देवीगीतिशतकम् Devigitishatakam

श्रीगणेशाय नमः ॥किं देवैः किं जीवैः किं भावैस्तेऽपि येन जीवन्ति ।तव चरणं शरणं मे दरहणं देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ ||kiṃ devaiḥ kiṃ jīvaiḥ kiṃ bhāvaiste'pi yena jīvanti |tava caraṇaṃ śaraṇaṃ me darahaṇaṃ devi kāntimatyamba || 1||

अरुणाम्बुदनिभकान्ते करुणारसपूरपूर्णनेत्रान्ते ।शरणं भव शशिबिम्बद्युतिमुखि जगदम्ब कान्तिमत्यम्ब ॥ २॥

aruṇāmbudanibhakānte karuṇārasapūrapūrṇanetrānte |śaraṇaṃ bhava śaśibimbadyutimukhi jagadamba kāntimatyamba || 2||

कलिहरणं भवतरणं शुभभरणं ज्ञानसम्पदां करणम् ।नतशरणं तव चरणं करोतु मे देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ३॥

kaliharaṇaṃ bhavataraṇaṃ śubhabharaṇaṃ jñānasampadāṃ karaṇam |nataśaraṇaṃ tava caraṇaṃ karotu me devi kāntimatyamba || 3||

अमितां समतां मम तां तनु तां तनुतां गतां पदाब्जं ते ।कृपया विदितो विहितो यया तवाहं हि कान्तिमत्यम्ब ॥ ४॥

amitāṃ samatāṃ mama tāṃ tanu tāṃ tanutāṃ gatāṃ padābjaṃ te |kṛpayā vidito vihito yayā tavāhaṃ hi kāntimatyamba || 4||

मम चरितं विदितं चेदुदयेन्न दया कदापि ते सत्यम् ।तदपि वदाम्ययि कुरु तां निर्हेतुकमाशु कान्तिमत्यम्ब ॥ ५॥

mama caritaṃ viditaṃ cedudayenna dayā kadāpi te satyam |tadapi vadāmyayi kuru tāṃ nirhetukamāśu kāntimatyamba || 5||

न बुधत्वं न विधुत्वं न विधित्वं नौमि किं तु भृङ्गत्वम् ।असकृत्प्रणम्य याचे त्वच्चरणाब्जस्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ६॥

na budhatvaṃ na vidhutvaṃ na vidhitvaṃ naumi kiṃ tu bhṛṅgatvam |asakṛtpraṇamya yāce tvaccaraṇābjasya kāntimatyamba || 6||

अभजमहं किं सारे कंसारे वीपदेऽपि संसारे ।रुचिमत्तां शुचिमत्तामहह त्वं पाहि कान्तिमत्यम्ब ॥ ७॥

abhajamahaṃ kiṃ sāre kaṃsāre vīpade'pi saṃsāre |rucimattāṃ śucimattāmahaha tvaṃ pāhi kāntimatyamba || 7||

मामसकृदप्रसादाद्दुष्कृतकारीति माऽवमन्यस्व ।स्मर किं न मया सुकृतं वर्धितमिदमद्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ८॥

māmasakṛdaprasādādduṣkṛtakārīti mā'vamanyasva |smara kiṃ na mayā sukṛtaṃ vardhitamidamadya kāntimatyamba || 8||

करुणाविषयं यदि मां न तनोषि यथा तथापि वर्तेऽहम् ।भवति कृपालुत्वं ते सीदामि मृषेति कान्तिमत्यम्ब ॥ ९॥

karuṇāviṣayaṃ yadi māṃ na tanoṣi yathā tathāpi varte'ham |bhavati kṛpālutvaṃ te sīdāmi mṛṣeti kāntimatyamba || 9||

अतुलितभवानुरागिणि दुर्वर्णाचलविहारिणि मयि त्वम् ।समतेर्ष्यया प्रसादं न विधत्से किं नु कान्तिमत्यम्ब ॥ १०॥

atulitabhavānurāgiṇi durvarṇācalavihāriṇi mayi tvam |samaterṣyayā prasādaṃ na vidhatse kiṃ nu kāntimatyamba || 10||

द्यां गां वाभ्यपतं यदि जीवातुस्त्वामृतेऽन्ततः को मे ।हित्वा पयोदपङ्क्तिं स्तोकस्य गतिः क्व कान्तिमत्यम्ब ॥ ११॥

dyāṃ gāṃ vābhyapataṃ yadi jīvātustvāmṛte'ntataḥ ko me |hitvā payodapaṅktiṃ stokasya gatiḥ kva kāntimatyamba || 11||

कं वा कटाक्षलक्ष्यं न करोष्येवं मयि त्वमासीः किम् ।किं त्वामुपालभेऽहं विधिर्गरीयान् हि कान्तिमत्यम्ब ॥ १२॥

kaṃ vā kaṭākṣalakṣyaṃ na karoṣyevaṃ mayi tvamāsīḥ kim |kiṃ tvāmupālabhe'haṃ vidhirgarīyān hi kāntimatyamba || 12||

तनुजे जननी जनयत्यहितेऽपि प्रेम हीति तन्मिथ्या ।यदुपेक्षसे त्रिलोकीं मातर्मां देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ १३॥

tanuje jananī janayatyahite'pi prema hīti tanmithyā |yadupekṣase trilokīṃ mātarmāṃ devi kāntimatyamba || 13||

निन्दामि साधुवर्गं स्तौमि पुनः क्षीणषड्गसंसर्गम् ।वन्दे किं ते चरणे किं स्यात्प्रीतिस्तु कान्तिमत्यम्ब ॥ १४॥

nindāmi sādhuvargaṃ staumi punaḥ kṣīṇaṣaḍgasaṃsargam |vande kiṃ te caraṇe kiṃ syātprītistu kāntimatyamba || 14||

गीर्वाणवृन्दजिह्वारसायनस्वीयमाननीयगुणे ।निगमान्तपञ्जरान्तरमरालिके पाहि कान्तिमत्यम्ब ॥ १५॥

gīrvāṇavṛndajihvārasāyanasvīyamānanīyaguṇe |nigamāntapañjarāntaramarālike pāhi kāntimatyamba || 15||

त्रिनयनकान्ते शान्ते तान्ते स्वान्ते ममास्तु वद दान्ते ।कृपया मुनिजनचिन्तितचरणे निवसाद्य कान्तिमत्यम्ब ॥ १६॥

trinayanakānte śānte tānte svānte mamāstu vada dānte |kṛpayā munijanacintitacaraṇe nivasādya kāntimatyamba || 16||

धुतकदने कृतमदने भृशमदने योगिशर्वभक्तानाम् ।मणिसदने शुभरदने शशिवदने पाहि कान्तिमत्यम्ब ॥ १७॥

dhutakadane kṛtamadane bhṛśamadane yogiśarvabhaktānām |maṇisadane śubharadane śaśivadane pāhi kāntimatyamba || 17||

गिरितनुजे हतदनुजे वरमनुजेद्धाभिधे च हर्यनुजे ।गुहतनुजेऽवितमनुजे कुरु करुणां देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ १८॥

giritanuje hatadanuje varamanujeddhābhidhe ca haryanuje |guhatanuje'vitamanuje kuru karuṇāṃ devi kāntimatyamba || 18||

गजगमने रिपुदमने हरकमने कॢप्तपापकृच्छमने ।कलिजनने मयि दयया प्रसीद हे देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ १९॥

gajagamane ripudamane harakamane kḷptapāpakṛcchamane |kalijanane mayi dayayā prasīda he devi kāntimatyamba || 19||

यन्मानसे पदाब्जं तव संविद्भास्वदाभयाऽऽभाति ।तत्पाददासदासकदासत्वं नौमि कान्तिमत्यम्ब ॥ २०॥

yanmānase padābjaṃ tava saṃvidbhāsvadābhayā''bhāti |tatpādadāsadāsakadāsatvaṃ naumi kāntimatyamba || 20||

दुष्करदुष्कृतराशेर्न बिभेमि शिवे यदि प्रसादस्ते ।दलने दृषदां टङ्कः कल्पेत न किं नु कान्तिमत्यम्ब ॥ २१॥

duṣkaraduṣkṛtarāśerna bibhemi śive yadi prasādaste |dalane dṛṣadāṃ ṭaṅkaḥ kalpeta na kiṃ nu kāntimatyamba || 21||

कोमलदेहं किमपि श्यामलशोभं शरन्मृगाङ्कमुखम् ।रूपं तव हृदये मम दीपश्रियमेतु कान्तिमत्यम्ब ॥ २२॥

komaladehaṃ kimapi śyāmalaśobhaṃ śaranmṛgāṅkamukham |rūpaṃ tava hṛdaye mama dīpaśriyametu kāntimatyamba || 22||

किञ्चनवञ्चनदक्षं पञ्चशरारेः प्रपञ्चजीवातुम् ।चञ्चलमञ्चलमक्ष्णोरयि मयि कुरु देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ २३॥

kiñcanavañcanadakṣaṃ pañcaśarāreḥ prapañcajīvātum |cañcalamañcalamakṣṇorayi mayi kuru devi kāntimatyamba || 23||

अञ्चति यं त्वदपाङ्गः किञ्चित्तस्यैव कुम्भदासत्वे ।अहमहमिकया विबुधाः कलहं कलयन्ति कान्तिमत्यम्ब ॥ २४॥

añcati yaṃ tvadapāṅgaḥ kiñcittasyaiva kumbhadāsatve |ahamahamikayā vibudhāḥ kalahaṃ kalayanti kāntimatyamba || 24||

किमिदं वदाद्भुतं ते कस्मिंश्चिल्लक्षिते कटाक्षेण ।बृंहादीनां हृदयं दीनत्वं याति कान्तिमत्यम्ब ॥ २५॥

kimidaṃ vadādbhutaṃ te kasmiṃścillakṣite kaṭākṣeṇa |bṛṃhādīnāṃ hṛdayaṃ dīnatvaṃ yāti kāntimatyamba || 25||

प्रायो रायोपचिते मायोपायोल्बणासुरक्षपणे ।गेयो जायोरुबले श्रेयो भूयोऽस्तु कान्तिमत्यम्ब ॥ २६॥

prāyo rāyopacite māyopāyolbaṇāsurakṣapaṇe |geyo jāyorubale śreyo bhūyo'stu kāntimatyamba || 26||

करणं शरणं तव लसदलकं कुलकं गिरीशभाग्यानाम् ।सरलं विरलं जयति सकरुणं तरुणां हि कान्तिमत्यम्ब ॥ २७॥

karaṇaṃ śaraṇaṃ tava lasadalakaṃ kulakaṃ girīśabhāgyānām |saralaṃ viralaṃ jayati sakaruṇaṃ taruṇāṃ hi kāntimatyamba || 27||

शङ्करि नमांसि वाणी किङ्करि दैतेयराड्भयङ्करि ते ।करवै मुरवैर्यनुजे पुरवैर्यभिकेऽद्य कान्तिमत्यम्ब ॥ २८॥

śaṅkari namāṃsi vāṇī kiṅkari daiteyarāḍbhayaṅkari te |karavai muravairyanuje puravairyabhike'dya kāntimatyamba || 28||

तव सेवां भुवि के वा नाकाङ्क्षन्ते क्षमाभृतस्तनये ।त्वमिव भवेयुर्यदि ते भजन्ति ये यां हि कान्तिमत्यम्ब ॥ २९॥

tava sevāṃ bhuvi ke vā nākāṅkṣante kṣamābhṛtastanaye |tvamiva bhaveyuryadi te bhajanti ye yāṃ hi kāntimatyamba || 29||

भवदवशिखाभिवीतं शीतलयेर्मां कटाक्षविक्षेपैः ।कादम्बिनीव सलिलैः शिखण्डिनं देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ३०॥

bhavadavaśikhābhivītaṃ śītalayermāṃ kaṭākṣavikṣepaiḥ |kādambinīva salilaiḥ śikhaṇḍinaṃ devi kāntimatyamba || 30||

त्वद्गुणपयःकणं मे निपीय मुक्तेरलङ्क्रियां गिरतु ।चेतःशुक्तिर्मुक्तां भक्तिमिषां देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ३१॥

tvadguṇapayaḥkaṇaṃ me nipīya mukteralaṅkriyāṃ giratu |cetaḥśuktirmuktāṃ bhaktimiṣāṃ devi kāntimatyamba || 31||

गुणगणमहामणीनामागमपाथोधिजन्मभाजां ते ।गुणतां कदा नु भजतां मम धिषणा देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ३२॥

guṇagaṇamahāmaṇīnāmāgamapāthodhijanmabhājāṃ te |guṇatāṃ kadā nu bhajatāṃ mama dhiṣaṇā devi kāntimatyamba || 32||

पाटीरचर्चितस्तनि कोटीरकृतक्षपाधिराट्कलिके ।वीटीरसेन कविताधाटीं कुरु मेऽद्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ३३॥

pāṭīracarcitastani koṭīrakṛtakṣapādhirāṭkalike |vīṭīrasena kavitādhāṭīṃ kuru me'dya kāntimatyamba || 33||

तव करुणां किं ब्रूमस्त्वामप्येषानवेक्ष्य तूष्णीकाम् ।ऊरीकरोति पापिनमपि विनतं देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ३४॥

tava karuṇāṃ kiṃ brūmastvāmapyeṣānavekṣya tūṣṇīkām |ūrīkaroti pāpinamapi vinataṃ devi kāntimatyamba || 34||

ईशोऽपि विना भवतीं न चलितुमपि किं पुनर्वयं शक्ताः ।किमुपेक्षसे प्रसीद क्षितिधरकन्येऽद्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ३५॥

īśo'pi vinā bhavatīṃ na calitumapi kiṃ punarvayaṃ śaktāḥ |kimupekṣase prasīda kṣitidharakanye'dya kāntimatyamba || 35||

मन्मानसाम्रशाखी पल्लवितः पुष्पितोऽनुरागेण ।हर्षेण च प्रसादाल्लघु तव फलिनोऽस्तु कान्तिमत्यम्ब ॥ ३६॥

manmānasāmraśākhī pallavitaḥ puṣpito'nurāgeṇa |harṣeṇa ca prasādāllaghu tava phalino'stu kāntimatyamba || 36||

ध्यानाम्बरवसतेर्मम मानसमेघस्य दैन्यवर्षस्य ।पदयुगली तव शम्पा लक्ष्मीं विदधातु कान्तिमत्यम्ब ॥ ३७॥

dhyānāmbaravasatermama mānasameghasya dainyavarṣasya |padayugalī tava śampā lakṣmīṃ vidadhātu kāntimatyamba || 37||

कलितपनभानुतप्तं चित्तचकोरं ममातिशीताभिः ।जीवय कटाक्षदम्भज्योत्स्नाभिर्देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ३८॥

kalitapanabhānutaptaṃ cittacakoraṃ mamātiśītābhiḥ |jīvaya kaṭākṣadambhajyotsnābhirdevi kāntimatyamba || 38||

ज्योत्स्नासध्रीचीभिर्दुग्धश्रीभिः कटाक्षवीचीभिः ।शीतलयानीचीभिः कृपया मां देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ३९॥

jyotsnāsadhrīcībhirdugdhaśrībhiḥ kaṭākṣavīcībhiḥ |śītalayānīcībhiḥ kṛpayā māṃ devi kāntimatyamba || 39||

रुष्टा त्वमागसा यदि तर्जय दृष्ट्यापि नेक्षसे यदि माम् ।बाल इव लोलचक्षुः कं शरणं यामि कान्तिमत्यम्ब ॥ ४०॥

ruṣṭā tvamāgasā yadi tarjaya dṛṣṭyāpi nekṣase yadi mām |bāla iva lolacakṣuḥ kaṃ śaraṇaṃ yāmi kāntimatyamba || 40||

विभवः के किं कर्तुं प्रभवः करुणा न चेत्तवान्तेऽपि ।नोच्छ्वसितुं कृतमेभिस्त्वामीश्वरि नौमि कान्तिमत्यम्व ॥ ४१॥

vibhavaḥ ke kiṃ kartuṃ prabhavaḥ karuṇā na cettavānte'pi |nocchvasituṃ kṛtamebhistvāmīśvari naumi kāntimatyamva || 41||

जित्वा मदमुखरिपुगणमित्वा त्वद्भक्तभावसाम्राज्यम् ।गत्वा सुखं जनोऽयं वर्तेत कदा नु कान्तिमत्यम्ब ॥ ४२॥

jitvā madamukharipugaṇamitvā tvadbhaktabhāvasāmrājyam |gatvā sukhaṃ jano'yaṃ varteta kadā nu kāntimatyamba || 42||

अखिलदिविषदालम्बे पदयुग्मं देवि ते सदाऽऽलम्बे ।जगतां गोमत्यम्ब क्षितिधरकन्येऽद्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ४३॥

akhiladiviṣadālambe padayugmaṃ devi te sadā''lambe |jagatāṃ gomatyamba kṣitidharakanye'dya kāntimatyamba || 43||

अत्रैव कल्पवल्लीचिन्तामणिरस्ति कामधेनुरपि ।वेद्मि न किं यदि बुधता पुंसा लभ्येत कान्तिमत्यम्ब ॥ ४४॥

atraiva kalpavallīcintāmaṇirasti kāmadhenurapi |vedmi na kiṃ yadi budhatā puṃsā labhyeta kāntimatyamba || 44||

नाहं भजामि दैवं मनसाप्यन्यत्त्वमेव दैवं मे ।न मृषा भणामि शोधय मानसमाविश्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ४५॥

nāhaṃ bhajāmi daivaṃ manasāpyanyattvameva daivaṃ me |na mṛṣā bhaṇāmi śodhaya mānasamāviśya kāntimatyamba || 45||

खेदयसि मां मृगं किं मृगतृष्णेव प्रसीद नौमि शिवे ।मोदय कृपया नो चेत्क्व नु यायां देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ४६॥

khedayasi māṃ mṛgaṃ kiṃ mṛgatṛṣṇeva prasīda naumi śive |modaya kṛpayā no cetkva nu yāyāṃ devi kāntimatyamba || 46||

कार्यं स्वेन स्वहितं को नाम वदेदयं जनो वेत्ति ।त्वं वा वदसि किमस्माद्गतिस्त्वमेवास्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ४७॥

kāryaṃ svena svahitaṃ ko nāma vadedayaṃ jano vetti |tvaṃ vā vadasi kimasmādgatistvamevāsya kāntimatyamba || 47||

धन्योऽस्ति को मदन्यो दिवि वा भुवि वा करोषि चेत्करुणाम् ।इदमपि विश्वं विश्वं मम हस्ते किं च कान्तिमत्यम्ब ॥ ४८॥

dhanyo'sti ko madanyo divi vā bhuvi vā karoṣi cetkaruṇām |idamapi viśvaṃ viśvaṃ mama haste kiṃ ca kāntimatyamba || 48||

तरुणेन्दुचूडजाये त्वां मनुजा ये भजन्ति तेषां ते ।भूतिः पदाब्जधूलिर्धूलिर्भूतिस्तु कान्तिमत्यम्ब ॥ ४९॥

taruṇenducūḍajāye tvāṃ manujā ye bhajanti teṣāṃ te |bhūtiḥ padābjadhūlirdhūlirbhūtistu kāntimatyamba || 49||

त्वामत्र सेवते यस्त्वत्सारूप्यं समेत्य सोऽमुत्र ।हरकेल्यां त्वदसूयापात्रति चित्राङ्गि कान्तिमत्यम्ब ॥ ५०॥

tvāmatra sevate yastvatsārūpyaṃ sametya so'mutra |harakelyāṃ tvadasūyāpātrati citrāṅgi kāntimatyamba || 50||

चित्रीयते मनस्त्वां दृष्ट्वा भाग्यावतारमूर्तिं मे ।किञ्च सुधाब्धेर्लहरीविहारितामेति कान्तिमत्यम्ब ॥ ५१॥

citrīyate manastvāṃ dṛṣṭvā bhāgyāvatāramūrtiṃ me |kiñca sudhābdherlaharīvihāritāmeti kāntimatyamba || 51||

किरतु भवती कटाक्षाञ्जलजसदृक्षान् रसेन तादृक्षान् ।कृतसुररक्षान्मोहनदक्षान्भीमस्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ५२॥

kiratu bhavatī kaṭākṣāñjalajasadṛkṣān rasena tādṛkṣān |kṛtasurarakṣānmohanadakṣānbhīmasya kāntimatyamba || 52||

मानसवार्धिनिलीनौ रागद्वेषौ प्रवोधवेदमुषौ ।मधुकैटभौ तवेक्षणमीनो मे हरतु कान्तिमत्यम्ब ॥ ५३॥

mānasavārdhinilīnau rāgadveṣau pravodhavedamuṣau |madhukaiṭabhau tavekṣaṇamīno me haratu kāntimatyamba || 53||

मञ्जुलभाषिणि वञ्जुलकुड्मलललितालके लसत्तिलके ।पालय कुवलयनयने बालं मां देवि कान्तिमत्यम्व ॥ ५४॥

mañjulabhāṣiṇi vañjulakuḍmalalalitālake lasattilake |pālaya kuvalayanayane bālaṃ māṃ devi kāntimatyamva || 54||

पुरमथनविलोलाभिः पटुलीलाभिः कटाक्षमालाभिः ।शुभशीलाभिः कुवलयनीलाभिः पश्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ५५॥

puramathanavilolābhiḥ paṭulīlābhiḥ kaṭākṣamālābhiḥ |śubhaśīlābhiḥ kuvalayanīlābhiḥ paśya kāntimatyamba || 55||

करुणारसार्द्रनयने शरणागतपालनैककृतदीक्षे ।प्रगुणाभरणे पालय दीनं मां देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ५६॥

karuṇārasārdranayane śaraṇāgatapālanaikakṛtadīkṣe |praguṇābharaṇe pālaya dīnaṃ māṃ devi kāntimatyamba || 56||

नरजन्मैव वरं त्वद्भजनं येन क्रियेत चेदस्मात् ।किमवरमेवं नो चेदतस्तदेवास्तु कान्तिमत्यम्ब ॥ ५७॥

narajanmaiva varaṃ tvadbhajanaṃ yena kriyeta cedasmāt |kimavaramevaṃ no cedatastadevāstu kāntimatyamba || 57||

यद्दुर्लभं सुरैरपि तन्नरजन्मादिशो नमाम्येतत् ।सार्थय दानाद्भक्तेर्व्यर्थय मान्येन कान्तिमत्यम्ब ॥ ५८॥

yaddurlabhaṃ surairapi tannarajanmādiśo namāmyetat |sārthaya dānādbhaktervyarthaya mānyena kāntimatyamba || 58||

जीवति पञ्चभिरेभिर्न विनाऽस्त्येभिर्जनस्तनुं भजते ।तदपि तदासीनां त्वां दरमपि नो वेत्ति कान्तिमत्यम्ब ॥ ५९॥

jīvati pañcabhirebhirna vinā'styebhirjanastanuṃ bhajate |tadapi tadāsīnāṃ tvāṃ daramapi no vetti kāntimatyamba || 59||

यत्प्रेमद्विपवदने षड्वदने वा कुरुष्व तन्मयि ते ।जात्वपि मा भूद्भेदः स्तोकेष्वस्मासु कान्तिमत्यम्ब ॥ ६०॥

yatpremadvipavadane ṣaḍvadane vā kuruṣva tanmayi te |jātvapi mā bhūdbhedaḥ stokeṣvasmāsu kāntimatyamba || 60||

शम्बररुहरुचिवदने शम्बररिपुजीविके हिमाद्रिसुते ।अम्बरमध्ये बम्बरडम्बरचिकुरेऽव कान्तिमत्यम्ब ॥ ६१॥

śambararuharucivadane śambararipujīvike himādrisute |ambaramadhye bambaraḍambaracikure'va kāntimatyamba || 61||

मन्मानसपाठीनं कलिपुलिने क्रोधभानुसन्तप्ते ।सिञ्च परितो भ्रमन्तं कृपोर्मिभिर्देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ६२॥

manmānasapāṭhīnaṃ kalipuline krodhabhānusantapte |siñca parito bhramantaṃ kṛpormibhirdevi kāntimatyamba || 62||

यमिनः क्व वेद मुकुटान्यपि भवतीं भावयन्ति वा नो वा ।यद्येवं मम हृदयं वेत्तु कथं ब्रूहि कान्तिमत्यम्ब ॥ ६३॥

yaminaḥ kva veda mukuṭānyapi bhavatīṃ bhāvayanti vā no vā |yadyevaṃ mama hṛdayaṃ vettu kathaṃ brūhi kāntimatyamba || 63||

क्लिश्यत्ययं जनो बत जननाद्यैरित्यहं श्रितो भवतीम् ।तत्राप्येवं यदि वद तव किं महिमाऽत्र कान्तिमत्यम्ब ॥ ६४॥

kliśyatyayaṃ jano bata jananādyairityahaṃ śrito bhavatīm |tatrāpyevaṃ yadi vada tava kiṃ mahimā'tra kāntimatyamba || 64||

वृजिनानि सन्तु किमतस्तेषां धूत्यै न किं भवेद्वद ते ।स्मरणं दृषदुत्क्षेपणमिव काकगणस्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ६५॥

vṛjināni santu kimatasteṣāṃ dhūtyai na kiṃ bhavedvada te |smaraṇaṃ dṛṣadutkṣepaṇamiva kākagaṇasya kāntimatyamba || 65||

प्रसरति तव प्रसादे किमलभ्यं व्यत्यये तु किं लभ्यम् ।लभ्यमलभ्यं किं नस्तेन विना देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ६६॥

prasarati tava prasāde kimalabhyaṃ vyatyaye tu kiṃ labhyam |labhyamalabhyaṃ kiṃ nastena vinā devi kāntimatyamba || 66||

किं चिन्तयामि संविच्छरदुदयं त्वत्पदच्छलं कतकम् ।घृष्टं यदि प्रसीदेद्धृदयजलं मेऽद्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ६७॥

kiṃ cintayāmi saṃviccharadudayaṃ tvatpadacchalaṃ katakam |ghṛṣṭaṃ yadi prasīdeddhṛdayajalaṃ me'dya kāntimatyamba || 67||

विभजतु तव पदयुगली हंसीयोगीन्द्रमानसैकचरी ।संविदसंवित्पयसी मिलिते हृदि मेऽद्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ६८॥

vibhajatu tava padayugalī haṃsīyogīndramānasaikacarī |saṃvidasaṃvitpayasī milite hṛdi me'dya kāntimatyamba || 68||

कियदायुस्तत्रार्धं स्वप्ने न हृतं कियच्च बाल्याद्यैः ।कियदस्ति केन भजनं तृप्तिस्तव केन कान्तिमत्यम्ब ॥ ६९॥

kiyadāyustatrārdhaṃ svapne na hṛtaṃ kiyacca bālyādyaiḥ |kiyadasti kena bhajanaṃ tṛptistava kena kāntimatyamba || 69||

वेद्मि न धर्ममधर्मं कायक्लेशोऽस्त्यदो विचारफलम् ।जानाम्येकं भजनं तव शुभदं हीति कान्तिमत्यम्ब ॥ ७०॥

vedmi na dharmamadharmaṃ kāyakleśo'styado vicāraphalam |jānāmyekaṃ bhajanaṃ tava śubhadaṃ hīti kāntimatyamba || 70||

स्निह्यति भोगे द्रुह्यति योगायेदं वृथाऽद्य मुह्यति मे ।हृदयं किमु स्वतो वा परतो वा वेत्ति कान्तिमत्यम्ब ॥ ७१॥

snihyati bhoge druhyati yogāyedaṃ vṛthā'dya muhyati me |hṛdayaṃ kimu svato vā parato vā vetti kāntimatyamba || 71||

न बिभीमो भवजलधेर्दरमपि दनुजारिसोदरि शिवे ते ।आस्ते कटाक्षवीक्षातरणिर्ननु देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ७२॥

na bibhīmo bhavajaladherdaramapi danujārisodari śive te |āste kaṭākṣavīkṣātaraṇirnanu devi kāntimatyamba || 72||

चिन्तामणौ करस्थेऽप्यटनं वीथीषु किं ब्रुवे मातः ।वद किं मे त्वयि सत्यामन्याश्रयणे न कान्तिमत्यम्ब ॥ ७३॥

cintāmaṇau karasthe'pyaṭanaṃ vīthīṣu kiṃ bruve mātaḥ |vada kiṃ me tvayi satyāmanyāśrayaṇe na kāntimatyamba || 73||

नरवर्णनेन रसना परवनितावीक्षणेन नेत्रमपि ।क्रौर्येण मनोऽपि हतं भाव्यं तु न वेद्मि कान्तिमत्यम्ब ॥ ७४॥

naravarṇanena rasanā paravanitāvīkṣaṇena netramapi |krauryeṇa mano'pi hataṃ bhāvyaṃ tu na vedmi kāntimatyamba || 74||

त्रासितसुरपतितप्तं तप्तं किं धर्ममेव वा कॢप्तम् ।किमपि न सञ्चितममितं वृजिनमये किं तु कान्तिमत्यम्ब ॥ ७५॥

trāsitasurapatitaptaṃ taptaṃ kiṃ dharmameva vā kḷptam |kimapi na sañcitamamitaṃ vṛjinamaye kiṃ tu kāntimatyamba || 75||

पापीत्युपेक्षसे चेत्पातुं काऽन्या भवेद्विना भवतीम् ।किमिदं न वेद्मि सोऽयं बकमन्त्रः कस्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ७६॥

pāpītyupekṣase cetpātuṃ kā'nyā bhavedvinā bhavatīm |kimidaṃ na vedmi so'yaṃ bakamantraḥ kasya kāntimatyamba || 76||

वञ्चयितुं वृजिनाद्यैर्मुग्धान्भवतीं विनेतरान्नेक्षे ।किमतः परं करिष्यसि विदितमिदं मेऽद्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ७७॥

vañcayituṃ vṛjinādyairmugdhānbhavatīṃ vinetarānnekṣe |kimataḥ paraṃ kariṣyasi viditamidaṃ me'dya kāntimatyamba || 77||

वञ्चयसि मां रुदन्तं बालमिव फलेन मां धनाढ्येन ।मास्तु कदापि ममेदं कैवल्यं देहि कान्तिमत्यम्ब ॥ ७८॥

vañcayasi māṃ rudantaṃ bālamiva phalena māṃ dhanāḍhyena |māstu kadāpi mamedaṃ kaivalyaṃ dehi kāntimatyamba || 78||

त्रय्या किं मेऽद्य गुणे तव विदिते यो यतस्तु सम्भवति ।आस्तां मौक्तिकलाभे सति शुक्त्या किं नु कान्तिमत्यम्ब ॥ ७९॥

trayyā kiṃ me'dya guṇe tava vidite yo yatastu sambhavati |āstāṃ mauktikalābhe sati śuktyā kiṃ nu kāntimatyamba || 79||

अद्भुतमिदं सकृद्येन ज्ञाता वा श्रियो दिशस्येभ्यः ।ये खलु भक्तास्तेभ्यः कैवल्यं दिशसि कान्तिमत्यम्ब ॥ ८०॥

adbhutamidaṃ sakṛdyena jñātā vā śriyo diśasyebhyaḥ |ye khalu bhaktāstebhyaḥ kaivalyaṃ diśasi kāntimatyamba || 80||

सुरनैचिकीव विबुधान्कादम्बिनिकेव नीलकण्ठमपि ।प्रीणयसि मानसं मे शोभय हंसीव कान्तिमत्यम्ब ॥ ८१॥

suranaicikīva vibudhānkādambinikeva nīlakaṇṭhamapi |prīṇayasi mānasaṃ me śobhaya haṃsīva kāntimatyamba || 81||

कर्तुं मनःप्रसादं तव मयि चेत्किं करिष्यति वृजिनम् ।जलजविकासे भानोः परिपन्थितमो नु कान्तिमत्यम्ब ॥ ८२॥

kartuṃ manaḥprasādaṃ tava mayi cetkiṃ kariṣyati vṛjinam |jalajavikāse bhānoḥ paripanthitamo nu kāntimatyamba || 82||

तव तु करुणा स्रवन्त्यां प्रवहन्त्यां स्तोकता गतेति मया ।लुठति स्फुटति मनो मे नेदं जानासि कान्तिमत्यम्ब ॥ ८३॥

tava tu karuṇā sravantyāṃ pravahantyāṃ stokatā gateti mayā |luṭhati sphuṭati mano me nedaṃ jānāsi kāntimatyamba || 83||

शोधयितुमुदासीना यदि मां पात्रं किमस्य पश्याहम् ।मादृशि का वा वार्ता दासजने कान्तिमत्यम्ब ॥ ८४॥

śodhayitumudāsīnā yadi māṃ pātraṃ kimasya paśyāham |mādṛśi kā vā vārtā dāsajane kāntimatyamba || 84||

अभजमनन्यगतिस्त्वां किं कुर्यास्त्वं न वेद्म्यतःप्रभृति ।अवने वाऽनवने वा न विचारो मेऽस्ति कान्तिमत्यम्ब ॥ ८५॥

abhajamananyagatistvāṃ kiṃ kuryāstvaṃ na vedmyataḥprabhṛti |avane vā'navane vā na vicāro me'sti kāntimatyamba || 85||

किं वर्तते ममास्मान्निखिलजगन्मस्तलालितं भाग्यम् ।यमिहृदयपद्महंसीं यत्त्वां सेवेऽद्य कान्तिमत्यम्ब ॥ ८६॥

kiṃ vartate mamāsmānnikhilajaganmastalālitaṃ bhāgyam |yamihṛdayapadmahaṃsīṃ yattvāṃ seve'dya kāntimatyamba || 86||

कर्तुं जगन्ति विधिवद्भर्तुं हरिवद्गिरीशवद्धर्तुम् ।लीलावती त्वमेव प्रतीयसे देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ८७॥

kartuṃ jaganti vidhivadbhartuṃ harivadgirīśavaddhartum |līlāvatī tvameva pratīyase devi kāntimatyamba || 87||

केचिद्विदन्ति भवतीं केचिन्न विदन्ति देवि सर्वमिदम् ।त्वत्कृत्यं वद सत्यं किं लब्धं तेन कान्तिमत्यम्ब ॥ ८८॥

kecidvidanti bhavatīṃ kecinna vidanti devi sarvamidam |tvatkṛtyaṃ vada satyaṃ kiṃ labdhaṃ tena kāntimatyamba || 88||

शास्त्राणि कुक्षिपूर्त्यै स्फूर्त्यै निगमाश्च कर्मणा किं तैः ।किं तव तत्त्वं ज्ञेयं यैस्त्वत्कृपयैव कान्तिमत्यम्ब ॥ ८९॥

śāstrāṇi kukṣipūrtyai sphūrtyai nigamāśca karmaṇā kiṃ taiḥ |kiṃ tava tattvaṃ jñeyaṃ yaistvatkṛpayaiva kāntimatyamba || 89||

किं प्रार्थये पुनः पुनरवने भवतीं विना विचारः स्यात् ।कस्याः क इति विदन्नपि दूये मोहेन कान्तिमत्यम्ब ॥ ९०॥

kiṃ prārthaye punaḥ punaravane bhavatīṃ vinā vicāraḥ syāt |kasyāḥ ka iti vidannapi dūye mohena kāntimatyamba || 90||

विदुषस्त्वां शरणं मे शास्त्रश्रमलेशवार्तयापि कृतम् ।करजुषि नवनीते किं दुग्धविचारेण कान्तिमत्यम्ब ॥ ९१॥

viduṣastvāṃ śaraṇaṃ me śāstraśramaleśavārtayāpi kṛtam |karajuṣi navanīte kiṃ dugdhavicāreṇa kāntimatyamba || 91||

प्रणवोपनिषन्निगमागमयोगिमनःस्विवातितुङ्गेषु ।भाहि प्रभेव तरणेर्मम हृदि निम्नेऽपि कान्तिमत्यम्ब ॥ ९२॥

praṇavopaniṣannigamāgamayogimanaḥsvivātituṅgeṣu |bhāhi prabheva taraṇermama hṛdi nimne'pi kāntimatyamba || 92||

स्फुटितारुणमणिशोभं त्रुटिताभिनवप्रवालमृदुलत्वम् ।श्रुतिशिखरशेखरं ते चरणाब्जं स्तौमि कान्तिमत्यम्ब ॥ ९३॥

sphuṭitāruṇamaṇiśobhaṃ truṭitābhinavapravālamṛdulatvam |śrutiśikharaśekharaṃ te caraṇābjaṃ staumi kāntimatyamba || 93||

तव चरणाम्बुजभजनादमृतरसस्यन्दिनः कदाप्यन्यत् ।स्वप्नेऽपि किञ्चिदपि मे मा स्म भवेद्देवि कान्तिमत्यम्ब ॥ ९४॥

tava caraṇāmbujabhajanādamṛtarasasyandinaḥ kadāpyanyat |svapne'pi kiñcidapi me mā sma bhaveddevi kāntimatyamba || 94||

विस्मापनं पुरारेरस्मादृग्जीविकां परात्परमम् ।सुषमामयं स्वरूपं सदा निषेवेय कान्तिमत्यम्ब ॥ ९५॥

vismāpanaṃ purārerasmādṛgjīvikāṃ parātparamam |suṣamāmayaṃ svarūpaṃ sadā niṣeveya kāntimatyamba || 95||

मङ्गलमस्त्विति पिष्टं पिनष्टि गीः सर्वमङ्गलायास्ते ।वशितजयायाश्च तथा जयेति वादोऽपि कान्तिमत्यम्ब ॥ ९६॥

maṅgalamastviti piṣṭaṃ pinaṣṭi gīḥ sarvamaṅgalāyāste |vaśitajayāyāśca tathā jayeti vādo'pi kāntimatyamba || 96||

आशासितुर्विभूत्यै भवति भवत्यै हि मङ्गलाशास्तिः ।स्वामिसमृद्ध्याशंसा भृत्योन्नत्यै हि कान्तिमत्यम्ब ॥ ९७॥

āśāsiturvibhūtyai bhavati bhavatyai hi maṅgalāśāstiḥ |svāmisamṛddhyāśaṃsā bhṛtyonnatyai hi kāntimatyamba || 97||

निगमैरपरिच्छेद्यं क्व वैभवं तेऽल्पधीः क्व चाहमिति ।तूष्णीकं मां भक्तिस्तव मुखरयति स्म कान्तिमत्यम्ब ॥ ९८॥

nigamairaparicchedyaṃ kva vaibhavaṃ te'lpadhīḥ kva cāhamiti |tūṣṇīkaṃ māṃ bhaktistava mukharayati sma kāntimatyamba || 98||

अनुकम्पापरवशितं कम्पातटसीम्नि कल्पितावसथम् ।उपनिषदां तात्पर्यं तव रूपं स्तौमि कान्तिमत्यम्ब ॥ ९९॥

anukampāparavaśitaṃ kampātaṭasīmni kalpitāvasatham |upaniṣadāṃ tātparyaṃ tava rūpaṃ staumi kāntimatyamba || 99||

जय धरणीधरतनये जय वेणुवनाधिराट्प्रिये देवि ।जय जम्भभेदिविनुते जय जगतामम्ब कन्तिमत्यम्ब ॥ १००॥

jaya dharaṇīdharatanaye jaya veṇuvanādhirāṭpriye devi |jaya jambhabhedivinute jaya jagatāmamba kantimatyamba || 100||

गुणमञ्जरिपिञ्जरितं सुन्दररचितं विभूषणं सुदृशाम् ।गीतिशतकं भवत्याः क्षयतु कटाक्षेण कान्तिमत्यम्ब ॥ १०१॥

guṇamañjaripiñjaritaṃ sundararacitaṃ vibhūṣaṇaṃ sudṛśām |gītiśatakaṃ bhavatyāḥ kṣayatu kaṭākṣeṇa kāntimatyamba || 101||

वप्ता यस्य मनीषिहारतरलः श्रीवेङ्कटेशो महान्माता यस्य पुनः सरोजनिलया साध्वीशिरोभूषणम् ।श्रीवत्साभिजनामृताम्बुधिविधुः सोऽयं कविः सुन्दरोदेव्या गीतिशतं व्यधत्त महितं श्रीकान्तिमत्या मुदे ॥ १०२॥

vaptā yasya manīṣihārataralaḥ śrīveṅkaṭeśo mahānmātā yasya punaḥ sarojanilayā sādhvīśirobhūṣaṇam |śrīvatsābhijanāmṛtāmbudhividhuḥ so'yaṃ kaviḥ sundarodevyā gītiśataṃ vyadhatta mahitaṃ śrīkāntimatyā mude || 102||

इति श्रीसुन्दराचार्यप्रणीतं देवीगीतिशतकं सम्पूर्णम् ॥

iti śrīsundarācāryapraṇītaṃ devīgītiśatakaṃ sampūrṇam ||