशास्त्रपाठनचणां दद्या द्रुतं चेद्गुरो ।साहाय्यं च सुधन्वपार्थिवसदृग्राजावलेस्तर्ह्यहंत्वद्वीक्षाबलतो यते यतिपते तत्त्वाध्वसंवृद्धये ॥ २८॥
śuddhādvaitapathasya pālanakṛte pūrvaṃ tvayā sthāpitasthāneṣvanyatamasthaśiṣyatatigastatkāryakṛtyakṣamaḥ |ajñānāṃ dhuri kīrtanīyacarito nādyāpi vidyālayastasmātsthānamidaṃ gurūttama kṛpāvārdhe tvamevāśraya ||yadvā durmatabhedapāṭavavatīṃ medhāṃ navonmeṣiṇīṃvidyāmaśrutaśāstrapāṭhanacaṇāṃ dadyā drutaṃ cedguro |sāhāyyaṃ ca sudhanvapārthivasadṛgrājāvalestarhyahaṃtvadvīkṣābalato yate yatipate tattvādhvasaṃvṛddhaye || 28||
इति शृङ्गेरि श्रीजगद्गुरु श्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहभारतीस्वामिभिः विरचितं श्रीशङ्कराचार्यस्तोत्रकदम्बं सम्पूर्णम् ।
iti śṛṅgeri śrījagadguru śrīsaccidānandaśivābhinavanṛsiṃhabhāratīsvāmibhiḥ viracitaṃ śrīśaṅkarācāryastotrakadambaṃ sampūrṇam |
॥ इति शङ्कराचार्यस्तोत्रकदम्बम् सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Shri Shankaracharyastotrakadambam?
Shri Shankaracharyastotrakadambam has 28 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Shri Shankaracharyastotrakadambam in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Shri Shankaracharyastotrakadambam?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
Who composed Shri Shankaracharyastotrakadambam?
Sachchidananda Shivabhinava Nrisimha Bharati Swamigal.
