गुरुगीता Guru Gita – Short Version
gurugītā
Guru Gita - Short Version (गुरुगीता): a gītā to Dattātreya, by Vyasa (by tradition) author of Puranas. 192 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Gita
- Dattātreya
- Guru
- Gita
गुरुगीता
1 / 192
॥ श्री गुरुपादुका पञ्चकम् ॥
ॐ नमो गुरुभ्यो गुरुपादुकाभ्यो नमः परेभ्यः परपादुकाभ्यः ।आचार्य सिद्धेश्वर पादुकाभ्यो नमो नमः श्री गुरुपादुकाभ्यः ॥ऐङ्कार ह्रीङ्कार रहस्य युक्तश्रीङ्कार गूढार्थमहाविभूत्या ॥ १॥
oṃ namo gurubhyo gurupādukābhyo namaḥ parebhyaḥ parapādukābhyaḥ |ācārya siddheśvara pādukābhyo namo namaḥ śrī gurupādukābhyaḥ ||aiṅkāra hrīṅkāra rahasya yuktaśrīṅkāra gūḍhārthamahāvibhūtyā || 1||
ओङ्कार मर्म प्रतिपादिनीभ्यांनमो नमः श्री गुरुपादुकाभ्याम् ॥ २॥
oṅkāra marma pratipādinībhyāṃnamo namaḥ śrī gurupādukābhyām || 2||
होत्राग्नि हौत्राग्नि हविष्यहोत्रहोमादि सर्वाकृति भासमानाम् ।यद् ब्रह्म तद्बोध वितारिणीभ्यांनमो नमः श्री गुरुपादुकाभ्याम् ॥ ३॥
hotrāgni hautrāgni haviṣyahotrahomādi sarvākṛti bhāsamānām |yad brahma tadbodha vitāriṇībhyāṃnamo namaḥ śrī gurupādukābhyām || 3||
कामादि सर्पव्रज गारुडाभ्यांविवेक वैराग्य निधि प्रदाभ्याम् ।बोध प्रदाभ्यां दृतमोक्षदाभ्यांनमो नमः श्री गुरुपादुकाभ्याम् ॥ ४॥
kāmādi sarpavraja gāruḍābhyāṃviveka vairāgya nidhi pradābhyām |bodha pradābhyāṃ dṛtamokṣadābhyāṃnamo namaḥ śrī gurupādukābhyām || 4||
अनन्त संसार समुद्र तारनौकायिताभ्यां स्थिरभक्तिदाभ्याम् ।जाड्याब्धि संशोषण वाडवाभ्यांनमो नमः श्री गुरुपादुकाभ्याम् ॥ ५॥
ananta saṃsāra samudra tāranaukāyitābhyāṃ sthirabhaktidābhyām |jāḍyābdhi saṃśoṣaṇa vāḍavābhyāṃnamo namaḥ śrī gurupādukābhyām || 5||
॥ ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥
|| oṃ śāntiḥ śāntiḥ śāntiḥ ||
॥ अथ श्री गुरुगीता प्रारंभः ॥
श्रीगणेशाय नमः ।श्रीसरस्वत्यै नमः ।श्रीगुरुभ्यो नमः ।
śrīgaṇeśāya namaḥ |śrīsarasvatyai namaḥ |śrīgurubhyo namaḥ |
अस्य श्री गुरुगीता स्तोत्रमन्त्रस्य ।भगवान् सदाशिव ऋषिः ।नानाविधानि छन्दांसि ।श्री गुरुपरमात्मा देवता ।हं बीजम् । सः शक्तिः । क्रों कीलकम् ।श्री गुरुप्रसादसिद्ध्यर्थे जपे विनियोगः ॥
asya śrī gurugītā stotramantrasya |bhagavān sadāśiva ṛṣiḥ |nānāvidhāni chandāṃsi |śrī guruparamātmā devatā |haṃ bījam | saḥ śaktiḥ | kroṃ kīlakam |śrī guruprasādasiddhyarthe jape viniyogaḥ ||
॥ अथ ध्यानम् ॥
हंसाभ्यां परिवृत्तपत्रकमलैर्दिव्यैर्जगत्कारणैर्विश्वोत्कीर्णमनेकदेहनिलयैः स्वच्छन्दमात्मेच्छया ।तद्द्योतं पदशांभवं तु चरणं दीपाङ्कुरग्राहिणंप्रत्यक्षाक्षरविग्रहं गुरुपदं ध्यायेद्विभुं शाश्वतम् ॥मम चतुर्विधपुरुषार्थसिद्ध्यर्थे जपे विनियोगः ।
haṃsābhyāṃ parivṛttapatrakamalairdivyairjagatkāraṇairviśvotkīrṇamanekadehanilayaiḥ svacchandamātmecchayā |taddyotaṃ padaśāṃbhavaṃ tu caraṇaṃ dīpāṅkuragrāhiṇaṃpratyakṣākṣaravigrahaṃ gurupadaṃ dhyāyedvibhuṃ śāśvatam ||mama caturvidhapuruṣārthasiddhyarthe jape viniyogaḥ |
॥ अथ श्रीगुरुगीता ॥
सूत उवाचकैलास शिखरे रम्ये भक्तिसन्धाननायकम् ।प्रणम्य पार्वती भक्त्या शङ्करं पर्यपृच्छत ॥ १॥
sūta uvācakailāsa śikhare ramye bhaktisandhānanāyakam |praṇamya pārvatī bhaktyā śaṅkaraṃ paryapṛcchata || 1||
श्री देव्युवाचॐ नमो देवदेवेश परात्परजगद्गुरो ।सदाशिव महादेव गुरुदीक्षां प्रदेहि मे ॥ २॥
śrī devyuvācaoṃ namo devadeveśa parātparajagadguro |sadāśiva mahādeva gurudīkṣāṃ pradehi me || 2||
केन मार्गेण भो स्वामिन् देहि ब्रह्ममयो भवेत् ।त्वं कृपां कुरु मे स्वामिन् नमामि चरणौ तव ॥ ३॥
kena mārgeṇa bho svāmin dehi brahmamayo bhavet |tvaṃ kṛpāṃ kuru me svāmin namāmi caraṇau tava || 3||
ईश्वर उवाचममरूपासि देवि त्वं त्वत्प्रीत्यर्थं वदाम्यहम् ।लोकोपकारकः प्रश्नो न केनापि कृतः पुरा ॥ ४॥
īśvara uvācamamarūpāsi devi tvaṃ tvatprītyarthaṃ vadāmyaham |lokopakārakaḥ praśno na kenāpi kṛtaḥ purā || 4||
दुर्लभं त्रिषु लोकेषु तच्छृणुष्व वदाम्यहम् ।गुरुं विना ब्रह्म नान्यत्सत्यं सत्यं वरानने ॥ ५॥
durlabhaṃ triṣu lokeṣu tacchṛṇuṣva vadāmyaham |guruṃ vinā brahma nānyatsatyaṃ satyaṃ varānane || 5||
वेदशास्त्रपुराणानि इतिहासादिकानि च ।मन्त्रयन्त्रादिविद्याश्च स्मृतिरुच्चाटनादिकम् ॥ ६॥
vedaśāstrapurāṇāni itihāsādikāni ca |mantrayantrādividyāśca smṛtiruccāṭanādikam || 6||
शैवशाक्तागमादीनि अन्यानि विविधानि च ।अपभ्रंशकराणीह जीवानां भ्रान्तचेतसाम् ॥ ७॥
śaivaśāktāgamādīni anyāni vividhāni ca |apabhraṃśakarāṇīha jīvānāṃ bhrāntacetasām || 7||
यज्ञो व्रतं तपो दानं जपस्तीर्थं तथैव च ।गुरुतत्त्वमविज्ञाय मूढास्ते चरते जनाः ॥ ८॥
yajño vrataṃ tapo dānaṃ japastīrthaṃ tathaiva ca |gurutattvamavijñāya mūḍhāste carate janāḥ || 8||
गुरुर्बुद्ध्यात्मनो नान्यत् सत्यं सत्यं न संशयः ।तल्लाभार्थं प्रयत्नस्तु कर्तव्यो हि मनीषिभिः ॥ ९॥
gururbuddhyātmano nānyat satyaṃ satyaṃ na saṃśayaḥ |tallābhārthaṃ prayatnastu kartavyo hi manīṣibhiḥ || 9||
गूढ विद्या जगन्माया देहे चाज्ञानसंभवा ।उदयो यत्प्रकाशेन गुरुशब्देन कथ्यते ॥ १०॥
gūḍha vidyā jaganmāyā dehe cājñānasaṃbhavā |udayo yatprakāśena guruśabdena kathyate || 10||
सर्वपापविशुद्धात्मा श्रीगुरोः पादसेवनात् ।देही ब्रह्म भवेद्यस्मात्त्वत्कृपार्थं वदामि ते ॥ ११॥
sarvapāpaviśuddhātmā śrīguroḥ pādasevanāt |dehī brahma bhavedyasmāttvatkṛpārthaṃ vadāmi te || 11||
गुरुपादांबुजं स्मृत्वा जलं शिरसि धारयेत् ।सर्वतीर्थावगाहस्य सम्प्राप्नोति फलं नरः ॥ १२॥
gurupādāṃbujaṃ smṛtvā jalaṃ śirasi dhārayet |sarvatīrthāvagāhasya samprāpnoti phalaṃ naraḥ || 12||
शोषणं पापपङ्कस्य दीपनं ज्ञानतेजसाम् ।गुरुपादोदकं सम्यक् संसारार्णवतारकम् ॥ १३॥
śoṣaṇaṃ pāpapaṅkasya dīpanaṃ jñānatejasām |gurupādodakaṃ samyak saṃsārārṇavatārakam || 13||
अज्ञानमूलहरणं जन्म कर्म निवारणम् ।ज्ञानवैराग्यसिद्ध्यर्थं गुरुपादोदकं पिबेत् ॥ १४॥
ajñānamūlaharaṇaṃ janma karma nivāraṇam |jñānavairāgyasiddhyarthaṃ gurupādodakaṃ pibet || 14||
गुरोः पादोदकं पीत्वा गुरोरुच्छिष्टभोजनम् ।गुरुमूर्तेः सदा ध्यानं गुरुमन्त्रं सदा जपेत् ॥ १५॥
guroḥ pādodakaṃ pītvā gurorucchiṣṭabhojanam |gurumūrteḥ sadā dhyānaṃ gurumantraṃ sadā japet || 15||
काशी क्षेत्रं तन्निवासो जाह्नवी चरणोदकम् ।गुरुर्विश्वेश्वरः साक्षात् तारकं ब्रह्म निश्चितम् ॥ १६॥
kāśī kṣetraṃ tannivāso jāhnavī caraṇodakam |gururviśveśvaraḥ sākṣāt tārakaṃ brahma niścitam || 16||
गुरोः पादोदकं यत्तु गयाऽसौ सोऽक्षयो वटः ।तीर्थराजः प्रयागश्च गुरुमूर्त्यै नमो नमः ॥ १७॥
guroḥ pādodakaṃ yattu gayā'sau so'kṣayo vaṭaḥ |tīrtharājaḥ prayāgaśca gurumūrtyai namo namaḥ || 17||
गुरुमूर्तिं स्मरेन्नित्यं गुरुनाम सदा जपेत् ।गुरोराज्ञां प्रकुर्वीत गुरोरन्यन्न भावयेत् ॥ १८॥
gurumūrtiṃ smarennityaṃ gurunāma sadā japet |gurorājñāṃ prakurvīta guroranyanna bhāvayet || 18||
गुरुवक्त्रस्थितं ब्रह्म प्राप्यते तत्प्रसादतः ।गुरोर्ध्यानं सदा कुर्यात्कुलस्त्री स्वपतेर्यथा ॥ १९॥
guruvaktrasthitaṃ brahma prāpyate tatprasādataḥ |gurordhyānaṃ sadā kuryātkulastrī svapateryathā || 19||
स्वाश्रमं च स्वजातिं च स्वकीर्तिपुष्टिवर्धनम् ।एतत्सर्वं परित्यज्य गुरोरन्यन्न भावयेत् ॥ २०॥
svāśramaṃ ca svajātiṃ ca svakīrtipuṣṭivardhanam |etatsarvaṃ parityajya guroranyanna bhāvayet || 20||
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां सुलभं परमं पदम् ।तस्मात् सर्वप्रयत्नेन गुरोराराधनं कुरु ॥ २१॥
ananyāścintayanto māṃ sulabhaṃ paramaṃ padam |tasmāt sarvaprayatnena gurorārādhanaṃ kuru || 21||
त्रैलोक्ये स्फुटवक्तारो देवाद्यसुरपन्नगाः ।गुरुवक्त्रस्थिता विद्या गुरुभक्त्या तु लभ्यते ॥ २२॥
trailokye sphuṭavaktāro devādyasurapannagāḥ |guruvaktrasthitā vidyā gurubhaktyā tu labhyate || 22||
गुकारस्त्वन्धकारश्च रुकारस्तेज उच्यते ।अज्ञानग्रासकं ब्रह्म गुरुरेव न संशयः ॥ २३॥
gukārastvandhakāraśca rukārasteja ucyate |ajñānagrāsakaṃ brahma gurureva na saṃśayaḥ || 23||
गुकारः प्रथमो वर्णो मायादिगुणभासकः ।रुकारो द्वितीयो ब्रह्म माया भ्रान्ति विनाशनम् ॥ २४॥
gukāraḥ prathamo varṇo māyādiguṇabhāsakaḥ |rukāro dvitīyo brahma māyā bhrānti vināśanam || 24||
एवं गुरुपदं श्रेष्ठं देवानामपि दुर्लभम् ।हाहा हूहू गणैश्चैव गन्धर्वैश्च प्रपूज्यते ॥ २५॥
evaṃ gurupadaṃ śreṣṭhaṃ devānāmapi durlabham |hāhā hūhū gaṇaiścaiva gandharvaiśca prapūjyate || 25||
ध्रुवं तेषां च सर्वेषां नास्ति तत्त्वं गुरोः परम् ।आसनं शयनं वस्त्रं भूषणं वाहनादिकम् ॥ २६॥
dhruvaṃ teṣāṃ ca sarveṣāṃ nāsti tattvaṃ guroḥ param |āsanaṃ śayanaṃ vastraṃ bhūṣaṇaṃ vāhanādikam || 26||
साधकेन प्रदातव्यं गुरुसंतोषकारकम् ।गुरोराराधनं कार्यं स्वजीवित्वं निवेदयेत् ॥ २७॥
sādhakena pradātavyaṃ gurusaṃtoṣakārakam |gurorārādhanaṃ kāryaṃ svajīvitvaṃ nivedayet || 27||
कर्मणा मनसा वाचा नित्यमाराधयेद्गुरुम् ।दीर्घदण्डं नमस्कृत्य निर्लज्जो गुरुसन्निधौ ॥ २८॥
karmaṇā manasā vācā nityamārādhayedgurum |dīrghadaṇḍaṃ namaskṛtya nirlajjo gurusannidhau || 28||
शरीरमिन्द्रियं प्राणां सद्गुरुभ्यो निवेदयेत् ।आत्मदारादिकं सर्वं सद्गुरुभ्यो निवेदयेत् ॥ २९॥
śarīramindriyaṃ prāṇāṃ sadgurubhyo nivedayet |ātmadārādikaṃ sarvaṃ sadgurubhyo nivedayet || 29||
कृमिकीटभस्मविष्ठा दुर्गन्धिमलमूत्रकम् ।श्लेष्मरक्तं त्वचा मांसं वञ्चयेन्न वरानने ॥ ३०॥
kṛmikīṭabhasmaviṣṭhā durgandhimalamūtrakam |śleṣmaraktaṃ tvacā māṃsaṃ vañcayenna varānane || 30||
संसारवृक्षमारूढाः पतन्तो नरकार्णवे ।येन चैवोद्धृताः सर्वे तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ३१॥
saṃsāravṛkṣamārūḍhāḥ patanto narakārṇave |yena caivoddhṛtāḥ sarve tasmai śrīgurave namaḥ || 31||
गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णुर्गुरुर्देवो महेश्वरः ।गुरुरेव परब्रह्म तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ३२॥
gururbrahmā gururviṣṇurgururdevo maheśvaraḥ |gurureva parabrahma tasmai śrīgurave namaḥ || 32||
हेतवे जगतामेव संसारार्णवसेतवे ।प्रभवे सर्वविद्यानां शम्भवे गुरवे नमः ॥ ३३॥
hetave jagatāmeva saṃsārārṇavasetave |prabhave sarvavidyānāṃ śambhave gurave namaḥ || 33||
अज्ञानतिमिरान्धस्य ज्ञानाञ्जनशलाकया ।चक्षुरुन्मीलितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ३४॥
ajñānatimirāndhasya jñānāñjanaśalākayā |cakṣurunmīlitaṃ yena tasmai śrīgurave namaḥ || 34||
त्वं पिता त्वं च मे माता त्वं बन्धुस्त्वं च देवता ।संसारप्रतिबोधार्थं तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ३५॥
tvaṃ pitā tvaṃ ca me mātā tvaṃ bandhustvaṃ ca devatā |saṃsārapratibodhārthaṃ tasmai śrīgurave namaḥ || 35||
यत्सत्येन जगत्सत्यं यत्प्रकाशेन भाति तत् ।यदानन्देन नन्दन्ति तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ३६॥
yatsatyena jagatsatyaṃ yatprakāśena bhāti tat |yadānandena nandanti tasmai śrīgurave namaḥ || 36||
यस्य स्थित्या सत्यमिदं यद्भाति भानुरूपतः ।प्रियं पुत्रदि यत्प्रीत्या तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ३७॥
yasya sthityā satyamidaṃ yadbhāti bhānurūpataḥ |priyaṃ putradi yatprītyā tasmai śrīgurave namaḥ || 37||
येन चेतयते हीदं चित्तं चेतयते न यम् ।जाग्रत्स्वप्नसुषुप्त्यादि तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ३८॥
yena cetayate hīdaṃ cittaṃ cetayate na yam |jāgratsvapnasuṣuptyādi tasmai śrīgurave namaḥ || 38||
यस्य ज्ञानादिदं विश्वं न दृश्यं भिन्नभेदतः ।सदेकरूपरूपाय तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ३९॥
yasya jñānādidaṃ viśvaṃ na dṛśyaṃ bhinnabhedataḥ |sadekarūparūpāya tasmai śrīgurave namaḥ || 39||
यस्यामतं तस्य मतं मतं यस्य न वेद सः ।अनन्यभाव भावाय तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ४०॥
yasyāmataṃ tasya mataṃ mataṃ yasya na veda saḥ |ananyabhāva bhāvāya tasmai śrīgurave namaḥ || 40||
यस्य कारणरूपस्य कार्यरूपेण भाति यत् ।कार्यकारणरूपाय तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ४१॥
yasya kāraṇarūpasya kāryarūpeṇa bhāti yat |kāryakāraṇarūpāya tasmai śrīgurave namaḥ || 41||
॥ इति गुरुगीता सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Guru Gita – Short Version?
Guru Gita – Short Version has 192 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Guru Gita – Short Version in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Guru Gita – Short Version?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
Who composed Guru Gita – Short Version?
Vyasa (by tradition) author of Puranas.
