शक्तिस्तवनम् देवैः कृतं Devaih Kritam Shaktistavanam

(देवीभागवततः)देवा ऊचुःऊर्णनाभाद्यथा तन्तुर्विस्फुलिङ्गा विभावसोः ।तथा जगद्यदेतस्या निर्गतं तां नता वयम् ॥ १०॥

(devībhāgavatataḥ)devā ūcuḥūrṇanābhādyathā tanturvisphuliṅgā vibhāvasoḥ |tathā jagadyadetasyā nirgataṃ tāṃ natā vayam || 10||

यन्मायाशक्तिसङ्कॢप्तं जगत्सर्वं चराचरम् ।तां चितं भुवनाधीशां स्मरामः करुणार्णवाम् ॥ ११॥

yanmāyāśaktisaṅkḷptaṃ jagatsarvaṃ carācaram |tāṃ citaṃ bhuvanādhīśāṃ smarāmaḥ karuṇārṇavām || 11||

यदज्ञानाद्भवोत्पत्तिर्यज्ज्ञानाद्भवनाशनम् ।संविद्रूपां च तां देवीं स्मरामः सा प्रचोदयात् ॥ १२॥

yadajñānādbhavotpattiryajjñānādbhavanāśanam |saṃvidrūpāṃ ca tāṃ devīṃ smarāmaḥ sā pracodayāt || 12||

महालक्ष्यै च विद्महे सर्वशक्त्यै च धीमहि ।तन्नो देवी प्रचोदयात् ॥ १३॥

mahālakṣyai ca vidmahe sarvaśaktyai ca dhīmahi |tanno devī pracodayāt || 13||

मातर्नताः स्म भुवनार्तिहरे प्रसीदशन्तो विधेहि कुरु कार्यमिदं दयार्द्रे ।भारं हरस्व विनिहत्य सुरारिवर्गंमह्या महेश्वरि सतां कुरु शं भवानि ॥ १४॥

mātarnatāḥ sma bhuvanārtihare prasīdaśanto vidhehi kuru kāryamidaṃ dayārdre |bhāraṃ harasva vinihatya surārivargaṃmahyā maheśvari satāṃ kuru śaṃ bhavāni || 14||

यद्यम्बुजाक्षि दयसे न सुरान्कदाचित्किं ते क्षमा रणमुखेऽसिशरैः प्रहर्तुम् ।एतत्त्वयैव गदितं ननु यक्षरूपंधृत्वा तृणं दह हुताश पदाभिलाषैः ॥ १५॥

yadyambujākṣi dayase na surānkadācitkiṃ te kṣamā raṇamukhe'siśaraiḥ prahartum |etattvayaiva gaditaṃ nanu yakṣarūpaṃdhṛtvā tṛṇaṃ daha hutāśa padābhilāṣaiḥ || 15||

कंसः कुजोऽथ यवनेन्द्रसुतश्च केशीबार्हद्रथो बकबकीखरशाल्वमुख्याः ।येऽन्ये तथा नृपतयो भुवि सन्ति तांस्त्वंहत्वा हरस्व जगतो भरमाशु मातः ॥ १६॥

kaṃsaḥ kujo'tha yavanendrasutaśca keśībārhadratho bakabakīkharaśālvamukhyāḥ |ye'nye tathā nṛpatayo bhuvi santi tāṃstvaṃhatvā harasva jagato bharamāśu mātaḥ || 16||

ये विष्णुना न निहताः किल शङ्करेणये वा विगृह्य जलजाक्षि पुरन्दरेण ।ते ते मुखं सुखकरं सुसमीक्षमाणाःसङ्ख्ये शरैर्विनिहता निजलीलया ते ॥ १७॥

ye viṣṇunā na nihatāḥ kila śaṅkareṇaye vā vigṛhya jalajākṣi purandareṇa |te te mukhaṃ sukhakaraṃ susamīkṣamāṇāḥsaṅkhye śarairvinihatā nijalīlayā te || 17||

शक्तिं विना हरिहरप्रमुखाः सुराश्चनैवेश्वरा विचलितुं तव देवदेवि ।किं धारणाविरहितः प्रभुरप्यनन्तोधर्तुं धराञ्च रजनीशकलावतंसे ॥ १८॥

śaktiṃ vinā hariharapramukhāḥ surāścanaiveśvarā vicalituṃ tava devadevi |kiṃ dhāraṇāvirahitaḥ prabhurapyanantodhartuṃ dharāñca rajanīśakalāvataṃse || 18||

इन्द्र उवाचवाचा विना विधिरलं भवतीह विश्वंकर्तुं हरिः किमु रमारहितोऽथ पातुम् ।संहर्तुमीश उमयोज्झित ईश्वरः किंते ताभिरेव सहिताः प्रभवः प्रजेशाः ॥ १९॥

indra uvācavācā vinā vidhiralaṃ bhavatīha viśvaṃkartuṃ hariḥ kimu ramārahito'tha pātum |saṃhartumīśa umayojjhita īśvaraḥ kiṃte tābhireva sahitāḥ prabhavaḥ prajeśāḥ || 19||

विष्णुरुवाचकर्तुं प्रभुर्न द्रुहिणो न कदाचनाहंनापीश्वरस्तव कलारहितस्त्रिलोक्याः ।कर्तुं प्रभुत्वमनघेऽत्र तथा विहर्तुंत्वं वै समस्तविभवेश्वरि भासि नूनम् ॥ २०॥

viṣṇuruvācakartuṃ prabhurna druhiṇo na kadācanāhaṃnāpīśvarastava kalārahitastrilokyāḥ |kartuṃ prabhutvamanaghe'tra tathā vihartuṃtvaṃ vai samastavibhaveśvari bhāsi nūnam || 20||

इति देवीभागवते चतुर्थस्कन्धे एकोनविंशाध्यायान्तर्गतंदेवैः कृतं शक्तिस्तवनं समाप्तम् ।

iti devībhāgavate caturthaskandhe ekonaviṃśādhyāyāntargataṃdevaiḥ kṛtaṃ śaktistavanaṃ samāptam |