रामकृष्णस्तवराजः Ramakrishna Stavaraja

ओङ्कारवेद्यः पुरुषः पुराणोबुद्धेश्च साक्षी निखिलस्य जन्तोः ।यो वेत्ति सर्वं न च यस्य वेत्तापरात्मरूपो भुवि रामकृष्णः ॥ १॥

oṅkāravedyaḥ puruṣaḥ purāṇobuddheśca sākṣī nikhilasya jantoḥ |yo vetti sarvaṃ na ca yasya vettāparātmarūpo bhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 1||

न वेदगम्यो न च योगगम्योध्यानैर्न जापैर्न तपोऽभिरुग्रैः ।ज्ञेयः कदापीह ततोऽवतीर्णोदयानिधे त्वं भुवि रामकृष्णः ॥ २॥

na vedagamyo na ca yogagamyodhyānairna jāpairna tapo'bhirugraiḥ |jñeyaḥ kadāpīha tato'vatīrṇodayānidhe tvaṃ bhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 2||

मोक्षस्वरूपं तव धाम नित्यंयथा तदाप्नोति विशुद्धचित्तः ।तथोपदेष्टाखिलतत्त्ववेत्तात्वं विश्वधाता भुवि रामकृष्णः ॥ ३॥

mokṣasvarūpaṃ tava dhāma nityaṃyathā tadāpnoti viśuddhacittaḥ |tathopadeṣṭākhilatattvavettātvaṃ viśvadhātā bhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 3||

भक्तेस्तथा शुद्धज्ञानस्य मार्गौप्रदर्शितौ द्वौ भवमुक्तिहेतु ।तयोर्गतानां ध्रुवनायकोऽसित्वं मोक्षसेतुर्भुवि रामकृष्णः ॥ ४॥

bhaktestathā śuddhajñānasya mārgaupradarśitau dvau bhavamuktihetu |tayorgatānāṃ dhruvanāyako'sitvaṃ mokṣaseturbhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 4||

गतिस्त्वमेका जगतां जडानांपुरा विसृष्टेश्चिदखण्डरूपः ।तद्वल्लये स्या अधुनासि तद्वत्त्वमादिदेवो भुवि रामकृष्णः ॥ ५॥

gatistvamekā jagatāṃ jaḍānāṃpurā visṛṣṭeścidakhaṇḍarūpaḥ |tadvallaye syā adhunāsi tadvattvamādidevo bhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 5||

वर्णाश्रमाचारविहीनशान्ताःसंन्यासिनो ज्ञानविधूतचित्ताः ।ध्यायन्ति यं नित्यमभेददृष्ट्यास एव हि त्वं भुवि रामकृष्णः ॥ ६॥

varṇāśramācāravihīnaśāntāḥsaṃnyāsino jñānavidhūtacittāḥ |dhyāyanti yaṃ nityamabhedadṛṣṭyāsa eva hi tvaṃ bhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 6||

तेजोमयं दर्शयसि स्वरूपंकोषान्तरस्थं परमार्थतत्त्वम् ।संस्पर्शमात्रेण नृणां समाधिविधाय सद्यो भुवि रामकृष्णः ॥ ७॥

tejomayaṃ darśayasi svarūpaṃkoṣāntarasthaṃ paramārthatattvam |saṃsparśamātreṇa nṛṇāṃ samādhividhāya sadyo bhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 7||

रागादिशून्यां तव सौम्यमूर्तिंदृष्ट्वा पुनश्चात्र न जन्मभाजः ।स्थाने यदादाय विशुद्धसत्त्वमिहावतीर्णो भुवि रामकृष्णः ॥ ८॥

rāgādiśūnyāṃ tava saumyamūrtiṃdṛṣṭvā punaścātra na janmabhājaḥ |sthāne yadādāya viśuddhasattvamihāvatīrṇo bhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 8||

महाविचित्रं महदादिकार्यंलब्ध्वाप्यधिष्ठानमनाद्यनन्तम् ।करोति नित्या प्रकृतिस्तवाद्यातद्ब्रह्म सच्चिद् भुवि रामकृष्णः ॥ ९॥

mahāvicitraṃ mahadādikāryaṃlabdhvāpyadhiṣṭhānamanādyanantam |karoti nityā prakṛtistavādyātadbrahma saccid bhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 9||

कृशानुवत्तापविदग्धचित्ताःसंसारिणः शान्तिनिकेतनं त्वाम् ।सम्प्राप्य शान्ता हि भवन्ति तेषांत्वं शान्तिदाता भुवि रामकृष्णः ॥ १०॥

kṛśānuvattāpavidagdhacittāḥsaṃsāriṇaḥ śāntiniketanaṃ tvām |samprāpya śāntā hi bhavanti teṣāṃtvaṃ śāntidātā bhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 10||

षडङ्गयोगो न यतः सुसाध्योज्ञानाधिकारी सुलभो न यस्मात् ।गरीयसी भक्तिरतः कलौ स्यात्तज्ज्ञापकस्त्वं भुवि रामकृष्णः ॥ ११॥

ṣaḍaṅgayogo na yataḥ susādhyojñānādhikārī sulabho na yasmāt |garīyasī bhaktirataḥ kalau syāttajjñāpakastvaṃ bhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 11||

नाकादिलोकं सुखदं च दिव्यंसुरम्यमैश्वर्यमहं न याचे ।हृदासने त्वं कृपया सदा वैवसेति याचे भुवि रामकृष्णः ॥ १२॥

nākādilokaṃ sukhadaṃ ca divyaṃsuramyamaiśvaryamahaṃ na yāce |hṛdāsane tvaṃ kṛpayā sadā vaivaseti yāce bhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 12||

यं ब्रह्मविष्णु गिरिशश्च देवाध्यायन्ति गायन्ति नमन्ति नित्यम् ।तैः प्रार्थितस्तस्य परावतारोद्विबाहुधारी भुवि रामकृष्णः ॥ १३॥

yaṃ brahmaviṣṇu giriśaśca devādhyāyanti gāyanti namanti nityam |taiḥ prārthitastasya parāvatārodvibāhudhārī bhuvi rāmakṛṣṇaḥ || 13||

वन्दे जगद्बीजमखण्डमेकंवन्दे सुरैः सेवितपादपीठम् ।वन्दे भवेशं भवरोगवैद्यंतमेव वन्दे भुवि रामकृष्णम् ॥ १४॥

vande jagadbījamakhaṇḍamekaṃvande suraiḥ sevitapādapīṭham |vande bhaveśaṃ bhavarogavaidyaṃtameva vande bhuvi rāmakṛṣṇam || 14||

रामकृष्णं चिदानन्दं यः स्तौति भक्तिमान्सदा ।तस्य चित्तं भवेच्छुद्धं तत्त्वज्ञानं स्वयं ततः ॥ १५॥

rāmakṛṣṇaṃ cidānandaṃ yaḥ stauti bhaktimānsadā |tasya cittaṃ bhavecchuddhaṃ tattvajñānaṃ svayaṃ tataḥ || 15||

इति रामकृष्णस्तवराजः सम्पूर्णः ।

iti rāmakṛṣṇastavarājaḥ sampūrṇaḥ |