वराहकवचम् Shri Varaha Kavacham

आद्यं रङ्गमिति प्रोक्तं विमानं रङ्गसंज्ञितम् ।श्रीमुष्णं वेङ्कटाद्रिं च साळग्रामं च नैमिशम् ॥तोयाद्रिं पुष्करं चैव नरनारायणाश्रमम् ।अष्टौ मे मूर्तयः सन्ति स्वयं व्यक्ता महीतले ॥श्रीसूतःश्रीरुद्रमुखनिर्णीतमुरारिगुणसत्कथा ।सन्तुष्टा पार्वती प्राह शङ्करं लोकशङ्करम् ॥ १॥

ādyaṃ raṅgamiti proktaṃ vimānaṃ raṅgasaṃjñitam |śrīmuṣṇaṃ veṅkaṭādriṃ ca sāḷagrāmaṃ ca naimiśam ||toyādriṃ puṣkaraṃ caiva naranārāyaṇāśramam |aṣṭau me mūrtayaḥ santi svayaṃ vyaktā mahītale ||śrīsūtaḥśrīrudramukhanirṇītamurāriguṇasatkathā |santuṣṭā pārvatī prāha śaṅkaraṃ lokaśaṅkaram || 1||

श्रीपार्वत्युवाचश्रीमुष्णेशस्य माहात्म्यं वराहस्य महात्मनः ।श्रुत्वा तृप्तिर्न मे जाता मनः कौतूहलायते ।श्रोतुं तद्देवमाहात्म्यं तस्माद्वर्णय मे पुनः ॥ २॥

śrīpārvatyuvācaśrīmuṣṇeśasya māhātmyaṃ varāhasya mahātmanaḥ |śrutvā tṛptirna me jātā manaḥ kautūhalāyate |śrotuṃ taddevamāhātmyaṃ tasmādvarṇaya me punaḥ || 2||

श्रीशङ्कर उवाचशृणु देवि प्रवक्ष्यामि श्रीमुष्णेशस्य वैभवम् ।यस्य श्रवणमात्रेण महापापैः प्रमुच्यते ।सर्वेषामेव तीर्थानां तीर्थराजोऽभिधीयते ॥ ३॥

śrīśaṅkara uvācaśṛṇu devi pravakṣyāmi śrīmuṣṇeśasya vaibhavam |yasya śravaṇamātreṇa mahāpāpaiḥ pramucyate |sarveṣāmeva tīrthānāṃ tīrtharājo'bhidhīyate || 3||

नित्यपुष्करिणी नाम्नी श्रीमुष्णे या च वर्तते ।जाता श्रमापहा पुण्या वराहश्रमवारिणा ॥ ४॥

nityapuṣkariṇī nāmnī śrīmuṣṇe yā ca vartate |jātā śramāpahā puṇyā varāhaśramavāriṇā || 4||

विष्णोरङ्गुष्ठसंस्पर्शात्पुण्यदा खलु जाह्नवी ।विष्णोः सर्वाङ्गसम्भूता नित्यपुष्करिणी शुभा ॥ ५॥

viṣṇoraṅguṣṭhasaṃsparśātpuṇyadā khalu jāhnavī |viṣṇoḥ sarvāṅgasambhūtā nityapuṣkariṇī śubhā || 5||

महानदीसहस्त्रेण नित्यदा सङ्गता शुभा ।सकृत्स्नात्वा विमुक्ताघः सद्यो याति हरेः पदम् ॥ ६॥

mahānadīsahastreṇa nityadā saṅgatā śubhā |sakṛtsnātvā vimuktāghaḥ sadyo yāti hareḥ padam || 6||

तस्या आग्नेयभागे तु अश्वत्थच्छाययोदके ।स्नानं कृत्वा पिप्पलस्य कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ॥ ७॥

tasyā āgneyabhāge tu aśvatthacchāyayodake |snānaṃ kṛtvā pippalasya kṛtvā cāpi pradakṣiṇam || 7||

दृष्ट्वा श्वेतवराहं च मासमेकं नयेद्यदि ।कालमृत्युं विनिर्जित्य श्रिया परमया युतः ॥ ८॥

dṛṣṭvā śvetavarāhaṃ ca māsamekaṃ nayedyadi |kālamṛtyuṃ vinirjitya śriyā paramayā yutaḥ || 8||

आधिव्याधिविनिर्मुक्तो ग्रहपीडाविवर्जितः ।भुक्त्वा भोगाननेकांश्च मोक्षमन्ते व्रजेद्ध्रुवम् ॥ ९॥

ādhivyādhivinirmukto grahapīḍāvivarjitaḥ |bhuktvā bhogānanekāṃśca mokṣamante vrajeddhruvam || 9||

अश्वत्थमूलेऽर्कवारे नित्यपुष्करिणीतटे ।वराहकवचं जप्त्वा शतवारं जितेन्द्रियः ॥ १०॥

aśvatthamūle'rkavāre nityapuṣkariṇītaṭe |varāhakavacaṃ japtvā śatavāraṃ jitendriyaḥ || 10||

क्षयापस्मारकुष्ठाद्यैः महारोगैः प्रमुच्यते ।वराहकवचं यस्तु प्रत्यहं पठते यदि ॥ ११॥

kṣayāpasmārakuṣṭhādyaiḥ mahārogaiḥ pramucyate |varāhakavacaṃ yastu pratyahaṃ paṭhate yadi || 11||

शत्रुपीडाविनिर्मुक्तो भूपतित्वमवाप्नुयात् ।लिखित्वा धारयेद्यस्तु बाहुमूले गलेऽथ वा ॥ १२॥

śatrupīḍāvinirmukto bhūpatitvamavāpnuyāt |likhitvā dhārayedyastu bāhumūle gale'tha vā || 12||

भूतप्रेतपिशाचाद्याः यक्षगन्धर्वराक्षसाः ।शत्रवो घोरकर्माणो ये चान्ये विषजन्तवः ।नष्टदर्पा विनश्यन्ति विद्रवन्ति दिशो दश ॥ १३॥

bhūtapretapiśācādyāḥ yakṣagandharvarākṣasāḥ |śatravo ghorakarmāṇo ye cānye viṣajantavaḥ |naṣṭadarpā vinaśyanti vidravanti diśo daśa || 13||

श्रीपार्वत्युवाचतद्ब्रूहि कवचं मह्यं येन गुप्तो जगत्त्रये ।सञ्चरेद्देववन्मर्त्यः सर्वशत्रुविभीषणः ।येनाप्नोति च साम्राज्यं तन्मे ब्रूहि सदाशिव ॥ १४॥

śrīpārvatyuvācatadbrūhi kavacaṃ mahyaṃ yena gupto jagattraye |sañcareddevavanmartyaḥ sarvaśatruvibhīṣaṇaḥ |yenāpnoti ca sāmrājyaṃ tanme brūhi sadāśiva || 14||

श्रीशङ्कर उवाचशृणु कल्याणि वक्ष्यामि वाराहकवचं शुभम् ।येन गुप्तो लभेन्मर्त्यो विजयं सर्वसम्पदम् ॥ १५॥

śrīśaṅkara uvācaśṛṇu kalyāṇi vakṣyāmi vārāhakavacaṃ śubham |yena gupto labhenmartyo vijayaṃ sarvasampadam || 15||

अङ्गरक्षाकरं पुण्यं महापातकनाशनम् ।सर्वरोगप्रशमनं सर्वदुर्ग्रहनाशनम् ॥ १६॥

aṅgarakṣākaraṃ puṇyaṃ mahāpātakanāśanam |sarvarogapraśamanaṃ sarvadurgrahanāśanam || 16||

विषाभिचारकृत्यादि शत्रुपीडानिवारणम् ।नोक्तं कस्यापि पूर्वं हि गोप्याद्गोप्यतरं यतः ॥ १७॥

viṣābhicārakṛtyādi śatrupīḍānivāraṇam |noktaṃ kasyāpi pūrvaṃ hi gopyādgopyataraṃ yataḥ || 17||

वराहेण पुरा प्रोक्तं मह्यं च परमेष्ठिने ।युद्धेषु जयदं देवि शत्रुपीडानिवारणम् ॥ १८॥

varāheṇa purā proktaṃ mahyaṃ ca parameṣṭhine |yuddheṣu jayadaṃ devi śatrupīḍānivāraṇam || 18||

वराहकवचाद्गुप्तो नाशुभं लभते नरः ।वराहकवचस्यास्य ऋषिर्ब्रह्मा प्रकीर्तितः ॥ १९॥

varāhakavacādgupto nāśubhaṃ labhate naraḥ |varāhakavacasyāsya ṛṣirbrahmā prakīrtitaḥ || 19||

छन्दोऽनुष्टुप् तथा देवो वराहो भूपरिग्रहः ।प्रक्षाल्य पादौ पाणी च सम्यगाचम्य वारिणा ॥ २०॥

chando'nuṣṭup tathā devo varāho bhūparigrahaḥ |prakṣālya pādau pāṇī ca samyagācamya vāriṇā || 20||

कृतस्वाङ्गकरन्यासः सपवित्र उदङ्मुखः ।ओं भूर्भुवःसुवरिति नमो भूपतयेऽपि च ॥ २१॥

kṛtasvāṅgakaranyāsaḥ sapavitra udaṅmukhaḥ |oṃ bhūrbhuvaḥsuvariti namo bhūpataye'pi ca || 21||

नमो भगवते पश्चाद्वराहाय नमस्तथा ।एवं षडङ्गं न्यासं च न्यसेदङ्गुलिषु क्रमात् ॥ २२॥

namo bhagavate paścādvarāhāya namastathā |evaṃ ṣaḍaṅgaṃ nyāsaṃ ca nyasedaṅguliṣu kramāt || 22||

नमः श्वेतवराहाय महाकोलाय भूपते ।यज्ञाङ्गाय शुभाङ्गाय सर्वज्ञाय परात्मने ॥ २३॥

namaḥ śvetavarāhāya mahākolāya bhūpate |yajñāṅgāya śubhāṅgāya sarvajñāya parātmane || 23||

स्रवतुण्डाय धीराय परब्रह्मस्वरूपिणे ।वक्रदंष्ट्राय नित्याय नमोऽन्तैर्नामभिः क्रमात् ॥ २४॥

sravatuṇḍāya dhīrāya parabrahmasvarūpiṇe |vakradaṃṣṭrāya nityāya namo'ntairnāmabhiḥ kramāt || 24||

अङ्गुलीषु न्यसेद्विद्वान् करपृष्ठतलेष्वपि ।ध्यात्वा श्वेतवराहं च पश्चान्मन्त्रमुदीरयेत् ॥ २५॥

aṅgulīṣu nyasedvidvān karapṛṣṭhataleṣvapi |dhyātvā śvetavarāhaṃ ca paścānmantramudīrayet || 25||

ॐ श्वेतं वराहवपुषं क्षितिमुद्धरन्तंशङ्खारिसर्ववरदाभययुक्तबाहुम् ।ध्यायेन्निजैश्च तनुभिः सकलैरुपेतंपूर्णं विभुं सकलवाञ्छितसिद्धयेऽजम् ॥ २६॥

oṃ śvetaṃ varāhavapuṣaṃ kṣitimuddharantaṃśaṅkhārisarvavaradābhayayuktabāhum |dhyāyennijaiśca tanubhiḥ sakalairupetaṃpūrṇaṃ vibhuṃ sakalavāñchitasiddhaye'jam || 26||

वराहः पूर्वतः पातु दक्षिणे दण्डकान्तकः ।हिरण्याक्षहरः पातु पश्चिमे गदया युतः ॥ २७॥

varāhaḥ pūrvataḥ pātu dakṣiṇe daṇḍakāntakaḥ |hiraṇyākṣaharaḥ pātu paścime gadayā yutaḥ || 27||

उत्तरे भूमिहृत्पातु अधस्ताद्वायु वाहनः ।ऊर्ध्वं पातु हृषीकेशो दिग्विदिक्षु गदाधरः ॥ २८॥

uttare bhūmihṛtpātu adhastādvāyu vāhanaḥ |ūrdhvaṃ pātu hṛṣīkeśo digvidikṣu gadādharaḥ || 28||

प्रातः पातु प्रजानाथः कल्पकृत्सङ्गमेऽवतु ।मध्याह्ने वज्रकेशस्तु सायाह्ने सर्वपूजितः ॥ २९॥

prātaḥ pātu prajānāthaḥ kalpakṛtsaṅgame'vatu |madhyāhne vajrakeśastu sāyāhne sarvapūjitaḥ || 29||

प्रदोषे पातु पद्माक्षो रात्रौ राजीवलोचनः ।निशीन्द्रगर्वहा पातु पातूषः परमेश्वरः ॥ ३०॥

pradoṣe pātu padmākṣo rātrau rājīvalocanaḥ |niśīndragarvahā pātu pātūṣaḥ parameśvaraḥ || 30||

अटव्यामग्रजः पातु गमने गरुडासनः ।स्थले पातु महातेजाः जले पात्ववनीपतिः ॥ ३१॥

aṭavyāmagrajaḥ pātu gamane garuḍāsanaḥ |sthale pātu mahātejāḥ jale pātvavanīpatiḥ || 31||

गृहे पातु गृहाध्यक्षः पद्मनाभः पुरोऽवतु ।झिल्लिकावरदः पातु स्वग्रामे करुणाकरः ॥ ३२॥

gṛhe pātu gṛhādhyakṣaḥ padmanābhaḥ puro'vatu |jhillikāvaradaḥ pātu svagrāme karuṇākaraḥ || 32||

रणाग्रे दैत्यहा पातु विषमे पातु चक्रभृत् ।रोगेषु वैद्यराजस्तु कोलो व्याधिषु रक्षतु ॥ ३३॥

raṇāgre daityahā pātu viṣame pātu cakrabhṛt |rogeṣu vaidyarājastu kolo vyādhiṣu rakṣatu || 33||

तापत्रयात्तपोमूर्तिः कर्मपाशाच्च विश्वकृत् ।क्लेशकालेषु सर्वेषु पातु पद्मापतिर्विभुः ॥ ३४॥

tāpatrayāttapomūrtiḥ karmapāśācca viśvakṛt |kleśakāleṣu sarveṣu pātu padmāpatirvibhuḥ || 34||

हिरण्यगर्भसंस्तुत्यः पादौ पातु निरन्तरम् ।गुल्फौ गुणाकरः पातु जङ्घे पातु जनार्दनः ॥ ३५॥

hiraṇyagarbhasaṃstutyaḥ pādau pātu nirantaram |gulphau guṇākaraḥ pātu jaṅghe pātu janārdanaḥ || 35||

जानू च जयकृत्पातु पातूरू पुरुषोत्तमः ।रक्ताक्षो जघने पातु कटिं विश्वम्भरोऽवतु ॥ ३६॥

jānū ca jayakṛtpātu pātūrū puruṣottamaḥ |raktākṣo jaghane pātu kaṭiṃ viśvambharo'vatu || 36||

पार्श्वे पातु सुराध्यक्षः पातु कुक्षिं परात्परः ।नाभिं ब्रह्मपिता पातु हृदयं हृदयेश्वरः ॥ ३७॥

pārśve pātu surādhyakṣaḥ pātu kukṣiṃ parātparaḥ |nābhiṃ brahmapitā pātu hṛdayaṃ hṛdayeśvaraḥ || 37||

महादंष्ट्रः स्तनौ पातु कण्ठं पातु विमुक्तिदः ।प्रभञ्जनपतिर्बाहू करौ कामपिताऽवतु ॥ ३८॥

mahādaṃṣṭraḥ stanau pātu kaṇṭhaṃ pātu vimuktidaḥ |prabhañjanapatirbāhū karau kāmapitā'vatu || 38||

हस्तौ हंसपतिः पातु पातु सर्वाङ्गुलीर्हरिः ।सर्वाङ्गश्चिबुकं पातु पात्वोष्ठौ कालनेमिहा ॥ ३९॥

hastau haṃsapatiḥ pātu pātu sarvāṅgulīrhariḥ |sarvāṅgaścibukaṃ pātu pātvoṣṭhau kālanemihā || 39||

मुखं तु मधुहा पातु दन्तान् दामोदरोऽवतु ।नासिकामव्ययः पातु नेत्रे सूर्येन्दुलोचनः ॥ ४०॥

mukhaṃ tu madhuhā pātu dantān dāmodaro'vatu |nāsikāmavyayaḥ pātu netre sūryendulocanaḥ || 40||

फालं कर्मफलाध्यक्षः पातु कर्णौ महारथः ।शेषशायी शिरः पातु केशान् पातु निरामयः ॥ ४१॥

phālaṃ karmaphalādhyakṣaḥ pātu karṇau mahārathaḥ |śeṣaśāyī śiraḥ pātu keśān pātu nirāmayaḥ || 41||

सर्वाङ्गं पातु सर्वेशः सदा पातु सतीश्वरः ।इतीदं कवचं पुण्यं वराहस्य महात्मनः ॥ ४२॥

sarvāṅgaṃ pātu sarveśaḥ sadā pātu satīśvaraḥ |itīdaṃ kavacaṃ puṇyaṃ varāhasya mahātmanaḥ || 42||

यः पठेच्छृणुयाद्वापि तस्य मृत्युर्विनश्यति ।तं नमस्यन्ति भूतानि भीताः साञ्जलिपाणयः ॥ ४३॥

yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi tasya mṛtyurvinaśyati |taṃ namasyanti bhūtāni bhītāḥ sāñjalipāṇayaḥ || 43||

राजदस्युभयं नास्ति राज्यभ्रंशो न जायते ।यन्नामस्मरणाद्भीताः भूतवेताळराक्षसाः ॥ ४४॥

rājadasyubhayaṃ nāsti rājyabhraṃśo na jāyate |yannāmasmaraṇādbhītāḥ bhūtavetāḷarākṣasāḥ || 44||

महारोगाश्च नश्यन्ति सत्यं सत्यं वदाम्यहम् ।कण्ठे तु कवचं बद्।ह्ध्वा वन्ध्या पुत्रवती भवेत् ॥ ४५॥

mahārogāśca naśyanti satyaṃ satyaṃ vadāmyaham |kaṇṭhe tu kavacaṃ bad|hdhvā vandhyā putravatī bhavet || 45||

शत्रुसैन्यक्षयप्राप्तिः दुःखप्रशमनं तथा ।उत्पातदुर्निमित्तादि सूचितारिष्टनाशनम् ॥ ४६॥

śatrusainyakṣayaprāptiḥ duḥkhapraśamanaṃ tathā |utpātadurnimittādi sūcitāriṣṭanāśanam || 46||

ब्रह्मविद्याप्रबोधं च लभते नात्र संशयः ।धृत्वेदं कवचं पुण्यं मान्धाता परवीरहा ॥ ४७॥

brahmavidyāprabodhaṃ ca labhate nātra saṃśayaḥ |dhṛtvedaṃ kavacaṃ puṇyaṃ māndhātā paravīrahā || 47||

जित्वा तु शाम्बरीं मायां दैत्येन्द्रानवधीक्षणात् ।कवचेनावृतो भूत्वा देवेन्द्रोऽपि सुरारिहा ॥ ४८॥

jitvā tu śāmbarīṃ māyāṃ daityendrānavadhīkṣaṇāt |kavacenāvṛto bhūtvā devendro'pi surārihā || 48||

भूम्योपदिष्टकवचधारणान्नरकोऽपि च ।सर्वावध्यो जयी भूत्वा महतीं कीर्तिमाप्तवान् ॥ ४९॥

bhūmyopadiṣṭakavacadhāraṇānnarako'pi ca |sarvāvadhyo jayī bhūtvā mahatīṃ kīrtimāptavān || 49||

अश्वत्थमूलेऽर्कवारे नित्यपुष्करिणीतटे ।वराहकवचं जप्त्वा शतवारं पठेद्यदि ॥ ५०॥

aśvatthamūle'rkavāre nityapuṣkariṇītaṭe |varāhakavacaṃ japtvā śatavāraṃ paṭhedyadi || 50||

अपूर्वराज्यसंप्राप्तिं नष्टस्य पुनरागमम् ।लभते नात्र सन्देहः सत्यमेतन्मयोदितम् ॥ ५१॥

apūrvarājyasaṃprāptiṃ naṣṭasya punarāgamam |labhate nātra sandehaḥ satyametanmayoditam || 51||

जप्त्वा वराहमन्त्रं तु लक्षमेकं निरन्तरम् ।दशांशं तर्पणं होमं पायसेन घृतेन च ॥ ५२॥

japtvā varāhamantraṃ tu lakṣamekaṃ nirantaram |daśāṃśaṃ tarpaṇaṃ homaṃ pāyasena ghṛtena ca || 52||

कुर्वन् त्रिकालसन्ध्यासु कवचेनावृतो यदि ।भूमण्डलाधिपत्यं च लभते नात्र संशयः ॥ ५३॥

kurvan trikālasandhyāsu kavacenāvṛto yadi |bhūmaṇḍalādhipatyaṃ ca labhate nātra saṃśayaḥ || 53||

इदमुक्तं मया देवि गोपनीयं दुरात्मनाम् ।वराहकवचं पुण्यं संसारार्णवतारकम् ॥ ५४॥

idamuktaṃ mayā devi gopanīyaṃ durātmanām |varāhakavacaṃ puṇyaṃ saṃsārārṇavatārakam || 54||

महापातककोटिघ्नं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् ।वाच्यं पुत्राय शिष्याय सद्वृत्ताय सुधीमते ॥ ५५॥

mahāpātakakoṭighnaṃ bhuktimuktiphalapradam |vācyaṃ putrāya śiṣyāya sadvṛttāya sudhīmate || 55||

श्रीसूतःइति पत्युर्वचः श्रुत्वा देवी सन्तुष्टमानसा ।विनायकगुहौ पुत्रौ प्रपेदे द्वौ सुरार्चितौ ।कवचस्य प्रभावेन लोकमाता च पार्वती ॥ ५६॥

śrīsūtaḥiti patyurvacaḥ śrutvā devī santuṣṭamānasā |vināyakaguhau putrau prapede dvau surārcitau |kavacasya prabhāvena lokamātā ca pārvatī || 56||

य इदं शृणुयान्नित्यं यो वा पठति नित्यशः ।स मुक्तः सर्वपापेभ्यो विष्णुलोके महीयते ॥ ५७॥

ya idaṃ śṛṇuyānnityaṃ yo vā paṭhati nityaśaḥ |sa muktaḥ sarvapāpebhyo viṣṇuloke mahīyate || 57||

इति श्रीवराहकवचं सम्पूर्णम् ।

iti śrīvarāhakavacaṃ sampūrṇam |

आद्यं रङ्गमिति प्रोक्तं विमानं रङ्गसंज्ञितम् ।श्रीमुष्णं वेङ्कटाद्रिं च साळग्रामं च नैमिशम् ॥तोयाद्रिं पुष्करं चैव नरनारायणाश्रमम् ।अष्टौ मे मूर्तयः सन्ति स्वयं व्यक्ता महीतले ॥

ādyaṃ raṅgamiti proktaṃ vimānaṃ raṅgasaṃjñitam |śrīmuṣṇaṃ veṅkaṭādriṃ ca sāḷagrāmaṃ ca naimiśam ||toyādriṃ puṣkaraṃ caiva naranārāyaṇāśramam |aṣṭau me mūrtayaḥ santi svayaṃ vyaktā mahītale ||