गुरुस्तुतिः ४ Shri Gurustutih

गुरुवरकरुणां हित्वा को वा स्वेष्टं लभेत लोकेऽस्मिन् ।तस्माद्गुरुवरचरणं भज चेतः सर्वसौख्यमूलं त्वम् ॥ १॥

guruvarakaruṇāṃ hitvā ko vā sveṣṭaṃ labheta loke'smin |tasmādguruvaracaraṇaṃ bhaja cetaḥ sarvasaukhyamūlaṃ tvam || 1||

गुरुवर करुणासागर तरुणारुणवस्त्रसंवृताङ्ग विभो ।कुरु करुणां मयि दीने सुरवरतरुगर्वहरणनिपुणकर ॥ २॥

guruvara karuṇāsāgara taruṇāruṇavastrasaṃvṛtāṅga vibho |kuru karuṇāṃ mayi dīne suravaratarugarvaharaṇanipuṇakara || 2||

हित्वा तव चरणं मम शरणं जानासि नान्यदस्तीति ।गुरुवर नृसिंह तस्मात्पालय बुद्धिं सुनिश्चलां दत्त्वा ॥ ३॥

hitvā tava caraṇaṃ mama śaraṇaṃ jānāsi nānyadastīti |guruvara nṛsiṃha tasmātpālaya buddhiṃ suniścalāṃ dattvā || 3||

बहुशः कृतपापमपि क्रियमाणाघं गुरो पाहि ।दोषाकरमपि शम्भुर्धत्ते शीर्षे न किं ब्रूहि ॥ ४॥

bahuśaḥ kṛtapāpamapi kriyamāṇāghaṃ guro pāhi |doṣākaramapi śambhurdhatte śīrṣe na kiṃ brūhi || 4||

नावोचः किं पूर्वं त्वमपि भवेः श्रीसदाशिवेन्द्राभः ।इति कस्मान्मम ममता देहे जागर्ति गुरुवर ब्रूहि ॥ ५॥

nāvocaḥ kiṃ pūrvaṃ tvamapi bhaveḥ śrīsadāśivendrābhaḥ |iti kasmānmama mamatā dehe jāgarti guruvara brūhi || 5||

स्वप्ने ममोत्तमाङ्गे स्वयमाहूयातिकरुणया चरणौ ।दधतस्तव निकटे मम गुरुवर नरसिंह याचना कास्ति ॥ ६॥

svapne mamottamāṅge svayamāhūyātikaruṇayā caraṇau |dadhatastava nikaṭe mama guruvara narasiṃha yācanā kāsti || 6||

स्वप्नेऽपि रामनिकटे मच्छ्रेयः प्रार्थनाकर्तुः ।गुरुवर तव निकटे मम कर्तव्या प्रार्थना कास्ति ॥ ७॥

svapne'pi rāmanikaṭe macchreyaḥ prārthanākartuḥ |guruvara tava nikaṭe mama kartavyā prārthanā kāsti || 7||

नरसिंहापररूपे मत्पालनबद्धकङ्कणे भवति ।जाग्रति सति मम निकटे गुरुवर भीतिर्भवेत्कस्मात् ॥ ८॥

narasiṃhāpararūpe matpālanabaddhakaṅkaṇe bhavati |jāgrati sati mama nikaṭe guruvara bhītirbhavetkasmāt || 8||

कुत्र गतोऽत्रैवाहं तिष्ठामीत्यभयवितरणव्यग्रे ।भवति भवतापहारिणि गुरुवर भीतिः कुतस्त्या मे ॥ ९॥

kutra gato'traivāhaṃ tiṣṭhāmītyabhayavitaraṇavyagre |bhavati bhavatāpahāriṇi guruvara bhītiḥ kutastyā me || 9||

त्वच्चरणभक्तिपूरितमानसमेनं गुरो विधायाशु ।सकलभयशून्यहृदयं कुरु करुणावारिधे नृसिंहगुरो ॥ १०॥

tvaccaraṇabhaktipūritamānasamenaṃ guro vidhāyāśu |sakalabhayaśūnyahṛdayaṃ kuru karuṇāvāridhe nṛsiṃhaguro || 10||

प्रणताद्वैतविबोधनमचिरात्कर्तुं गिरेव नाम्ना च ।स्वीकृतनरसिंहाभिधमनिशं कलयामि गुरुवरं कञ्चित् ॥ ११॥

praṇatādvaitavibodhanamacirātkartuṃ gireva nāmnā ca |svīkṛtanarasiṃhābhidhamaniśaṃ kalayāmi guruvaraṃ kañcit || 11||

प्रत्यक्षं बहुकरुणं प्रविहाय त्वां गुरोऽन्यभजनं मे ।करसंस्थान्नविसर्जनपूर्वकभिक्षाटनं न किमु ॥ १२॥

pratyakṣaṃ bahukaruṇaṃ pravihāya tvāṃ guro'nyabhajanaṃ me |karasaṃsthānnavisarjanapūrvakabhikṣāṭanaṃ na kimu || 12||

नैसर्गिककरुणाजनिभूमौ मन्मूर्तिमद्भाग्ये ।त्वय्यपराधा मत्का गुरुवर कुर्वन्ति कल्मषं किं भो ॥ १३॥

naisargikakaruṇājanibhūmau manmūrtimadbhāgye |tvayyaparādhā matkā guruvara kurvanti kalmaṣaṃ kiṃ bho || 13||

चित्तं मामकमनिशं सच्चित्सुखरूपगं दृढं प्रभवेत् ।यद्वत्तथाशु कृत्वा पालय सततं नृसिंहगुरो ॥ १४॥

cittaṃ māmakamaniśaṃ saccitsukharūpagaṃ dṛḍhaṃ prabhavet |yadvattathāśu kṛtvā pālaya satataṃ nṛsiṃhaguro || 14||

विकृतिर्नैव मम स्यात्कायेऽस्मिंश्छिद्यमानेऽपि ।चित्ते यथा तथा त्वं कुरु करुणावारिधे नृसिंहगुरो ॥ १५॥

vikṛtirnaiva mama syātkāye'smiṃśchidyamāne'pi |citte yathā tathā tvaṃ kuru karuṇāvāridhe nṛsiṃhaguro || 15||

सच्चित्सुखरूपोऽहं नैवेदं दृश्यमित्यचलाम् ।बुद्धिं प्रयच्छ मह्यं करुणामृतवारिधे नृसिंहगुरो ॥ १६॥

saccitsukharūpo'haṃ naivedaṃ dṛśyamityacalām |buddhiṃ prayaccha mahyaṃ karuṇāmṛtavāridhe nṛsiṃhaguro || 16||

अपुनःस्मरणं लोकं देहं शास्त्रं च विस्मृत्य ।आनन्दं निरवधिकं प्राप्नोमि कदा नृसिंहगुरो ॥ १७॥

apunaḥsmaraṇaṃ lokaṃ dehaṃ śāstraṃ ca vismṛtya |ānandaṃ niravadhikaṃ prāpnomi kadā nṛsiṃhaguro || 17||

स्थूले सूक्ष्मे हेतौ देहेऽहन्तां समुत्सृज्य ।चिषेऽहननन्ता मे समुदेति कदा नृसिंहगुरो ॥ १८॥

sthūle sūkṣme hetau dehe'hantāṃ samutsṛjya |ciṣe'hananantā me samudeti kadā nṛsiṃhaguro || 18||

इति शृङ्गेरि श्रीजगद्गुरु श्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहभारतीस्वामिभिः विरचिता श्रीगुरुस्तुतिः सम्पूर्णा ।

iti śṛṅgeri śrījagadguru śrīsaccidānandaśivābhinavanṛsiṃhabhāratīsvāmibhiḥ viracitā śrīgurustutiḥ sampūrṇā |