अम्बिकास्तुतिः २ Hanumatprokta Ambikastutih

देवीस्तोत्रम्रात्रिसूक्तात्मकम्अथ कुम्भात् समुत्थाय हनुमान् मारुतात्मजः ।आर्यां कात्यायनीं भक्त्या तुष्टावेष्टफलप्रदाम् ॥ १॥

devīstotramrātrisūktātmakamatha kumbhāt samutthāya hanumān mārutātmajaḥ |āryāṃ kātyāyanīṃ bhaktyā tuṣṭāveṣṭaphalapradām || 1||

नमामि खड्गहस्तां त्वां खेटहस्तां भयानकाम् ।वरदाभयहस्तां च भृत्यलोकभयापहाम् ।शूलहस्तां शङ्खचक्रगदाचापेषुधारिणीम् ॥ २॥

namāmi khaḍgahastāṃ tvāṃ kheṭahastāṃ bhayānakām |varadābhayahastāṃ ca bhṛtyalokabhayāpahām |śūlahastāṃ śaṅkhacakragadācāpeṣudhāriṇīm || 2||

चतुर्भुजामष्टभुजां द्विभुजामरिमर्दिनीम् ।अष्टादशभुजां नौमि दुर्गां दशभुजामपि ॥ ३॥

caturbhujāmaṣṭabhujāṃ dvibhujāmarimardinīm |aṣṭādaśabhujāṃ naumi durgāṃ daśabhujāmapi || 3||

सहस्रबाहुचरणां सहस्रमुखलोचनम् ।सहस्रमकुटाटोपां नौमि विश्वमुखीमुमाम् ॥ ४॥

sahasrabāhucaraṇāṃ sahasramukhalocanam |sahasramakuṭāṭopāṃ naumi viśvamukhīmumām || 4||

पद्मयोनिमुखाब्जस्थां विष्णुवक्षःस्थलस्थिताम् ।हरवामाङ्गनिलयां वन्दे मूर्तित्रयात्मिकाम् ॥ ५॥

padmayonimukhābjasthāṃ viṣṇuvakṣaḥsthalasthitām |haravāmāṅganilayāṃ vande mūrtitrayātmikām || 5||

इन्द्रादिसर्वदेवानां सूर्यादिज्योतिषामपि ।या शक्तिर्दृश्यते चित्रा विष्णुमाया नमामि ताम् ॥ ६॥

indrādisarvadevānāṃ sūryādijyotiṣāmapi |yā śaktirdṛśyate citrā viṣṇumāyā namāmi tām || 6||

आर्भट्या(? ) वीक्षणैश्चोग्रैः कुलानसुरविद्विषाम् ।या निर्दहति रक्ताक्षी तां वन्दे सिंहवाहिनीम् ॥ ७॥

ārbhaṭyā(? ) vīkṣaṇaiścograiḥ kulānasuravidviṣām |yā nirdahati raktākṣī tāṃ vande siṃhavāhinīm || 7||

मधुहन्त्रीं कैटभघ्नीं महिषासुरमर्दिनीम् ।नौमि दुर्गां भगवतीं हन्त्रीं शुम्भनिशुम्भयोः ॥ ८॥

madhuhantrīṃ kaiṭabhaghnīṃ mahiṣāsuramardinīm |naumi durgāṃ bhagavatīṃ hantrīṃ śumbhaniśumbhayoḥ || 8||

इति देवीस्तोत्रम्रात्रिसूक्तात्मकं स्तोत्रम् ।अथ अम्बिका स्तुतिः ।अम्ब प्रसीद वरदे भवदुःखहन्त्रिकामान् ममाशु परिपूरय कामधेनो ।अद्यैव मे रिपुगणा विलयं प्रयान्तुवीर्यं जयं च विपुलं च यशः प्रदेहि ॥ १॥

iti devīstotramrātrisūktātmakaṃ stotram |atha ambikā stutiḥ |amba prasīda varade bhavaduḥkhahantrikāmān mamāśu paripūraya kāmadheno |adyaiva me ripugaṇā vilayaṃ prayāntuvīryaṃ jayaṃ ca vipulaṃ ca yaśaḥ pradehi || 1||

अम्ब प्रसीद महतीं श्रियमत्र लोकेसर्वातिगां वितरतादितरानपेक्षाम् ।सम्पत्करीं सुखकरीं भवतीमुपास्तेयस्तस्य दुर्लभमिह त्रिदिवेऽपि नास्ति ॥ २॥

amba prasīda mahatīṃ śriyamatra lokesarvātigāṃ vitaratāditarānapekṣām |sampatkarīṃ sukhakarīṃ bhavatīmupāsteyastasya durlabhamiha tridive'pi nāsti || 2||

अम्ब प्रसीद शतकोटिधरादिदेवसम्भाविताङ्घ्रियुगले सकलेष्टदात्रि ।यस्मिन् प्रसीदति मनाग् भवती भवानिधन्यः स एव जगतां च स एव सेव्यः ॥ ३॥

amba prasīda śatakoṭidharādidevasambhāvitāṅghriyugale sakaleṣṭadātri |yasmin prasīdati manāg bhavatī bhavānidhanyaḥ sa eva jagatāṃ ca sa eva sevyaḥ || 3||

अम्ब प्रसीद सकृदम्बुजनाभवक्षःक्रीडागृहे कमलवासिनि हेमवर्णे ।सम्पत्तिकल्पलतिके त्वदपाङ्गलेशान्ब्रह्मादयोऽपि परिगृह्य भवन्ति धन्याः ॥ ४॥

amba prasīda sakṛdambujanābhavakṣaḥkrīḍāgṛhe kamalavāsini hemavarṇe |sampattikalpalatike tvadapāṅgaleśānbrahmādayo'pi parigṛhya bhavanti dhanyāḥ || 4||

अम्ब प्रसीद शशिखण्डविभूषणाङ्कभागस्थिते भवनिहन्त्रि मनोन्मनि त्वम् ।या भासि विश्वविलयस्थितिसृष्टिकर्त्रीविश्वम्भरा त्रिमहदादिविचित्ररूपा ॥ ५॥

amba prasīda śaśikhaṇḍavibhūṣaṇāṅkabhāgasthite bhavanihantri manonmani tvam |yā bhāsi viśvavilayasthitisṛṣṭikartrīviśvambharā trimahadādivicitrarūpā || 5||

अम्ब प्रसीद चतुराननवक्त्रपद्मराजीविहारपरिशीलनराजहंसि ।दृष्टस्त्वया सदयमत्र भवे स मर्त्योमूकोऽपि पण्डिततमः स जडोऽपि धीरः ॥ ६॥

amba prasīda caturānanavaktrapadmarājīvihārapariśīlanarājahaṃsi |dṛṣṭastvayā sadayamatra bhave sa martyomūko'pi paṇḍitatamaḥ sa jaḍo'pi dhīraḥ || 6||

अम्ब प्रसीद शतमन्युमुखामरात्मशक्ते त्वदङ्घ्रिचरणस्य गृहाङ्गणेषु ।खेलन्ति सुन्दरदृशो विचरन्ति विप्राःसीदन्ति भूमिपतयोऽवसरप्रतीक्षाः ॥ ७॥

amba prasīda śatamanyumukhāmarātmaśakte tvadaṅghricaraṇasya gṛhāṅgaṇeṣu |khelanti sundaradṛśo vicaranti viprāḥsīdanti bhūmipatayo'vasarapratīkṣāḥ || 7||

अम्ब प्रसीद चतुरङ्गचलावलेपदूरीकृतारिनिवहो भवति प्रसादात् ।दीनोऽप्यनन्यसुलभान् सकलांश्च कामान्लब्ध्वा चिरं विजयते हि सपुत्रदारः ॥ ८॥

amba prasīda caturaṅgacalāvalepadūrīkṛtārinivaho bhavati prasādāt |dīno'pyananyasulabhān sakalāṃśca kāmānlabdhvā ciraṃ vijayate hi saputradāraḥ || 8||

अम्ब प्रसीद सहसा मयि पक्षपातात्कष्टां दशां मम निरीक्ष्य परानपोह्याम् ।नो चेद् गतिर्जगति नास्ति निरस्तखेदैःसंसेव्यमानचरणाम्बुरुहे मुनीन्द्रैः ॥ ९॥

amba prasīda sahasā mayi pakṣapātātkaṣṭāṃ daśāṃ mama nirīkṣya parānapohyām |no ced gatirjagati nāsti nirastakhedaiḥsaṃsevyamānacaraṇāmburuhe munīndraiḥ || 9||

अम्ब प्रसीद झटिति त्वमुपेक्षसे किंवत्सस्य वाग्विलसनश्रवणाकुला चेत् ।उत्सङ्गसङ्गिनि शिशौ वचनप्रतीक्षास्तन्यं निपीय मुदिते हि सुखाय मातुः ॥ १०॥

amba prasīda jhaṭiti tvamupekṣase kiṃvatsasya vāgvilasanaśravaṇākulā cet |utsaṅgasaṅgini śiśau vacanapratīkṣāstanyaṃ nipīya mudite hi sukhāya mātuḥ || 10||

अम्ब प्रसीद दयया त्वरितं भवानिजानासि चेहृदयशल्यमिहाविषह्यन् ।नो चेत् कथं नु भवती जगतां शरण्याभूयाच्चिराय भवतापपरिश्रिता नाम् ॥ ११॥

amba prasīda dayayā tvaritaṃ bhavānijānāsi cehṛdayaśalyamihāviṣahyan |no cet kathaṃ nu bhavatī jagatāṃ śaraṇyābhūyāccirāya bhavatāpapariśritā nām || 11||

अम्ब प्रसीद जय शत्रुगणानिमांस्त्वमद्यैव देवि परिवर्धय कौतुकं मे ।कोऽयं विलम्ब इव सा क्व गता दया तेदीनावनव्रतमिदं च नु किं समाप्तम् ॥ १२॥

amba prasīda jaya śatrugaṇānimāṃstvamadyaiva devi parivardhaya kautukaṃ me |ko'yaṃ vilamba iva sā kva gatā dayā tedīnāvanavratamidaṃ ca nu kiṃ samāptam || 12||

अम्ब प्रसीद यदि भृत्यविधेयतायाःसाक्षाद्भवानि भवती भवतीह लक्ष्यम् ।कारुण्यपात्रमिममाकलयत्वजस्रंधन्यं विधातुमखिलस्य जनस्य मान्यम् ॥ १३॥

amba prasīda yadi bhṛtyavidheyatāyāḥsākṣādbhavāni bhavatī bhavatīha lakṣyam |kāruṇyapātramimamākalayatvajasraṃdhanyaṃ vidhātumakhilasya janasya mānyam || 13||

अम्ब प्रसीद नियतं क्रियतां भवत्यादेवारिवर्गवनपावकतां दधत्या ।अस्य प्रसादविवशस्य मनःप्रसादःसर्वात्मना यद्गतिर्यदनन्यनाथः ॥ १४॥

amba prasīda niyataṃ kriyatāṃ bhavatyādevārivargavanapāvakatāṃ dadhatyā |asya prasādavivaśasya manaḥprasādaḥsarvātmanā yadgatiryadananyanāthaḥ || 14||

अम्ब प्रसीद तदनुग्रहसत्वरेणचित्तेन विग्रहवतेव दयाभरेण ।आलक्ष्य माममृतशीतलया च दृष्ट्याक्षिप्रं विधेहि परिलम्बितभूरिभाग्यम् ॥ १५॥

amba prasīda tadanugrahasatvareṇacittena vigrahavateva dayābhareṇa |ālakṣya māmamṛtaśītalayā ca dṛṣṭyākṣipraṃ vidhehi parilambitabhūribhāgyam || 15||

अम्ब प्रसीद किमनेन विलम्बितेनकार्या त्वरात्र निविलम्ब्यमुपेक्षसे हि (? ) ।यद्भागधेयमिह मे सुरलोभनीयंसर्वात्मना गिरिसुते त्वदघीनमेव ॥ १६॥

amba prasīda kimanena vilambitenakāryā tvarātra nivilambyamupekṣase hi (? ) |yadbhāgadheyamiha me suralobhanīyaṃsarvātmanā girisute tvadaghīnameva || 16||

अम्ब प्रसीद परमेण समाधिना मामेकान्तभक्तिमवधार्य च चण्डिके त्वम् ।सौभाग्यसम्पदभिपूरमहालवालमुद्वेलवेलपरमं कृधि भूरिभाग्यम् ॥ १७॥

amba prasīda parameṇa samādhinā māmekāntabhaktimavadhārya ca caṇḍike tvam |saubhāgyasampadabhipūramahālavālamudvelavelaparamaṃ kṛdhi bhūribhāgyam || 17||

इति स्तुवति मारुतौ निहतचण्डमुण्डासुरासुरासुरनरोरगाद्यखिललोकधात्री शिवा ।महामहिषमर्दिनी समवलम्ब्य दिव्यं वपुःपुरः समभवत् तदा पुरुषमात्रसाम्राज्यदा ॥ १॥

iti stuvati mārutau nihatacaṇḍamuṇḍāsurāsurāsuranaroragādyakhilalokadhātrī śivā |mahāmahiṣamardinī samavalambya divyaṃ vapuḥpuraḥ samabhavat tadā puruṣamātrasāmrājyadā || 1||

अथाह सुप्रसन्ना सा काली कालाम्बुदप्रभा ।हनूमन्तमुदन्वन्तं तर्जयन्तीव गर्जितैः ॥ २॥

athāha suprasannā sā kālī kālāmbudaprabhā |hanūmantamudanvantaṃ tarjayantīva garjitaiḥ || 2||

हनूमन् स्वागतं तेऽस्तु सुप्रसन्नास्मि साम्प्रतम् ।तवाभ्यागमनं सौम्य चिरायाकाङ्क्षितं मया ॥ ३॥

hanūman svāgataṃ te'stu suprasannāsmi sāmpratam |tavābhyāgamanaṃ saumya cirāyākāṅkṣitaṃ mayā || 3||

तव स्तोत्रेण तुष्टास्मि विशेषादिष्टदायिना ।स्तोत्रप्रिया स्तुतिमयी स्तुवतामिष्टसिद्धिदा ॥ ४॥

tava stotreṇa tuṣṭāsmi viśeṣādiṣṭadāyinā |stotrapriyā stutimayī stuvatāmiṣṭasiddhidā || 4||

प्रीत्या त्वया कृतमिदं स्तोत्रं पठति यो नरः ।सर्वार्थसम्पदस्तस्य सिध्यन्ति मदनुग्रहात् ॥ ५॥

prītyā tvayā kṛtamidaṃ stotraṃ paṭhati yo naraḥ |sarvārthasampadastasya sidhyanti madanugrahāt || 5||

स्तोत्रमेतत् पठेद्यस्तु तस्याहं नित्यदर्शनम् ।करोमि सन्निधौ सत्यं तथाहं तव सुव्रत ॥ ६॥

stotrametat paṭhedyastu tasyāhaṃ nityadarśanam |karomi sannidhau satyaṃ tathāhaṃ tava suvrata || 6||

यः पठेदर्थवदिदं तस्य श्रीरचला भवेत् ।वंशेऽपि वरदाया मे प्रसादाद्यावदस्ति भूः ॥ ७॥

yaḥ paṭhedarthavadidaṃ tasya śrīracalā bhavet |vaṃśe'pi varadāyā me prasādādyāvadasti bhūḥ || 7||

नित्यमावर्तयेद्यस्तु स्तुतिमेतां पुरो मम ।बन्धुभिः सह सङ्गम्य राजते स भवानिव ॥ ८॥

nityamāvartayedyastu stutimetāṃ puro mama |bandhubhiḥ saha saṅgamya rājate sa bhavāniva || 8||

पठन्नेतन्महास्तोत्रं भक्तिमान् मयि मानवः ।सबन्धुः ससुहृल्लोके सर्वत्र विजयी भवेत् ॥ ९॥

paṭhannetanmahāstotraṃ bhaktimān mayi mānavaḥ |sabandhuḥ sasuhṛlloke sarvatra vijayī bhavet || 9||

यः स्तोत्रमेतत् प्रजपेत् सकृद्वासकृदेव वा ।यं यं चिन्तयते कामं तं तं प्राप्नोत्यसंशयः ॥ १०॥

yaḥ stotrametat prajapet sakṛdvāsakṛdeva vā |yaṃ yaṃ cintayate kāmaṃ taṃ taṃ prāpnotyasaṃśayaḥ || 10||

राघवस्य प्रसादेन सर्वसिद्धिमतस्तव ।मया न देयं किमपि तथापीष्टं ददामि ते ॥ ११॥

rāghavasya prasādena sarvasiddhimatastava |mayā na deyaṃ kimapi tathāpīṣṭaṃ dadāmi te || 11||

इति श्रीहनुमद्विरचिता अम्बिकास्तुतिः समाप्ता ।

iti śrīhanumadviracitā ambikāstutiḥ samāptā |