गङ्गालहरी अथवा पीयुषलहरी Gangalahari by Jagannatha Pandit

समृद्धं सौभाग्यं सकलवसुधायाः किमपि तन्महैश्वर्यं लीलाजनितजगतः खण्डपरशोः ।श्रुतीनां सर्वस्वं सुकृतमथ मूर्तं सुमनसांसुधासोदर्यं ते सलिलमशिवं नः शमयतु ॥ १॥दरिद्राणां दैन्यं दुरितमथ दुर्वासनहृदांद्रुतं दूरीकुर्वन् सकृदपि गतो दृष्टिसरणिम् ।अपि द्रागाविद्याद्रुमदलनदीक्षागुरुरिहप्रवाहस्ते वारां श्रियमयमपारां दिशतु नः ॥ २॥उदञ्चन्मार्तण्डस्फुटकपटहेरम्बजननीकटाक्षव्याक्षेपक्षणजनितसंक्षोभनिवहाः ।भवन्तु त्वङ्गन्तो हरशिरसि गङ्गातनुभुवस्तरङ्गाः प्रोत्तुङ्गा दुरितभयभङ्गाय भवताम् ॥ ३॥तवालम्बादम्ब स्फुरदलघुगर्वेण सहसामया सर्वेऽवज्ञासरणिमथ नीताः सुरगणाः ।इदानीमौदास्यं भजसि यदि भागीरथि तदानिराधारो हा रोदिमि कथय केषामिह पुरः ॥ ४॥स्मृतिं याता पुंसामकृतसुकृतानामपि च याहरत्यन्तस्तन्द्रां तिमिरमिव चन्द्रांशुसरणिः ।इयं सा ते मूर्तिः सकलसुरसंसेव्यसलिलाममान्तःसन्तापं त्रिविधमपि पापं च हरताम् ॥ ५॥अपि प्राज्यं राज्यं तृणमिव परित्यज्य सहसाविलोलद्वानीरं तव जननि तीरं श्रितवताम् ।सुधातः स्वादीयस्सलिलभरमातृप्ति पिबतांजनानामानन्दः परिहसति निर्वाणपदवीम् ॥ ६॥प्रभाते स्नातीनां नृपतिरमणीनां कुचतटीगतो यावन्मातर्मिलति तव तोयैर्मृगमदः ।मृगास्तावद्वैमानिकशतसहस्रैः परिवृताविशन्ति स्वच्छन्दं विमलवपुषो नन्दनवनम् ॥ ७॥स्मृतं सद्यः स्वान्तं विरचयति शान्तं सकृदपिप्रगीतं यत्पापं झटिति भवतापं च हरति ।इदं तद्गङ्गेति श्रवणरमणीयं खलु पदंमम प्राणप्रान्ते वदनकमलान्तर्विलसतु ॥ ८॥यदन्तः खेलन्तो बहुलतरसन्तोषभरितान काका नाकाधीश्वरनगरसाकाङ्क्षमनसः ।निवासाल्लोकानां जनिमरणशोकापहरणंतदेतत्ते तीरं श्रमशमनधीरं भवतु नः ॥ ९॥न यत्साक्षाद्वेदैरपि गलितभेदैरवसितंन यस्मिन् जीवानां प्रसरति मनोवागवसरः ।निराकारं नित्यं निजमहिमनिर्वासिततमोविशुद्धं यत्तत्त्वं सुरतटिनि तत्त्वं न विषयः ॥ १०॥महादानैर्ध्यानैर्बहुविधवितानैरपि च यन्न लभ्यं घोराभिः सुविमलतपोराशिभिरपि ।अचिन्त्यं तद्विष्णोः पदमखिलसाधारणतयाददाना केनासि त्वमिह तुलनीया कथय नः ॥ ११॥नृणामीक्षामात्रादपि परिहरन्त्या भवभयंशिवायास्ते मूर्तेः क इह महिमानं निगदतु ।अमर्षम्लानायाः परममनुरोधं गिरिभुवोविहाय श्रीकण्ठः शिरसि नियतं धारयति याम् ॥ १२॥विनिन्द्यान्युन्मत्तैरपि च परिहार्याणि पतितैरवाच्यानि व्रात्यैः सपुलकमपास्यानि पिशुनैः ।हरन्ती लोकानामनवरतमेनांसि कियतांकदाप्यश्रान्ता त्वं जगति पुनरेका विजयसे ॥ १३॥स्खलन्ती स्वर्लोकादवनितलशोकापहृतयेजटाजूटग्रन्थौ यदसि विनिबद्धा पुरभिदा ।अये निर्लोभानामपि मनसि लोभं जनयतांगुणानामेवायं तव जननि दोषः परिणतः ॥ १४॥जडानन्धान् पङ्गून् प्रकृतिबधिरानुक्तिविकलान्ग्रहग्रस्तानस्ताखिलदुरितनिस्तारसरणीन् ।निलिम्पैर्निर्मुक्तानपि च निरयान्तर्निपततोनरानम्ब त्रातुं त्वमिह परमं भेषजमसि ॥ १५॥स्वभावस्वच्छानां सहजशिशिराणामयमपामपारस्ते मातर्जयति महिमा कोऽपि जगति ।मुदायं गायन्ति द्युतलमनवद्यद्युतिभृतःसमासाद्याद्यापि स्फुटपुलकसान्द्राः सगरजाः ॥ १६॥कृतक्षुद्रैनस्कानथ झटिति सन्तप्तमनसःसमुद्धर्तुं सन्ति त्रिभुवनतले तीर्थनिवहाः ।अपि प्रायश्चित्तप्रसरणपथातीतचरितान्नरानूरीकर्तुं त्वमिव जननि त्वं विजयसे ॥ १७॥निधानं धर्माणां किमपि च विधानं नवमुदांप्रधानं तीर्थानाममलपरिधानं त्रिजगतः ।समाधानं बुद्धेरथ खलु तिरोधानमधियांश्रियामाधानं नः परिहरतु तापं तव वपुः ॥ १८॥पुरो धावं धावं द्रविणमदिराघूर्णितदृशांमहीपानां नानातरुणतरखेदस्य नियतम् ।ममैवायं मन्तुः स्वहितशतहन्तुर्जडधियोवियोगस्ते मातर्यदिह करुणातः क्षणमपि ॥ १९॥मरुल्लीलालोलल्लहरिलुलिताम्भोजपटलीस्खलत्पांसुव्रातच्छुरणविसरत्कौङ्कुमरुचि ।सुरस्त्रीवक्षोजक्षरदगरुजम्बालजटिलंजलं ते जम्बालं मम जननजालं जरयतु ॥ २०॥समुत्पत्तिः पद्मारमणपदपद्मामलनखान्निवासः कन्दर्पप्रतिभटजटाजूटभवने ।अथाऽयं व्यासङ्गो हतपतितनिस्तारणविधौन कस्मादुत्कर्षस्तव जननि जागर्तु जगति ॥ २१॥नगेभ्यो यान्तीनां कथय तटिनीनां कतमयापुराणां संहर्तुः सुरधुनि कपर्दोऽधिरुरुहे ।कया वा श्रीभर्तुः पदकमलमक्षालि सलिलैस्तुलालेशो यस्यां तव जननि दीयेत कविभिः ॥ २२॥विधत्तां निःशङ्कं निरवधि समाधिं विधिरहोसुखं शेषे शेतां हरिरविरतं नृत्यतु हरः ।कृतं प्रायश्चित्तैरलमथ तपोदानयजनैःसवित्री कामानां यदि जगति जागर्ति जननी ॥ २३॥अनाथः स्नेहार्द्रां विगलितगतिः पुण्यगतिदांपतन् विश्वोद्धर्त्रीं गदविगलितः सिद्धभिषजम् ।सुधासिन्धुं तृष्णाकुलितहृदयो मातरमयंशिशुः सम्प्राप्तस्त्वामहमिह विदध्याः समुचितम् ॥ २४॥विलीनो वै वैवस्वतनगरकोलाहलभरोगता दूता दूरं क्वचिदपि परेतान् मृगयितुम् ।विमानानां व्रातो विदलयति वीथिर्दिविषदांकथा ते कल्याणी यदवधि महीमण्डलमगात् ॥ २५॥स्फुरत्कामक्रोधप्रबलतरसञ्जातजटिलज्वरज्वालाजालज्वलितवपुषां नः प्रतिदिनम् ।हरन्तां सन्तापं कमपि मरुदुल्लासलहरिच्छटाचञ्चत्पाथःकणसरणयो दिव्यसरितः ॥ २६॥इदं हि ब्रह्माण्डं सकलभुवनाभोगभवनंतरङ्गैर्यस्यान्तर्लुठति परितस्तिन्दुकमिव ।स एष श्रीकण्ठप्रविततजटाजूटजटिलोजलानां सङ्घातस्तव जननि तापं हरतु नः ॥ २७॥त्रपन्ते तीर्थानि त्वरितमिह यस्योद्धृतिविधौकरं कर्णे कुर्वन्त्यपि किल कपालिप्रभृतयः ।इमं त्वं मामम्ब त्वमियमनुकम्पार्द्रहृदयेपुनाना सर्वेषामघमथनदर्पं दलयसि ॥ २८॥श्वपाकानां व्रातैरमितविचिकित्साविचलितैर्विमुक्तानामेकं किल सदनमेनःपरिषदाम् ।अहो मामुद्धर्तुं जननि घटयन्त्याः परिकरंतव श्लाघां कर्तुं कथमिव समर्थो नरपशुः ॥ २९॥न कोऽप्येतावन्तं खलु समयमारभ्य मिलितोयदुद्धारादाराद्भवति जगतो विस्मयभरः ।इतीमामीहां ते मनसि चिरकालं स्थितवतीमयं सम्प्राप्तोऽहं सफलयितुमम्ब प्रणय नः ॥ ३०॥श्ववृत्तिव्यासङ्गो नियतमथ मिथ्याप्रलपनंकुतर्केश्वभ्यासः सततपरपैशुन्यमननम् ।अपि श्रावं श्रावं मम तु पुनरेवं गुणगणानृते त्वत्को नाम क्षणमपि निरीक्षेत वदनम् ॥ ३१॥विशालाभ्यामाभ्यां किमिह नयनाभ्यां खलु फलंन याभ्यामालीढा परमरमणीया तव तनुः ।अयं हि न्यक्कारो जननि मनुजस्य श्रवणयोर्ययोर्नान्तर्यातस्तव लहरिलीलाकलकलः ॥ ३२॥विमानैः स्वच्छन्दं सुरपुरमयन्ते सुकृतिनःपतन्ति द्राक् पापा जननि नरकान्तः परवशाः ।विभागोऽयं तस्मिन्नशुभमयमूर्तौ जनपदेन यत्र त्वं लीलादलितमनुजाशेषकलुषा ॥ ३३॥अपि घ्नन्तो विप्रानविरतमुशन्तो गुरुसतीःपिबन्तो मैरेयं पुनरपि हरन्तश्च कनकम् ।विहाय त्वय्यन्ते तनुमतनुदानाध्वरजुषामुपर्यम्ब क्रीडन्त्यखिलसुरसम्भावितपदाः ॥ ३४॥अलभ्यं सौरभ्यं हरति सततं यः सुमनसांक्षणादेव प्राणानपि विरहशस्त्रक्षतहृदाम् ।त्वदीयानां लीलाचलितलहरीणां व्यतिकरात्पुनीते सोऽपि द्रागहह पवमानस्त्रिभुवनम् ॥ ३५॥कियन्तः सन्त्येके नियतमिहलोकार्थघटकाःपरे पूतात्मानः कति च परलोकप्रणयिनः ।सुखं शेते मातस्तव खलु कृपातः पुनरयंजगन्नाथः शश्वत्त्वयि निहितलोकद्वयभरः ॥ ३६॥भवत्या हि व्रात्याधमपतितपाखण्डपरिषत्परित्राणस्नेहः श्लथयितुमशक्यः खलु यथा ।ममाप्येवं प्रेमा दुरितनिवहेष्वम्ब जगतिस्वभावोऽयं सर्वैरपि खलु यतो दुष्परिहरः ॥ ३७॥प्रदोषान्तर्नृत्यत्पुरमथनलीलोद्धृतजटातटाभोगप्रेङ्खल्लहरिभुजसन्तानविधुतिः ।बिलक्रोडक्रीडज्जलडमरुटङ्कारसुभगस्तिरोधत्तां तापं त्रिदशतटिनीताण्डवविधिः ॥ ३८॥सदैव त्वय्येवार्पितकुशलचिन्ताभरमिमंयदि त्वं मामम्ब त्यजसि समयेऽस्मिन्सुविषमे ।तदा विश्वासोऽयं त्रिभुवनतलादस्तमयतेनिराधारा चेयं भवति खलु निर्व्याजकरुणा ॥ ३९॥कपर्दादुल्लस्य प्रणयमिलदर्धाङ्गयुवतेःपुरारेः प्रेङ्खन्त्यो मृदुलतरसीमन्तसरणौ ।भवान्या सापत्न्यस्फुरितनयनं कोमलरुचाकरेणाक्षिप्तास्ते जननि विजयन्तां लहरयः ॥ ४०॥प्रपद्यन्ते लोकाः कति न भवतीमत्रभवतीमुपाधिस्तत्रायं स्फुरति यदभीष्टं वितरसि ।शपे तुभ्यं मातर्मम तु पुनरात्मा सुरधुनिस्वभावादेव त्वय्यमितमनुरागं विधृतवान् ॥ ४१॥ललाटे या लोकैरिह खलु सलीलं तिलकितातमो हन्तुं धत्ते तरुणतरमार्तण्डतुलनाम् ।विलुम्पन्ती सद्यो विधिलिखितदुर्वर्णसरणिंत्वदीया सा मृत्स्ना मम हरतु कृत्स्नामपि शुचम् ॥ ४२॥नरान् मूढांस्तत्तज्जनपदसमासक्तमनसोहसन्तः सोल्लासं विकचकुसुमव्रातमिषतः ।पुनानाः सौरभ्यैः सततमलिनो नित्यमलिनान्सखायो नः सन्तु त्रिदशतटिनीतीरतरवः ॥ ४३॥यजन्त्येके देवान् कठिनतरसेवांस्तदपरेवितानव्यासक्ता यमनियमरक्ताः कतिपये ।अहं तु त्वन्नामस्मरणकृतकामस्त्रिपथगेजगज्जालं जाने जननि तृणजालेन सदृशम् ॥ ४४॥अविश्रान्तं जन्मावधि सुकृतजन्मार्जनकृतांसतां श्रेयः कर्तुं कति न कृतिनः सन्ति विबुधाः ।निरस्तालम्बानामकृतसुकृतानां तु भवतींविनाऽमुष्मिंल्लोके न परमवलोके हितकरम् ॥ ४५॥पयः पीत्वा मातस्तव सपदि यातः सहचरैर्विमूढैः संरन्तुं क्वचिदपि न विश्रान्तिमगमम् ।इदानीमुत्सङ्गे मृदुपवनसञ्चारशिशिरेचिरादुन्निद्रं मां सदयहृदये शायय चिरम् ॥ ४६॥बधान द्रागेव द्रढिमरमणीयं परिकरंकिरीटे बालेन्दुं नियमय पुनः पन्नगगणैः ।न कुर्यास्त्वं हेलामितरजनसाधारणतयाजगन्नाथस्यायं सुरधुनि समुद्धारसमयः ॥ ४७॥शरच्चन्द्रश्वेतां शशिशकलश्वेतालमुकुटांकरैः कुम्भाम्भोजे वरभयनिरासौ च दधतीम् ।सुधाधाराकाराभरणवसनां शुभ्रमकरस्थितां त्वां ये ध्यायन्त्युदयति न तेषां परिभवः ॥ ४८॥दरस्मितसमुल्लसद्वदनकान्तिपूरामृतैर्भवज्वलनभर्जिताननिशमूर्जयन्ती नरान् ।चिदेकमयचन्द्रिकाचयचमत्कृतिं तन्वतीतनोतु मम शन्तनोः सपदि शन्तनोरङ्गना ॥ ४९॥मन्त्रैर्मीलितमौषधैर्मुकुलितं त्रस्तं सुराणां गणैःस्रस्तं सान्द्रसुधारसैर्विदलितं गारुत्मतैर्ग्रावभिः ।वीचिक्षालितकालियाहितपदे स्वर्लोककल्लोलिनित्वं तापं तिरयाधुना मम भवज्वालावलीढात्मनः ॥ ५०॥द्यूते नागेन्द्रकृत्तिप्रमथगणमणिश्रेणिनन्दीन्दुमुख्यंसर्वस्वं हारयित्वा स्वमथ पुरभिदि द्राक् पणीकर्तुकामे ।साकूतं हैमवत्या मृदुलहसितया वीक्षितायास्तवाम्बव्यालोलोल्लासिवल्गल्लहरिनटघटीताण्डवं नः पुनातु ॥ ५१॥विभूषितानङ्गरिपूत्तमाङ्गा सद्यःकृतानेकजनार्तिभङ्गा ।मनोहरोत्तुङ्गचलत्तरङ्गा गङ्गा ममाङ्गान्यमलीकरोतु ॥ ५२॥इमां पीयूषलहरीं जगन्नाथेन निर्मिताम् ।यः पठेत्तस्य सर्वत्र जायन्ते सुखसम्पदः ॥ ५३॥

samṛddhaṃ saubhāgyaṃ sakalavasudhāyāḥ kimapi tanmahaiśvaryaṃ līlājanitajagataḥ khaṇḍaparaśoḥ |śrutīnāṃ sarvasvaṃ sukṛtamatha mūrtaṃ sumanasāṃsudhāsodaryaṃ te salilamaśivaṃ naḥ śamayatu || 1||daridrāṇāṃ dainyaṃ duritamatha durvāsanahṛdāṃdrutaṃ dūrīkurvan sakṛdapi gato dṛṣṭisaraṇim |api drāgāvidyādrumadalanadīkṣāgururihapravāhaste vārāṃ śriyamayamapārāṃ diśatu naḥ || 2||udañcanmārtaṇḍasphuṭakapaṭaherambajananīkaṭākṣavyākṣepakṣaṇajanitasaṃkṣobhanivahāḥ |bhavantu tvaṅganto haraśirasi gaṅgātanubhuvastaraṅgāḥ prottuṅgā duritabhayabhaṅgāya bhavatām || 3||tavālambādamba sphuradalaghugarveṇa sahasāmayā sarve'vajñāsaraṇimatha nītāḥ suragaṇāḥ |idānīmaudāsyaṃ bhajasi yadi bhāgīrathi tadānirādhāro hā rodimi kathaya keṣāmiha puraḥ || 4||smṛtiṃ yātā puṃsāmakṛtasukṛtānāmapi ca yāharatyantastandrāṃ timiramiva candrāṃśusaraṇiḥ |iyaṃ sā te mūrtiḥ sakalasurasaṃsevyasalilāmamāntaḥsantāpaṃ trividhamapi pāpaṃ ca haratām || 5||api prājyaṃ rājyaṃ tṛṇamiva parityajya sahasāviloladvānīraṃ tava janani tīraṃ śritavatām |sudhātaḥ svādīyassalilabharamātṛpti pibatāṃjanānāmānandaḥ parihasati nirvāṇapadavīm || 6||prabhāte snātīnāṃ nṛpatiramaṇīnāṃ kucataṭīgato yāvanmātarmilati tava toyairmṛgamadaḥ |mṛgāstāvadvaimānikaśatasahasraiḥ parivṛtāviśanti svacchandaṃ vimalavapuṣo nandanavanam || 7||smṛtaṃ sadyaḥ svāntaṃ viracayati śāntaṃ sakṛdapipragītaṃ yatpāpaṃ jhaṭiti bhavatāpaṃ ca harati |idaṃ tadgaṅgeti śravaṇaramaṇīyaṃ khalu padaṃmama prāṇaprānte vadanakamalāntarvilasatu || 8||yadantaḥ khelanto bahulatarasantoṣabharitāna kākā nākādhīśvaranagarasākāṅkṣamanasaḥ |nivāsāllokānāṃ janimaraṇaśokāpaharaṇaṃtadetatte tīraṃ śramaśamanadhīraṃ bhavatu naḥ || 9||na yatsākṣādvedairapi galitabhedairavasitaṃna yasmin jīvānāṃ prasarati manovāgavasaraḥ |nirākāraṃ nityaṃ nijamahimanirvāsitatamoviśuddhaṃ yattattvaṃ surataṭini tattvaṃ na viṣayaḥ || 10||mahādānairdhyānairbahuvidhavitānairapi ca yanna labhyaṃ ghorābhiḥ suvimalataporāśibhirapi |acintyaṃ tadviṣṇoḥ padamakhilasādhāraṇatayādadānā kenāsi tvamiha tulanīyā kathaya naḥ || 11||nṛṇāmīkṣāmātrādapi pariharantyā bhavabhayaṃśivāyāste mūrteḥ ka iha mahimānaṃ nigadatu |amarṣamlānāyāḥ paramamanurodhaṃ giribhuvovihāya śrīkaṇṭhaḥ śirasi niyataṃ dhārayati yām || 12||vinindyānyunmattairapi ca parihāryāṇi patitairavācyāni vrātyaiḥ sapulakamapāsyāni piśunaiḥ |harantī lokānāmanavaratamenāṃsi kiyatāṃkadāpyaśrāntā tvaṃ jagati punarekā vijayase || 13||skhalantī svarlokādavanitalaśokāpahṛtayejaṭājūṭagranthau yadasi vinibaddhā purabhidā |aye nirlobhānāmapi manasi lobhaṃ janayatāṃguṇānāmevāyaṃ tava janani doṣaḥ pariṇataḥ || 14||jaḍānandhān paṅgūn prakṛtibadhirānuktivikalāngrahagrastānastākhiladuritanistārasaraṇīn |nilimpairnirmuktānapi ca nirayāntarnipatatonarānamba trātuṃ tvamiha paramaṃ bheṣajamasi || 15||svabhāvasvacchānāṃ sahajaśiśirāṇāmayamapāmapāraste mātarjayati mahimā ko'pi jagati |mudāyaṃ gāyanti dyutalamanavadyadyutibhṛtaḥsamāsādyādyāpi sphuṭapulakasāndrāḥ sagarajāḥ || 16||kṛtakṣudrainaskānatha jhaṭiti santaptamanasaḥsamuddhartuṃ santi tribhuvanatale tīrthanivahāḥ |api prāyaścittaprasaraṇapathātītacaritānnarānūrīkartuṃ tvamiva janani tvaṃ vijayase || 17||nidhānaṃ dharmāṇāṃ kimapi ca vidhānaṃ navamudāṃpradhānaṃ tīrthānāmamalaparidhānaṃ trijagataḥ |samādhānaṃ buddheratha khalu tirodhānamadhiyāṃśriyāmādhānaṃ naḥ pariharatu tāpaṃ tava vapuḥ || 18||puro dhāvaṃ dhāvaṃ draviṇamadirāghūrṇitadṛśāṃmahīpānāṃ nānātaruṇatarakhedasya niyatam |mamaivāyaṃ mantuḥ svahitaśatahanturjaḍadhiyoviyogaste mātaryadiha karuṇātaḥ kṣaṇamapi || 19||marullīlālolallaharilulitāmbhojapaṭalīskhalatpāṃsuvrātacchuraṇavisaratkauṅkumaruci |surastrīvakṣojakṣaradagarujambālajaṭilaṃjalaṃ te jambālaṃ mama jananajālaṃ jarayatu || 20||samutpattiḥ padmāramaṇapadapadmāmalanakhānnivāsaḥ kandarpapratibhaṭajaṭājūṭabhavane |athā'yaṃ vyāsaṅgo hatapatitanistāraṇavidhauna kasmādutkarṣastava janani jāgartu jagati || 21||nagebhyo yāntīnāṃ kathaya taṭinīnāṃ katamayāpurāṇāṃ saṃhartuḥ suradhuni kapardo'dhiruruhe |kayā vā śrībhartuḥ padakamalamakṣāli salilaistulāleśo yasyāṃ tava janani dīyeta kavibhiḥ || 22||vidhattāṃ niḥśaṅkaṃ niravadhi samādhiṃ vidhirahosukhaṃ śeṣe śetāṃ hariravirataṃ nṛtyatu haraḥ |kṛtaṃ prāyaścittairalamatha tapodānayajanaiḥsavitrī kāmānāṃ yadi jagati jāgarti jananī || 23||anāthaḥ snehārdrāṃ vigalitagatiḥ puṇyagatidāṃpatan viśvoddhartrīṃ gadavigalitaḥ siddhabhiṣajam |sudhāsindhuṃ tṛṣṇākulitahṛdayo mātaramayaṃśiśuḥ samprāptastvāmahamiha vidadhyāḥ samucitam || 24||vilīno vai vaivasvatanagarakolāhalabharogatā dūtā dūraṃ kvacidapi paretān mṛgayitum |vimānānāṃ vrāto vidalayati vīthirdiviṣadāṃkathā te kalyāṇī yadavadhi mahīmaṇḍalamagāt || 25||sphuratkāmakrodhaprabalatarasañjātajaṭilajvarajvālājālajvalitavapuṣāṃ naḥ pratidinam |harantāṃ santāpaṃ kamapi marudullāsalaharicchaṭācañcatpāthaḥkaṇasaraṇayo divyasaritaḥ || 26||idaṃ hi brahmāṇḍaṃ sakalabhuvanābhogabhavanaṃtaraṅgairyasyāntarluṭhati paritastindukamiva |sa eṣa śrīkaṇṭhapravitatajaṭājūṭajaṭilojalānāṃ saṅghātastava janani tāpaṃ haratu naḥ || 27||trapante tīrthāni tvaritamiha yasyoddhṛtividhaukaraṃ karṇe kurvantyapi kila kapāliprabhṛtayaḥ |imaṃ tvaṃ māmamba tvamiyamanukampārdrahṛdayepunānā sarveṣāmaghamathanadarpaṃ dalayasi || 28||śvapākānāṃ vrātairamitavicikitsāvicalitairvimuktānāmekaṃ kila sadanamenaḥpariṣadām |aho māmuddhartuṃ janani ghaṭayantyāḥ parikaraṃtava ślāghāṃ kartuṃ kathamiva samartho narapaśuḥ || 29||na ko'pyetāvantaṃ khalu samayamārabhya militoyaduddhārādārādbhavati jagato vismayabharaḥ |itīmāmīhāṃ te manasi cirakālaṃ sthitavatīmayaṃ samprāpto'haṃ saphalayitumamba praṇaya naḥ || 30||śvavṛttivyāsaṅgo niyatamatha mithyāpralapanaṃkutarkeśvabhyāsaḥ satataparapaiśunyamananam |api śrāvaṃ śrāvaṃ mama tu punarevaṃ guṇagaṇānṛte tvatko nāma kṣaṇamapi nirīkṣeta vadanam || 31||viśālābhyāmābhyāṃ kimiha nayanābhyāṃ khalu phalaṃna yābhyāmālīḍhā paramaramaṇīyā tava tanuḥ |ayaṃ hi nyakkāro janani manujasya śravaṇayoryayornāntaryātastava laharilīlākalakalaḥ || 32||vimānaiḥ svacchandaṃ surapuramayante sukṛtinaḥpatanti drāk pāpā janani narakāntaḥ paravaśāḥ |vibhāgo'yaṃ tasminnaśubhamayamūrtau janapadena yatra tvaṃ līlādalitamanujāśeṣakaluṣā || 33||api ghnanto viprānaviratamuśanto gurusatīḥpibanto maireyaṃ punarapi harantaśca kanakam |vihāya tvayyante tanumatanudānādhvarajuṣāmuparyamba krīḍantyakhilasurasambhāvitapadāḥ || 34||alabhyaṃ saurabhyaṃ harati satataṃ yaḥ sumanasāṃkṣaṇādeva prāṇānapi virahaśastrakṣatahṛdām |tvadīyānāṃ līlācalitalaharīṇāṃ vyatikarātpunīte so'pi drāgahaha pavamānastribhuvanam || 35||kiyantaḥ santyeke niyatamihalokārthaghaṭakāḥpare pūtātmānaḥ kati ca paralokapraṇayinaḥ |sukhaṃ śete mātastava khalu kṛpātaḥ punarayaṃjagannāthaḥ śaśvattvayi nihitalokadvayabharaḥ || 36||bhavatyā hi vrātyādhamapatitapākhaṇḍapariṣatparitrāṇasnehaḥ ślathayitumaśakyaḥ khalu yathā |mamāpyevaṃ premā duritanivaheṣvamba jagatisvabhāvo'yaṃ sarvairapi khalu yato duṣpariharaḥ || 37||pradoṣāntarnṛtyatpuramathanalīloddhṛtajaṭātaṭābhogapreṅkhallaharibhujasantānavidhutiḥ |bilakroḍakrīḍajjalaḍamaruṭaṅkārasubhagastirodhattāṃ tāpaṃ tridaśataṭinītāṇḍavavidhiḥ || 38||sadaiva tvayyevārpitakuśalacintābharamimaṃyadi tvaṃ māmamba tyajasi samaye'sminsuviṣame |tadā viśvāso'yaṃ tribhuvanatalādastamayatenirādhārā ceyaṃ bhavati khalu nirvyājakaruṇā || 39||kapardādullasya praṇayamiladardhāṅgayuvateḥpurāreḥ preṅkhantyo mṛdulatarasīmantasaraṇau |bhavānyā sāpatnyasphuritanayanaṃ komalarucākareṇākṣiptāste janani vijayantāṃ laharayaḥ || 40||prapadyante lokāḥ kati na bhavatīmatrabhavatīmupādhistatrāyaṃ sphurati yadabhīṣṭaṃ vitarasi |śape tubhyaṃ mātarmama tu punarātmā suradhunisvabhāvādeva tvayyamitamanurāgaṃ vidhṛtavān || 41||lalāṭe yā lokairiha khalu salīlaṃ tilakitātamo hantuṃ dhatte taruṇataramārtaṇḍatulanām |vilumpantī sadyo vidhilikhitadurvarṇasaraṇiṃtvadīyā sā mṛtsnā mama haratu kṛtsnāmapi śucam || 42||narān mūḍhāṃstattajjanapadasamāsaktamanasohasantaḥ sollāsaṃ vikacakusumavrātamiṣataḥ |punānāḥ saurabhyaiḥ satatamalino nityamalinānsakhāyo naḥ santu tridaśataṭinītīrataravaḥ || 43||yajantyeke devān kaṭhinatarasevāṃstadaparevitānavyāsaktā yamaniyamaraktāḥ katipaye |ahaṃ tu tvannāmasmaraṇakṛtakāmastripathagejagajjālaṃ jāne janani tṛṇajālena sadṛśam || 44||aviśrāntaṃ janmāvadhi sukṛtajanmārjanakṛtāṃsatāṃ śreyaḥ kartuṃ kati na kṛtinaḥ santi vibudhāḥ |nirastālambānāmakṛtasukṛtānāṃ tu bhavatīṃvinā'muṣmiṃlloke na paramavaloke hitakaram || 45||payaḥ pītvā mātastava sapadi yātaḥ sahacarairvimūḍhaiḥ saṃrantuṃ kvacidapi na viśrāntimagamam |idānīmutsaṅge mṛdupavanasañcāraśiśirecirādunnidraṃ māṃ sadayahṛdaye śāyaya ciram || 46||badhāna drāgeva draḍhimaramaṇīyaṃ parikaraṃkirīṭe bālenduṃ niyamaya punaḥ pannagagaṇaiḥ |na kuryāstvaṃ helāmitarajanasādhāraṇatayājagannāthasyāyaṃ suradhuni samuddhārasamayaḥ || 47||śaraccandraśvetāṃ śaśiśakalaśvetālamukuṭāṃkaraiḥ kumbhāmbhoje varabhayanirāsau ca dadhatīm |sudhādhārākārābharaṇavasanāṃ śubhramakarasthitāṃ tvāṃ ye dhyāyantyudayati na teṣāṃ paribhavaḥ || 48||darasmitasamullasadvadanakāntipūrāmṛtairbhavajvalanabharjitānaniśamūrjayantī narān |cidekamayacandrikācayacamatkṛtiṃ tanvatītanotu mama śantanoḥ sapadi śantanoraṅganā || 49||mantrairmīlitamauṣadhairmukulitaṃ trastaṃ surāṇāṃ gaṇaiḥsrastaṃ sāndrasudhārasairvidalitaṃ gārutmatairgrāvabhiḥ |vīcikṣālitakāliyāhitapade svarlokakallolinitvaṃ tāpaṃ tirayādhunā mama bhavajvālāvalīḍhātmanaḥ || 50||dyūte nāgendrakṛttipramathagaṇamaṇiśreṇinandīndumukhyaṃsarvasvaṃ hārayitvā svamatha purabhidi drāk paṇīkartukāme |sākūtaṃ haimavatyā mṛdulahasitayā vīkṣitāyāstavāmbavyālolollāsivalgallaharinaṭaghaṭītāṇḍavaṃ naḥ punātu || 51||vibhūṣitānaṅgaripūttamāṅgā sadyaḥkṛtānekajanārtibhaṅgā |manoharottuṅgacalattaraṅgā gaṅgā mamāṅgānyamalīkarotu || 52||imāṃ pīyūṣalaharīṃ jagannāthena nirmitām |yaḥ paṭhettasya sarvatra jāyante sukhasampadaḥ || 53||