गणेशस्तोत्रम् सङ्कष्टनाशनं देवाकृतम् Devakritam Sankashtanashanam Ganesha Stotram

॥ श्रीगणेशाय नमः ॥देवा ऊचुः ।नमो नमस्ते परमार्थरूप ! नमो नमस्तेऽखिलकारणाय ।नमो नमस्तेऽखिलकारकाय सर्वेन्द्रियाणामधिवासिनेऽपि ॥ ४२॥

|| śrīgaṇeśāya namaḥ ||devā ūcuḥ |namo namaste paramārtharūpa ! namo namaste'khilakāraṇāya |namo namaste'khilakārakāya sarvendriyāṇāmadhivāsine'pi || 42||

नमो नमो भूतमयाय तेऽस्तु नमो नमो भूतकृते सुरेश ! ।नमो नमः सर्वधियां प्रबोध ! नमो नमो विश्वलयोद्भवाय ॥ ४३॥

namo namo bhūtamayāya te'stu namo namo bhūtakṛte sureśa ! |namo namaḥ sarvadhiyāṃ prabodha ! namo namo viśvalayodbhavāya || 43||

नमो नमो विश्वभृतेऽखिलेश ! नमो नमः कारणकारणाय ।नमो नमो वेदविदामदृश्य ! नमो नमः सर्ववरप्रदाय ॥ ४४॥

namo namo viśvabhṛte'khileśa ! namo namaḥ kāraṇakāraṇāya |namo namo vedavidāmadṛśya ! namo namaḥ sarvavarapradāya || 44||

नमो नमो वागविचारभूत ! नमो नमो विघ्ननिवारणाय ।नमो नमोऽभक्तमनोरथघ्न ! नमो नमो भक्तमनोरथज्ञ ॥ ४५॥

namo namo vāgavicārabhūta ! namo namo vighnanivāraṇāya |namo namo'bhaktamanorathaghna ! namo namo bhaktamanorathajña || 45||

नमो नमोऽभक्तमनोरथेश ! नमो नमो विश्वविधानदक्ष ! ।नमो नमो दैत्यविनाशहेतो ! नमो नमः सङ्कटनाशकाय ॥ ४६॥

namo namo'bhaktamanoratheśa ! namo namo viśvavidhānadakṣa ! |namo namo daityavināśaheto ! namo namaḥ saṅkaṭanāśakāya || 46||

नमो नमः कारुणिकोत्तमाय नमो नमो ज्ञानमयाय तेऽस्तु ।नमो नमोऽज्ञानविनाशनाय नमो नमो भक्तविभूतिदाय ॥ ४७॥

namo namaḥ kāruṇikottamāya namo namo jñānamayāya te'stu |namo namo'jñānavināśanāya namo namo bhaktavibhūtidāya || 47||

नमो नमोऽभक्तविभूतिहन्त्रे नमो नमो भक्तविमोचनाय ।नमो नमोऽभक्त विबन्धनाय नमो नमस्ते प्रविभक्तमूर्ते ॥ ४८॥

namo namo'bhaktavibhūtihantre namo namo bhaktavimocanāya |namo namo'bhakta vibandhanāya namo namaste pravibhaktamūrte || 48||

नमो नमस्तत्वविबोधकाय नमो नमस्तत्वविदुत्तमाय ।नमो नमस्तेऽखिलकर्मसाक्षिणे नमो नमस्ते गुणनायकाय ॥ ४९॥

namo namastatvavibodhakāya namo namastatvaviduttamāya |namo namaste'khilakarmasākṣiṇe namo namaste guṇanāyakāya || 49||

ब्रह्मोवाच ।एवं स्तुतः सुरैर्देवो द्विरदानन ईश्वरः ।उवाच परमप्रीतो हर्षयत् सुरसत्तमान् ॥ ५०॥

brahmovāca |evaṃ stutaḥ surairdevo dviradānana īśvaraḥ |uvāca paramaprīto harṣayat surasattamān || 50||

गणेश उवाच ।स्तोत्रेण तपसा चैव सुराः सन्तुष्टिमागतः ।ददामि सकलाभीष्टं तद् वृणुध्वं सुरेश्वराः ॥ ५१॥

gaṇeśa uvāca |stotreṇa tapasā caiva surāḥ santuṣṭimāgataḥ |dadāmi sakalābhīṣṭaṃ tad vṛṇudhvaṃ sureśvarāḥ || 51||

देवा ऊचुः ।यदि तुष्टोऽसि देवेश ! त्रिपुरं जहि दानवम् ।सर्वेषामधिकारान् नो गृहीत्वा यस्तु तिष्ठति ॥ ५२॥

devā ūcuḥ |yadi tuṣṭo'si deveśa ! tripuraṃ jahi dānavam |sarveṣāmadhikārān no gṛhītvā yastu tiṣṭhati || 52||

त्वयैवास्याभयं दत्तं सर्वामरसमूहतः ।अतः स्म सङ्कटं प्राप्ताः सङ्कटान् मोचयाऽऽशु नः ॥ ५३॥

tvayaivāsyābhayaṃ dattaṃ sarvāmarasamūhataḥ |ataḥ sma saṅkaṭaṃ prāptāḥ saṅkaṭān mocayā''śu naḥ || 53||

त्वामेव शरणं प्राप्ता एष एव वरो हि नः ।गणेश उवाच ।वारयिष्ये भयं सर्वं तस्माद् घोरतराद् हि वः ॥ ५४॥

tvāmeva śaraṇaṃ prāptā eṣa eva varo hi naḥ |gaṇeśa uvāca |vārayiṣye bhayaṃ sarvaṃ tasmād ghoratarād hi vaḥ || 54||

भवत्कृतमिदं स्तोत्रमतिप्रीतिकरं मम ।सङ्कष्टनाशनमिति विख्यातं च भविष्यति ॥ ५५॥

bhavatkṛtamidaṃ stotramatiprītikaraṃ mama |saṅkaṣṭanāśanamiti vikhyātaṃ ca bhaviṣyati || 55||

पठतां शृण्वतांचैव सर्वकामप्रदं नृणाम् ।त्रिसन्ध्यं यः पठेदेतत् सङ्कष्टं नाप्नुयात क्वचित् ॥ ५६॥

paṭhatāṃ śṛṇvatāṃcaiva sarvakāmapradaṃ nṛṇām |trisandhyaṃ yaḥ paṭhedetat saṅkaṣṭaṃ nāpnuyāta kvacit || 56||

इति देवाकृतं सङ्कष्टनाशनं गणेशस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीगणेशपुराणं उपासना (पूर्व)खण्ड । अध्याय ४० । १\।४० ४२५६॥– ॥ श्रीगणेशपुराणं उपासना (पूर्व)खण्ड । अध्याय ४० । १।४० ४२-५६॥

iti devākṛtaṃ saṅkaṣṭanāśanaṃ gaṇeśastotraṃ sampūrṇam |||| śrīgaṇeśapurāṇaṃ upāsanā (pūrva)khaṇḍa | adhyāya 40 | 1\|40 4256||– || śrīgaṇeśapurāṇaṃ upāsanā (pūrva)khaṇḍa | adhyāya 40 | 1|40 42-56||