देवीस्तोत्रम् (देवैः कृतं ०७ देवीभागवतान्तर्गतम् इति तस्य वचः श्रुत्वा देवास्ते प्रययुर्गिरिम्) Devaih Kritam 07 Devi Stotram

व्यास उवाच ।इति तस्य वचः श्रुत्वा देवास्ते प्रययुर्गिरिम् ॥ २२॥

vyāsa uvāca |iti tasya vacaḥ śrutvā devāste prayayurgirim || 22||

हिमालयं महाराज देवीध्यानपरायणाः ।मायाबीजं हृदा नित्यं जपन्तः सर्व एव हि ॥ २३॥

himālayaṃ mahārāja devīdhyānaparāyaṇāḥ |māyābījaṃ hṛdā nityaṃ japantaḥ sarva eva hi || 23||

नमश्चक्रुर्महामायां भक्तानामभयप्रदाम् ।तुष्टुवुः स्तोत्रमन्त्रैश्च भक्त्या परमया युताः ॥ २४॥

namaścakrurmahāmāyāṃ bhaktānāmabhayapradām |tuṣṭuvuḥ stotramantraiśca bhaktyā paramayā yutāḥ || 24||

नमो देवि विश्वेश्वरि प्राणनाथे सदानन्दरूपे सुरानन्ददे ते ।नमो दानवान्तप्रदे मानवाना मनेकार्थदे भक्तिगम्यस्वरूपे ॥ २५॥

namo devi viśveśvari prāṇanāthe sadānandarūpe surānandade te |namo dānavāntaprade mānavānā manekārthade bhaktigamyasvarūpe || 25||

न ते नामसङ्ख्यां न ते रूपमीदृ क्तथा कोऽपि वेदादिदेवस्वरूपे ।त्वमेवासि सर्वेषु शक्तिस्वरूपा प्रजासृष्टिसंहारकाले सदैव ॥ २६॥

na te nāmasaṅkhyāṃ na te rūpamīdṛ ktathā ko'pi vedādidevasvarūpe |tvamevāsi sarveṣu śaktisvarūpā prajāsṛṣṭisaṃhārakāle sadaiva || 26||

स्मृतिस्त्वं धृतिस्त्वं त्वमेवासि बुद्धिर्जरा पुष्टितुष्टी धृतिः कान्तिशान्ती ।सुविद्या सुलक्ष्मीर्गतिः कीर्तिमेधे त्वमेवासि विश्वस्य बीजं पुराणम् ॥ २७॥

smṛtistvaṃ dhṛtistvaṃ tvamevāsi buddhirjarā puṣṭituṣṭī dhṛtiḥ kāntiśāntī |suvidyā sulakṣmīrgatiḥ kīrtimedhe tvamevāsi viśvasya bījaṃ purāṇam || 27||

यदा यैः स्वरूपैः करोषीह कार्यंसुराणां च तेभ्यो नमामोऽद्य शान्त्यै ।क्षमा योगनिद्रा दया त्वं विवक्षास्थिता सर्वभूतेषु शस्तैः स्वरूपैः ॥ २८॥

yadā yaiḥ svarūpaiḥ karoṣīha kāryaṃsurāṇāṃ ca tebhyo namāmo'dya śāntyai |kṣamā yoganidrā dayā tvaṃ vivakṣāsthitā sarvabhūteṣu śastaiḥ svarūpaiḥ || 28||

कृतं कार्यमादौ त्वया यत्सुराणां हतोऽसौ महारिर्मदान्धो हयारिः ।दया ते सदा सर्वदेवेषु देवि प्रसिद्धा पुराणेषु वेदेषु गीता ॥ २९॥

kṛtaṃ kāryamādau tvayā yatsurāṇāṃ hato'sau mahārirmadāndho hayāriḥ |dayā te sadā sarvadeveṣu devi prasiddhā purāṇeṣu vedeṣu gītā || 29||

किमत्रास्ति चित्रं यदम्बा सुतं स्वं मुदा पालयेत्पोषयेत्सम्यगेव ।यतस्त्वं जनित्री सुराणां सहाया कुरुष्वैकचित्तेन कार्यं समग्रम् ॥ ३०॥

kimatrāsti citraṃ yadambā sutaṃ svaṃ mudā pālayetpoṣayetsamyageva |yatastvaṃ janitrī surāṇāṃ sahāyā kuruṣvaikacittena kāryaṃ samagram || 30||

न वा ते गुणानामियत्तां स्वरूपं वयं देवि जानीमहे विश्ववन्द्ये ।कृपापात्रमित्येव मत्वा तथास्मान्भयेभ्यः सदा पाहि पातुं समर्थे ॥ ३१॥

na vā te guṇānāmiyattāṃ svarūpaṃ vayaṃ devi jānīmahe viśvavandye |kṛpāpātramityeva matvā tathāsmānbhayebhyaḥ sadā pāhi pātuṃ samarthe || 31||

विना बाणपातैर्विना मुष्टिघातैर्विना शूलखड्गैर्विना शक्तिदण्डैः ।रिपून्हन्तुमेवासि शक्ता विनोदा त्तथापीह लोकोपकाराय लीला ॥ ३२॥

vinā bāṇapātairvinā muṣṭighātairvinā śūlakhaḍgairvinā śaktidaṇḍaiḥ |ripūnhantumevāsi śaktā vinodā ttathāpīha lokopakārāya līlā || 32||

इदं शाश्वतं नैव जानन्ति मूढा न कार्यं विना कारणं सम्भवेद्वा ।वयं तर्कयामोऽनुमानं प्रमाणं त्वमेवासि कर्तास्य विश्वस्य चेति ॥ ३३॥

idaṃ śāśvataṃ naiva jānanti mūḍhā na kāryaṃ vinā kāraṇaṃ sambhavedvā |vayaṃ tarkayāmo'numānaṃ pramāṇaṃ tvamevāsi kartāsya viśvasya ceti || 33||

अजः सृष्टिकर्ता मुकुन्दोऽवितायं हरो नाशकृद्वै पुराणे प्रसिद्धः ।न किं त्वत्प्रसूतास्त्रयस्ते युगादौ त्वमेवासि सर्वस्य तेनैव माता ॥ ३४॥

ajaḥ sṛṣṭikartā mukundo'vitāyaṃ haro nāśakṛdvai purāṇe prasiddhaḥ |na kiṃ tvatprasūtāstrayaste yugādau tvamevāsi sarvasya tenaiva mātā || 34||

त्रिभिस्त्वं पुराऽऽराधिता देवि दत्ता त्वया शक्तिरुग्रा च तेभ्यः समग्रा ।त्वया संयुतास्ते प्रकुर्वन्ति कामं जगत्पालनोत्पत्तिसंहारमेव ॥ ३५॥

tribhistvaṃ purā''rādhitā devi dattā tvayā śaktirugrā ca tebhyaḥ samagrā |tvayā saṃyutāste prakurvanti kāmaṃ jagatpālanotpattisaṃhārameva || 35||

ते किं न मन्दमतयो यतयो विमूढास्त्वां ये न विश्वजननीं समुपाश्रयन्ति ।विद्यां परां सकलकामफलप्रदां तांमुक्तिप्रदां विबुधवृन्दसुवन्दिताङ्घ्रिम् ॥ ३६॥

te kiṃ na mandamatayo yatayo vimūḍhāstvāṃ ye na viśvajananīṃ samupāśrayanti |vidyāṃ parāṃ sakalakāmaphalapradāṃ tāṃmuktipradāṃ vibudhavṛndasuvanditāṅghrim || 36||

ये वैष्णवाः पाशुपताश्च सौरा दम्भास्त एव प्रतिभान्ति नूनम् ।ध्यायन्ति न त्वां कमलाञ्च लज्जां कान्तिं स्थितिं कीर्तिमथापि पुष्टिम् ॥ ३७॥

ye vaiṣṇavāḥ pāśupatāśca saurā dambhāsta eva pratibhānti nūnam |dhyāyanti na tvāṃ kamalāñca lajjāṃ kāntiṃ sthitiṃ kīrtimathāpi puṣṭim || 37||

हरिहरादिभिरप्यथ सेविता त्वमिह देववरैरसुरैस्तथा ।भुवि भजन्ति न येऽल्पधियो नरा जननि ते विधिना खलु वञ्चिताः ॥ ३८॥

hariharādibhirapyatha sevitā tvamiha devavarairasuraistathā |bhuvi bhajanti na ye'lpadhiyo narā janani te vidhinā khalu vañcitāḥ || 38||

जलधिजापदपङ्कजरञ्जनं जतुरसेन करोति हरिः स्वयम् ।त्रिनयनोऽपि धराधरजाङ्घ्रिपं कजपरागनिषेवणतत्परः ॥ ३९॥

jaladhijāpadapaṅkajarañjanaṃ jaturasena karoti hariḥ svayam |trinayano'pi dharādharajāṅghripaṃ kajaparāganiṣevaṇatatparaḥ || 39||

किमपरस्य नरस्य कथानकै स्तव पदाब्जयुगं न भजन्ति के ।विगतरागगृहाश्च दयां क्षमां कृतधियो मुनयोऽपि भजन्ति ते ॥ ४०॥

kimaparasya narasya kathānakai stava padābjayugaṃ na bhajanti ke |vigatarāgagṛhāśca dayāṃ kṣamāṃ kṛtadhiyo munayo'pi bhajanti te || 40||

देवि त्वदङ्घ्रिभजने न जना रता येसंसारकूपपतिताः पतिताः किलामी ।ते कुष्ठगुल्मशिराधियुता भवन्तिदारिद्र्यदैन्यसहिता रहिताः सुखौघैः ॥ ४१॥

devi tvadaṅghribhajane na janā ratā yesaṃsārakūpapatitāḥ patitāḥ kilāmī |te kuṣṭhagulmaśirādhiyutā bhavantidāridryadainyasahitā rahitāḥ sukhaughaiḥ || 41||

ये काष्ठभारवहने यवसावहारेकार्ये भवन्ति निपुणा धनदारहीनाः ।जानीमहेऽल्पमतिभिर्भवदङ्घ्रिसेवापूर्वे भवे जननि तैर्न कृता कदापि ॥ ४२॥

ye kāṣṭhabhāravahane yavasāvahārekārye bhavanti nipuṇā dhanadārahīnāḥ |jānīmahe'lpamatibhirbhavadaṅghrisevāpūrve bhave janani tairna kṛtā kadāpi || 42||

इति देवीभागवते पञ्चमस्कन्धे २२अध्यायान्तर्गतंदेवैः कृतं देवीस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।देवीभागवतम् । स्कन्ध ५। अध्याय २२/२२४२॥देवीभागवतम् । स्कन्ध ५। अध्याय २२/२२-४२॥

iti devībhāgavate pañcamaskandhe 22adhyāyāntargataṃdevaiḥ kṛtaṃ devīstotraṃ sampūrṇam |devībhāgavatam | skandha 5| adhyāya 22/2242||devībhāgavatam | skandha 5| adhyāya 22/22-42||