नृसिंहस्तुतिः २ Shri Shanaishcharakrita Shri Nrisimhastuti

सुलभो भक्तियुक्तानां दुर्दर्शो दुष्टचेतसाम् ।अनन्यगतिकानां च प्रभुर्भक्तैक वत्सलः ॥ १॥

sulabho bhaktiyuktānāṃ durdarśo duṣṭacetasām |ananyagatikānāṃ ca prabhurbhaktaika vatsalaḥ || 1||

शनैश्चरस्तत्र नृसिंहदेवस्तुतिं चकारामल चित्तवृत्तिः ।प्रणम्य साष्टाङ्गमशेषलोक किरीट नीराजित पादपद्मम् ॥ २॥

śanaiścarastatra nṛsiṃhadevastutiṃ cakārāmala cittavṛttiḥ |praṇamya sāṣṭāṅgamaśeṣaloka kirīṭa nīrājita pādapadmam || 2||

श्रीशनिरुवाचयत्पादपङ्कजरजः परमादरेणसंसेवितं सकलकल्मष राशिनाशम् ।कल्याणकारकमशेशनिजानुगानांस त्वं नृसिंह मयि देहि कृपावलोकम् ॥ ३॥

śrīśaniruvācayatpādapaṅkajarajaḥ paramādareṇasaṃsevitaṃ sakalakalmaṣa rāśināśam |kalyāṇakārakamaśeśanijānugānāṃsa tvaṃ nṛsiṃha mayi dehi kṛpāvalokam || 3||

सर्वत्र चञ्चलतया स्थितया हि लक्ष्म्याब्रह्मादिवन्द्यपदया स्थिरयान्य सेवि ।पादारविन्दयुगलं परमादरेणस त्वं नृसिंह मयि देहि कृपावलोकम् ॥ ४॥

sarvatra cañcalatayā sthitayā hi lakṣmyābrahmādivandyapadayā sthirayānya sevi |pādāravindayugalaṃ paramādareṇasa tvaṃ nṛsiṃha mayi dehi kṛpāvalokam || 4||

यद्रूपमागमशिरः प्रतिपाद्यमाद्यंआध्यात्मिकादि परितापहरं विचिन्त्यम् ।योगीश्वरैरपगताखिल दोष सङ्घैःस त्वं नृसिंह मयि देहि कृपावलोकम् ॥ ५॥

yadrūpamāgamaśiraḥ pratipādyamādyaṃādhyātmikādi paritāpaharaṃ vicintyam |yogīśvarairapagatākhila doṣa saṅghaiḥsa tvaṃ nṛsiṃha mayi dehi kṛpāvalokam || 5||

प्रह्लाद भक्तवचसा हरिराविरासस्तम्भे हिरण्यकशिपुं य उदारभावः ।उर्वो निधाय उदरं नखरैर्ददारस त्वं नृसिंह मयि देहि कृपावलोकम् ॥ ६॥

prahlāda bhaktavacasā harirāvirāsastambhe hiraṇyakaśipuṃ ya udārabhāvaḥ |urvo nidhāya udaraṃ nakharairdadārasa tvaṃ nṛsiṃha mayi dehi kṛpāvalokam || 6||

यो नैजभक्तमनलां बुधि भूधरोग्रशृङ्गप्रपात विषदन्ति सरीसृपेभ्यः ।सर्वात्मकः परमकारुणिको ररक्षस त्वं नृसिंह मयि देहि कृपावलोकम् ॥ ७॥

yo naijabhaktamanalāṃ budhi bhūdharograśṛṅgaprapāta viṣadanti sarīsṛpebhyaḥ |sarvātmakaḥ paramakāruṇiko rarakṣasa tvaṃ nṛsiṃha mayi dehi kṛpāvalokam || 7||

यन्निर्विकार पररूप विचिन्तनेनयोगीश्वरा विषयवीत समस्तरागाः ।विश्रान्तिमापुर विनाशवतीं पराख्यांस त्वं नृसिंह मयि देहि कृपावलोकम् ॥ ८॥

yannirvikāra pararūpa vicintanenayogīśvarā viṣayavīta samastarāgāḥ |viśrāntimāpura vināśavatīṃ parākhyāṃsa tvaṃ nṛsiṃha mayi dehi kṛpāvalokam || 8||

यद्रूपमुग्र परिमर्दन भावशालिसञ्चिन्तनेन सकलाघ विनाशकारी ।भूतज्वरग्रहसमुद्भवभीतिनाशंस त्वं नृसिंह मयि देहि कृपावलोकम् ॥ ९॥

yadrūpamugra parimardana bhāvaśālisañcintanena sakalāgha vināśakārī |bhūtajvaragrahasamudbhavabhītināśaṃsa tvaṃ nṛsiṃha mayi dehi kṛpāvalokam || 9||

यस्योत्तमं यश उमापति पद्मजन्मशक्रादि दैवत सभासु समस्तगीतम् ।शक्त्यैव सर्वशमल प्रशमैक दक्षंस त्वं नृसिंह मयि देहि कृपावलोकम् ॥ १०॥

yasyottamaṃ yaśa umāpati padmajanmaśakrādi daivata sabhāsu samastagītam |śaktyaiva sarvaśamala praśamaika dakṣaṃsa tvaṃ nṛsiṃha mayi dehi kṛpāvalokam || 10||

इत्थं श्रुत्वा स्तुतिं देवः शनिना कल्पितां हरिः ।उवाच ब्रह्मवृन्दस्थं शनिं तं भक्तवत्सलः ॥ ११॥

itthaṃ śrutvā stutiṃ devaḥ śaninā kalpitāṃ hariḥ |uvāca brahmavṛndasthaṃ śaniṃ taṃ bhaktavatsalaḥ || 11||

श्रीनृसिंह उवाचप्रसन्नोऽहं शने तुभ्यं वरं वरय शोभनम् ।यं वाञ्छसि तमेव त्वं सर्वलोकहितावहम् ॥ १२॥

śrīnṛsiṃha uvācaprasanno'haṃ śane tubhyaṃ varaṃ varaya śobhanam |yaṃ vāñchasi tameva tvaṃ sarvalokahitāvaham || 12||

श्रीशनिरुवाचनृसिंह त्वं मयि कृपां कुरु देव दयानिधे ।मद्वासरस्तव प्रीतिकरः स्याद्देवतापते ॥ १३॥

śrīśaniruvācanṛsiṃha tvaṃ mayi kṛpāṃ kuru deva dayānidhe |madvāsarastava prītikaraḥ syāddevatāpate || 13||

मत्कृतं त्वत्परं स्तोत्रं शृण्वन्ति च पठन्ति च ।सर्वान्कामान्पूरयेथाः तेषां त्वं लोकभावन ॥ १४॥

matkṛtaṃ tvatparaṃ stotraṃ śṛṇvanti ca paṭhanti ca |sarvānkāmānpūrayethāḥ teṣāṃ tvaṃ lokabhāvana || 14||

श्रीनृसिंह उवाचतथैवास्तु शनेऽहं वै रक्षोभुवनसंस्थितः ।भक्त कामान्पूरयिष्ये त्वं ममैकं वचः शृणु ॥ १५॥

śrīnṛsiṃha uvācatathaivāstu śane'haṃ vai rakṣobhuvanasaṃsthitaḥ |bhakta kāmānpūrayiṣye tvaṃ mamaikaṃ vacaḥ śṛṇu || 15||

त्वत्कृतं मत्परं स्तोत्रं यः पठेच्छृणुयाच्च यः ।द्वादशाष्टम जन्मस्थात् त्वद्भयं मास्तु तस्य वै ॥ १६॥

tvatkṛtaṃ matparaṃ stotraṃ yaḥ paṭhecchṛṇuyācca yaḥ |dvādaśāṣṭama janmasthāt tvadbhayaṃ māstu tasya vai || 16||

शनिर्नरहरिं देवं तथेति प्रत्युवाच ह ।ततः परमसन्तुष्टाः जयेति मुनयोवदन् ॥ १७॥

śanirnarahariṃ devaṃ tatheti pratyuvāca ha |tataḥ paramasantuṣṭāḥ jayeti munayovadan || 17||

श्रीकृष्ण उवाचइदं शनैश्चरस्याथ नृसिंहदेवसंवादमेतत् स्तवनं च मानवः ।शृणोति यः श्रावयते च भक्त्यासर्वाण्यभीष्टानि च विन्दते ध्रुवम् ॥ १८॥

śrīkṛṣṇa uvācaidaṃ śanaiścarasyātha nṛsiṃhadevasaṃvādametat stavanaṃ ca mānavaḥ |śṛṇoti yaḥ śrāvayate ca bhaktyāsarvāṇyabhīṣṭāni ca vindate dhruvam || 18||

इति श्रीशनैश्चरविरचिता श्रीनृसिंहस्तुतिः समाप्ता ।णा

iti śrīśanaiścaraviracitā śrīnṛsiṃhastutiḥ samāptā |ṇā