गुरुकवचम् Gurukavacham From Khakalamalinitantra

॥ अथ गुरुकवचं कङ्कालमालिनीतन्त्रे ॥देव्युवाच ॥भूतनाथ \! महादेव \! कवचं तस्य मे वद ।गुरुदेवस्य देवेश \! साक्षाद्ब्रह्मस्वरूपिणः ॥ १॥

|| atha gurukavacaṃ kaṅkālamālinītantre ||devyuvāca ||bhūtanātha \! mahādeva \! kavacaṃ tasya me vada |gurudevasya deveśa \! sākṣādbrahmasvarūpiṇaḥ || 1||

ईश्वर उवाच ॥अथा ते कथयामीशे \! कवचं मोक्षदायकम् ।यस्य ज्ञानं विना देवि \! न सिद्धिर्न च सद्गतिः ॥ २॥

īśvara uvāca ||athā te kathayāmīśe \! kavacaṃ mokṣadāyakam |yasya jñānaṃ vinā devi \! na siddhirna ca sadgatiḥ || 2||

ब्रह्मादयोऽपि गिरिजे \! सर्वत्र जयिनः स्मृताः ।अस्य प्रसादात् सकला वेदागमपुरःसराः ॥ ३॥

brahmādayo'pi girije \! sarvatra jayinaḥ smṛtāḥ |asya prasādāt sakalā vedāgamapuraḥsarāḥ || 3||

कवचस्यास्य देवेशि \! ऋषिर्विष्णुरुदाहृतः ।छन्दो विराड् देवता च गुरुदेवः स्वयं शिवः ॥ ४॥

kavacasyāsya deveśi \! ṛṣirviṣṇurudāhṛtaḥ |chando virāḍ devatā ca gurudevaḥ svayaṃ śivaḥ || 4||

छतुर्वर्गे ज्ञानमार्गे विनियोगः प्रकीर्त्तितः ।सहस्रारे महापद्मे कर्पूरधवलो गुरुः ॥ ५॥

chaturvarge jñānamārge viniyogaḥ prakīrttitaḥ |sahasrāre mahāpadme karpūradhavalo guruḥ || 5||

वामोरुस्थितशक्तिर्यः सर्वत्र परिरक्षतु ।परमाख्यो गुरुः पातु शिरसं मम वल्लभे \! ॥ ६॥

vāmorusthitaśaktiryaḥ sarvatra parirakṣatu |paramākhyo guruḥ pātu śirasaṃ mama vallabhe \! || 6||

परापराख्यो नासां मे परमेष्ठी मुखं सदा ।कण्ठं मम सदा पातु प्रह्लादानन्दनाथकः ॥ ७॥

parāparākhyo nāsāṃ me parameṣṭhī mukhaṃ sadā |kaṇṭhaṃ mama sadā pātu prahlādānandanāthakaḥ || 7||

बाहू द्वौ सनकानन्दः कुमारानन्द एव च ।वशिष्ठानन्दनाथश्च हृदयं पातु सर्वदा ॥ ८॥

bāhū dvau sanakānandaḥ kumārānanda eva ca |vaśiṣṭhānandanāthaśca hṛdayaṃ pātu sarvadā || 8||

क्रोधानन्दः कटिं पातु सुखानन्दः पदं मम ।ध्यानानन्दश्च सर्वाङ्गं बोधानन्दश्च कानने ॥ ९॥

krodhānandaḥ kaṭiṃ pātu sukhānandaḥ padaṃ mama |dhyānānandaśca sarvāṅgaṃ bodhānandaśca kānane || 9||

सर्वत्र गुरवः पान्तु सर्वे ईश्वररूपिणः ।इति ते कथितं भद्रे \! कवचं परमं शिवे \! ॥ १०॥

sarvatra guravaḥ pāntu sarve īśvararūpiṇaḥ |iti te kathitaṃ bhadre \! kavacaṃ paramaṃ śive \! || 10||

भक्तिहीने दुराचारे दत्त्वैतन्मृत्युमाप्नुयात् ॥अस्यैव पठनाद्देवि \! धारणात्छ्रवणात् प्रिये \! ॥ ११॥

bhaktihīne durācāre dattvaitanmṛtyumāpnuyāt ||asyaiva paṭhanāddevi \! dhāraṇātchravaṇāt priye \! || 11||

जायते मन्त्रसिद्धिश्च किमन्यत् कथयामि ते ।कण्ठे वा दक्षिणे बाहौ शिखायां वीरवन्दिते \! ॥ १२॥

jāyate mantrasiddhiśca kimanyat kathayāmi te |kaṇṭhe vā dakṣiṇe bāhau śikhāyāṃ vīravandite \! || 12||

धारणान्नाशयेत् पापं गङ्गायां कल्मषं यथा ।इदं कवचमज्ञात्वा यदि मन्त्रं जपेत् प्रिये \! ॥ १३॥

dhāraṇānnāśayet pāpaṃ gaṅgāyāṃ kalmaṣaṃ yathā |idaṃ kavacamajñātvā yadi mantraṃ japet priye \! || 13||

तत् सर्वं निष्फलं कृत्वा गुरुर्याति सुनिश्चितम् ।शिवे रुष्टे गुरुस्त्राता गुरौ रुष्टे न कश्चन ॥ १४॥

tat sarvaṃ niṣphalaṃ kṛtvā gururyāti suniścitam |śive ruṣṭe gurustrātā gurau ruṣṭe na kaścana || 14||

॥ इति कङ्कालमालिनीतन्त्रे गुरुकवचं समाप्तम् ॥

|| iti kaṅkālamālinītantre gurukavacaṃ samāptam ||