गुरुस्तोत्रम् Shachikritam Guru Stotram

सर्वेषां तु गुरूणां च जन्मदाता परो गुरुः ।पितुः शतगुणा माता पूज्या वन्द्या गरीयसी ॥ १२४॥

sarveṣāṃ tu gurūṇāṃ ca janmadātā paro guruḥ |pituḥ śataguṇā mātā pūjyā vandyā garīyasī || 124||

विद्यादाता मन्त्रदाता ज्ञानदो हरिभक्तिदः ।पूज्यो वन्द्यश्च सेव्यश्च मातुः शतगुणो गुरुः ॥ १२५॥

vidyādātā mantradātā jñānado haribhaktidaḥ |pūjyo vandyaśca sevyaśca mātuḥ śataguṇo guruḥ || 125||

अज्ञानतिमिरान्धस्य ज्ञानाञ्जनशलाकया ।चक्षुरुन्मीलितं येन तस्मै श्रीगुरुवे नमः ॥ १२६॥

ajñānatimirāndhasya jñānāñjanaśalākayā |cakṣurunmīlitaṃ yena tasmai śrīguruve namaḥ || 126||

जन्मदाताऽन्नदाता च तथाऽन्ये गुरुवो मताः ।आरोपिताश्च गुरवः प्रसह्य गुरुवस्तथा ॥ १२७॥

janmadātā'nnadātā ca tathā'nye guruvo matāḥ |āropitāśca guravaḥ prasahya guruvastathā || 127||

तथोपगुरवः सन्ति शिक्षका गुरुवोऽपि च ।पारं कर्तुं न शक्तास्ते घोरसंसारसागरे ॥ १२८॥

tathopaguravaḥ santi śikṣakā guruvo'pi ca |pāraṃ kartuṃ na śaktāste ghorasaṃsārasāgare || 128||

विद्यामन्त्रज्ञातदाता निपुणः पारकर्मणि ।स शक्तः शिष्यमुद्धर्तुमीश्वरश्चेश्वरेश्वरः ॥ १२९॥

vidyāmantrajñātadātā nipuṇaḥ pārakarmaṇi |sa śaktaḥ śiṣyamuddhartumīśvaraśceśvareśvaraḥ || 129||

गुरुर्विष्णुर्गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्देवो महेश्वरः ।गुरुर्धर्मो गुरुः शेषः सर्वात्मा केशवो गुरुः ॥ १३०॥

gururviṣṇurgururbrahmā gururdevo maheśvaraḥ |gururdharmo guruḥ śeṣaḥ sarvātmā keśavo guruḥ || 130||

सर्वतीर्थाधिवासश्च सर्वदेवाधिवासितः ।सर्वदेवात्मको दिव्यो गुरुरूपी हरिः स्वयम् ॥ १३१॥

sarvatīrthādhivāsaśca sarvadevādhivāsitaḥ |sarvadevātmako divyo gururūpī hariḥ svayam || 131||

अभीष्टदेवे वै रुष्टे गुरुः शक्तो हि रक्षितुम् ।गुरौ रुष्टेऽभीष्टदेवो न वै शक्तश्च रक्षितुम् ॥ १३२॥

abhīṣṭadeve vai ruṣṭe guruḥ śakto hi rakṣitum |gurau ruṣṭe'bhīṣṭadevo na vai śaktaśca rakṣitum || 132||

गुरौ रुष्टे ग्रहा रुष्टा रुष्टा देवाश्च सर्वथा ।भाग्यान्यपि च रुष्टानि गुरुं रुष्टं न कारयेत् ॥ १३३॥

gurau ruṣṭe grahā ruṣṭā ruṣṭā devāśca sarvathā |bhāgyānyapi ca ruṣṭāni guruṃ ruṣṭaṃ na kārayet || 133||

न गुरोरधिकश्चात्मा प्रियः पुत्रः प्रियोऽपि न ।धनं पत्नी तपो धर्मः पुण्यं सत्यं न वै प्रियम् ॥ १३४॥

na guroradhikaścātmā priyaḥ putraḥ priyo'pi na |dhanaṃ patnī tapo dharmaḥ puṇyaṃ satyaṃ na vai priyam || 134||

गुरोः परो न वै शास्ता राजा बन्धुर्न वै परः ।मन्त्रो विद्या गुरुर्देवः पूर्वलब्धः पतिस्तथा ॥ १३५॥

guroḥ paro na vai śāstā rājā bandhurna vai paraḥ |mantro vidyā gururdevaḥ pūrvalabdhaḥ patistathā || 135||

परात्परः स विज्ञेयः सर्वेषामुपरि स्थितः ।माता वन्द्या पिता वन्द्यो वन्द्यश्च त्वादृशो गुरुः ॥ १३६॥

parātparaḥ sa vijñeyaḥ sarveṣāmupari sthitaḥ |mātā vandyā pitā vandyo vandyaśca tvādṛśo guruḥ || 136||

विप्राणां त्वं वरिष्ठोऽसि गरिष्ठश्च तपस्विनाम् ।ब्रह्मिष्ठोऽसि ब्रह्मवित्सु धर्मिष्ठः सर्वधर्मिणाम् ॥ १३७॥

viprāṇāṃ tvaṃ variṣṭho'si gariṣṭhaśca tapasvinām |brahmiṣṭho'si brahmavitsu dharmiṣṭhaḥ sarvadharmiṇām || 137||

देवानां सर्वथा पूज्य इति जानामि सर्वदा ।ततः क्षमां ययाचेऽहं शपामि नैव मद्गुरुम् ॥ १३८॥

devānāṃ sarvathā pūjya iti jānāmi sarvadā |tataḥ kṣamāṃ yayāce'haṃ śapāmi naiva madgurum || 138||

तुष्टो भव मुनिश्रेष्ठ! शक्रमानय मा चिरम् ।नहुषं त्विन्द्रभवनाच्छीघ्रं प्रक्षिप भूतले ॥ १३९॥

tuṣṭo bhava muniśreṣṭha! śakramānaya mā ciram |nahuṣaṃ tvindrabhavanācchīghraṃ prakṣipa bhūtale || 139||

इत्युक्त्वा त्वान्तरे तृप्ता बहिः सौम्या शची तदा ।मौनमालम्ब्य धैर्येण फलं चेयेष सत्त्वरम् ॥ १४०॥

ityuktvā tvāntare tṛptā bahiḥ saumyā śacī tadā |maunamālambya dhairyeṇa phalaṃ ceyeṣa sattvaram || 140||

इति श्रीलक्ष्मीनारायणीयसंहितायां प्रथमे कृतयुगसन्ताने ३७४अध्यायान्तर्गतंशचिकृतं गुरुस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड १। अध्याय ३७४/१२४१४०॥लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड १। अध्याय ३७४/१२४-१४०॥

iti śrīlakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitāyāṃ prathame kṛtayugasantāne 374adhyāyāntargataṃśacikṛtaṃ gurustotraṃ sampūrṇam |lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 1| adhyāya 374/124140||lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 1| adhyāya 374/124-140||