देवीशतकम् Devishatakam

श्रीगणेशाय नमः ।अनन्तमहिमव्याप्तविश्वां वेधा न वेद याम् ।या च मातेव भजते प्रणते मानवे दयाम् ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |anantamahimavyāptaviśvāṃ vedhā na veda yām |yā ca māteva bhajate praṇate mānave dayām || 1||

नतापनीतक्लेशायाः सुरारिजनतापनी ।न तापनी तनुर्यस्यास्तुल्या नादीनतापनी ॥ २॥

natāpanītakleśāyāḥ surārijanatāpanī |na tāpanī tanuryasyāstulyā nādīnatāpanī || 2||

वक्त्रपद्मा विधेर्भान्ति यया सर्गलयो दया ।या साक्षाद्या च जनितस्थितिसर्गलयोदया ॥ ३॥

vaktrapadmā vidherbhānti yayā sargalayo dayā |yā sākṣādyā ca janitasthitisargalayodayā || 3||

याश्रिता पावनतया यातनाच्छिदनीचया ।याचनीया धिया मायायामायासं स्तुता श्रिया ॥ ४॥

yāśritā pāvanatayā yātanācchidanīcayā |yācanīyā dhiyā māyāyāmāyāsaṃ stutā śriyā || 4||

नमांसि ध्वंसमायान्ति अस्याः स्तुत्यादरेण वः ।तस्याः सिद्ध्यै धियां मातुः कल्पन्तां पादरेणवः ॥ ५॥

namāṃsi dhvaṃsamāyānti asyāḥ stutyādareṇa vaḥ |tasyāḥ siddhyai dhiyāṃ mātuḥ kalpantāṃ pādareṇavaḥ || 5||

ऋषीणां सादयामास या तमांसि त्रयीमयी ।पायाद्वः सा दयामाधिच्छिदं जगति बिभ्रती ॥ ६॥

ṛṣīṇāṃ sādayāmāsa yā tamāṃsi trayīmayī |pāyādvaḥ sā dayāmādhicchidaṃ jagati bibhratī || 6||

स्मरद्विषा या ययाचे यया चेयं विधेः क्रिया ।यां चाच्युतोऽपि तुष्टाव तुष्टा वः साऽस्तु पार्वती ॥ ७॥

smaradviṣā yā yayāce yayā ceyaṃ vidheḥ kriyā |yāṃ cācyuto'pi tuṣṭāva tuṣṭā vaḥ sā'stu pārvatī || 7||

या दमावनयागेन स्वाराथा नयसारया ।हरिकैतवहास्याय सायामा विजिता यया ॥ ८॥

yā damāvanayāgena svārāthā nayasārayā |harikaitavahāsyāya sāyāmā vijitā yayā || 8||

यायताजिविमया सा यस्या हा बत कैरिह ।या रसायनधारा स्वा न गेयानवमा दया ॥ ९॥

yāyatājivimayā sā yasyā hā bata kairiha |yā rasāyanadhārā svā na geyānavamā dayā || 9||

सा बुद्धिरुत्तमालोकः सतामार्या पुनातु वः ।यद्भक्तेरुत्तमा लोकः प्राप्नोत्येष विशुद्धताम् ॥ १०॥

sā buddhiruttamālokaḥ satāmāryā punātu vaḥ |yadbhakteruttamā lokaḥ prāpnotyeṣa viśuddhatām || 10||

अयुद्ध साधुत्राणाय सामरा या सहारिणा ।खड्गेन दीप्रा देवानां सामरायासहारिणा ॥ ११॥

ayuddha sādhutrāṇāya sāmarā yā sahāriṇā |khaḍgena dīprā devānāṃ sāmarāyāsahāriṇā || 11||

चरणाघातनिहतकासरा च रणाजिरे ।रराज या नयजयैरराजसजनानता ॥ १२॥

caraṇāghātanihatakāsarā ca raṇājire |rarāja yā nayajayairarājasajanānatā || 12||

सावताद्वोऽम्बिकाऽभ्यर्च्यनामा न न यशोभितः ।तनोति प्रणतो यस्या ना माननयशोभितः ॥ १३॥

sāvatādvo'mbikā'bhyarcyanāmā na na yaśobhitaḥ |tanoti praṇato yasyā nā mānanayaśobhitaḥ || 13||

संयतं याचमानेन यस्याः प्रापि द्विषा वधः ।संयतं या च मानेन युनक्ति प्रणतं जनम् ॥ १४॥

saṃyataṃ yācamānena yasyāḥ prāpi dviṣā vadhaḥ |saṃyataṃ yā ca mānena yunakti praṇataṃ janam || 14||

या दमानवमानन्दपदमाननमानदा ।दानमानक्षमानित्यधनमानवमानिता ॥ १५॥

yā damānavamānandapadamānanamānadā |dānamānakṣamānityadhanamānavamānitā || 15||

सा रक्षतादपारा ते रसकृद्गौरबाधिका ।सारक्षतादपारातेरसकृद्गौरवाधिका ॥ १६॥

sā rakṣatādapārā te rasakṛdgaurabādhikā |sārakṣatādapārāterasakṛdgauravādhikā || 16||

अनुत्तमोहराशयो भवन्ति यामनाश्रिताः ।अनुत्तमो हराशयो यया चिरं च रञ्जितः ॥ १७॥

anuttamoharāśayo bhavanti yāmanāśritāḥ |anuttamo harāśayo yayā ciraṃ ca rañjitaḥ || 17||

अनन्तरागतापायास्तारयित्री भवापदः ।अनन्तरागतापायाः सा वो गौरी हियात्क्रियाः ॥ १८॥

anantarāgatāpāyāstārayitrī bhavāpadaḥ |anantarāgatāpāyāḥ sā vo gaurī hiyātkriyāḥ || 18||

यामायासजिदासक्तशोकजालस्य पातिनी ।या माता सर्वदा भक्तलोकजालस्य पालनी ॥ १९॥

yāmāyāsajidāsaktaśokajālasya pātinī |yā mātā sarvadā bhaktalokajālasya pālanī || 19||

सामरागमनायासं त्यक्त्वा सार्धं सुरारिभिः ।सामरा गमनायासन्नुद्यता युधि यद्गणाः ॥ २०॥

sāmarāgamanāyāsaṃ tyaktvā sārdhaṃ surāribhiḥ |sāmarā gamanāyāsannudyatā yudhi yadgaṇāḥ || 20||

सामोदयाजया शातैः शस्त्रैः शत्रौ हते यया ।सामोदया जयाशा तैर्गीर्वाणैर्गर्वतो जहे ॥ २१॥

sāmodayājayā śātaiḥ śastraiḥ śatrau hate yayā |sāmodayā jayāśā tairgīrvāṇairgarvato jahe || 21||

ययायायाय्यया यूयं यो योऽयं येययैय याम् ।ययुयायिययेयाय ययेऽयायाय याययुक् ॥ २२॥

yayāyāyāyyayā yūyaṃ yo yo'yaṃ yeyayaiya yām |yayuyāyiyayeyāya yaye'yāyāya yāyayuk || 22||

साऽव्याद्गौरी सदा युष्मान्सदायुष्मान्समृद्ध्यति ।शरणं यां नरो गच्छन्न रोगच्छन्दमेति च ॥ २३॥

sā'vyādgaurī sadā yuṣmānsadāyuṣmānsamṛddhyati |śaraṇaṃ yāṃ naro gacchanna rogacchandameti ca || 23||

कृतास्पदा यथा सम्पदघानि सुरवैरिषु ।हन्ति या वाङ्मयी दूरादघानि सुरवैरिषुः ॥ २४॥

kṛtāspadā yathā sampadaghāni suravairiṣu |hanti yā vāṅmayī dūrādaghāni suravairiṣuḥ || 24||

जितानया या नताजितारसाततसारता ।न सावना नावसानयातनारिरिना तया ॥ २५॥

jitānayā yā natājitārasātatasāratā |na sāvanā nāvasānayātanāririnā tayā || 25||

मनोभवारातिमनोभिरामया जरामयापाकरणैकदक्षया ।मदक्षयान्निर्मलतां ददानया सदा नयास्था क्रियतां तवार्यया ॥ २६॥

manobhavārātimanobhirāmayā jarāmayāpākaraṇaikadakṣayā |madakṣayānnirmalatāṃ dadānayā sadā nayāsthā kriyatāṃ tavāryayā || 26||

समाययाविन्द्रहिताय या रणे समायया या न जितारिसेनया ।स मा ययाचे हरमाश्रितः स्फुटं समा यया मुग्धतया मनोज्ञताः ॥ २७॥

samāyayāvindrahitāya yā raṇe samāyayā yā na jitārisenayā |sa mā yayāce haramāśritaḥ sphuṭaṃ samā yayā mugdhatayā manojñatāḥ || 27||

सा भावक्षालवर्या नुतविभवितनुर्या वलक्षावभासाजानानस्याशयप्रा नवनलिनवनप्रायशस्याननाजा ।सातं वर्माननस्था रहसि रसिहरस्थाननर्मावतंसापायादक्ता रणत्रा मतनमनतमत्राणरक्ता दयापा ॥ २८॥

sā bhāvakṣālavaryā nutavibhavitanuryā valakṣāvabhāsājānānasyāśayaprā navanalinavanaprāyaśasyānanājā |sātaṃ varmānanasthā rahasi rasiharasthānanarmāvataṃsāpāyādaktā raṇatrā matanamanatamatrāṇaraktā dayāpā || 28||

उपासते कृष्टिकृतोदयां यां जना सदाराधनमीहमानाः ।शम्भोः प्रसिद्धा तनुतां वहन्ती गौरी हितं सा भवतां विधेयात् ॥ २९॥

upāsate kṛṣṭikṛtodayāṃ yāṃ janā sadārādhanamīhamānāḥ |śambhoḥ prasiddhā tanutāṃ vahantī gaurī hitaṃ sā bhavatāṃ vidheyāt || 29||

यां सद्य एव त्रिदशैः पुमांसः समा नमस्यन्ति सदानभोगाः ।अघानि यस्य प्रणता विपक्षैः समानमस्यन्ति सदा नभोगाः ॥ ३०॥

yāṃ sadya eva tridaśaiḥ pumāṃsaḥ samā namasyanti sadānabhogāḥ |aghāni yasya praṇatā vipakṣaiḥ samānamasyanti sadā nabhogāḥ || 30||

यस्याः प्रभावो द्युसदां विपक्षसेना वधानन्दयिताहरस्य ।मनोम्बुजस्यावहतु श्रियै वः सेनावधानं दयिता हरस्य ॥ ३१॥

yasyāḥ prabhāvo dyusadāṃ vipakṣasenā vadhānandayitāharasya |manombujasyāvahatu śriyai vaḥ senāvadhānaṃ dayitā harasya || 31||

सुरा जिता भावितदेवराजद्विपक्षमा यात रणादभीतम् ।स्वापं न वो धाम हितं न नाम सदैवसेना भवतोहितानाम् ॥ ३२॥

surā jitā bhāvitadevarājadvipakṣamā yāta raṇādabhītam |svāpaṃ na vo dhāma hitaṃ na nāma sadaivasenā bhavatohitānām || 32||

सुराजिता भावितदेवराजद्विपक्षमाया तरणादभीतम् ।स्वापन्नबोधामहितं ननाम सदैव सेना भवतो हितानाम् ॥ ३३॥

surājitā bhāvitadevarājadvipakṣamāyā taraṇādabhītam |svāpannabodhāmahitaṃ nanāma sadaiva senā bhavato hitānām || 33||

सुरानिति द्वेषिजनैरभिद्रुतानुदाहरद्या स्वयमाहवोद्यता ।शिवोऽद्य तापप्रशमस्तया तव प्रशस्तया तत्त्वदृशा विधीयताम् ॥ ३४॥

surāniti dveṣijanairabhidrutānudāharadyā svayamāhavodyatā |śivo'dya tāpapraśamastayā tava praśastayā tattvadṛśā vidhīyatām || 34||

वक्रं बिभ्रत्युपहितचन्द्रायासं या संमोहप्रशमनसूर्याकारा ।कारानीतामरमरिमाचिक्षेप क्षेपत्यक्ता रणभुवि सा वः पायात् ॥ ३५॥

vakraṃ bibhratyupahitacandrāyāsaṃ yā saṃmohapraśamanasūryākārā |kārānītāmaramarimācikṣepa kṣepatyaktā raṇabhuvi sā vaḥ pāyāt || 35||

हिते हितेऽस्तु ते स्तुते जिताजितामितामिता ।जयाजया जनोऽजनो यया ययावलं बलम् ॥ ३६॥

hite hite'stu te stute jitājitāmitāmitā |jayājayā jano'jano yayā yayāvalaṃ balam || 36||

सक्तिं वः सुकृतार्जने विदधती सत्रां यतां त्रायतांदुर्गा दुर्ग्रहदूषितोद्धतधियामायासदा या सदा ।साधूत्साहविधानसक्तमनसां मुख्या ततो ख्याततांसंस्मृत्यैव मत्सरभरस्फीतापदां तापदाम् ॥ ३७॥

saktiṃ vaḥ sukṛtārjane vidadhatī satrāṃ yatāṃ trāyatāṃdurgā durgrahadūṣitoddhatadhiyāmāyāsadā yā sadā |sādhūtsāhavidhānasaktamanasāṃ mukhyā tato khyātatāṃsaṃsmṛtyaiva matsarabharasphītāpadāṃ tāpadām || 37||

या मूर्तिं किमपि स्मरारिवपुषा धत्ते समायोजितांयां दृष्ट्वैव विनाशमाप सहसा शुम्भः समायोऽजिताम् ।या नम्रैः सुरसिद्धिकिंनरनरैः खेदं विना शस्यतेसा हेतुर्भवतां त्रिलोचनवधूरश्रीविनाशस्य ते ॥ ३८॥

yā mūrtiṃ kimapi smarārivapuṣā dhatte samāyojitāṃyāṃ dṛṣṭvaiva vināśamāpa sahasā śumbhaḥ samāyo'jitām |yā namraiḥ surasiddhikiṃnaranaraiḥ khedaṃ vinā śasyatesā heturbhavatāṃ trilocanavadhūraśrīvināśasya te || 38||

सायासायास्त्रिलोक्याः शरणमकरुणक्षुण्णदैत्यप्रवीरास्वैरं स्वैरंशसर्गैर्गहनतममहामोहहार्दं हरन्ती ।शस्याशस्यादधाना सकलमभिहितं भक्तिभाजः स्मृतैवस्तादस्तादभ्रदोषा द्विषदुपशमनी सर्वतः पार्वती वः ॥ ३९॥

sāyāsāyāstrilokyāḥ śaraṇamakaruṇakṣuṇṇadaityapravīrāsvairaṃ svairaṃśasargairgahanatamamahāmohahārdaṃ harantī |śasyāśasyādadhānā sakalamabhihitaṃ bhaktibhājaḥ smṛtaivastādastādabhradoṣā dviṣadupaśamanī sarvataḥ pārvatī vaḥ || 39||

सुरसुरचितचितनवनवभवभवनानादरादरायेथे ।लयलयचरणौ चरणौ न न मामि नतेन नमामि न ते ॥ ४०॥

surasuracitacitanavanavabhavabhavanānādarādarāyethe |layalayacaraṇau caraṇau na na māmi natena namāmi na te || 40||

या विस्मयं स्मरभिदा चक्रेऽङ्कारोपिता नवं नारीणाम् ।विदधे यच्चापस्य न च क्रेङ्कारोऽपि तानवं नारीणाम् ॥ ४१॥

yā vismayaṃ smarabhidā cakre'ṅkāropitā navaṃ nārīṇām |vidadhe yaccāpasya na ca kreṅkāro'pi tānavaṃ nārīṇām || 41||

या हन्तां च प्रयाता विहाथसा कंसमाह तारातिबलेन ।कृष्णस्तव परमाया विहाय साकं समाहतारातिबलेन ॥ ४२॥

yā hantāṃ ca prayātā vihāthasā kaṃsamāha tārātibalena |kṛṣṇastava paramāyā vihāya sākaṃ samāhatārātibalena || 42||

तां नमत या च समरेष्वनेकशो भाति भद्रकाली नतया ।ख्याति यया जनतोज्ज्वलविवेकशोभातिभद्राकालीनतया ॥ ४३॥

tāṃ namata yā ca samareṣvanekaśo bhāti bhadrakālī natayā |khyāti yayā janatojjvalavivekaśobhātibhadrākālīnatayā || 43||

तां स्मरत था स्मृतैव हि मानवतामरसमानता राति बलात् ।यत्प्रणतं श्रीः श्रयते मानवतामरसमान ताराति बलात् ॥ ४४॥

tāṃ smarata thā smṛtaiva hi mānavatāmarasamānatā rāti balāt |yatpraṇataṃ śrīḥ śrayate mānavatāmarasamāna tārāti balāt || 44||

अनवरागसमुद्भवदेहतामुपगता ददृशे गिरिशेन या ।अनवरागसमुद्भवदेह तामवनतोऽस्मि जगात्प्रियतां सतीम् ॥ ४५॥

anavarāgasamudbhavadehatāmupagatā dadṛśe giriśena yā |anavarāgasamudbhavadeha tāmavanato'smi jagātpriyatāṃ satīm || 45||

मेने नूनमनेन माननमुमानाम्ना नु मेनोन्मनानुन्नेनोनमने निमानममुना नो नाम नानानुमे ।मौनेनामममाननिम्नमननान्नानामिनानूनिमेसुन्मिन्नाननमा नमी मुनिमनोमानाननोन्नामिनि ॥ ४६॥

mene nūnamanena mānanamumānāmnā nu menonmanānunnenonamane nimānamamunā no nāma nānānume |maunenāmamamānanimnamananānnānāminānūnimesunminnānanamā namī munimanomānānanonnāmini || 46||

तां वन्देऽहं नवं देहं ज्ञानरूपं विधाय या ।सुघीरस्यति धीरस्य महामोहमयीं त्वचम् ॥ ४७॥

tāṃ vande'haṃ navaṃ dehaṃ jñānarūpaṃ vidhāya yā |sughīrasyati dhīrasya mahāmohamayīṃ tvacam || 47||

यां नुत्वा यान्ति हृद्यार्थसज्जायां गिरि शस्यताम् ।नौम्यहं भक्तिमास्थाय सज्जायां गिरिशस्य ताम् ॥ ४८॥

yāṃ nutvā yānti hṛdyārthasajjāyāṃ giri śasyatām |naumyahaṃ bhaktimāsthāya sajjāyāṃ giriśasya tām || 48||

यदानतोऽयदानतो न यात्ययं नयात्ययम् ।शिवे हितां शिवेहितां स्मरामितां स्मरामि ताम् ॥ ४९॥

yadānato'yadānato na yātyayaṃ nayātyayam |śive hitāṃ śivehitāṃ smarāmitāṃ smarāmi tām || 49||

सरस्वतिप्रसादं मे स्थिति चित्तसरस्वति ।सरस्वति कुरु क्षेत्रकुरुक्षेत्रसरस्वति ॥ ५०॥

sarasvatiprasādaṃ me sthiti cittasarasvati |sarasvati kuru kṣetrakurukṣetrasarasvati || 50||

त्वद्भक्तिभावितधियो जगतामत्र ये त्रये ।जन्मवत्तामहं मन्ये तेषामेवानृणां नृणाम् ॥ ५१॥

tvadbhaktibhāvitadhiyo jagatāmatra ye traye |janmavattāmahaṃ manye teṣāmevānṛṇāṃ nṛṇām || 51||

जगतः सातिरेका त्वं गतिरस्य स्थिराधिका ।तरस्यत्रासतारारेः सास्यत्रासरसस्थिति ॥ ५२॥

jagataḥ sātirekā tvaṃ gatirasya sthirādhikā |tarasyatrāsatārāreḥ sāsyatrāsarasasthiti || 52||

त्वन्नामस्मरणादेव न लक्ष्मीश्चपलायते ।सर्वतः पार्वति क्षिप्रमलक्ष्मीश्च पलायते ॥ ५३॥

tvannāmasmaraṇādeva na lakṣmīścapalāyate |sarvataḥ pārvati kṣipramalakṣmīśca palāyate || 53||

जयन्ति भक्ता वित्तेशसमरायस्तबाहवे ।तुभ्यन्नमस्त्रिलोक्यर्थसमरायस्तबाहवे ॥ ५४॥

jayanti bhaktā vitteśasamarāyastabāhave |tubhyannamastrilokyarthasamarāyastabāhave || 54||

सत्त्वं सम्यक्त्वमुन्मील्य हृदि भासि विराजसे ।द्विषामरीणा त्वं सेनां वाहिनीमुदकम्पयः ॥ ५५॥

sattvaṃ samyaktvamunmīlya hṛdi bhāsi virājase |dviṣāmarīṇā tvaṃ senāṃ vāhinīmudakampayaḥ || 55||

दूरागतरसा धन्यः सेवतेयस्तव स्तुतीः ।दूरागत रसाधन्यः कल्पन्ते तस्य सिद्धयः ॥ ५६॥

dūrāgatarasā dhanyaḥ sevateyastava stutīḥ |dūrāgata rasādhanyaḥ kalpante tasya siddhayaḥ || 56||

मोहं हत्वास्पदं यासि सात्त्वमम्बरवासिना ।या न संस्तूयसे केन सा त्वम्बरवसिना ॥ ५७॥

mohaṃ hatvāspadaṃ yāsi sāttvamambaravāsinā |yā na saṃstūyase kena sā tvambaravasinā || 57||

प्रकाश्य गृह्यपुंसस्यखेदच्छेदाम्बुदावली ।प्रज्ञात्मनेनविमला स्मिता दृश्यसि विद्वताम् ॥ ५८॥

prakāśya gṛhyapuṃsasyakhedacchedāmbudāvalī |prajñātmanenavimalā smitā dṛśyasi vidvatām || 58||

भवानि ये निरन्तरं तव प्रणामलालसाः ।मनस्तमोमलालसा भवन्ति नैय तु क्वचित् ॥ ५९॥

bhavāni ye nirantaraṃ tava praṇāmalālasāḥ |manastamomalālasā bhavanti naiya tu kvacit || 59||

विभावनाकुला त्वयि क्रमेण देवि भावना ।वपुष्पतिस्थिरेतरे नितान्तमेव पुष्यति ॥ ६०॥

vibhāvanākulā tvayi krameṇa devi bhāvanā |vapuṣpatisthiretare nitāntameva puṣyati || 60||

महोऽदयानामवधी रणेन महोदयानामवधीरणेन ।महोदयानामव धीरणेजमहोदयानामवधीरणेन ॥ ६१॥

maho'dayānāmavadhī raṇena mahodayānāmavadhīraṇena |mahodayānāmava dhīraṇejamahodayānāmavadhīraṇena || 61||

न मज्जनेन तीर्थानां तदिह प्राप्यते शुभम् ।नमज्जनेन तीर्थानां सेवया यत्तवाम्बिके ॥ ६२॥

na majjanena tīrthānāṃ tadiha prāpyate śubham |namajjanena tīrthānāṃ sevayā yattavāmbike || 62||

प्रयाति मोहे निःसारभारतीव्रतमेत्ययम् ।त्वात्प्रासादाज्जनः सारभारतीव्रतमेत्ययम् ॥ ६३॥

prayāti mohe niḥsārabhāratīvratametyayam |tvātprāsādājjanaḥ sārabhāratīvratametyayam || 63||

शास्त्रप्रभावहसिताः सतां या निर्मला गिरः ।शास्त्रप्रभावहसितास्त्वमम्बतिमिरच्छिदः ॥ ६४॥

śāstraprabhāvahasitāḥ satāṃ yā nirmalā giraḥ |śāstraprabhāvahasitāstvamambatimiracchidaḥ || 64||

शमीह ते समानतो विभावितोऽत्रसन्न यः ।विभावितोऽत्र सन्नयः शमीहते स मानतः ॥ ६५॥

śamīha te samānato vibhāvito'trasanna yaḥ |vibhāvito'tra sannayaḥ śamīhate sa mānataḥ || 65||

मातरं त्वा पदं सद्य आश्रितास्ते कथं जनाः ।मा तरन्त्वापदं सद्य आद्यं श्रेयः समाश्रिताः ॥ ६६॥

mātaraṃ tvā padaṃ sadya āśritāste kathaṃ janāḥ |mā tarantvāpadaṃ sadya ādyaṃ śreyaḥ samāśritāḥ || 66||

भाति त्वत्तनुसंश्लेषे सत्यम्ब वपुरनुत्तरम् ।संसाराब्धौ सदाहुस्ते सत्यं वपुरनुत्तरम् ॥ ६७॥

bhāti tvattanusaṃśleṣe satyamba vapuranuttaram |saṃsārābdhau sadāhuste satyaṃ vapuranuttaram || 67||

यच्छ मे नित्यसंसङ्गि यच्छमे तदिदं मनः ।स्वच्छलो भक्तियोगस्ते स्वच्छलोकविवेकसूः ॥ ६८॥

yaccha me nityasaṃsaṅgi yacchame tadidaṃ manaḥ |svacchalo bhaktiyogaste svacchalokavivekasūḥ || 68||

के वलन्ते वितन्वन्तकृतस्त्वत्प्रणता भवे ।केवलं ते वितन्वन्त आसते विमलां धियम् ॥ ६९॥

ke valante vitanvantakṛtastvatpraṇatā bhave |kevalaṃ te vitanvanta āsate vimalāṃ dhiyam || 69||

देवि निर्दग्धकामस्य त्वं निरावरणात्मनः ।हरस्य शुभसन्तानं तेनासौ भ्राजते तथा ॥ ७०॥

devi nirdagdhakāmasya tvaṃ nirāvaraṇātmanaḥ |harasya śubhasantānaṃ tenāsau bhrājate tathā || 70||

द्विषद्भिया सपदि विमुच्यते यतस्तवानतो जननि जयाशया न कः ।स्तवानतो जननिजया शयानकः करोति ते युधि मधुसूदनस्वसः ॥ ७१॥

dviṣadbhiyā sapadi vimucyate yatastavānato janani jayāśayā na kaḥ |stavānato jananijayā śayānakaḥ karoti te yudhi madhusūdanasvasaḥ || 71||

ज्यायोनिष्ठारिवर्याधिनियमनवरस्वैरदत्तायताज्ञास्वाराधत्वासमध्यानियजनजननि ज्ञेयसुस्थावभासा ।नानापुण्यागमस्था जननमनमयज्ञाननन्द्या वरा धीर्याता नव्या विभुत्वं नुतसरलमनस्तामसस्यावहास्ये ॥ ७२॥

jyāyoniṣṭhārivaryādhiniyamanavarasvairadattāyatājñāsvārādhatvāsamadhyāniyajanajanani jñeyasusthāvabhāsā |nānāpuṇyāgamasthā jananamanamayajñānanandyā varā dhīryātā navyā vibhutvaṃ nutasaralamanastāmasasyāvahāsye || 72||

स्येहाव स्या समस्तानमलरसतनु त्वं भुवि व्यानतार्याधीरा वन्द्या न न ज्ञा यमनमननजस्थामगण्या पुनाना ।सा भावस्था सुयज्ञेऽनिनजनजयनि ध्यामसत्त्वाधरास्वाज्ञातायत्तादरस्वैरवनमनिधिर्या वरिष्ठानियोज्या ॥ ७३॥

syehāva syā samastānamalarasatanu tvaṃ bhuvi vyānatāryādhīrā vandyā na na jñā yamanamananajasthāmagaṇyā punānā |sā bhāvasthā suyajñe'ninajanajayani dhyāmasattvādharāsvājñātāyattādarasvairavanamanidhiryā variṣṭhāniyojyā || 73||

अलोलकमले चित्तललामकमलालये ।पाहि चण्डि महामोहभङ्गभीमबलामले ॥ ७४॥

alolakamale cittalalāmakamalālaye |pāhi caṇḍi mahāmohabhaṅgabhīmabalāmale || 74||

दुर्गापि मातः सुलभासि भक्त्या भवानुकूलापि भवं क्षिणोषि ।अध्येयतां यासि सदैव देवि ध्येयासि चित्रं चरितं तवैतत् ॥ ७५॥

durgāpi mātaḥ sulabhāsi bhaktyā bhavānukūlāpi bhavaṃ kṣiṇoṣi |adhyeyatāṃ yāsi sadaiva devi dhyeyāsi citraṃ caritaṃ tavaitat || 75||

महदेसुरसन्धम्मे तमवसमासङ्गमागमाहरणे ।हरबहुसरणं तं चित्तमोहमवसर उमे सहसा ॥ ७६॥

mahadesurasandhamme tamavasamāsaṅgamāgamāharaṇe |harabahusaraṇaṃ taṃ cittamohamavasara ume sahasā || 76||

वन्द्या प्रभातसन्ध्येव सूर्यालोकप्रवर्तिनी ।निवर्तयसि देवि त्वं महामोहमयीं निशाम् ॥ ७७॥

vandyā prabhātasandhyeva sūryālokapravartinī |nivartayasi devi tvaṃ mahāmohamayīṃ niśām || 77||

संवादिसारसम्पत्तीसदागोरिजयेसुदे ।तवसत्तीरदे सन्तु संसारे सुसमानदे ॥ ७८॥

saṃvādisārasampattīsadāgorijayesude |tavasattīrade santu saṃsāre susamānade || 78||

आगममणिसुदमहिमसमसंमदकृदपरजस्सु ।किर सविभयवदितो समय उज्जलभावसहस्सु ॥ ७९॥

āgamamaṇisudamahimasamasaṃmadakṛdaparajassu |kira savibhayavadito samaya ujjalabhāvasahassu || 79||

त्वं वादे शास्त्रसङ्गिन्यां भासि वाचि दिवौकसः ।तवादेशास्त्रसंस्काराज्जयन्ति वरदे द्विषः ॥ ८०॥

tvaṃ vāde śāstrasaṅginyāṃ bhāsi vāci divaukasaḥ |tavādeśāstrasaṃskārājjayanti varade dviṣaḥ || 80||

सदाव्याजवशिध्याताः सदात्तजपशिक्षिताः ।ददास्यजस्रं शिवताः सूदात्ताजदिशि स्थिताः ॥ ८१॥

sadāvyājavaśidhyātāḥ sadāttajapaśikṣitāḥ |dadāsyajasraṃ śivatāḥ sūdāttājadiśi sthitāḥ || 81||

हरेः स्वसारं देवि त्वा जनताश्रित्य तत्त्वतः ।वेत्ति स्वसारं देवित्वा योगेन क्षपिताशुभा ॥ ८२॥

hareḥ svasāraṃ devi tvā janatāśritya tattvataḥ |vetti svasāraṃ devitvā yogena kṣapitāśubhā || 82||

सदाप्नोति यतिर्ज्योतिस्तादृशं स्वत्प्रभावतः ।प्रभावतः समो येन कल्पते मोहनुत्तितः ॥ ८३॥

sadāpnoti yatirjyotistādṛśaṃ svatprabhāvataḥ |prabhāvataḥ samo yena kalpate mohanuttitaḥ || 83||

त्वं सद्गतिः सितापारा परा विद्योत्तितीर्षतः ।संसारादत्र चाम्ब त्वं सत्त्वं पासि विपत्तितः ॥ ८४॥

tvaṃ sadgatiḥ sitāpārā parā vidyottitīrṣataḥ |saṃsārādatra cāmba tvaṃ sattvaṃ pāsi vipattitaḥ || 84||

परमा या तपोवृत्तिरार्यायास्तं स्मृतिं जनाः ।परमायात पोषाय धियां शरणमादृताः ॥ ८५॥

paramā yā tapovṛttirāryāyāstaṃ smṛtiṃ janāḥ |paramāyāta poṣāya dhiyāṃ śaraṇamādṛtāḥ || 85||

प्रवादिमतभेदेषु दृश्यस्ते महिमाश्रयः ।भान्ति त्वत्त्रिशिखस्येव शिखानामसमाश्रयः ॥ ८६॥

pravādimatabhedeṣu dṛśyaste mahimāśrayaḥ |bhānti tvattriśikhasyeva śikhānāmasamāśrayaḥ || 86||

यच्चेष्टया तव स्फीतमुदारवसु धामतः ।यच्चेतो यात्यवहितमुदा रवसुधामतः ॥ ८७॥

yacceṣṭayā tava sphītamudāravasu dhāmataḥ |yacceto yātyavahitamudā ravasudhāmataḥ || 87||

सुरदेशस्य ते कीर्तिं मण्डनत्वं नयन्ति यैः ।वरदे शस्यते धीरैर्भवती भुवि देवता ॥ ८८॥

suradeśasya te kīrtiṃ maṇḍanatvaṃ nayanti yaiḥ |varade śasyate dhīrairbhavatī bhuvi devatā || 88||

तत्त्वं वीतावतततुत्तत्वं ततवती ततः ।वित्तं वित्तव वित्तत्वं वीतावीतवतां बत ॥ ८९॥

tattvaṃ vītāvatatatuttatvaṃ tatavatī tataḥ |vittaṃ vittava vittatvaṃ vītāvītavatāṃ bata || 89||

तारे शरणमुद्यन्ती सुरेशरणमुद्यमैः ।त्वं दोषापासिनोदग्रस्वदोषा पासि नोदने ॥ ९०॥

tāre śaraṇamudyantī sureśaraṇamudyamaiḥ |tvaṃ doṣāpāsinodagrasvadoṣā pāsi nodane || 90||

सुमातरक्षयालोक रक्षयात्तमहामनाः ।त्वं धैर्यजननी पासि जननीतिगुणस्थितीः ॥ ९१॥

sumātarakṣayāloka rakṣayāttamahāmanāḥ |tvaṃ dhairyajananī pāsi jananītiguṇasthitīḥ || 91||

ख्यातिकल्पनदक्षैका त्वं सामर्ग्यजुषामितः ।सदा सरक्षसांमुख्यदानवानामसुस्थितिः ॥ ९२॥

khyātikalpanadakṣaikā tvaṃ sāmargyajuṣāmitaḥ |sadā sarakṣasāṃmukhyadānavānāmasusthitiḥ || 92||

सिता संसत्सु सत्तास्ते स्तुतेस्ते सततं सतः ।ततास्तितैत्ति तस्तेति सूतिः सूतिस्ततोऽसि सा ॥ ९३॥

sitā saṃsatsu sattāste stuteste satataṃ sataḥ |tatāstitaitti tasteti sūtiḥ sūtistato'si sā || 93||

त्वदाज्ञया जगत्सर्वं भासितं मलनुद्यतः ।सदा त्वया सगन्धर्वं समिद्धमरिनुत्तितः ॥ ९४॥

tvadājñayā jagatsarvaṃ bhāsitaṃ malanudyataḥ |sadā tvayā sagandharvaṃ samiddhamarinuttitaḥ || 94||

यतो याति ततोऽत्येति यया तां तायतां यतैः ।मातामितोत्तमतमा तमोतीतां मतिं मम ॥ ९५॥

yato yāti tato'tyeti yayā tāṃ tāyatāṃ yataiḥ |mātāmitottamatamā tamotītāṃ matiṃ mama || 95||

महत्तां त्वं श्रिता दासजनं मोहच्छिदा वस ।यच्छद्धत्वं गतः पापमन्यस्य प्रसभं जय ॥ ९६॥

mahattāṃ tvaṃ śritā dāsajanaṃ mohacchidā vasa |yacchaddhatvaṃ gataḥ pāpamanyasya prasabhaṃ jaya || 96||

त्वां साज्ञासु जगन्मातः स्पष्टं ज्ञाता सुवर्त्मसु ।प्रज्ञा मुख्या समुद्भासि तत्पृथुत्वं प्रदर्शय ॥ ९७॥

tvāṃ sājñāsu jaganmātaḥ spaṣṭaṃ jñātā suvartmasu |prajñā mukhyā samudbhāsi tatpṛthutvaṃ pradarśaya || 97||

आज्ञासु जगन्मातः स्पष्टं ज्ञाता सुवर्त्मसु प्रज्ञा ।भासि त्वं सा मुख्या समुत्पृथुत्वं प्रदर्शय तत् ॥ ९८॥

ājñāsu jaganmātaḥ spaṣṭaṃ jñātā suvartmasu prajñā |bhāsi tvaṃ sā mukhyā samutpṛthutvaṃ pradarśaya tat || 98||

हन्त्र्यो रुषः क्षमा एता सन्दक्षोभास्तमुन्नतः ।सतेहितः सेवते ताः सततं यः स ते हितः ॥ ९९॥

hantryo ruṣaḥ kṣamā etā sandakṣobhāstamunnataḥ |satehitaḥ sevate tāḥ satataṃ yaḥ sa te hitaḥ || 99||

करोषि तात्स्त्वमुत्खातमोहस्थाने स्थिरा मतीः ।पदं यतिः सुतपसा लभतेऽतः सशुक्लिम ॥ १००॥

karoṣi tātstvamutkhātamohasthāne sthirā matīḥ |padaṃ yatiḥ sutapasā labhate'taḥ saśuklima || 100||

देव्या स्वप्नोद्गमादिष्टदेवीशतकसंज्ञया ।देशितानुपमामाधादतो नोणसुतो नुतिम् ॥ १०१॥

devyā svapnodgamādiṣṭadevīśatakasaṃjñayā |deśitānupamāmādhādato noṇasuto nutim || 101||

हार्दध्वान्तनियन्तृभास्वरवपुः स्वर्वासिनां सर्वतोदुर्वारारिपरिक्षयं विदधती ध्यातैव लर्वाणसूः ।देहार्धे निहिता भवेन भुवनत्राणैकतानात्मनादेवि त्वं त्वमिवापरा जगति का सत्केसरीन्द्रस्थितिः ॥ १०२॥

hārdadhvāntaniyantṛbhāsvaravapuḥ svarvāsināṃ sarvatodurvārāriparikṣayaṃ vidadhatī dhyātaiva larvāṇasūḥ |dehārdhe nihitā bhavena bhuvanatrāṇaikatānātmanādevi tvaṃ tvamivāparā jagati kā satkesarīndrasthitiḥ || 102||

क्लेशोन्माथकरी सतां भवहरानन्दैकहेतो गुरुर्माता त्वं जगतां भवन्ति विधवाः सर्वे तवानुग्रहात् ।दुर्गे न क्वचिदेव सीदति जनस्त्वद्भक्तिपूताशयःस्तुत्या भर्तुरभिन्नयेति विबुधैस्त्वं स्तूयसे श्रीरिव ॥ १०३॥

kleśonmāthakarī satāṃ bhavaharānandaikaheto gururmātā tvaṃ jagatāṃ bhavanti vidhavāḥ sarve tavānugrahāt |durge na kvacideva sīdati janastvadbhaktipūtāśayaḥstutyā bharturabhinnayeti vibudhaistvaṃ stūyase śrīriva || 103||

येनानन्दकथायां त्रिदशानन्दे च लालिता वाणी ।तेन सुदुष्करमेतत्स्तोत्रं देव्याः कृतं भक्त्या ॥ १०४॥

yenānandakathāyāṃ tridaśānande ca lālitā vāṇī |tena suduṣkarametatstotraṃ devyāḥ kṛtaṃ bhaktyā || 104||

इति श्रीमदानन्दवर्धनाचार्यविरचितं देवीशतकं सम्पूर्णम् ॥

iti śrīmadānandavardhanācāryaviracitaṃ devīśatakaṃ sampūrṇam ||