हंसषोढोपनिषत् Hamsashodha Upanishad

अथाह वै हंसषोढान्यासी शिवो भवेत् । सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ।एतत्फलं वक्तुं सदाशिवोऽपि न समर्थः । षोढान्यासस्यविरूपाक्षमहाकाल ऋषिः । अनुष्टुप् छन्दः । काली देवता । कालीदेहार्थेविनियोगः । हंसेनाङ्गषट्कम् । स निर्वाणरूपो भवेत् । हंसः कं खंगं घं ङं महामुण्डमालाधारिणि महाकालप्रिये मां रक्ष रक्ष ।षट्चक्रवासिनि वागीश्वरि जिह्वाग्रे वस । हं नमः शिरसि प्रोतंवेद शिवो भवेत् । हंसः चं छं जं झं ञं महात्रिपुरभैरविपुस्तकाक्षमालाधारिणि शत्रुमुखस्तम्भनं कुरु कुरु स्वाहेति महापद्मे ।हंसः टं ठं डं ढं णं डां डीं डं डाकिनि मां रक्ष रक्षस्वाहेत्यनाहते न्यसेत् । तृतीयारूपो भवेत् । हंसः तं थं दं धंनं महामारि मारहारिणि हुं हुं दारिद्र्यं हर हर स्वाहा । गुं न्यसेत् ।स ब्रह्मकालीत्वं गच्छति । चतुर्थत्वं गच्छति । हंसः पंफं बं भं मं मार्जारि वीरावलि ममालस्यं नाशय नाशय । हंसःयं रं लं वं शं षं सं हं लम्बोदरि मातर्महामङ्गलप्रिये ममजाड्यं छेदय छेदय । भ्रंश भ्रंश । भगवति मां रक्ष रक्ष ।भुवनधारिणि मां धारय धारय । स्वाहापदद्वयं न्यस्य शिवो भवेत् ।अथ वै षष्ठीं न्यसेत् । हंसः लं क्षं महालक्ष्मि राजराजेश्वरिमहाकालप्रिये कालखण्डिनि खण्डिनि खण्डय खण्डय खां खीं खूं खैंखों खौं खः खनित्रि समे स्वाहेति सर्वाङ्गे न्यसेत् । हंसः पञ्चाशत्व्यापकं कुर्यात् । इति षष्ठी । स शिवो भवेत् । स सोमयाजी भवेत् ।स विरक्तो भवेत् । स सर्वदीक्षितो भवेत् । सोऽमृतत्वं गच्छति ।स सर्वकालत्वं गच्छति । स सर्वन्यासकारी भवेत् । अनधीतगतिर्विद्यांलभेत् । कर्तव्याकरणादिकर्ता भवेत् । सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ।कालीरूपो भवेत् । सोऽहं हंस इत्याह भगवान् सदाशिव इति प्रोतं वेद ॥(शाक्तौपनिषदः)

athāha vai haṃsaṣoḍhānyāsī śivo bhavet | sarvasiddhīśvaro bhavet |etatphalaṃ vaktuṃ sadāśivo'pi na samarthaḥ | ṣoḍhānyāsasyavirūpākṣamahākāla ṛṣiḥ | anuṣṭup chandaḥ | kālī devatā | kālīdehārtheviniyogaḥ | haṃsenāṅgaṣaṭkam | sa nirvāṇarūpo bhavet | haṃsaḥ kaṃ khaṃgaṃ ghaṃ ṅaṃ mahāmuṇḍamālādhāriṇi mahākālapriye māṃ rakṣa rakṣa |ṣaṭcakravāsini vāgīśvari jihvāgre vasa | haṃ namaḥ śirasi protaṃveda śivo bhavet | haṃsaḥ caṃ chaṃ jaṃ jhaṃ ñaṃ mahātripurabhairavipustakākṣamālādhāriṇi śatrumukhastambhanaṃ kuru kuru svāheti mahāpadme |haṃsaḥ ṭaṃ ṭhaṃ ḍaṃ ḍhaṃ ṇaṃ ḍāṃ ḍīṃ ḍaṃ ḍākini māṃ rakṣa rakṣasvāhetyanāhate nyaset | tṛtīyārūpo bhavet | haṃsaḥ taṃ thaṃ daṃ dhaṃnaṃ mahāmāri mārahāriṇi huṃ huṃ dāridryaṃ hara hara svāhā | guṃ nyaset |sa brahmakālītvaṃ gacchati | caturthatvaṃ gacchati | haṃsaḥ paṃphaṃ baṃ bhaṃ maṃ mārjāri vīrāvali mamālasyaṃ nāśaya nāśaya | haṃsaḥyaṃ raṃ laṃ vaṃ śaṃ ṣaṃ saṃ haṃ lambodari mātarmahāmaṅgalapriye mamajāḍyaṃ chedaya chedaya | bhraṃśa bhraṃśa | bhagavati māṃ rakṣa rakṣa |bhuvanadhāriṇi māṃ dhāraya dhāraya | svāhāpadadvayaṃ nyasya śivo bhavet |atha vai ṣaṣṭhīṃ nyaset | haṃsaḥ laṃ kṣaṃ mahālakṣmi rājarājeśvarimahākālapriye kālakhaṇḍini khaṇḍini khaṇḍaya khaṇḍaya khāṃ khīṃ khūṃ khaiṃkhoṃ khauṃ khaḥ khanitri same svāheti sarvāṅge nyaset | haṃsaḥ pañcāśatvyāpakaṃ kuryāt | iti ṣaṣṭhī | sa śivo bhavet | sa somayājī bhavet |sa virakto bhavet | sa sarvadīkṣito bhavet | so'mṛtatvaṃ gacchati |sa sarvakālatvaṃ gacchati | sa sarvanyāsakārī bhavet | anadhītagatirvidyāṃlabhet | kartavyākaraṇādikartā bhavet | sarvasiddhīśvaro bhavet |kālīrūpo bhavet | so'haṃ haṃsa ityāha bhagavān sadāśiva iti protaṃ veda ||(śāktaupaniṣadaḥ)

इत्याथर्वणे सौभाग्यकाण्डे हंसषोढोपनिषत् समाप्ता ।

ityātharvaṇe saubhāgyakāṇḍe haṃsaṣoḍhopaniṣat samāptā |