गुरुस्तुतिः २ Shri Gurustuti

ॐ नमो गुरुवे ।यः सर्वात्माखिलजनविभुर्देवदेवो महेशःस्वातन्त्र्यस्थो ध्रुवपदगतो निश्चलात्मा वरेण्यः ।विश्वोत्तीर्णों भवभयहरः स्वेच्छया विश्वपूर्णःतं श्रीरामं त्रिभुवनगुरुं स्वात्मरूपं नमामि ॥ १॥

oṃ namo guruve |yaḥ sarvātmākhilajanavibhurdevadevo maheśaḥsvātantryastho dhruvapadagato niścalātmā vareṇyaḥ |viśvottīrṇoṃ bhavabhayaharaḥ svecchayā viśvapūrṇaḥtaṃ śrīrāmaṃ tribhuvanaguruṃ svātmarūpaṃ namāmi || 1||

यस्मादीशात्प्रसरति शिवतत्त्वप्रभृतिज्यान्तमेतद्विश्वं परमवपुषा स्थीयते येन सम्यक् ।यस्मिंस्तोयमिव क्रमतया लीयते वारिराशौतं श्रीरामं त्रिभुवनगुरुं स्वात्मरूपं नमामि ॥ २॥

yasmādīśātprasarati śivatattvaprabhṛtijyāntametadviśvaṃ paramavapuṣā sthīyate yena samyak |yasmiṃstoyamiva kramatayā līyate vārirāśautaṃ śrīrāmaṃ tribhuvanaguruṃ svātmarūpaṃ namāmi || 2||

ब्राह्मीं मूर्तिं भुवनजनने राजसीं यो बिभर्तितद्रक्षायां परमदयया वैष्णवीं सात्विकीं च ।तत्संहारेऽनलशततनुस्तामसीं रौद्रमूर्तिंतं श्रीरामं त्रिभुवनगुरुं स्वात्मरूपं नमामि ॥ ३॥

brāhmīṃ mūrtiṃ bhuvanajanane rājasīṃ yo bibhartitadrakṣāyāṃ paramadayayā vaiṣṇavīṃ sātvikīṃ ca |tatsaṃhāre'nalaśatatanustāmasīṃ raudramūrtiṃtaṃ śrīrāmaṃ tribhuvanaguruṃ svātmarūpaṃ namāmi || 3||

संसाराब्धौ विषयमकरे दुस्तरे संप्रमग्नानुद्धृत्यस्मात्परमकृपया भेददृष्टिं विभिद्य ।शैवं स्थानमचलममलं प्रापिता येन भक्त्यातं श्रीरामं त्रिभुवनगुरुं स्वात्मरूपं नमामि ॥ ४॥

saṃsārābdhau viṣayamakare dustare saṃpramagnānuddhṛtyasmātparamakṛpayā bhedadṛṣṭiṃ vibhidya |śaivaṃ sthānamacalamamalaṃ prāpitā yena bhaktyātaṃ śrīrāmaṃ tribhuvanaguruṃ svātmarūpaṃ namāmi || 4||

अस्मिंल्लोके ह्यूपमन्युकुले यश्च मर्त्यावतारमायाति स्म तिमिरहरणः सज्जनानां हिताय ।प्राकट्यार्थं स्वमतयशसः प्रेरितोरुद्रव्रातैःतं श्रीरामं त्रिभुवनगुरुं स्वात्मरूपं नमामि ॥ ५॥

asmiṃlloke hyūpamanyukule yaśca martyāvatāramāyāti sma timiraharaṇaḥ sajjanānāṃ hitāya |prākaṭyārthaṃ svamatayaśasaḥ preritorudravrātaiḥtaṃ śrīrāmaṃ tribhuvanaguruṃ svātmarūpaṃ namāmi || 5||

सूर्ये प्राप्ते धनुषि च गुरौ तारकेशे तुलायामाद्ये भौमे सुखगतबुधे शत्रुगे भार्गवेपि ।पङ्गुराहौर्दशमसदने सिंहलग्ने तु जातःतं श्रीरामं त्रिभुवनगुरुं स्वात्मरूपं नमामि ॥ ६॥

sūrye prāpte dhanuṣi ca gurau tārakeśe tulāyāmādye bhaume sukhagatabudhe śatruge bhārgavepi |paṅgurāhaurdaśamasadane siṃhalagne tu jātaḥtaṃ śrīrāmaṃ tribhuvanaguruṃ svātmarūpaṃ namāmi || 6||

मूर्त्या शम्भुः परमसुखदः तेजसा द्वादशात्माप्रकृत्या तु शिशिरकिरणः पावनश्चित्रभानुः ।शैवीदीक्षागलितवृजिनैर्लक्ष्यते यश्च सद्भिःतं श्रीरामं त्रिभुवनगुरुं स्वात्मरूपं नमामि ॥ ७॥

mūrtyā śambhuḥ paramasukhadaḥ tejasā dvādaśātmāprakṛtyā tu śiśirakiraṇaḥ pāvanaścitrabhānuḥ |śaivīdīkṣāgalitavṛjinairlakṣyate yaśca sadbhiḥtaṃ śrīrāmaṃ tribhuvanaguruṃ svātmarūpaṃ namāmi || 7||

रूपं यस्य निखिलजगतां हृत्प्रमोदस्य हेतुयद्यन्तानां किरणपटलैः छात्रवृन्दा विरेजुः ।व्याख्यानेन प्रहसितमुखः कर्तनः संशयानांतं श्रीरामं त्रिभुवनगुरुं स्वात्मरूपं नमामि ॥ ८॥

rūpaṃ yasya nikhilajagatāṃ hṛtpramodasya hetuyadyantānāṃ kiraṇapaṭalaiḥ chātravṛndā virejuḥ |vyākhyānena prahasitamukhaḥ kartanaḥ saṃśayānāṃtaṃ śrīrāmaṃ tribhuvanaguruṃ svātmarūpaṃ namāmi || 8||

बाल्यादेव परमतपसि दुःसह्ये वर्तते स्मविश्वमेतत्परममहिमा यश्च स्वात्मन्यद्राक्षीत् ।स्वात्मानं च जगति निखिले ज्ञानदृष्टया सदैवतं श्रीरामं त्रिभुवनगुरुं स्वात्मरूपं नमामि ॥ ९॥

bālyādeva paramatapasi duḥsahye vartate smaviśvametatparamamahimā yaśca svātmanyadrākṣīt |svātmānaṃ ca jagati nikhile jñānadṛṣṭayā sadaivataṃ śrīrāmaṃ tribhuvanaguruṃ svātmarūpaṃ namāmi || 9||

यः शैवाख्यं परममऽमृतं निर्गतं स्वाऽननाऽब्जात्तत्पादाब्जानुगतमनसो भक्तवृन्दानपीप्यत् ।एतद्देहं परित्यज्य ह्यगाच्छाश्वतं शैवधामतं श्रीरामं त्रिभुवनगुरुं स्वात्मरूपं नमामि ॥ १०॥

yaḥ śaivākhyaṃ paramama'mṛtaṃ nirgataṃ svā'nanā'bjāttatpādābjānugatamanaso bhaktavṛndānapīpyat |etaddehaṃ parityajya hyagācchāśvataṃ śaivadhāmataṃ śrīrāmaṃ tribhuvanaguruṃ svātmarūpaṃ namāmi || 10||

इति श्रीकाश्मीरिकमहामेश्वराचार्यवर्यं स्वामिवरश्रीरामभट्टारकपादचरित्रण् राजानकविद्याधरेण विरचितं श्रीगुरुस्तुतिः समाप्ता ।

iti śrīkāśmīrikamahāmeśvarācāryavaryaṃ svāmivaraśrīrāmabhaṭṭārakapādacaritraṇ rājānakavidyādhareṇa viracitaṃ śrīgurustutiḥ samāptā |