गायत्रीकवचम् १ Shri Gayatri Kavacham 1

श्रीगणेशाय नमः ।याज्ञवल्क्य उवाच ।स्वामिन् सर्वजगन्नाथ संशयोऽस्ति महान्मम ।चतुःषष्ठिकलानं च पातकानां च तद्वद ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |yājñavalkya uvāca |svāmin sarvajagannātha saṃśayo'sti mahānmama |catuḥṣaṣṭhikalānaṃ ca pātakānāṃ ca tadvada || 1||

मुच्यते केन पुण्येन ब्रह्मरूपं कथं भवेत् ।देहं च देवतारूपं मन्त्ररूपं विशेषतः ॥ २॥

mucyate kena puṇyena brahmarūpaṃ kathaṃ bhavet |dehaṃ ca devatārūpaṃ mantrarūpaṃ viśeṣataḥ || 2||

क्रमतः श्रोतुमिच्छामि कवचं विधिपूर्वकम् ।ब्रह्मोवाच ।गायत्र्याः कवचस्यास्य ब्रह्मा विष्णुः शिवो ऋषिः ॥ ३॥

kramataḥ śrotumicchāmi kavacaṃ vidhipūrvakam |brahmovāca |gāyatryāḥ kavacasyāsya brahmā viṣṇuḥ śivo ṛṣiḥ || 3||

ऋग्यजुःसामाथर्वाणि छन्दांसि परिकीर्तिताः ।परब्रह्मस्वरूपा सा गायत्री देवता स्मृता ॥ ४॥

ṛgyajuḥsāmātharvāṇi chandāṃsi parikīrtitāḥ |parabrahmasvarūpā sā gāyatrī devatā smṛtā || 4||

रक्षाहीनं तु यत्स्थानं कवचेन विना कृतम् ।सर्वं सर्वत्र संरक्षेत्सर्वाङ्गं भुवनेश्वरी ॥ ५॥

rakṣāhīnaṃ tu yatsthānaṃ kavacena vinā kṛtam |sarvaṃ sarvatra saṃrakṣetsarvāṅgaṃ bhuvaneśvarī || 5||

बीजं भर्गश्च युक्तिश्च धियः कीलकमेव च ।पुरुषार्थविनियोगो यो नश्च परिकीर्त्तितः ॥ ६॥

bījaṃ bhargaśca yuktiśca dhiyaḥ kīlakameva ca |puruṣārthaviniyogo yo naśca parikīrttitaḥ || 6||

ऋषिं मूर्ध्नि न्यसेत्पूर्वं मुखे छन्द उदीरितम् ।देवतां हृदि विन्यस्य गुह्ये बीजं नियोजयेत् ॥ ७॥

ṛṣiṃ mūrdhni nyasetpūrvaṃ mukhe chanda udīritam |devatāṃ hṛdi vinyasya guhye bījaṃ niyojayet || 7||

शक्तिं विन्यस्य पदयोर्नाभौ तु कीलकं न्यसेत् ।द्वात्रिंशत्तु महाविद्याः साङ्ख्यायनसगोत्रजाः ॥ ८॥

śaktiṃ vinyasya padayornābhau tu kīlakaṃ nyaset |dvātriṃśattu mahāvidyāḥ sāṅkhyāyanasagotrajāḥ || 8||

द्वादशलक्षसंयुक्ता विनियोगाः पृथक्पृथक् ।एवं न्यासविधिं कृत्वा कराङ्गं विधिपूर्वकम् ॥ ९॥

dvādaśalakṣasaṃyuktā viniyogāḥ pṛthakpṛthak |evaṃ nyāsavidhiṃ kṛtvā karāṅgaṃ vidhipūrvakam || 9||

व्याहृतित्रयमुच्चार्य ह्यनुलोमविलोमतः ।चतुरक्षरसंयुक्तं कराङ्गन्यासमाचरेत् ॥ १०॥

vyāhṛtitrayamuccārya hyanulomavilomataḥ |caturakṣarasaṃyuktaṃ karāṅganyāsamācaret || 10||

आवाहनादिभेदं च दश मुद्राः प्रदर्शयेत् ।सा पातु वरदा देवी अङ्गप्रत्यङ्गसङ्गमे ॥ ११॥

āvāhanādibhedaṃ ca daśa mudrāḥ pradarśayet |sā pātu varadā devī aṅgapratyaṅgasaṅgame || 11||

ध्यानं मुद्रां नमस्कारं गुरुमन्त्रं तथैव च ।संयोगमात्मसिद्धिं च षड्विधं किं विचारयेत् ॥ १२॥

dhyānaṃ mudrāṃ namaskāraṃ gurumantraṃ tathaiva ca |saṃyogamātmasiddhiṃ ca ṣaḍvidhaṃ kiṃ vicārayet || 12||

अस्य श्रीगायत्रीकवचस्य ब्रह्मविष्णुरुद्रा ऋषयः\,ऋग्यजुःसामाथर्वाणि छन्दांसि\, परब्रह्मस्वरूपिणीगायत्री देवता\, भूर्बीजं\, भुवः शक्तिः\, स्वाहा कीलकं\,श्रीगायत्रीप्रीत्यर्थे जपे विनियोगः ॥ॐ भूर्भुवः स्वः तत्सवितुरिति हृदयाय नमः ।ॐ भूर्भुवः स्वः वरेण्यमिति शिरसे स्वाहा ।ॐ भूर्भुवः स्वः भर्गो देवस्येति शिखायै वषट् ।ॐ भूर्भुवः स्वः धीमहीति कवचाय हुम् ।ॐ भूर्भुवः स्वः धियो यो नः इति नेत्रत्रयाय वौषट् ।ॐ भूर्भुवः स्वः प्रचोदयादिति अस्त्राय फट् ॥वर्णास्त्रां कुण्डिकाहस्तां शुद्धनिर्मलज्योतिषीम्म् ।सर्वतत्त्वमयीं वन्दे गायत्रीं वेदमातरम् ॥ १३॥

asya śrīgāyatrīkavacasya brahmaviṣṇurudrā ṛṣayaḥ\,ṛgyajuḥsāmātharvāṇi chandāṃsi\, parabrahmasvarūpiṇīgāyatrī devatā\, bhūrbījaṃ\, bhuvaḥ śaktiḥ\, svāhā kīlakaṃ\,śrīgāyatrīprītyarthe jape viniyogaḥ ||oṃ bhūrbhuvaḥ svaḥ tatsavituriti hṛdayāya namaḥ |oṃ bhūrbhuvaḥ svaḥ vareṇyamiti śirase svāhā |oṃ bhūrbhuvaḥ svaḥ bhargo devasyeti śikhāyai vaṣaṭ |oṃ bhūrbhuvaḥ svaḥ dhīmahīti kavacāya hum |oṃ bhūrbhuvaḥ svaḥ dhiyo yo naḥ iti netratrayāya vauṣaṭ |oṃ bhūrbhuvaḥ svaḥ pracodayāditi astrāya phaṭ ||varṇāstrāṃ kuṇḍikāhastāṃ śuddhanirmalajyotiṣīmm |sarvatattvamayīṃ vande gāyatrīṃ vedamātaram || 13||

अथ ध्यानम् ।मुक्ता विद्रुमहेमनीलधवलच्छायैर्मुखैस्त्रीक्षणैर्युक्तामिन्दुनिबद्धरत्नमुकुटां तत्त्वार्थवर्णात्मिकाम् ।गायत्रीं वरदाभयाङ्कुशकशां शूलं कपालं गुणंशङ्खं चक्रमथारविन्दयुगलं हस्तैर्वहन्तीं भजे ॥ १४॥

atha dhyānam |muktā vidrumahemanīladhavalacchāyairmukhaistrīkṣaṇairyuktāmindunibaddharatnamukuṭāṃ tattvārthavarṇātmikām |gāyatrīṃ varadābhayāṅkuśakaśāṃ śūlaṃ kapālaṃ guṇaṃśaṅkhaṃ cakramathāravindayugalaṃ hastairvahantīṃ bhaje || 14||

ॐ गायत्री पूर्वतः पातु सावित्री पातु दक्षिणे ।ब्रह्मविद्या च मे पश्चादुत्तरे मां सरस्वती ॥ १५॥

oṃ gāyatrī pūrvataḥ pātu sāvitrī pātu dakṣiṇe |brahmavidyā ca me paścāduttare māṃ sarasvatī || 15||

पावकी मे दिशं रक्षेत्पावकोज्ज्वलशालिनी ।यातुधानीं दिशं रक्षेद्यातुधानगणार्दिनी ॥ १६॥

pāvakī me diśaṃ rakṣetpāvakojjvalaśālinī |yātudhānīṃ diśaṃ rakṣedyātudhānagaṇārdinī || 16||

पावमानीं दिशं रक्षेत्पवमानविलासिनी ।दिशं रौद्रीमवतु मे रुद्राणी रुद्ररूपिणी ॥ १७॥

pāvamānīṃ diśaṃ rakṣetpavamānavilāsinī |diśaṃ raudrīmavatu me rudrāṇī rudrarūpiṇī || 17||

ऊर्ध्वं ब्रह्माणी मे रक्षेदधस्ताद्वैष्णवी तथा ।एवं दश दिशो रक्षेत् सर्वतो भुवनेश्वरी ॥ १८॥

ūrdhvaṃ brahmāṇī me rakṣedadhastādvaiṣṇavī tathā |evaṃ daśa diśo rakṣet sarvato bhuvaneśvarī || 18||

ब्रह्मास्त्रस्मरणादेव वाचां सिद्धिः प्रजायते ।ब्रह्मदण्डश्च मे पातु सर्वशस्त्रास्त्रभक्षक्रः ॥ १९॥

brahmāstrasmaraṇādeva vācāṃ siddhiḥ prajāyate |brahmadaṇḍaśca me pātu sarvaśastrāstrabhakṣakraḥ || 19||

ब्रह्मशीर्षस्तथा पातु शत्रूणां वधकारकः ।सप्त व्याहृतयः पान्तु सर्वदा बिन्दुसंयुताः ॥ २०॥

brahmaśīrṣastathā pātu śatrūṇāṃ vadhakārakaḥ |sapta vyāhṛtayaḥ pāntu sarvadā bindusaṃyutāḥ || 20||

वेदमाता च मां पातु सरहस्या सदैवता ।देवीसूक्तं सदा पातु सहस्राक्षरदेवता ॥ २१॥

vedamātā ca māṃ pātu sarahasyā sadaivatā |devīsūktaṃ sadā pātu sahasrākṣaradevatā || 21||

चतुःषष्टिकला विद्या दिव्याद्या पातु देवता ।बीजशक्तिश्च मे पातु पातु विक्रमदेवता ॥ २२॥

catuḥṣaṣṭikalā vidyā divyādyā pātu devatā |bījaśaktiśca me pātu pātu vikramadevatā || 22||

तत्पदं पातु मे पादौ जङ्घे मे सवितुःपदम् ।वरेण्यं कटिदेशं तु नाभिं भर्गस्तथैव च ॥ ५३॥

tatpadaṃ pātu me pādau jaṅghe me savituḥpadam |vareṇyaṃ kaṭideśaṃ tu nābhiṃ bhargastathaiva ca || 53||

देवस्य मे तु हृदयं धीमहीति गलं तथा ।धियो मे पातु जिह्वायां यःपदं पातु लोचने ॥ २४॥

devasya me tu hṛdayaṃ dhīmahīti galaṃ tathā |dhiyo me pātu jihvāyāṃ yaḥpadaṃ pātu locane || 24||

ललाटे नः पदं पातु मूर्धानं मे प्रचोदयात् ।तद्वर्णः पातु मूर्धानं सकारः पातु भालकम् ॥ २५॥

lalāṭe naḥ padaṃ pātu mūrdhānaṃ me pracodayāt |tadvarṇaḥ pātu mūrdhānaṃ sakāraḥ pātu bhālakam || 25||

चक्षुषी मे विकारस्तु श्रोत्रं रक्षेत्तु कारकः ।नासापुटेर्वकारो मे रेकारस्तु कपोलयोः ॥ २६॥

cakṣuṣī me vikārastu śrotraṃ rakṣettu kārakaḥ |nāsāpuṭervakāro me rekārastu kapolayoḥ || 26||

णिकारस्त्वधरोष्ठे च यकारस्तूर्ध्व ओष्ठके ।आत्यमध्ये भकारस्तु गोकारस्तु कपोलयोः ॥ २७॥

ṇikārastvadharoṣṭhe ca yakārastūrdhva oṣṭhake |ātyamadhye bhakārastu gokārastu kapolayoḥ || 27||

देकारः कण्ठदेशे च वकारः स्कन्धदेशयोः ।स्यकारो दक्षिणं हस्तं धीकारो वामहस्तकम् ॥ २८॥

dekāraḥ kaṇṭhadeśe ca vakāraḥ skandhadeśayoḥ |syakāro dakṣiṇaṃ hastaṃ dhīkāro vāmahastakam || 28||

मकारो हृदयं रक्षेद्धिकारो जठरं तथा ।धिकारो नाभिदेशं तु योकारस्तु कटिद्वयम् ॥ २९॥

makāro hṛdayaṃ rakṣeddhikāro jaṭharaṃ tathā |dhikāro nābhideśaṃ tu yokārastu kaṭidvayam || 29||

गुह्यं रक्षतु योकार ऊरू मे नः पदाक्षरम् ।प्रकारो जानुनी रक्षेच्चोकारो जङ्घदेशयोः ॥ ३०॥

guhyaṃ rakṣatu yokāra ūrū me naḥ padākṣaram |prakāro jānunī rakṣeccokāro jaṅghadeśayoḥ || 30||

दकारो गुल्फदेशं तु यात्कारः पादयुग्मकम् ।जातवेदेति गायत्री त्र्यम्बकेति दशाक्षरा ॥ ३१॥

dakāro gulphadeśaṃ tu yātkāraḥ pādayugmakam |jātavedeti gāyatrī tryambaketi daśākṣarā || 31||

सर्वतः सर्वदा पातु आपोज्योतीति षोडशी ।इदं तु कवचं दिव्यं बाधाशतविनाशकम् ॥ ३२॥

sarvataḥ sarvadā pātu āpojyotīti ṣoḍaśī |idaṃ tu kavacaṃ divyaṃ bādhāśatavināśakam || 32||

चतुःषष्ठिकलाविद्यासकलैश्वर्यसिद्धिदम् ।जपारम्भे च हृदयं जपान्ते कवचं पठेत् ॥ ३३॥

catuḥṣaṣṭhikalāvidyāsakalaiśvaryasiddhidam |japārambhe ca hṛdayaṃ japānte kavacaṃ paṭhet || 33||

स्त्रीगोब्राह्मणमित्रादिद्रोहाद्यखिलपातकैः ।मुच्यते सर्वपापेभ्यः परं ब्रह्माधिगच्छति ॥ ३४॥

strīgobrāhmaṇamitrādidrohādyakhilapātakaiḥ |mucyate sarvapāpebhyaḥ paraṃ brahmādhigacchati || 34||

पुष्पाञ्जलिं च गायत्र्या मूलेनैव पठेत्सकृत् ।शतसाहस्रवर्षाणां पूजायाः फलमाप्नुयात् ॥ ३५॥

puṣpāñjaliṃ ca gāyatryā mūlenaiva paṭhetsakṛt |śatasāhasravarṣāṇāṃ pūjāyāḥ phalamāpnuyāt || 35||

भूर्जपत्रे लिखित्वैतत् स्वकण्ठे धारयेद्यदि ।शिखायां दक्षिणे बाहौ कण्ठे वा धारयेद्बुधः ॥ ३६॥

bhūrjapatre likhitvaitat svakaṇṭhe dhārayedyadi |śikhāyāṃ dakṣiṇe bāhau kaṇṭhe vā dhārayedbudhaḥ || 36||

त्रैलोक्यं क्षोभयेत्सर्वं त्रैलोक्यं दहति क्षणात् ।पुत्रवान् धनवान् श्रीमान्नानाविद्यानिधिर्भवेत् ॥ ३७॥

trailokyaṃ kṣobhayetsarvaṃ trailokyaṃ dahati kṣaṇāt |putravān dhanavān śrīmānnānāvidyānidhirbhavet || 37||

ब्रह्मास्त्रादीनि सर्वाणि तदङ्गस्पर्शनात्ततः ।भवन्ति तस्य तुच्छनि किमन्यत्कथयामि ते ॥ ३८॥

brahmāstrādīni sarvāṇi tadaṅgasparśanāttataḥ |bhavanti tasya tucchani kimanyatkathayāmi te || 38||

अभिमन्त्रितगायत्रीकवचं मानसं पठेत् ।तज्जलं पिबतो नित्यं पुरश्चर्याफलं भवेत् ॥ ३९॥

abhimantritagāyatrīkavacaṃ mānasaṃ paṭhet |tajjalaṃ pibato nityaṃ puraścaryāphalaṃ bhavet || 39||

लघुसामान्यकं मन्त्रं\, महामन्त्रं तथैव च ।यो वेत्ति धारणां युञ्जन्\, जीवन्मुक्तः स उच्यते ॥ ४०॥

laghusāmānyakaṃ mantraṃ\, mahāmantraṃ tathaiva ca |yo vetti dhāraṇāṃ yuñjan\, jīvanmuktaḥ sa ucyate || 40||

सप्ताव्याहृतिविप्रेन्द्र सप्तावस्थाः प्रकीर्तिताः ।सप्तजीवशता नित्यं व्याहृती अग्निरूपिणी ॥ ४१॥

saptāvyāhṛtiviprendra saptāvasthāḥ prakīrtitāḥ |saptajīvaśatā nityaṃ vyāhṛtī agnirūpiṇī || 41||

प्रणवे नित्ययुक्तस्य व्याहृतीषु च सप्तसु ।सर्वेषामेव पापानां सङ्करे समुपस्थिते ॥ ४२॥

praṇave nityayuktasya vyāhṛtīṣu ca saptasu |sarveṣāmeva pāpānāṃ saṅkare samupasthite || 42||

शतं सहस्रमभ्यर्च्य गायत्री पावनं महत् ।दशशतमष्टोत्तरशतं गायत्री पावनं महत् ॥ ४३॥

śataṃ sahasramabhyarcya gāyatrī pāvanaṃ mahat |daśaśatamaṣṭottaraśataṃ gāyatrī pāvanaṃ mahat || 43||

भक्तियुक्तो भवेद्विप्रः सन्ध्याकर्म समाचरेत् ।काले काले प्रकर्तव्यं सिद्धिर्भवति नान्यथा ॥ ४४॥

bhaktiyukto bhavedvipraḥ sandhyākarma samācaret |kāle kāle prakartavyaṃ siddhirbhavati nānyathā || 44||

प्रणवं पूर्वमुद्धृत्य भूर्भुवस्वस्तथैव च ।तुर्यं सहैव गायत्रीजप एवमुदाहृतम् ॥ ४५॥

praṇavaṃ pūrvamuddhṛtya bhūrbhuvasvastathaiva ca |turyaṃ sahaiva gāyatrījapa evamudāhṛtam || 45||

तुरीयपादमुत्सृज्य गायत्रीं च जपेद्द्विजः ।स मूढो नरकं याति कालसूत्रमधोगतिः ॥ ४६॥

turīyapādamutsṛjya gāyatrīṃ ca japeddvijaḥ |sa mūḍho narakaṃ yāti kālasūtramadhogatiḥ || 46||

मन्त्रादौ जननं प्रोक्तं मत्रान्ते मृतसूत्रकम् ।उभयोर्दोषनिर्मुक्तं गायत्री सफला भवेत् ॥ ४७॥

mantrādau jananaṃ proktaṃ matrānte mṛtasūtrakam |ubhayordoṣanirmuktaṃ gāyatrī saphalā bhavet || 47||

मत्रादौ पाशबीजं च मन्त्रान्ते कुशबीजकम् ।मन्त्रमध्ये तु या माया गायत्री सफला भवेत् ॥ ४८॥

matrādau pāśabījaṃ ca mantrānte kuśabījakam |mantramadhye tu yā māyā gāyatrī saphalā bhavet || 48||

वाचिकस्त्वहमेव स्यादुपांशु शतमुच्यते ।सहस्रं मानसं प्रोक्तं त्रिविधं जपलक्षणम् ॥ ४९॥

vācikastvahameva syādupāṃśu śatamucyate |sahasraṃ mānasaṃ proktaṃ trividhaṃ japalakṣaṇam || 49||

अक्षमालां च मुद्रां च गुरोरपि न दर्शयेत् ।जपं चाक्षस्वरूभेणानामिकामध्यपर्वणि ॥ ५०॥

akṣamālāṃ ca mudrāṃ ca gurorapi na darśayet |japaṃ cākṣasvarūbheṇānāmikāmadhyaparvaṇi || 50||

अनामा मध्यया हीना कनिष्ठादिक्रमेण तु ।तर्जनीमूलपर्यन्तं गायत्रीजपलक्षणम् ॥ ५१॥

anāmā madhyayā hīnā kaniṣṭhādikrameṇa tu |tarjanīmūlaparyantaṃ gāyatrījapalakṣaṇam || 51||

पर्वभिस्तु जपेदेवमन्यत्र नियमः स्मृतः ।गायत्री वेदमूलत्वाद्वेदः पर्वसु गीयते ॥ ५२॥

parvabhistu japedevamanyatra niyamaḥ smṛtaḥ |gāyatrī vedamūlatvādvedaḥ parvasu gīyate || 52||

दशभिर्जन्मजनितं शतेनैव पुरा कृतम् ।त्रियुगं तु सहस्राणि गायत्री हन्ति किल्बिषम् ॥ ५३॥

daśabhirjanmajanitaṃ śatenaiva purā kṛtam |triyugaṃ tu sahasrāṇi gāyatrī hanti kilbiṣam || 53||

प्रातःकालेषु कर्तव्यं सिद्धिं विप्रो य इच्छति ।नादालये समाधिश्च सन्ध्यायां समुपासते ॥ ५४॥

prātaḥkāleṣu kartavyaṃ siddhiṃ vipro ya icchati |nādālaye samādhiśca sandhyāyāṃ samupāsate || 54||

अङ्गुल्यग्रेण यज्जप्तं यज्जप्तं मेरुलङ्घने ।असङ्ख्यया च यज्जप्तं तज्जप्तं निष्फलं भवेत् ॥ ५५॥

aṅgulyagreṇa yajjaptaṃ yajjaptaṃ merulaṅghane |asaṅkhyayā ca yajjaptaṃ tajjaptaṃ niṣphalaṃ bhavet || 55||

विना वस्त्रं प्रकुर्वीत गायत्री निष्फला भवेत् ।वस्त्रपुच्छं न जानाति वृथा तस्य परिश्रमः ॥ ५६॥

vinā vastraṃ prakurvīta gāyatrī niṣphalā bhavet |vastrapucchaṃ na jānāti vṛthā tasya pariśramaḥ || 56||

गायत्रीं तु परित्यज्य अन्यमन्त्रमुपासते ।सिद्धान्नं च परित्यज्य भिक्षामटति दुर्मतिः ॥ ५७॥

gāyatrīṃ tu parityajya anyamantramupāsate |siddhānnaṃ ca parityajya bhikṣāmaṭati durmatiḥ || 57||

ऋषिश्छन्दो देवताख्या बीजं शक्तिश्च कीलकम् ।नियोगं न च जानाति गायत्री निष्फला भवेत् ॥ ५८॥

ṛṣiśchando devatākhyā bījaṃ śaktiśca kīlakam |niyogaṃ na ca jānāti gāyatrī niṣphalā bhavet || 58||

वर्णमुद्राध्यानपदमावाहनविसर्जनम् ।दीपं चक्रं न जानाति गायत्री निषफला भवेत् ॥ ५९॥

varṇamudrādhyānapadamāvāhanavisarjanam |dīpaṃ cakraṃ na jānāti gāyatrī niṣaphalā bhavet || 59||

शक्तिर्न्यासस्तथा स्थानं मन्त्रसम्बोधनं परम् ।त्रिविधं यो न जानाति गायत्री तस्य निष्फला ॥ ६०॥

śaktirnyāsastathā sthānaṃ mantrasambodhanaṃ param |trividhaṃ yo na jānāti gāyatrī tasya niṣphalā || 60||

पञ्चोपचारकांश्चैव होमद्रव्यं तथैव च ।पञ्चाङ्गं च विना नित्यं गायत्री निष्फला भवेत् ॥ ६१॥

pañcopacārakāṃścaiva homadravyaṃ tathaiva ca |pañcāṅgaṃ ca vinā nityaṃ gāyatrī niṣphalā bhavet || 61||

मन्त्रसिद्धिर्भवेज्जातु विश्वामित्रेण भाषिम् ।व्यासो वाचस्पतिर्जीवस्तुता देवी तपःस्मृतौ ॥ ६२॥

mantrasiddhirbhavejjātu viśvāmitreṇa bhāṣim |vyāso vācaspatirjīvastutā devī tapaḥsmṛtau || 62||

सहस्रजप्ता सा देवी ह्युपपातकनाशिनी ।लक्षजाप्ये तथा तच्च महापातकनाशिनी ।कोटिजाप्येन राजेन्द्र यदिच्छति तदाप्नुयात् ॥ ६३॥

sahasrajaptā sā devī hyupapātakanāśinī |lakṣajāpye tathā tacca mahāpātakanāśinī |koṭijāpyena rājendra yadicchati tadāpnuyāt || 63||

न देयं परशिष्येभ्यो ह्यभक्तेभ्यो विशेषतः ।शिष्येभ्यो भक्तियुक्तेभ्यो ह्यन्यथा मृत्युमाप्नुयात् ॥ ६४॥

na deyaṃ paraśiṣyebhyo hyabhaktebhyo viśeṣataḥ |śiṣyebhyo bhaktiyuktebhyo hyanyathā mṛtyumāpnuyāt || 64||

इति श्रीमद्वसिष्ठसंहितोक्तं गायत्रीकवचं सम्पूर्णम् ॥

iti śrīmadvasiṣṭhasaṃhitoktaṃ gāyatrīkavacaṃ sampūrṇam ||