बलरामकवचम् Balaramakavacham

दुर्योधन उवाचगोपीभ्यः कवचं दत्तं गर्गाचार्येण धीमता ॥सर्वरक्षाकरं दिव्यं देहि मह्यं महामुने ॥ १॥

duryodhana uvācagopībhyaḥ kavacaṃ dattaṃ gargācāryeṇa dhīmatā ||sarvarakṣākaraṃ divyaṃ dehi mahyaṃ mahāmune || 1||

प्राड्विपाक उवाचस्नात्वा जले क्षौमधरः कुशासनः पवित्रपाणिः कृतमन्त्रमार्जनः ॥स्मृत्वाथ नत्वा बलमच्युताग्रजं संधारयेद्धर्मसमाहितो भवेत् ॥ २॥

prāḍvipāka uvācasnātvā jale kṣaumadharaḥ kuśāsanaḥ pavitrapāṇiḥ kṛtamantramārjanaḥ ||smṛtvātha natvā balamacyutāgrajaṃ saṃdhārayeddharmasamāhito bhavet || 2||

गोलोकधामाधिपतिः परेश्वरः परेषु मां पातु पवित्रकीर्तनः ॥भूमण्डलं सर्षपवद्विलक्ष्यते यन्मूर्ध्नि मां पातु स भूमिमण्डले ॥ ३॥

golokadhāmādhipatiḥ pareśvaraḥ pareṣu māṃ pātu pavitrakīrtanaḥ ||bhūmaṇḍalaṃ sarṣapavadvilakṣyate yanmūrdhni māṃ pātu sa bhūmimaṇḍale || 3||

सेनासु मां रक्षतु सीरपाणिर्युद्धे सदा रक्षतु मां हली च ॥दुर्गेषु चाव्यान्मुसली सदा मां वनेषु सङ्कर्षण आदिदेवः ॥ ४॥

senāsu māṃ rakṣatu sīrapāṇiryuddhe sadā rakṣatu māṃ halī ca ||durgeṣu cāvyānmusalī sadā māṃ vaneṣu saṅkarṣaṇa ādidevaḥ || 4||

कलिन्दजावेगहरो जलेषु नीलाम्बरो रक्षतु मां सदाग्नौ ॥वायौ च रामोऽवतु खे बलश्च महार्णवेऽनन्तवपुः सदा माम् ॥ ५॥

kalindajāvegaharo jaleṣu nīlāmbaro rakṣatu māṃ sadāgnau ||vāyau ca rāmo'vatu khe balaśca mahārṇave'nantavapuḥ sadā mām || 5||

श्रीवासुदेवोऽवतु पर्वतेषु सहस्रशीर्षा च महाविवादे ॥रोगेषु मां रक्षतु रौहिणेयो मां कामपालोऽवतु वा विपत्सु ॥ ६॥

śrīvāsudevo'vatu parvateṣu sahasraśīrṣā ca mahāvivāde ||rogeṣu māṃ rakṣatu rauhiṇeyo māṃ kāmapālo'vatu vā vipatsu || 6||

कामात्सदा रक्षतु धेनुकारिः क्रोधत्सदा मां द्विविदप्रहारी ॥लोभात्सदा रक्षतु बल्वलारिर्मोहात्सदा मां किल मागधारिः ॥ ७॥

kāmātsadā rakṣatu dhenukāriḥ krodhatsadā māṃ dvividaprahārī ||lobhātsadā rakṣatu balvalārirmohātsadā māṃ kila māgadhāriḥ || 7||

प्रातः सदा रक्षतु वृष्णिधुर्यः प्राह्णे सदा मां मथुरापुरेन्द्रः ॥मध्यन्दिने गोपसखः प्रपातु स्वराट् पराह्णेऽवतु मां सदैव ॥ ८॥

prātaḥ sadā rakṣatu vṛṣṇidhuryaḥ prāhṇe sadā māṃ mathurāpurendraḥ ||madhyandine gopasakhaḥ prapātu svarāṭ parāhṇe'vatu māṃ sadaiva || 8||

सायं फणीन्द्रोऽवतु मां सदैव परात्परो रक्षतु मां प्रदोषे ॥पूर्णे निशीथे च दुरन्तवीर्यः प्रत्यूषकालेऽवतु मां सदैव ॥ ९॥

sāyaṃ phaṇīndro'vatu māṃ sadaiva parātparo rakṣatu māṃ pradoṣe ||pūrṇe niśīthe ca durantavīryaḥ pratyūṣakāle'vatu māṃ sadaiva || 9||

विदिक्षु मां रक्षतु रेवतीपतिर्दिक्षु प्रलम्बारिरधो यदूद्वहः ॥ऊर्ध्वं सदा मां बलभद्र आरात्तथा समन्ताद्बलदेव एव हि ॥ १०॥

vidikṣu māṃ rakṣatu revatīpatirdikṣu pralambāriradho yadūdvahaḥ ||ūrdhvaṃ sadā māṃ balabhadra ārāttathā samantādbaladeva eva hi || 10||

अन्तः सदाव्यात्पुरुषोत्तमो बहिर्नागेन्द्रलीलोऽवतु मां महाबलः ॥सदान्तरात्मा च वसन् हरिः स्वयं प्रपातु पूर्णः परमेश्वरो महान् ॥ ११॥

antaḥ sadāvyātpuruṣottamo bahirnāgendralīlo'vatu māṃ mahābalaḥ ||sadāntarātmā ca vasan hariḥ svayaṃ prapātu pūrṇaḥ parameśvaro mahān || 11||

देवासुराणां भयनाशनं च हुताशनं पापचयेन्धनानाम् ॥विनाशनं विघ्नघटस्य विद्धि सिद्धासनं वर्मवरं बलस्य ॥ १२॥

devāsurāṇāṃ bhayanāśanaṃ ca hutāśanaṃ pāpacayendhanānām ||vināśanaṃ vighnaghaṭasya viddhi siddhāsanaṃ varmavaraṃ balasya || 12||

इति श्रीगर्गसंहितायां बलभद्रखण्डेस्तोत्रकवचवर्णनं नाम द्वादशोऽध्यायः ॥ ग\। सं\। अधाय १२॥

iti śrīgargasaṃhitāyāṃ balabhadrakhaṇḍestotrakavacavarṇanaṃ nāma dvādaśo'dhyāyaḥ || ga\| saṃ\| adhāya 12||