महामायाष्टकम् गणपतिशास्त्रिकृतं) Mahamaya Ashtakam

सत्स्वन्येष्वपि दैवतेषु बहुषु प्रायो जना भूतलेयामेकां जननीति सन्ततममी जल्पन्ति तादृग्विधा ।भक्तस्तोमभयप्रणाशनचणा भव्याय दीव्यत्वसौदेवी स्फोटविपाटनैकचतुरा माता महामायिका ॥ १॥

satsvanyeṣvapi daivateṣu bahuṣu prāyo janā bhūtaleyāmekāṃ jananīti santatamamī jalpanti tādṛgvidhā |bhaktastomabhayapraṇāśanacaṇā bhavyāya dīvyatvasaudevī sphoṭavipāṭanaikacaturā mātā mahāmāyikā || 1||

मातेत्याह्वय एव जल्पति महद् वात्सल्यमस्मासु तेकारुण्ये तव शीतलेति यदिदं नामैव साक्षीयते ।इत्थं वत्सलतादयानिधिरिति ख्याता त्वमस्मानिमान्मातः कातरतां निवार्य नितरामानन्दितानातनु ॥ २॥

mātetyāhvaya eva jalpati mahad vātsalyamasmāsu tekāruṇye tava śītaleti yadidaṃ nāmaiva sākṣīyate |itthaṃ vatsalatādayānidhiriti khyātā tvamasmānimānmātaḥ kātaratāṃ nivārya nitarāmānanditānātanu || 2||

प्रत्यक्षेतरवैभवैः किमितैरैर्देवव्रजैस्तादृशैर्निन्दायामपि च स्तुतावपि फलं किञ्चिन्न ये तन्वते ।या निन्दास्तवयोः फलं भगवती दत्सेऽनुरूपं क्षणान्नूनं तादृशवैभवा विजयसे देवि त्वमेका भुवि ॥ ३॥

pratyakṣetaravaibhavaiḥ kimitairairdevavrajaistādṛśairnindāyāmapi ca stutāvapi phalaṃ kiñcinna ye tanvate |yā nindāstavayoḥ phalaṃ bhagavatī datse'nurūpaṃ kṣaṇānnūnaṃ tādṛśavaibhavā vijayase devi tvamekā bhuvi || 3||

वृत्तान्तं विविधप्रकारमयि ते जल्पन्ति लोके जनास्तत्त्वं नोपलभे तथैव न विधिं जाने त्वदाराधने ।तस्मादम्ब कथं पुनः कलयितुं शक्तास्मि ते पूजनंनूनं वच्मि दयानिधेऽवतु जडानस्मान् भवत्यादरात् ॥ ४॥

vṛttāntaṃ vividhaprakāramayi te jalpanti loke janāstattvaṃ nopalabhe tathaiva na vidhiṃ jāne tvadārādhane |tasmādamba kathaṃ punaḥ kalayituṃ śaktāsmi te pūjanaṃnūnaṃ vacmi dayānidhe'vatu jaḍānasmān bhavatyādarāt || 4||

रोदंरोदमुदीर्णबाष्पलहरीक्लिन्नानने ते शिशावस्मिन् तप्यति किञ्चिदत्र करुणादृष्टिं विधत्से न चेत् ।पातुं स्फोटगदात् पटुत्वमिव ते कस्यास्ति मातर्वदक्वायं गच्छतु कस्य पश्यतु मुखं का वा गतिर्लभ्यताम् ॥ ५॥

rodaṃrodamudīrṇabāṣpalaharīklinnānane te śiśāvasmin tapyati kiñcidatra karuṇādṛṣṭiṃ vidhatse na cet |pātuṃ sphoṭagadāt paṭutvamiva te kasyāsti mātarvadakvāyaṃ gacchatu kasya paśyatu mukhaṃ kā vā gatirlabhyatām || 5||

धर्म्यानुच्चरतां पथः कलयतां दोषांस्तथा चात्मनःस्वैरं निन्दनमातनोतु सततं द्वेष्येपथे तिष्ठतु ।एतावत्यपि वत्सके किल शुचं याते मनाक् तत्क्षणंतत्त्राणे जननी प्रयास्यति हि तन्मातस्त्वमस्मानव ॥ ६॥

dharmyānuccaratāṃ pathaḥ kalayatāṃ doṣāṃstathā cātmanaḥsvairaṃ nindanamātanotu satataṃ dveṣyepathe tiṣṭhatu |etāvatyapi vatsake kila śucaṃ yāte manāk tatkṣaṇaṃtattrāṇe jananī prayāsyati hi tanmātastvamasmānava || 6||

आबालस्थविरं प्रसिद्धमयि ते मातेति यन्नाम तद्गोप्तुं नैव हि शक्यमम्ब तदसौ तादृग्विधा त्वं यदि ।अस्मिन् खिद्यति वत्सके न तनुषे मातुर्गुणं चेत्तदानूनं स्यादपवादपात्रमयि तन्मातस्त्वमस्मानव ॥ ७॥

ābālasthaviraṃ prasiddhamayi te māteti yannāma tadgoptuṃ naiva hi śakyamamba tadasau tādṛgvidhā tvaṃ yadi |asmin khidyati vatsake na tanuṣe māturguṇaṃ cettadānūnaṃ syādapavādapātramayi tanmātastvamasmānava || 7||

मुक्ताहारमनोहरद्युतियुतां मूर्तिं नरास्तावकींये ध्यायन्ति मृणालतन्तुसदृशीं नाभीहृदोरन्तरे ।ते घोरज्वरभारजातविषमस्फोटस्फुटद्धुः सहक्लेदोद्यत्कटुपूतिगन्धमयि नो जानन्त्यमी जात्वपि ॥ ८॥

muktāhāramanoharadyutiyutāṃ mūrtiṃ narāstāvakīṃye dhyāyanti mṛṇālatantusadṛśīṃ nābhīhṛdorantare |te ghorajvarabhārajātaviṣamasphoṭasphuṭaddhuḥ sahakledodyatkaṭupūtigandhamayi no jānantyamī jātvapi || 8||

कारुण्याम्बुधिशीतलापदपयोजातद्वयीभावनाजातस्फीतहृद(म्बुजा)मितसुधानिर्यासरूपामिमाम् ।ये मर्त्या स्तुतिमादराद् गणपतेर्वक्त्राम्बुजान्निःसृतांविश्वासेन पठन्ति ते न दधते स्फोटव्यथां जातुचित् ॥ ९॥

kāruṇyāmbudhiśītalāpadapayojātadvayībhāvanājātasphītahṛda(mbujā)mitasudhāniryāsarūpāmimām |ye martyā stutimādarād gaṇapatervaktrāmbujānniḥsṛtāṃviśvāsena paṭhanti te na dadhate sphoṭavyathāṃ jātucit || 9||

इति (पैङ्गनाडु) गणपतिशास्त्रिकृतं श्रीमहामायाष्टकं सम्पूर्णम् ।स्तोत्रसमुच्चयः २ (९५)

iti (paiṅganāḍu) gaṇapatiśāstrikṛtaṃ śrīmahāmāyāṣṭakaṃ sampūrṇam |stotrasamuccayaḥ 2 (95)