वामनप्रादुर्भाववर्णनं बलये प्रह्लाद प्रोक्तं Balaye Prahladaproktam Vamana Pradurbhava Varnanam

प्रह्लादः प्राह दैत्येन्द्रं बलिं वैरोचनिं तदावत्स ज्ञातं मया सर्वं यदर्थं भवतामियम् ।तेजसो हानिरुत्पन्ना तच्छृणु त्वमशेषतः ॥ १७॥

prahlādaḥ prāha daityendraṃ baliṃ vairocaniṃ tadāvatsa jñātaṃ mayā sarvaṃ yadarthaṃ bhavatāmiyam |tejaso hānirutpannā tacchṛṇu tvamaśeṣataḥ || 17||

देवदेवो जगद्योनिरयोनिर्जगदादिकृत् ।अनादिरादिर्विश्वस्य वरेण्यो वरदो हरिः ॥ १८॥

devadevo jagadyonirayonirjagadādikṛt |anādirādirviśvasya vareṇyo varado hariḥ || 18||

परापराणां परमः परः परवतामपि ।प्रभुः प्रमाणं मानानां सप्तलोकगुरोर्गुरुः ॥ १९॥

parāparāṇāṃ paramaḥ paraḥ paravatāmapi |prabhuḥ pramāṇaṃ mānānāṃ saptalokagurorguruḥ || 19||

स्थितिं कर्तुं जगन्नाथः सोऽदित्या गर्भतां गतःप्रभुः प्रभूणां परमः पराणामनादिमध्यो भगवाननन्तः ।त्रैलोक्यमंशेन सनाथमेष कर्तुं महात्मादितिजोऽवतीर्णः ॥ २०॥

sthitiṃ kartuṃ jagannāthaḥ so'dityā garbhatāṃ gataḥprabhuḥ prabhūṇāṃ paramaḥ parāṇāmanādimadhyo bhagavānanantaḥ |trailokyamaṃśena sanāthameṣa kartuṃ mahātmāditijo'vatīrṇaḥ || 20||

न यस्य रुद्रो न च पद्मयोनिर्नेन्द्रो न सूर्येन्दुमरीचिमिश्राः ।जानन्ति दैत्याधिप यत्स्वरूपं स वासुदेवः कलयावतीर्णः ॥ २१॥

na yasya rudro na ca padmayonirnendro na sūryendumarīcimiśrāḥ |jānanti daityādhipa yatsvarūpaṃ sa vāsudevaḥ kalayāvatīrṇaḥ || 21||

योऽसौ कलांशेन नृसिंहरूपी जघान पूर्वं पितरमशेषः ।यः सर्वयोगीशमनोनिवासः स वासुदेवः कलयावतीर्णः ॥ २२॥

yo'sau kalāṃśena nṛsiṃharūpī jaghāna pūrvaṃ pitaramaśeṣaḥ |yaḥ sarvayogīśamanonivāsaḥ sa vāsudevaḥ kalayāvatīrṇaḥ || 22||

यमक्षरं वेदविदो विदित्वा विशन्ति तं ज्ञानविधूतपापाः ।यस्मिन्प्रविष्टा न पुनर्भवन्ति तं वासुदेवं प्रणमामि देवम् ॥ २३॥

yamakṣaraṃ vedavido viditvā viśanti taṃ jñānavidhūtapāpāḥ |yasminpraviṣṭā na punarbhavanti taṃ vāsudevaṃ praṇamāmi devam || 23||

भूतान्यशेषाणि यतो भवन्ति यथोर्मयस्तोयनिधेरजस्रम् ।लयं च यस्मिन्प्रलये प्रयान्ति तं वासुदेवं प्रणमाम्यचिन्त्यम् ॥ २४॥

bhūtānyaśeṣāṇi yato bhavanti yathormayastoyanidherajasram |layaṃ ca yasminpralaye prayānti taṃ vāsudevaṃ praṇamāmyacintyam || 24||

न यस्य रूपं न बलं प्रभावो न च स्वभावः परमस्य पुंसः ।विज्ञायते सर्वपितामहाद्यैस्तं वासुदेवं प्रणमाम्यचिन्त्यम् ॥ २५॥

na yasya rūpaṃ na balaṃ prabhāvo na ca svabhāvaḥ paramasya puṃsaḥ |vijñāyate sarvapitāmahādyaistaṃ vāsudevaṃ praṇamāmyacintyam || 25||

रूपस्य चक्षुर्ग्रहणे त्वगेषा स्पर्शग्रहीत्री रसना रसस्य ।श्रोत्रं च शब्दग्रहणे नराणां घ्राणं च गन्धग्रहणे नियुक्तम् ॥ २६॥

rūpasya cakṣurgrahaṇe tvageṣā sparśagrahītrī rasanā rasasya |śrotraṃ ca śabdagrahaṇe narāṇāṃ ghrāṇaṃ ca gandhagrahaṇe niyuktam || 26||

न घ्राणचक्षुःश्रवणादिभिर्यः सर्वेश्वरो वेदितुमव्ययात्मा ।शक्यस्तमीड्यं मनसैव देवं ग्राह्यं नतोऽहं हरिमीशितारम् ॥ २७॥

na ghrāṇacakṣuḥśravaṇādibhiryaḥ sarveśvaro veditumavyayātmā |śakyastamīḍyaṃ manasaiva devaṃ grāhyaṃ nato'haṃ harimīśitāram || 27||

येनैकदंष्ट्राग्रसमुद्धृतेयं धराचला धारयतीह सर्वम् ।ग्रस्त्वा स शेते सकलं जगद्यस्तमीड्यमीशं प्रणतोऽस्मि विष्णुम् ॥ २८॥

yenaikadaṃṣṭrāgrasamuddhṛteyaṃ dharācalā dhārayatīha sarvam |grastvā sa śete sakalaṃ jagadyastamīḍyamīśaṃ praṇato'smi viṣṇum || 28||

शां!वतीर्णेन च येन गर्भे हृतानि तेजांसि महासुराणाम् ।नमामि तं देवमनन्तमीशमशेषसंसारतरोः कुठारम् ॥ २९॥

śāṃ!vatīrṇena ca yena garbhe hṛtāni tejāṃsi mahāsurāṇām |namāmi taṃ devamanantamīśamaśeṣasaṃsārataroḥ kuṭhāram || 29||

देवो जगद्योनिरयं महात्मा स षोडशांशेन महासुरेन्द्र ।सुरेन्द्रमातुर्जठरं प्रविष्टो हृतानि वस्तेन बले वपूंषि ॥ ३०॥

devo jagadyonirayaṃ mahātmā sa ṣoḍaśāṃśena mahāsurendra |surendramāturjaṭharaṃ praviṣṭo hṛtāni vastena bale vapūṃṣi || 30||

इति विष्णुधर्मेषु षट्सप्ततितमोऽध्यायान्तर्गतं बलये प्रह्लादप्रोक्तंवामनप्रादुर्भाववर्णनं सम्पूर्णम् ।

iti viṣṇudharmeṣu ṣaṭsaptatitamo'dhyāyāntargataṃ balaye prahlādaproktaṃvāmanaprādurbhāvavarṇanaṃ sampūrṇam |