परशुरामस्तोत्रम् १ Shri Parashuramastotram

श्रीमद्भक्तमनोऽम्बुजातभ्रमरं स्मेराननं चिन्मयंनानारूपधरं हरिं निरुपमं नारायणं शङ्करम् ।श्रीमद्भार्गववंशवार्धिशशिनं श्रीरेणुकापुत्रकंसर्वाम्नायसुसारमार्यविनुतं रामं भजे भार्गवम् ॥ १॥

śrīmadbhaktamano'mbujātabhramaraṃ smerānanaṃ cinmayaṃnānārūpadharaṃ hariṃ nirupamaṃ nārāyaṇaṃ śaṅkaram |śrīmadbhārgavavaṃśavārdhiśaśinaṃ śrīreṇukāputrakaṃsarvāmnāyasusāramāryavinutaṃ rāmaṃ bhaje bhārgavam || 1||

वैकुण्ठं परमेश्वरार्चितपदं भव्यात्मकं चक्रिणंपद्माक्षं श्रितवारसौरथरजं ब्रह्माण्डसव्यापिनम् ।क्षीराम्भोनिधिशायिनं कुनृपहं श्रीरेणुकासुप्रजंरम्यं भीमपरश्वधिं धरणिपं रामं भजे भार्गवम् ॥ २॥

vaikuṇṭhaṃ parameśvarārcitapadaṃ bhavyātmakaṃ cakriṇaṃpadmākṣaṃ śritavārasauratharajaṃ brahmāṇḍasavyāpinam |kṣīrāmbhonidhiśāyinaṃ kunṛpahaṃ śrīreṇukāsuprajaṃramyaṃ bhīmaparaśvadhiṃ dharaṇipaṃ rāmaṃ bhaje bhārgavam || 2||

नित्यं राक्षसवंशनाशनकरं निर्वाणसन्धायकंमाहिष्मत्यधिनाथदाननिपुणं महिष्मतीदाहकम् ।दूराड्वंशदवानलं शिवकरं दुर्वारभाषाप्रदंसत्यं भूमविपश्चितं गुणनिधिं ध्यायामि आ?र्चीकजम् ॥ ३॥

nityaṃ rākṣasavaṃśanāśanakaraṃ nirvāṇasandhāyakaṃmāhiṣmatyadhināthadānanipuṇaṃ mahiṣmatīdāhakam |dūrāḍvaṃśadavānalaṃ śivakaraṃ durvārabhāṣāpradaṃsatyaṃ bhūmavipaścitaṃ guṇanidhiṃ dhyāyāmi ā?rcīkajam || 3||

ब्रह्मक्षात्रमयं महास्मृतिमयं गम्भीरभाषामयंसत्कारुण्यमयं सदाशिवमयं सच्छिष्यभाषामयम् ।ज्ञानानन्दमयं भयानकमयं सच्छौर्यभूषामयंनानावादसुधामयं कविमयं श्रीरैणुकेयम्भजे ॥ ४॥

brahmakṣātramayaṃ mahāsmṛtimayaṃ gambhīrabhāṣāmayaṃsatkāruṇyamayaṃ sadāśivamayaṃ sacchiṣyabhāṣāmayam |jñānānandamayaṃ bhayānakamayaṃ sacchauryabhūṣāmayaṃnānāvādasudhāmayaṃ kavimayaṃ śrīraiṇukeyambhaje || 4||

नित्यानन्दमयं गुरुम्परविभुं निर्विघ्नसन्धायकंसर्वातीतमनन्तरूपमखिलं सर्वामयघ्नं हरिम् ।सर्वज्ञञ्च महामहं परतमं सर्वात्मकं शान्तिदंअन्तर्ज्योतिमजादि दुर्लभतरं रामम्भजे भार्गवम् ॥ ५॥

nityānandamayaṃ gurumparavibhuṃ nirvighnasandhāyakaṃsarvātītamanantarūpamakhilaṃ sarvāmayaghnaṃ harim |sarvajñañca mahāmahaṃ paratamaṃ sarvātmakaṃ śāntidaṃantarjyotimajādi durlabhataraṃ rāmambhaje bhārgavam || 5||

ओङ्कारात्मकमव्ययं शरधिशं पाथोधिगर्वापहंगोभूदेवकुलार्तिनाशनकरं गोपालसद्देशिकम् ।विष्वक्सेनमुदारचित्तमनघं विश्वेश्वरं सम्पदांदातारं मुनिवन्दिताङ्घ्रियुगळं रामम्भजे च्यावनिम् ॥ ६॥

oṅkārātmakamavyayaṃ śaradhiśaṃ pāthodhigarvāpahaṃgobhūdevakulārtināśanakaraṃ gopālasaddeśikam |viṣvaksenamudāracittamanaghaṃ viśveśvaraṃ sampadāṃdātāraṃ munivanditāṅghriyugaḷaṃ rāmambhaje cyāvanim || 6||

गोभूदेवमयं धनुःश्रुतिमयं सौजन्यधारामयंनिस्साहाय्यमयं निरामयमयं निस्तुल्ववाणीमयम् ।सत्सौशील्यमयं पराक्रममयं कालस्य मृत्युर्मयंभक्तारिघ्नमयं परात्परमयं रामम्भजे भार्गवम् ॥ ७॥

gobhūdevamayaṃ dhanuḥśrutimayaṃ saujanyadhārāmayaṃnissāhāyyamayaṃ nirāmayamayaṃ nistulvavāṇīmayam |satsauśīlyamayaṃ parākramamayaṃ kālasya mṛtyurmayaṃbhaktārighnamayaṃ parātparamayaṃ rāmambhaje bhārgavam || 7||

भूमैश्वर्यसुनिर्जरामरमयं क्षीराब्धिविष्णुर्मयंअंहार्तिघ्नमयं महौरवमयं मृत्योः प्रमृत्युर्मयम् ।सङ्ग्रामेषु महाभयानकमयं शान्तिर्मयं सर्वदासाध्वी रेणुकसत्तपःफलमयं ध्यायामि श्रीच्यावनिम् ॥ ८॥

bhūmaiśvaryasunirjarāmaramayaṃ kṣīrābdhiviṣṇurmayaṃaṃhārtighnamayaṃ mahauravamayaṃ mṛtyoḥ pramṛtyurmayam |saṅgrāmeṣu mahābhayānakamayaṃ śāntirmayaṃ sarvadāsādhvī reṇukasattapaḥphalamayaṃ dhyāyāmi śrīcyāvanim || 8||

रामं सत्यपराक्रमं श्रुतिहितं राजीवपत्राक्षकंरौद्रं धर्मभृताङ्गुरुं कलुषहं श्रेष्ठं ऋषीणाङ्कुले ।आयुर्दायकमाश्रितामरतरुं अत्यद्भुतोहाप्रदंभूभाराघनिबर्हणागतहरिं ध्यायामि यर्चीकजम् ॥ ९॥

rāmaṃ satyaparākramaṃ śrutihitaṃ rājīvapatrākṣakaṃraudraṃ dharmabhṛtāṅguruṃ kaluṣahaṃ śreṣṭhaṃ ṛṣīṇāṅkule |āyurdāyakamāśritāmarataruṃ atyadbhutohāpradaṃbhūbhārāghanibarhaṇāgatahariṃ dhyāyāmi yarcīkajam || 9||

सत्सौभाग्यमयं महाशुचिमयं सम्पूर्णमेधामयंब्रह्मानन्दमयं रिपुन्दममयं वात्सल्यधारामयम् ।ब्रह्मज्ञानमयं महागुरुमयं वाणीमयं सर्वदाभक्तव्रातसुचातकाम्बुदमयं वन्दे सदा रैणुकम् ॥ १०॥

satsaubhāgyamayaṃ mahāśucimayaṃ sampūrṇamedhāmayaṃbrahmānandamayaṃ ripundamamayaṃ vātsalyadhārāmayam |brahmajñānamayaṃ mahāgurumayaṃ vāṇīmayaṃ sarvadābhaktavrātasucātakāmbudamayaṃ vande sadā raiṇukam || 10||

यस्यापीच्यसुविग्रहं कलुषहं द्रष्टुं महापण्डिताःयस्यानुग्रहमाप्तुमब्जजहरौ मौनीश्वरास्तेपिरे ।तस्सार्चीकसुतस्य सान्द्रकरुणासारः प्रवाहो महत्मे रामस्य निरन्तरं प्रवहतु प्रच्छन्न रूपोज्ज्वलः ॥ ११॥

yasyāpīcyasuvigrahaṃ kaluṣahaṃ draṣṭuṃ mahāpaṇḍitāḥyasyānugrahamāptumabjajaharau maunīśvarāstepire |tassārcīkasutasya sāndrakaruṇāsāraḥ pravāho mahatme rāmasya nirantaraṃ pravahatu pracchanna rūpojjvalaḥ || 11||

यद्दृष्ट्या महनीयकान्तिकलितं देहम्महाकाननेलेभाते हरिणौ स्वपूर्वजननप्रज्ञाञ्च मोक्षम्महत् ।तम्माहात्म्यनिधिं ऋचीकजभवं रामं सदाभक्तवज्रप्राकारमनन्तकं दशरथं वन्दे सदा रैणुकम् ॥ १२॥

yaddṛṣṭyā mahanīyakāntikalitaṃ dehammahākānanelebhāte hariṇau svapūrvajananaprajñāñca mokṣammahat |tammāhātmyanidhiṃ ṛcīkajabhavaṃ rāmaṃ sadābhaktavajraprākāramanantakaṃ daśarathaṃ vande sadā raiṇukam || 12||

आदौ रेणुकगर्भवार्धिजननं अम्बागळच्छेदनंमहिष्मत्यधिनाथकण्ठदळनं दुःक्षत्रियोत्सादनम् ।निर्माणञ्च समन्तपञ्चकमहो सर्वांसहापालनंएतद्भार्गवरामभूमचरितं त्रैलोक्यमोदावहम् ॥ १३॥

ādau reṇukagarbhavārdhijananaṃ ambāgaḷacchedanaṃmahiṣmatyadhināthakaṇṭhadaḷanaṃ duḥkṣatriyotsādanam |nirmāṇañca samantapañcakamaho sarvāṃsahāpālanaṃetadbhārgavarāmabhūmacaritaṃ trailokyamodāvaham || 13||

॥ इति श्रीपूसपाटि रङ्गनायकामात्यभार्गवर्षिकृतंपरशुरामस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīpūsapāṭi raṅganāyakāmātyabhārgavarṣikṛtaṃparaśurāmastotraṃ sampūrṇam ||